Гордон Онслоу Форд: Суретші, сурреалист және теңдесі жоқ шебер.
Gordon Onslow Ford
Гордон Онслоу Форд (1912-2003) – америкалық сурреалист суретші, Андре Бретон тобының мүшесі. Отбасылық шежіре, білім және шығармашылық жолы туралы ақпарат.
the 19th century sculptor
American artist (1912–2003)
Гордон Онслоу Форд (26 желтоқсан 1912 – 9 қараша 2003) – Андре Бретонды қоршаған 1930-шы жылдардағы Париж сюрреалистік тобының соңғы тірі қалған мүшелерінің бірі. 1912 жылы Англияның Вендовер қаласында суретшілер отбасында дүниеге келген Онслоу Форд ерте жасынан сурет салуды бастады. Оның әдесі, Эдвард Онслоу Форд, Виктория дәуірінің мүсіншісі болған. 11 жасында ол әкесінің нұсқауымен пейзаждар салуға кірісті. 14 жасында әкесі қайтыс болғаннан кейін, ол Дартмутқағы Корольдік теңіз академиясына жіберілді. Океан оған терең әсер етті және оның алғашқы туындылары теңіз көріністерін бейнеледі. Кейіннен "саяхат" метафорасы оның суреттерінің маңызды бөлігіне айналды.
Gordon Onslow Ford (26 December 1912 – 9 November 2003) was one of the last surviving members of the 1930s Paris surrealist group surrounding André Breton. Born in the English town of Wendover in 1912 to a family of artists, Onslow Ford began painting at an early age. His grandfather, Edward Onslow Ford, was a Victorian sculptor. At the age of 11, he began painting landscapes under the guidance of his uncle. Following the death of his father at age 14, he was sent to the Royal Naval College at Dartmouth. The ocean affected him deeply and his early works depicted ocean scenes. The metaphor of taking a "voyage" later became an important aspect of his paintings.
Париж
Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен кезінде Онслоу Форд бірнеше рет Парижге сапар шекті. 1937 жылы ол теңіз офицері лауазымынан кетіп, толық уақыт сурет салу үшін Парижге көшіп келді. Ол Андре Льотемен бес апта, ал Фернан Лежермен қысқа мерзім оқыды. Лежерге жиі баратын және оның туындыларын сынға салатын. Көп ұзамай ол Чили сәулетшісі Роберто Маттамен танысты. Ле Корбюзьемен жұмыс істеген Матта шебер суретші болған және бос уақытында шағын суреттер салып жүрген. Онслоу Форд, өте өткір көзқарасымен, Маттаның суреттерін Парижде көрген "ең әсерлі суреттер" деп санады. Ол Маттаны сурет салуын жалғастыруға ынталандырды, бұл ақырында Маттаны сәулеттен сурет салуға көшуге жетеледі. Онслоу Форд пен Матта жақын дос болып, жиі кездесіп, саяхаттады. Олар өнер және метафизика туралы өз ойларын үздіксіз талқылады. 1937 жылы Парижде өткен Математикалық Объектілер көрмесі де оларды шабыттандырды, онда математикалық объектінің бір жағы көрінетін болса, екінші жағы көрерменнің қиялына қалдырылды. 1938 жылы Андре Бретон Онслоу Фордты Париждегі сюрреалистер тобына қосылуға және Café deux Magots-та өтетін олардың жиналыстарына қатысуға шақырды. Онслоу Форд Пьер Мабилл, Андре Бретон, Ив Тангуй, Эстебан Франсис, Вольфганг Паален, Макс Эрнст және Виктор Браунер сияқты адамдармен дос болды. Сурет салуға деген құштарлығы оны суреттерді жинауға және Пикассо, Миро, де Чирико және Андре Массонның шеберханаларына жиі баруға итермеледі. 1939 жылдың жазында Онслоу Форд Швейцария шекарасына жақын Кемильёде шато жалдады және бірнеше достарын бірнеше айға қонаққа шақырды. Достардың арасында Андре Бретон, Жаклин Ламба, Ив Тангуй, Роберто Матта, Эстебан Франсис және Кей Сейдж болды. Олар жаз бойы сурет салып, пікір алмасып, поэзия оқыды. Олардың досы және көршісі Гертруда Штайн оларға үнемі келіп тұратын.
