Америкадағы таулық тік темір жолы және Лос-Анджелестегі тоқтап қалған темір жол

Кіріспе

Нью-Гэмпшир штатындағы тауға көтерілетін тісті дөңгелек теміржолы, АҚШ. Лос-Анджелестегі тоқтатылған теміржол.

Маунт-Вашингтон тісті дөңгелек теміржолы, сондай-ақ Cog деп белгілі, әлемдегі алғашқы тауға көтерілетін тісті дөңгелек теміржолы (тісті рельс және пиниондық теміржол). Бұл теміржол АҚШ-тың Нью-Гэмпшир штатындағы Вашингтон тауына көтеріледі. Ол туристерді таудың шаңырағына жеткізу үшін Marsh тісті жүйесімен және бу мен биодизельмен жұмыс істейтін локомотивтерді пайдаланады. Оның рельсі тар теміржол стандартымен салынған, себебі ол 1 метрден кем. Швейцариядағы Пилатус теміржолынан кейін бұл әлемдегі екінші ең тік тісті рельс теміржолы болып табылады, орташа еңісі 25%-дан астам, ал максималды еңісі 37%. Теміржолдың ұзындығы шамамен 3 миль (5 км) және Вашингтон тауының батыс беткейімен көтеріледі, теңіз деңгейінен шамамен 2700 фут (823 м) биіктіктен басталып, таудың 6288 фут (1917 м) биіктігіндегі шаңырағына жақын аяқталады. Пойыз тауға көтерілу үшін және төмен түсу үшін белгілі бір жылдамдықпен қозғалады. Бу локомотивтерімен көтерілуге шамамен 65 минут, төмен түсуге 40 минут уақыт кетеді, ал биодизельдік қозғалтқыштар 36 минут ішінде көтеріле алады. Маунт-Вашингтон тісті дөңгелек теміржолының көп бөлігі Томпсон мен Месервтің иелігінде, ал теміржолдың Вашингтон тауының шаңырағына жақын бөлігі Саргенттің иелігінде орналасқан.

Тарих

Темір жолды Камптон қаласында өскен Сильвестр Марш салған. Марш бұл идеяны 1852 жылы тауға шығу кезінде ойлап тапты. Ол локомотив прототипін және жолдың қысқа демонстрациялық бөлігін жасады, содан кейін инвесторлар тауып, 1866 жылдың көктемінде Маунт-Вашингтон теміржол компаниясын құрып, құрылысын бастады. Бұл маршрут ғасырдың басында Этан Аллен Кроуфорд салған тау жолымен тығыз өтті. Темір жол толыққанды болмаса да, алғашқы билет алған жолаушылар 14 тамызда 1868 жылы саяхат бастады, ал құрылыс 1869 жылдың шілдесінде шыңға жетті. – барлығы тік қазандықтармен жабдықталған, сол кездегі көптеген стационарлық бу машиналары сияқты; қазандықтар локомотивтердің рамасына екі осьтік тіреу арқылы бекітілген, бұл локомотив пен вагондардың көтерілуі кезінде оларды бұруға мүмкіндік берді, соның арқасында гравитация қазандықтың әрқашан тік күйде болуын қамтамасыз етті, жолдың еңістігіне қарамастан. Кейінірек жасалған үлгілерде көлденең қазандықтар қолданылды, олар тік тегістелген жолдарда көлденеңге жақын болу үшін еңіске орнатылды. 1869 жылдың тамызында президент Улисс Грант Вашингтондағы жазғы ыстықтан қашу үшін Жаңа Англияға сапар шекті. Сапары барысында ол Маунт-Вашингтон тауына тік теміржолмен көтерілді.

