Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лондон қаласындағы көше және оның айналасы, Англия – бұрынғы бекет.
Street and surrounding area in the City of London, England
the former station
Людгейт Хилл – Англияның Лондон қаласындағы шағын төбеде орналасқан көше және оның айналасы. Көше 1760 жылы, оған ілесіп орналасқан түрмемен бірге бұзылған Лудгейт қақпасының бұрынғы орнынан өтеді. Аймаққа Санкт-Пол соборы кіреді. Қазіргі собор, десекте болады, бірінші мыңжылдықтың басындағы Рим-Британия дәуірінде Диана құдайына арналған ірі римдік ғибадатхана орналасқан жерде салынған. Людгейт Хилл дәстүрлі түрде Лондонның орталық бөлігіндегі үш төбелердің бірі саналады, ал қалғандары – Тауэр Хилл және Корнхилл. Ең биік нүктесі теңіз деңгейінен жоғары, Санкт-Пол соборының солтүстігінде орналасқан. Қазіргі Людгейт Хилл көшесі, бұрын Людгейт көшесі деп аталған, әлдеқайда тар жол болған, Санкт-Пол соборының алаңы мен 1864 жылы салынған Людгейт циркі арасында өтеді, содан кейін Флит көшесіне жалғасады.
Ludgate Hill is a street and surrounding area, on a small hill in the City of London, England. The street passes through the former site of Ludgate, a city gate that was demolished – along with a gaol attached to it – in 1760. The area includes St Paul's Cathedral. The modern cathedral, it has been claimed, was built on a site that – during the Roman British era of the early first millennium – was occupied by a major Roman temple, dedicated to the goddess Diana. Ludgate Hill itself is traditionally regarded as one of a trio of hills in Central London, the others being Tower Hill and Cornhill. The highest point is just north of St Paul's, at above sea level. The modern street named Ludgate Hill, which was previously a much narrower thoroughfare named Ludgate Street, runs between St Paul's Churchyard and Ludgate Circus (built in 1864), at which point it becomes Fleet Street.
Сипаттама
Людгейт төбесіндегі көптеген шағын көшелер 1860 жылдардың ортасында Су жолағы мен Нью-Бридж-стрит арасында Лондон, Чатем және Довер темір жолының Людгейт төбесі теміржол станциясын салу үшін жойылды. Ол 1929 жылы жолаушылар тасымалы үшін жабылды, ал 1990 жылы Холборн виадугы мен Блэкфриарс станциялары арасындағы теміржол көпірі мен виадугы бұзылды, бұл Сити Темзлинк теміржол станциясын жер астында салуға мүмкіндік берді. Бұл сонымен қатар Людгейт төбесінің қиылысындағы еңістігін қайта жоспарлауды қамтыды. Төбенің төменгі жағында көк тақта орнатылған, онда былай деп жазылған: "Осы жерге жақын үйдің бірінде 1702 жылы Лондонның алғашқы күнделікті газеті "Дейли Курант" жарық көрді". Людгейт төбесінің ортасынан сәл жоғарыда Сент-Мартин шіркеуі орналасқан, ол бұрын Людгейт қақпасына физикалық түрде жалғанған болатын. 2004 жылдан бері Лондон қор биржасының орны болып табылатын Патерностер алаңы төбеде, Санкт-Пол соборының солтүстігінде жатыр.
Many small alleys on Ludgate Hill were swept away in the mid 1860s to build Ludgate Hill railway station between Water Lane and New Bridge Street, a station of the London, Chatham and Dover Railway. It was closed to passengers in 1929 and the railway bridge and viaduct between Holborn Viaduct and Blackfriars stations was demolished in 1990 to enable the construction of the City Thameslink railway station in a tunnel. This also involved the regrading of the slope of Ludgate Hill at the junction. There is a blue plaque near the bottom of the hill with these words: "In a house near this site was published in 1702 The Daily Courant first London daily newspaper". About halfway up Ludgate Hill is the church of St Martin, Ludgate, once physically joined to the Ludgate. Paternoster Square, home of the London Stock Exchange since 2004, is on the hill, immediately to the north of St Paul's Cathedral.