While in the Navy, Onslow Ford visited Paris several times. In 1937, he resigned as a naval officer and moved to Paris to pursue painting full time. He studied with André L’hote for five weeks and studied with Fernand Léger for a short time. He continued visiting Léger, bringing his work to him often for critique. Soon he met the Chilean architect Roberto Matta. Matta, who was working with le Corbusier, was an accomplished draftsman and was making small drawings on the side. Onslow Ford, with his keen sense of seeing, admired Matta's drawings as "the most exciting images" he had seen in Paris. He encouraged Matta to continue with his drawings, which eventually inspired Matta to shift his direction from architecture to painting. Onslow Ford and Matta became close friends, meeting and traveling frequently. They developed an ongoing dialogue about their ideas on art and metaphysics. They were also inspired by the 1937 exhibit of Mathematical Objects in Paris in which one aspect of the Mathematical Object was visible while another aspect was left to the imagination of the viewer. In 1938, André Breton invited Onslow Ford to join the Surrealist group in Paris and attend their meetings in Café deux Magots. Onslow Ford then became friends with Pierre Mabille, André Breton, Yves Tanguy, Esteban Frances, Wolfgang Paalen, Max Ernst and Victor Brauner among others. His love of painting also led him to collect paintings and frequently visit the studios of Picasso, Miró, de Chirico and André Masson. In the summer of 1939, Onslow Ford rented a chateau at Chemilleu near the border of Switzerland, and invited several of his friends to stay for a couple of months. Among the friends were André Breton, Jacqueline Lamba, Yves Tanguy, Roberto Matta, Esteban Frances and Kay Sage. They spent the summer painting, exchanging ideas and reading poetry. They were visited regularly by their friend and neighbor Gertrude Stein.
Нью-Йорк қаласы
Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде, Еуропа мәдениетін сақтау қоғамы Онслоу Фордты Нью-Йорктегі сюрреалистер қатарына қосылуға шақырды. Ағылшын тілін білетін санаулы сюрреалистердің бірі болған Онслоу Форд Жаңа әлеуметтік зерттеулер мектебінде бірнеше дәріс оқуға шақырылды және 1941 жылы төрт маңызды сюрреалистік көрме ұйымдастырды. Осы дәрістер мен көрмелер Джексон Поллок, Роберт Матервелл және кейіннен абстрактілік экспрессионизмді құратын басқа суретшілерге әсер еткені айтылады.
At the outset of World War II, the Society for the Preservation of European Culture invited Onslow Ford to join the Surrealists in New York. Onslow Ford, one of the few Surrealists who was an English speaker, was invited to give a series of lectures at the New School for Social Research and organized four important Surrealist shows in 1941. Those lectures and exhibitions are said to have influenced artists such as Jackson Pollock, Robert Motherwell and others who would go on to create Abstract Expressionism.
Мексика
Онслоу Форд Нью-Йорктегі лекцияларында американдық жазушы Жаклин Джонсонмен танысып, 1941 жылы үйленді. Сол жылы олар Мексикаға көшіп барды, ол бұрын осы жерде тұратын сюрреалистік достары Вольфганг Паален, Ремедиос Варо және Эстебан Франсеске бұрын барып келген еді. Онслоу Форд пен Джонсон алты жыл бойы (1941–1947 жж.) Пурпеча тайпасының өкілдері тұратын және Патскуаро көлінің жағасында орналасқан Еронгарикуаро деген шалғай ауылда өмір сүрді. Олар сол жерде тұрып, жергілікті тұрмыс салтын меңгерді, зерттеді және одан үйренді, сондай-ақ кейбір дәстүрлі рәсімдерге қатысты. Олар Вольфганг Пааленмен үнемі байланыста болды, Джонсон Пааленге DYN журналын редакциялауға көмектесті және журналға мақалалар жазды. Олардың Мексикадағы тұру кезеңінде Роберто Матта, Вольфганг Паален, Ремедиос Варо, Эстебан Франс, Ева Сульцер, Элис Рахон, Уильям Фетт, Пьер Мабилл, Бенжамин Перет және ақын Сезар Моро сияқты көптеген сюрреалистік достары оларды аралады.