Темір жолды басқару

1884 жылы Сильвестр Марш қайтыс болды және Cog басқаруы Конкорд және Монреаль темір жолына өтті, ол 1889 жылға дейін Бостон және Мэн темір жолына дейін басқарды. 1868 жылдан 1910 жылға дейін локомотивтер ағашпен қоздырылды. 1910 жылы темір жол барлық локомотивтері үшін көмірге көшті. 1931 жылы полковник Генри Н. Тег Cog-ты сатып алғаннан бастап Тегтер басқаруды қолға алды. Ол 1951 жылы қайтыс болды, ал Артур С. Тег бас менеджер болып тағайындалды, кейін 1961 жылы меншік иесі атанды. (Артур Тег полковниктың шәкірті болған, бірақ туыс емес.) 1967 жылы ол қайтыс болғаннан кейін, меншік оның әйелі Элен Кроуфорд Тегке өтті, ол Cog-ты әлемдегі темір жолдың алғашқы әйел президенті ретінде басқарды. 1983 жылы миссис Тег темір жолды Нью-Гэмпширден бір топ кәсіпкерлерге сатты. 1986 жылдан 2017 жылға дейін Cog Railway-ді Уэйн Пресби мен Джоэл Бедор (Литтлтон, Нью-Гэмпшир) басқарды және иеленді. Бедор мен Пресби отбасылары 1991-2006 жылдар аралығында Бреттон-Вудстағы Маунт Вашингтон қонақ үйі мен курортына ие болды. 1995 жылы Чарльз Кенисон бас менеджер болып тағайындалды. Осы тұлғалар темір жолды толыққанды қайта жаңғыртуға жауапты болды, бұл Портсмут теңіз кеме жасау қалашығында карьерасын бастаған инженер-механик Аль ЛаПрэдтің көмегімен іске асырылды. Cog 1869 жылдан бері үздіксіз жұмыс істеп келеді, тек екі дүниежүзілік соғыс кезінде ғана тоқтады. 2008 жылдың жазында Cog алғашқы дизельдік локомотивін енгізді. Ұлы экономикалық дағдарыс және 2000-шы жылдардағы энергетикалық дағдарыс жолаушылар санының азаюына әкелді, сондықтан Cog дизельдік локомотивтердің көмегімен шығындарды қысқартуға тырысты, ол бір булы локомотивтің бағасына үш рет саяхат жасай алатын еді. 2016 жылдың желтоқсанында Cog иесі пойыздың 150 жылдығына орай 2019 жылы ашылатын, шамамен 1 миль (2 км) төмен, шыңнан 2 миль (3 км) қашықтықта орналасқан 35 бөлмелі қонақ үй салуды ұсынды. Алайда, ұсыныс таудың альпілік аймағында орналасқандығына байланысты қарсылыққа ұшырады және тоқтатылды. 2017 жылдың сәуірінде Бедор отбасы темір жолдағы үлесін 1983 жылы темір жолды сатып алған бастапқы топтың жалғыз аман қалған мүшесі Уэйн Пресбиге сатты. Пресби 2017 жылдың желтоқсанында темір жолдың тікелей басқаруын өз қолына алды. 2021 жылы темір жол тарихындағы ең ірі екі жаңарту жобасын аяқтады. Ескі рельстер жаңа рельстерге ауыстырылды және жаңа техникалық қызмет көрсету орталығы салынды. Жаңа орталық темір жолдың 2020 жылы қысқы жұмысын қайта бастауына мүмкіндік берді. Қысқы маусымда темір жол пойыздарын шамамен 3,800 фут (1158 м) биіктіктегі Ваумбек станциясына дейін қатынатады.

Sylvester Marsh died in 1884 and control of the Cog passed to the Concord & Montreal Railroad, which ran it until 1889 when the Boston & Maine Railroad took over. From 1868 to 1910, the locomotives were fired with wood. In 1910, the railway converted to using coal for all its locomotives. Control by the Teagues began in 1931 when Col. Henry N. Teague bought the Cog. He died in 1951, and Arthur S. Teague became general manager, then gained ownership in 1961. (Arthur Teague was the colonel's protégé, but no relation.) After he died in 1967, the ownership passed to his wife, Ellen Crawford Teague, who ran the Cog as the world's first woman president of a railway. In 1983, Mrs. Teague sold the railway to a group of New Hampshire businessmen. From 1986 to 2017, the Cog Railway was controlled and owned by Wayne Presby and Joel Bedor of Littleton, New Hampshire. The Bedor and Presby families also owned the Mount Washington Hotel and Resort in Bretton Woods for the period 1991–2006. In 1995, the railway appointed Charles Kenison the General Manager. These individuals were responsible for a complete revitalization of the railroad, with the assistance of Al LaPrade, a mechanical engineer whose career began at the Portsmouth Naval Shipyard. The Cog has been in continuous operation since 1869, with service interruptions only during the World Wars. In the summer of 2008, the Cog introduced its first diesel locomotive. The Great Recession and the 2000s energy crisis led to fewer passengers, and the Cog sought to cut costs with the diesel, which could make three round trips for the cost of one steam train round trip. In December 2016, the owner of the Cog proposed building a 35 room hotel along the line, about 1 mile (2 km) below the summit and 2 mile (3 km) above the station, to be opened in 2019 for the 150th anniversary of the train. However, the proposal drew opposition due to its location in the alpine zone of the mountain and was shelved. In April 2017, the Bedor family sold its interest in the railway to Wayne Presby, the only remaining member of the original group, which had purchased the railway in 1983. Presby assumed direct management control of the railway in December 2017. In 2021, the railway completed two of the largest improvement projects in its history. The existing rail was replaced with rail and a new maintenance facility was completed. The new facility enabled the railway to resume winter operations in 2020. During the winter, the railway operates its trains to Waumbek Station at an elevation of approximately 3,800 feet (1158 m).

