Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жан Пол Муссо (1 қаңтар 1927 – 7 ақпан 1991) – квебек суретшісі. Ол Пол Эмиль Бордуаның шәкірті, Автоматист тобының мүшесі және Монреальдің Фигуративті емес суретшілер қауымдастығының құрылтайшы мүшесі болды.
Jean Paul Mousseau (January 1, 1927 – February 7, 1991) was a Quebec artist. He was a student of Paul Émile Borduas, a member of the Automatist group and a founding member of the Association of Non Figurative Artists of Montreal.
Мансап
Жан Пол Муссо Монреальде дүниеге келді және он үш жасында Нотр-Дам колледжінде сурет салуды, Эколь-дю-Меубльде ішкі безендіруді (1945-1946) және Пол Эмиль Бордуаспен сурет салуды (1946-1951) оқыды. Ол өзінің туындыларын алғаш рет 1944 жылы, Заманауи өнер қоғамына қосылғаннан кейін және Автоматистер мүшесі ретінде, 1946 жылғы алғашқы Автоматистер көрмесінде көрсетті. 1948 жылы ол «Жалпы бас тарту» манифестіне қол қойғандардың бірі болды. 1953 жылы ол Монреальдегі Place des Arts-тағы «Les Automatistes» көрмесіне қатысты, ал 1955 жылы оның «Марсельеза» картинасы Виннипег өнер көрмесінде бірінші орынды жеңіп алды (екі бірінші жүлдеден бірі). 1955 жылы Муссо «Les Plasticiens» тобына ұқсас туындыларды көрсетті – бұл топ «Les Automatistes»-тен бөлініп, де Стийль тобына тән жоғары реттелген суреттерде тон, текстура, форма және сызық арқылы әсерге қол жеткізуді мақсат еткен суретшілерден тұрды. Ол бұл жұмысын 1955 жылы Монреаль көркемсурет мұражайында өткен «Espace 55» көрмесінде таныстырды. 1956 жылы ол Монреальдегі Фигуративті емес суретшілер қауымдастығының құрылуына қатысты. 1957 жылы ол боялған шайыр және шыны талшық сияқты жаңа материалдарды зерттеуді бастады. Ол ұлттық және халықаралық деңгейдегі көптеген топтық көрмелерге қатысты, соның ішінде 1955 жылғы Канадалық сурет біенналісінің біріншісі, 1958 жылғы Брюссель халықаралық көрмесіндегі Канада павильонындағы канадалық өнер көрмесі, сондай-ақ 1958 жылы «Суретшілер 11» тобының қонақ экспоненті ретінде және тағы да көптеген көрмелерге қатысты. Ол сонымен қатар театрдың көптеген маңызды қойылымдары үшін костюмдер, плакаттар, декорациялар мен жарықтандыруды жасады. Оның туындылары Канаданың Ұлттық галереясының (Оттава) және Музей д'арт-контепоранның коллекцияларына, сондай-ақ Марсель Ферронның Марс алаңындағы витражын қоса, кіреді. Муссо ЛаПальмнен кейін көркемдік директор лауазымын иеленді, оның ықпалы желінің қалған бөлігіне әсер етті. Көптеген көркем туындылар сәулетшілермен келісімде жасалды, ал олардың көпшілігінің авторлары сәулетшілердің өздері болды. Метродағы Муссоның жұмыстарына Виау станциясындағы «Opus 74» қабырғалық суреті, Honoré Beaugrand станциясындағы екі қабырғалық сурет және Виктория алаңындағы қабырғалық сурет кіреді. Ол сондай-ақ Орфорд өнер орталығының концерт залында дизайнер Леонард Гарномен бірлесіп, орталықтың ішкі дизайнын жүргізген бірнеше скульптуралық жарықтандыру элементтерін жасады. Оның жұмыстары Монреаль әуежайының және қаланың бірнеше көкжайының ажырамас бөлігі болып табылады.
Jean Paul Mousseau was born in Montreal and studied painting there at the College Notre Dame at the age of thirteen, Interior Decoration at the École du Meuble (1945 1946); and painting with Paul Émile Borduas (1946 1951). He first exhibited his work in 1944, after joining the Contemporary Art Society and as a member of the Automatistes, in the first Automatist exhibition in 1946. In 1948, he was one of the signatories of the Refus global manifesto. In 1953 he was an exhibitor in Les Automatistes at the Place des Arts, Montreal, and in 1955 his painting La Marseillaise won first prize in the Winnipeg Art Show (it was one of two first prizes). By 1955, Mousseau was exhibiting work similar in aims to Les Plasticiens, a group of artists who had broken away from Les Automatistes to achieve effects through tone, texture, form and line in highly ordered paintings characteristic of the de Stijl group. He exhibited this work in "Espace 55" at the Montreal Museum of Fine Arts in 1955. In 1956, he was one of the founders of the Non Figurative Artists Association of Montreal. In 1957, he began exploring new materials such as coloured resin and fibreglass.). He participated in many group shows nationally and internationally including the First Biennial of Canadian Painting (1955); the exhibition of Canadian art at the Canadian Pavilion, Brussels International Exposition, Belgium (1958); as a guest exhibitor of Painters 11 (1958), and in many others. He also designed costumes, posters, scenery and lighting for many important productions of the theatre. His work is included in the collections of the National Gallery of Canada, Ottawa; and the Musée d'art contemporain, among others. and Marcelle Ferron's stained glass at Champ de Mars). Mousseau took over as art director after LaPalme, and his influence marked the rest of the network. Most of the artwork was planned in accordance with the architects, and many were by the architects themselves. Works by Mousseau in the metro include the mural Opus 74 at Viau station, two murals at Honoré Beaugrand, and a mural at Square Victoria. He also created some sculptural lighting elements in the concert hall of the Orford Arts Centre, in collaboration with the designer Léonard Garneau, who was in charge of the interior design of the centre. His work is integral to Montreal's airport and several of its skyscrapers.