Onslow Ford met the American writer Jacqueline Johnson at his lectures in New York and they married in 1941. That same year, they moved to Mexico where he had previously visited his Surrealist friends Wolfgang Paalen, Remedios Varo and Esteban Frances who were all living there. For six years (1941–1947) Onslow Ford and Johnson lived in Erongaricuaro, a remote village populated by the Purépecha Indians and located on the shores of Lake Patzcuaro. While living there, they created, studied, and learned the native way of living and participated in some native ceremonies. They stayed in constant connection with Wolfgang Paalen with Johnson assisting Paalen in editing his journal DYN as well as contributing writings for the journal. During their stay they were also visited by many Surrealist friends including Roberto Matta, Wolfgang Paalen, Remedios Varo, Esteban Frances, Eva Sulzer, Alice Rahon, William Fett, Pierre Mabille, Benjamin Péret and the poet César Moro.
Сан-Франциско қаласы
1947 жылы Онслоу Форд пен Джонсон Калифорнияға көшіп, Сан-Франциско шығанағын жаңа идеяларының қалыптасуына қолайлы жай ретінде таңдады. Сан-Францискода болғанда, оны Сан-Франциско өнер мұражайына ретроспективті көрмеге шақырды (1948). Көрменің және каталогтың тақырыбы – «Суреттегі жаңа тақырыпқа қарай», ол оның өнерінде жаңа бағытты ұстанғанын көрсетті. Сан-Францискода тұрғанда Онслоу Форд грек ақыны Жан Вардамен танысып, олар бірлесіп Саусалитоға тікелей тоқтаған «Вальехо» паромын сатып алып, оны студияға айналдырды. Көп жылдар бойы бұл паром суретшілер мен өнершілерге шабыттандыратын мекен болды және жағалаудағы шағын мәдени орталыққа айналды. 1951 жылы Онслоу Форд, достары Вольфганг Паален, Ли Мулликан және Жаклин Джонсон Сан-Франциско өнер мұражайында «Динатон» атты көрме ұйымдастырды. 1950 жылдардың басында Онслоу Форд Азия философиясымен танысып, Сан-Францискодағы жаңадан құрылған Азия академиясында (қазір Калифорния интегралдық зерттеулер институты) Харидас Чадхури және будда ғалымы Алан Уоттспен индуизмді зерттеді. Осы кезеңде ол Сото Дзен сектасының құрметті дзен шебері Ходо Тобасемен танысып, 1952–57 жылдары қытай каллиграфиясын оқуға кірісті. Азиялық ой-сана және тәжірибе оның суреттеріне терең ықпал етті. Буддизмнің Бос және Бостық туралы ұстанымдары, сондай-ақ каллиграфиямен шұғылдануы оны сананың тереңдігін және оның бейнелерін зерттеуге жетеледі.
In 1947, Onslow Ford and Johnson moved to California, choosing the San Francisco Bay Area as the fertile soil where their new ideas would have a chance to grow. While in San Francisco he was invited to give a retrospective show at the San Francisco Museum of Art (1948). The title of the exhibit and the catalogue, Towards a New Subject in Painting, spoke to the fact that he was moving in a new direction in his art. While living in San Francisco, Onslow Ford met the Greek poet Jean Varda and together they acquired the ferryboat, Vallejo, which they docked in Sausalito and converted into their studios. For many years the ferryboat was an inspiring haven for painters and artists and became a small cultural center on the waterfront. In 1951, Onslow Ford with his friends Wolfgang Paalen, Lee Mullican and Jacqueline Johnson created an exhibition at the San Francisco Museum of Art called Dynaton. In the early 1950s Onslow Ford was introduced to Asian philosophy and studied Hinduism with Haridas Chaudhuri and Buddhist scholar Alan Watts at the newly formed Asian Academy (now called the California Institute of Integral Studies) in San Francisco. Around this time he also met the venerable Zen master Hodo Tobase of the Soto Zen sect and began studying Chinese calligraphy (1952–57). This entrance into Asian thought and practice had a profound influence on his paintings. Buddhist teachings of the Void and Emptiness as well as the practice of calligraphy initiated him into an exploration of the depths of the Mind and its images.