"Адамның қамы" слайд-тақталары

Темір жол салынысының алғашқы күндерінде жұмысшылар жолға көтеріліп-түсіп уақытты қысқарту үшін, тісті рельстен үстіне орналасатын, өздері мен құралдарына жеткілікті орын беретін сырғанақ тақталар ойлап тапты. Бұл тақталар – екеуі де бір-бірінен толыққанды ерекшеленетін – шамамен ұзындығы ... және ені ... болатын, қолмен соғылған темірден жасалған, әдетте таудан төменгі жағына бекітілетін екі ұзын, қатты ағаштан жасалған тұтқалары бар еді. Бұл тақталарды пайдаланып таудан түсуге орташа есеппен 15 минут уақыт кететін. Рекорд – 2:45, яғни орташа жылдамдық ...-тан жоғары. 1967 жылдың 17 қыркүйегінде 3-ші локомотив "Скайлайн" өткіргішінде бұрылып кеткені салдарынан 8 жолаушы қаза тауып, 72 адам жарақат алды. Локомотив жолдан шығып, ажыратылмаған жолаушылар вагоны бірнеше жүз метр қашықтықта үлкен тасқа құлап түсті. Тергеу көрсеткендей, "Скайлайн" өткіргіші төмен түсетін пойызға дұрыс реттелмеген. Дегенмен, темір жолдың қауіпсіздік көрсеткіштері жоғары, өмір бойында бес миллионнан астам адамды шыңға жеткізген; қазір тежегіш жолаушылар вагонының алдыңғы платформасынан қауіпті жағдайларды қадағалайды.

Механикалық жобалау

Ког темір жолы өзінің барлық локомотивтері мен жолаушылар вагондарын Вашингтон тауының етегінде орналасқан компанияның шеберханаларында жобалайды және құрастырады. Әрбір пойыз тауға бір жолаушы вагонын итеріп көтеріледі, ал төмен түскенде кері бағытта жүреді. Локомотив пен вагон бастапқыда көтерілу кезінде кері домалап түсуін болдырмайтын тісті механизм (рачетка және қақпақ)пен жабдықталған; төмен түскенде локомотив пен вагон тежеледі. Жақындағы конструкциялық жақсартулар тісті механизмді (рачетка және қақпақ) спиральды тежегіштермен және дискілі тежегіш жиынтықтарымен алмастырды. Локомотивтердің көпшілігі Манчестер локомотивтер зауытында жасалған. Осыған ұқсас конструкция, Риггенбах тістік жүйесі деп аталатын, шамамен сол кезде Швейцарияда инженер Никлаус Риггенбахпен ойлап табылды. АҚШ-тағы Швейцария консулы Маршқа Вашингтон тауына темір жол салынып жатқанда келді, ал оның ынталы есебі Швейцария үкіметін Риггенбахқа Риги тауында Вицнау-Риги темір жолын салуды тапсыруға көндірді, ол 1871 жылдың 21 мамырында ашылды. Бастапқыда Вашингтон тауының ког темір жолында екі пойыз бір-бірін өткізіп өте алмады. 1941 жылы тоғыз қозғалысты ауыстырғыш ойлап табылды, сондай-ақ екі қосымша бұрылыс жолдары салынды, олардың әрқайсысы төмен түсетін екі пойызды бұрып жіберуге жеткілікті болды, осылай көтерілуші пойыздар шыңға дейін жалғаса алады, бұл күніне көбірек сапар жасауға мүмкіндік берді. 2004 жылы төменгі Ваумбек ауыстырғышы мен бұрылыс жолын 1800 фут (549 м) ұзындықтағы электр және гидравликалық қуатпен басқарылатын автоматтандырылған ауыстырғыштармен жабдықталған өткізу тізбегімен алмастыру жұмысы аяқталды. Бұл ауыстырғыштар батареялармен жабдықталады және күн панельдері арқылы зарядталады. Тізбектің әр шетінде бір ауыстырғыш орналасқан, ол жоғары және төмен бағытта жүретін пойыздардың бір-бірін өткізіп өтуіне мүмкіндік береді. 2014 жылы Вашингтон тауының шыңында тағы бір ауыстырғыш пен бұрылыс жолында жұмыс басталды. Жаңа ауыстырғыш салынысымен аяқталған соң, пойыздар таудың шыңында бір-бірін өткізіп өте алады. 2008 жылы Портсмут теңіз кеме жасау шеберханасының зейнеткер инженерінің көмегімен биодизельмен жұмыс істейтін алғашқы дизельдік локомотив құрылысы басталды. 2019 жылға қарай темір жол осы локомотивтердің жетісін құрастырды.