Әдеби бірлестіктер
Лудгейт төбесінің етегінде, солтүстік жағында Лаймбернер Лейн орналасқан. Бұл ортағасырлық дәуірден қалған есімдік сияқты естілуі мүмкін, бірақ ол шындығында 1990 жылдары, бұрынғы Seacoal Lane орнында салынған. Осы жерде 1452 жылы алғаш рет еске алынған және пьесалар қойылған Bell Savage Inn орналасқан. Географ Джон Стоудың айтуынша, атау Изабелла Саваж есімінен шыққан, ал Аддисон оны "La belle Sauvage" – жабайы табиғаттағы әйел деп атаған. Бұл жерде клоун Рихард Тарлтон өнер көрсеткен. Ол Томас Хьюздің "Том Браунның мектеп күндері" және Чарльз Диккенстің "Пиквик қағаздары" шығармаларында еске алынған. 1684 жылдың қазан айында сол жерде "Шығыс Индиядан әкелінген мүйізқұйрық" көрсетілген. 1873 жылы қонақүй бұзылыпты. 1851 жылы оның бір бөлігі белгілі баспагер Джон Касселлге (1817–1865) жалға берілген. Сол кезде ол әлі де La Belle Sauvage Yard деп аталған, ал Касселл фирмасы өз мөрлерінің кейбіреулерінде "la Belle Sauvage" деген сөзді қолданған. Түрме туралы Дэниел Дефоның "Роксана: Бақытты қожайын" романында айтылған. 1731 жылдан бастап "Лондондық кофехана" Сент-Мартинге жақын, Лудгейтте, 24–26 Лудгейт төбесінде орналасқан. Бұл жерге Джозеф Пристли мен Бенджамин Франклин жиі келіп тұратын. Олд Бейлидегі қазылар алқасы келісімге келмей қалғанда, олар түнде осы жерде орналасқан. 1806 жылы мұнда Гилдхолда сақталған, күйеуі Клаудия Мартинаға арналған римдік алтыбұрышты алтарь және Геркулестің мүсіні табылған. Лондондық кофехана 1867 жылы жабылып, қазір "Ye Olde London" деп аталатын пабқа айналдырылған. Эдмунд Спенсердің "Шепардес календары" 1579 жылы Крид-Лейндегі "Gylden tunne" таңбасымен Хью Синглтон баспасында жарық көрген. Джон Эвелин 1658–59 жылдары Лудгейт төбесіндегі "Hawk and Pheasant" үйінде тұрған. 1221 жылы Блэкфриарлар немесе доминикандықтар алғаш рет Лондонға келген. 1278 жылы олар Холборннан Лудгейттен оңтүстікке қарай көшіп, монастырь салған. 1320 жылы олар монастырь үшін жаңа қабырға тұрғызу үшін римдік қабырғаны бұзған. Бұл реформация кезінде бұзылған, бірақ аты сақталған. 1596 жылы Джеймс Бербидж, Шекспирдің актерлік труппасының директоры, "Лорд Чемберленнің адамдары", қазірдің өзінде театр ретінде пайдаланылып жатқан мүліктің бір бөлігіне жалға алу құқығын алған. Оның ниеті – "Лорд Чемберленнің адамдарын" осында қою болған. Алайда, жергілікті халықтың қарсылығынан кейін, мұнда бірнеше жыл бойы өнер көрсетіп келген балалар актерлік труппасы өнер көрсетуін жалғастырған. Тек 1609 жылы Шекспирдің актерлік труппасы (сол кезде "Патшаның адамдары" деп аталған) Блэкфрайрс театрында өнер көрсетуге мүмкіндік алған. 1613 жылы Шекспир Блэкфрайрс қақпа үйін сатып алған. "Спорт шебері" алаңы Сент-Мартинге қарап орналасқан. Атауы ортағасырлық емес, ол 1993 жылдан бастап қолданылып келеді. Алайда, батысында жақында ғана жойылған Патшаның қару-жарақ сарайы орналасқан. Сол жерде Гринлинг Гиббонс тұрған. Стоудың айтуынша, қақпа 1260 жылы мүсіндермен безендірілген. Эдуард VI патшалық құрған кезде олардың бас жағы "қиылып тасталған", ал бірнеше жылдан кейін "Мэри патшайым олардың ескі денелеріне жаңа бас қойған". Журналист және баспагер Уильям Хоун 1800 жылдардың ортасында Лудгейт төбесі мен Олд Бейли маңында кеңсесі болған.
At the bottom of Ludgate Hill, on the north side, is Limeburner Lane. This may sound like a quaint survival from medieval times, but it was actually constructed in the 1990s, where Seacoal Lane used to be. This was the location of the Bell Savage Inn, first mentioned in 1452 where plays were performed. According to surveyor John Stow the name was derived from Isabella Savage, but Addison claimed it was "La belle Sauvage", a woman in the wilderness. The clown Richard Tarlton used to perform here. It is mentioned in Thomas Hughes' Tom Brown's Schooldays and Charles Dickens' The Pickwick Papers. In October 1684, a "Rynoceros lately brought from the East Indies" was put on show there. The inn was demolished in 1873. In 1851, part of it was rented out to John Cassell (1817–1865), a notable publisher. At this time it was still called La Belle Sauvage Yard and the firm of Cassell used "la Belle Sauvage" in some of their imprints. The prison is mentioned in Daniel Defoe's Roxana: The Fortunate Mistress. From 1731, the "London Coffee House" was next to St Martin's, Ludgate, at 24–26 Ludgate Hill. It was frequented by Joseph Priestley and Benjamin Franklin. When the juries at the Old Bailey failed to reach a verdict, they were housed here overnight. In 1806, a Roman hexagonal altar dedicated to Claudia Martina by her husband, now in the Guildhall, was found here together with a statue of Hercules. The London Coffee House was closed in 1867, and is now occupied by a pub called "Ye Olde London". Edmund Spenser's The Shepheardes Calender was printed by Hugh Singleton at the sign of the "Gylden tunne" in Creed Lane in 1579. John Evelyn lived in the Hawk and Pheasant on Ludgate Hill in 1658–59. The Blackfriars, or Dominicans, first came to London in 1221. In 1278, they moved from Holborn to an area south of Ludgate, where they built a friary. By 1320, they had demolished the Roman wall to build a new wall for the friary. This was demolished at the Reformation, but the name persisted – in 1596 James Burbage, the manager of Shakespeare's acting company, The Lord Chamberlain's Men, acquired the lease to a part of the property that was already being used as a theatre. His intention appears to have been to have the Lord Chamberlain's Men act here. However, local opposition meant that the more fashionable children's acting companies who were already performing here continued to act here for some years instead. It wasn't until 1609 that Shakespeare's company of actors (by then called The King's Men) was able to act at the Blackfriars Theatre. In 1613, Shakespeare bought the Blackfriars gate house. Pageantmaster Court is almost opposite St. Martin's. The name is not medieval but dates from 1993. However, to the west is King's Arms Court, which existed until recently. Grinling Gibbons lived there. According to Stow, the gate acquired statues in 1260. In the reign of Edward VI the heads were "smitten off" and a few years later "Queen Mary did set new heads upon their old bodies again". William Hone, journalist and publisher had an office near Ludgate Hill and the Old Bailey during the mid 1800s.