Инвернес
1957 жылы Онслоу Форд пен Джонсон Калифорния штатының Инвернесс төбелеріндегі кең байырғы орманды алды. Он жыл өткен соң олар жердің көп бөлігін табиғатты қорғау үшін Nature Conservancy ұйымына табыс етті. Осы кезде Онслоу Форд жазуға кірісіп, 1964 жылы "Сәттегі сурет салу" атты тұңғыш кітабын жариялады. Джонсон 1976 жылы екінші кітабы "Жаратылыс" үстінде жұмыс істеп жүргенде қайтыс болды, ал кітап 1978 жылы жарық көрді. 1977 жылы оның туындыларының ірі ретроспективалық көрмесі Калифорнияның Окленд мұражайында өтті. Содан кейін ол уединениеге бойұрып, сурет салуға көбірек ден қойды. 1989 жылы ол суретші, түс көру зерттеушісі және Джон Ф. Кеннеди университетінің профессоры Фариба Богзаранмен танысты. Олар өнер мен сана туралы әңгімелер сериясын бастады. Богзаран өз зерттеулерінде Онслоу Фордтың суреттері, түс көру және медитация арасындағы байланысты анықтады. Онслоу Форд онымен бірнеше кітап жазды, оның ішінде "Insights" (1991), "Ecomorphology" (1994) және "Once Upon a Time" (1999) кіретін еді. 1998 жылы Онслоу Форд, Богзаран және Роберт Антуин өнер көрмелері, жарияланымдар мен суретшілерге арналған семинарлар арқылы өнер, сана және табиғат арасындағы байланысты зерттеу мақсатында Lucid Art Foundation коммерциялық емес ұйымын құрды.
In 1957, Onslow Ford and Johnson acquired a large body of virgin woodlands in the hills of Inverness, California. Ten years later they gave the majority of the land to the Nature Conservancy for the sake of preserving the land. At this time, Onslow Ford began writing and in 1964 he published his first book entitled Painting in the Instant. Johnson died in 1976 as he was working on his second book, Creation, which was published in 1978. In 1977, he had a major retrospective of his work at the Oakland Museum of California. After this, he assumed a more solitary life, focusing more deeply on his painting. In 1989, he met Fariba Bogzaran, an artist, lucid dream researcher and faculty member at John F. Kennedy University. They began a series of dialogues on arts and consciousness. In her research, Bogzaran found a connection between Onslow Ford's paintings, lucid dreaming and meditation. Onslow Ford collaborated with her on several of his books including Insights (1991), Ecomorphology (1994) and Once Upon a Time (1999). In 1998, Onslow Ford, Bogzaran and Robert Anthoine co founded the non profit organization, Lucid Art Foundation in order to explore the relationship between art, consciousness and nature through art exhibitions, publications and seminars for artists.
Көрмелер
Соңғы он жылда Онслоу Форд АҚШ, Германия, Чили және Испанияда бірнеше ретроспективалық көрмелер мен жеке көрмелер өткізді. 1996 жылы ол Калифорния штатының Беркли қаласында Джон Ф. Кеннеди университетінің Өнер және сана галереясын және М.Ф.А. бағдарламасын ашты, ал 1997 жылы университеттен Көркем өнер саласы бойынша құрметті докторлық дәрежесін алды. Оның картиналары Уитни американдық өнер мұражайының, Соломон Р. Гуггенхайм мұражайының, Tate Britain, М.Х. де Янг еске алу мұражайының, Калифорния штатының Окленд мұражайының, Сан-Францисконың заманауи өнер мұражайының және Лос-Анджелес округінің өнер мұражайының коллекцияларында сақталады. 2010 жылы Фрэнсис М. Науманн Fine Art галереясы «Картиналар және қағаздағы жұмыстар: 1939-1951» көрмесін ұйымдастырды, бұл 1946 жылдан бері Нью-Йоркте Онслоу Фордтың жұмыстарының алғашқы жеке көрмесі болды. Онслоу Форд 2003 жылдың 9 қарашасында үйінде бейбіт түрде қайтыс болды. Ол 90 жаста еді. Ол өзінің мұрасын «Лючид өнер» қорына тапсырды.
In the past decade, Onslow Ford has had several retrospectives and solo exhibitions in the United States, Germany, Chile and Spain. In 1996, he inaugurated the John F. Kennedy University Arts and Consciousness Gallery and M. F. A. program in Berkeley, California and received an honorary doctorate degree in Fine Arts from the university in 1997. His paintings are in the collections of the Whitney Museum of American Art, the Solomon R. Guggenheim Museum, the Tate Britain, M. H. de Young Memorial Museum, Oakland Museum of California, San Francisco Museum of Modern Art and the Los Angeles County Museum of Art. In 2010 Francis M. Naumann Fine Art showed Paintings and Works on Paper: 1939 1951, the first solo show of Onslow Ford's work in New York since 1946. Onslow Ford died peacefully in his home on 9 November 2003. He was 90. He left his legacy to the Lucid Art Foundation.