The cog railway designs and builds all of its locomotives and passenger coaches at the company shops located at the base of Mount Washington. Each train consists of a locomotive pushing a single passenger car up the mountain, descending the mountain by going in reverse. Both locomotive and car were originally equipped with a ratchet and pawl mechanism engaged during the climb that prevents any roll back; during descent, both locomotive and car are braked. Recent improvements in design have replaced the ratchet (gear and pawl mechanism) with sprag clutches and disc brake assemblies. Most of the locomotives were made by the Manchester Locomotive Works. A similar design, called the Riggenbach rack system, was invented by engineer Niklaus Riggenbach in Switzerland at about the same time. The Swiss Consul to the United States visited Marsh while constructing the railway up Mount Washington, and his enthusiastic reports persuaded the Swiss government to commission Riggenbach to build the Vitznau Rigi Bahn on Mount Rigi, which opened on May 21, 1871. Initially, there was no way for two trains to pass one another on the Mount Washington Cog Railway. In 1941, a nine motion switch was invented, and two spur sidings were added, each long enough to divert two descending trains so that climbing trains could continue to the summit, enabling more round trips per day. In 2004, work was completed replacing the lower Waumbek Switch and Siding with an 1800 feet (549 m) passing loop equipped with electric and hydraulically powered automated switches. These switches are powered by batteries and recharged by solar panels. One switch is located at each end of the loop, allowing ascending and descending trains to pass one another. In 2014, work began on another switch and siding at the summit of Mount Washington. When completed, the new switch will allow trains to pass one another at the summit of the mountain. In 2008, work began on the first diesel locomotive to be powered with biodiesel, with the assistance of a retired mechanical engineer from the Portsmouth Naval Shipyard. By 2019, the railway completed the construction of seven of these locomotives.

Қазіргі заманғы операциялар

Ког темір жолындағы ең көп кездесетін сапарлар екі негізгі станцияның арасында болады – біреуі шыңда, екіншісі операторлардың логистикалық және жөндеу базасының жанында. 2003 жылдан 2006 жылға дейін "шаңғы пойыздары" іске қосылды, олар аралық станцияда тоқтап, жолаушылар базалық станцияға дейін шаңғымен түсе алатын болды. Ког темір жолының жолы үш жаяу жүргінші жолынан өтеді, оның ішінде Аппалачи жолының бөлігі болып табылатын Гулфсайд жолы да бар. Кейбір жаяу жүргіншілер келесі пойызды күтіп, жолаушыларға өздерінің арт жағын көрсетуі белгілі, бұл іс-әрекет "Когты көрсету" деп аталады. 2007 жылы бірнеше жаяу жүргінші осы әрекеті үшін тұтқындалды. Бұл жолдар пайда болғанға дейін темір жол жұмыс істеген және олар темір жол жерінен өтеді. Базалық станцияға автомобильмен жетуге үш маршрут бар, олардың әрқайсысы Ког базалық жолының тұйық бөлігінің жоғарғы жағында аяқталады. Жарнамаланған, шамамен шығысқа қарай бағытталатын маршрут Бреттон-Вудстан басталатын базалық жолдың толық ұзындығын пайдаланады. Әсіресе көркі жақсы маршрут, бастапқыда АҚШ 2-ші тас жолынан оңтүстікке қарай, Джефферсон Ноч жолынан өтеді – бұл шашыраған бұрылыстармен тар топырақ жол; ол 1500 фут (457 м) көтеріліп, Президенттік қатардағы Джефферсон тауы мен Дартмут тауының арасында теңіз деңгейінен 3000 фут (914 м) биіктіктегі асуға жетеді, содан кейін базалық жолмен қиылысқанға дейін төмен түседі. Джефферсон Ноч жолы қысқы айларда және әдетте одан бұрын және кейін дөңгелекті көліктерге жабық болады және көбінесе қар мотоциклеттері пайдаланады. АҚШ 302-ші тас жолынан солтүстікке қарай, Крауфорд Ноч арқылы Mt. Клинтон жолынан өтетін шамамен солтүстікке қарай бағытталатын маршрут та қыста көліктерге жабылады. Пойыздардың қысқы жұмысы 2004–2005 жылдары басталды, ал Ког базалық жолы қыс бойы тазаланып, құм себіледі, бұл туристерге, шаңғышыларға және қызметкерлерге базалық станцияға қол жеткізуге мүмкіндік береді.

Қоршаған ортаны қорғау

Теміржолдағы бу локомотивтері "Когос смог" деген атпен белгілі, көп мөлшерде түтін шығарады. Темір жол мемлекеттік ауа ластануын бақылау заңынан (RSA 125 C:20) босатылған, ол "1973 жылдың 1 қаңтарына дейін жұмыс істеп тұрған немесе тапсырыс берілген, және толығымен штат ішінде орналасқан, темір жол немесе тарам жолының жұмысына байланысты қолданылатын кез келген бу локомотивтері мен қозғалтқыштарын немесе олардың ауыстыруларын" алып тастайды. Әр 5 шақырымдық бу локомотив саяхатында көмір жағылады және су тұтынылады. 2008 жылы бір бу локомотиві маймен жұмыс істеуге ауыстырылды. Қолданыстағы бу локомотивтерін майлауға жасалған әрекет сәтсіз аяқталды, ал 2008 жылы темір жол өз қызметкерлері жобалап және құрастырған алғашқы дизель локомотивін енгізді. 2008 жылдан бері тағы төрт дизель локомотиві аяқталды (2009 жылы M 2 және M 3, 2011 жылы M 4 және 2013 жылы M 5). Жазғы маусымда барлық жаңа дизель-гидравликалық локомотивтер B20 (20% биодизель қоспасы) отынымен жұмыс істейді. Компания жаңа дизель локомотивтерін көмірмен жұмыс істейтін бу локомотивтерінен туындаған визуалды ластануды азайту, шығарындыларды төмендету және жолаушылардың Вашингтон тауының шыңында өткізетін уақытын ұзарту мақсатында жасағанын мәлімдеді. Дизель локомотивінің әр 5 шақырымдық саяхаты шамамен B20 (20% биодизель қоспасы) отынын тұтынады. Локомотивтер 70 орындық жолаушылар вагондарын итереді. Ког темір жолында сондай-ақ сегіз ағаштан жасалған вагон бар.

Локомотивтер

НөмірАтауыСуретіТұрғызушысыТүріЖылыСтатусыЕскермелер1Old Peppersass1Mt. ВашингтонМанчестер локомотивтер зауытыSteam1883Сақталған, қызметтен шыққанБұл алғашқы #7 Falcon; 1895 жылғы өрттен кейін қайта құрудан кейін 1-ге қайта нөмірленді. 1931 жылдан кейін Маунт Вашингтон деп қайта аталды. 1990 жылдардың басында зейнеткерлікке шықты.2AmmonoosucМанчестер локомотивтер зауытыSteam1875Жұмыс істейдіБұл екінші #4 Atlas; 1895 жылғы өрттен кейін қайта құрудан кейін 2-ге қайта нөмірленді. 1931 жылдан кейін Аммоноосук деп аталды. Су жылытқышымен жабдықталған.3AgiocochookМанчестер локомотивтер зауытыSteam1883Сақталған, жөндеуге жарамдыГрин-Маунтин Ког теміржолының No.2 болып салынған. Үшінші #5 болды, аты аталмаған; 1934 жылы үшінші #3 болды. Базалық станция деп аталды. 1967 жылы болған апатта осы локомотив қатысты. 1995 немесе 1996 жылы Агиокочук деп қайта аталды. 2008 жылы қазандықты тексеруден өтпегендіктен соңғы рет жұмыс істеді.4SummitМанчестер локомотивтер зауытыSteam1883Көрмеге қойылғанГрин-Маунтин Ког теміржолының No.1 болып салынған, кейіннен Маунт Вашингтон Ког теміржолының #4 Summit локомотиві болды. 1999/2000 жылдары Chocorua деп қайта аталды. 2007 жылы қайта нөмірленіп, #8 Moosilauke деп аталды, бұл сол атпен және нөмірмен басқа локомотив зейнеткерлікке шығуымен сәйкес келді. 2009 жылғы маусымнан кейін зейнеткерлікке шықты. 2013 жылдың шілдесінде локомотив Твин-Маунтин ауылына сыйға берілді және АҚШ 3-ші және АҚШ 302-ші жолдарының қиылысында тұрақты көрмеге қойылды. 2018 жылдың тамызында қозғалтқыштың кабинасы жөнделіп, бастапқы аты мен нөмірі сақталды.6KancamagusМанчестер локомотивтер зауытыSteam1874Сақталған, жөндеуге жарамдыБастапқыда тік қазандықпен #6 Tip Top ретінде салынған. 1878 жылы көлденең қазанмен екінші #6 болып қайта құрылды. Ұлы шығанақ деп аталды. 2000/2001 жылдары Канкамагус деп қайта аталды. Соңғы рет 2010 жылы жұмыс істеді.8MoosilaukeМаунт Вашингтон Ког теміржол шеберханасыSteam1983Сақталған, қызметтен шығарылған1983 жылы Майк Кенли Ког шеберханасында салынған. "Тіп Топ" деп аталды. 2002 жылы Мосилаук деп қайта аталды. Соңғы рет 2006 жылы жұмыс істеді, ал 2007 жылы қазандықты күрделі жөндеу жұмыстары жүргізіліп, жаңа дизельдік локомотив құру пайдасына жоба тоқтатылды. #8 Tip Top/Moosilauke-дің кабинасы мен тендері енді #4 Summit/Chocorua-ға орнатылды. Қалған бөліктері (қазандық, оттық және т.б.)9WaumbekМанчестер локомотивтер зауытыSteam1908Жұмыс істейдіАлғашқы көлденең қазандықпен жабдықталған локомотив, кабинасы қазандықпен бір деңгейде. Бір қысқа уақытқа биодизельді жағып, кейін көмірге қайта айналдырылды. Су жылытқышымен жабдықталған.10Col. TeagueМаунт Вашингтон Ког теміржол шеберханасыSteam1972Көрмеге қойылғанМунроу қазандығы жасаған үлкен, дәнекерленген қазандықты қолданады. Кабинасы қазандықпен бір деңгейде еңкейген. Бір қысқа уақытқа мұнайды жағып, кейін көмірге қайта айналдырылды. "Крофлайт" деп қайта аталды. Соңғы рет 2009 жылы жұмыс істеді, ал 2015 жылдың қазанында АҚШ 302-ші жолы мен Базалық станса жолының қиылысында теміржолға кіру белгісі ретінде бастапқы атымен орналасқан.M 1Wajo NanatassisМаунт Вашингтон Ког теміржол шеберханасыDiesel2008Жұмыс істейдіАлғашқы дизельді гидравликалық локомотив. Биодизельмен (B20) жұмыс істейді.M 2AlgonquinМаунт Вашингтон Ког теміржол шеберханасыDiesel2009Жұмыс істейдіЕкінші дизельді гидравликалық локомотив. Биодизельмен (B20) жұмыс істейді.M 3AbenakiМаунт Вашингтон Ког теміржол шеберханасыDiesel2009Жұмыс істейдіҮшінші дизельді гидравликалық локомотив. Биодизельмен (B20) жұмыс істейді.M 4AgiocochookМаунт Вашингтон Ког теміржол шеберханасыDiesel2010Жұмыс істейдіТөртінші дизельді гидравликалық локомотив. Биодизельмен (B20) жұмыс істейді.M 5MetallakМаунт Вашингтон Ког теміржол шеберханасыDiesel2013Жұмыс істейдіБесінші дизельді гидравликалық локомотив. Биодизельмен (B20) жұмыс істейді.M 6LaPradeМаунт Вашингтон Ког теміржол шеберханасыDiesel2016Жұмыс істейдіАлтыншы дизельді гидравликалық локомотив. Биодизельмен (B20) жұмыс істейді.M 7KenisonМаунт Вашингтон Ког теміржол шеберханасыDiesel2019Жұмыс істейдіЖетінші дизельді гидравликалық локомотив. Биодизельмен (B20) жұмыс істейді.

NumberNameImageBuilderTypeDateStatusNotes1Old Peppersass1Mt. WashingtonManchester Locomotive WorksSteam1883Stored, out of serviceWas the first #7 Falcon; renumbered to 1 following rebuilding after the 1895 fire. Renamed Mt. Washington after 1931. Retired in the early 1990s.2AmmonoosucManchester Locomotive WorksSteam1875OperationalWas second #4 Atlas; renumbered to 2 following rebuilding after the 1895 fire. Named Ammonoosuc after 1931. Equipped with the feedwater heater enhancement.3AgiocochookManchester Locomotive WorksSteam1883Stored, serviceableBuilt as #2 of the Green Mountain Cog Railway. Was the third #5, not named; became the third #3 in 1934. Was named the Base Station. This was the locomotive in the fatal accident of 1967. Renamed Agiocochook in 1995 or 1996. Last operated in 2008 due to a failed boiler inspection.4SummitManchester Locomotive WorksSteam1883DisplayBuilt as No. 1 of the Green Mountain Cog Railway, then became Mount Washington Cog Railway #4 Summit. Renamed Chocorua in 1999/2000. In 2007 it was renumbered and renamed as #8 Moosilauke, coincident with the retirement of the other locomotive with that name and number. Retired after the 2009 season. In July 2013 the locomotive was donated to the village of Twin Mountain and placed on permanent static display at the intersection of U. S. Route 3 and U. S. Route 302. In August 2018, the engine's cab was replaced and retained its original name and number after some refurbishing.6KancamagusManchester Locomotive WorksSteam1874Stored, serviceableOriginally built as first #6 Tip Top with vertical boiler. Rebuilt into second #6 in 1878 with horizontal boiler. Was named Great Gulf. Renamed Kancamagus in 2000/2001. Last operated in 2010.8MoosilaukeMount Washington Cog Railway ShopSteam1983Stored, out of serviceBuilt in 1983 by Mike Kenly at the Cog Shop. Was named the Tip Top. Renamed Moosilauke in 2002. Last operated in 2006, and in 2007 a major boiler overhaul was underway when the project was scrapped in favor of building a new diesel locomotive. The cab and tender of #8 Tip Top/Moosilauke now rides on #4 Summit/Chocorua. The rest of the engine (boiler, firebox, etc. )9WaumbekManchester Locomotive WorksSteam1908OperationalFirst horizontal boiler engine to have the cab on the same plane as the boiler. For a short time, this locomotive burned biodiesel, but was reconverted to coal. Has the feedwater heater enhancement.10Col. TeagueMount Washington Cog Railway ShopSteam1972DisplayUses a larger, welded boiler built by Munroe Boiler. Has the cab tilted on the same plane as the boiler. Converted to burn oil for a short time and converted back to coal. Was renamed the KroFlite. Last operated in 2009, and in October 2015 it now sits at the intersection of U. S. Route 302 and Base Station Road, bearing its original name as a sign for the entrance to the railway. M 1Wajo NanatassisMount Washington Cog Railway ShopDiesel2008OperationalFirst diesel hydraulic locomotive. Powered by biodiesel (B20). M 2AlgonquinMount Washington Cog Railway ShopDiesel2009OperationalSecond diesel hydraulic locomotive. Powered by biodiesel (B20)M 3AbenakiMount Washington Cog Railway ShopDiesel2009OperationalThird diesel hydraulic locomotive. Powered by biodiesel (B20)M 4AgiocochookMount Washington Cog Railway ShopDiesel2010OperationalFourth diesel hydraulic locomotive. Powered by biodiesel (B20)M 5MetallakMount Washington Cog Railway ShopDiesel2013OperationalFifth diesel hydraulic locomotive. Powered by biodiesel (B20)M 6LaPradeMount Washington Cog Railway ShopDiesel2016OperationalSixth diesel hydraulic locomotive. Powered by biodiesel (B20)M 7KenisonMount Washington Cog Railway ShopDiesel2019OperationalSeventh diesel hydraulic locomotive. Powered by biodiesel (B20)