Сибірлік қызылқұйрық (Tringa brevipes) – Солтүстік Сібірде көбейетін, Оңтүстік-Шығыс Азия мен Австралияға қысқа міграция жасайтын құс. Түрлер, миграция, сипаттамасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құстар түрі
Species of bird
Сұрқұйрықты қызылқұйрық (Tringa brevipes, бұрын Heteroscelus brevipes) сонымен қатар Сібірлік қызылқұйрық немесе Полинезиялық қызылқұйрық деп те аталады. Түрлік атауы Tringa – Альдровандус 1599 жылы ежегі грек тіліндегі trungas сөзіне негізделіп, жасыл шағалаға берген жаңа латынша атауы. Бұл сөз, Аристотель айтқандай, қарға сияқты, ақ қылтыққа ие, құйрығын қимылдатып суға түсетін құсқа қатысты. Бревipes сөзі латын тілінен алынған, "қысқа" және "аяқ" дегенді білдіреді. Бұл қызылқұйрық Солтүстік-Шығыс Сібірде көбейеді. Көбейгеннен кейін Оңтүстік-Шығыс Азиядан Австралияға дейін көшіп барады.
The grey tailed tattler (Tringa brevipes, formerly Heteroscelus brevipes), also known as the Siberian tattler or Polynesian tattler, The genus name Tringa is the Neo Latin name given to the green sandpiper by Aldrovandus in 1599 based on Ancient Greek trungas, a thrush sized, white rumped, tail bobbing wading bird mentioned by Aristotle. The specific brevipes is from Latin brevis, "short", and pes, "foot". This tattler breeds in northeast Siberia. After breeding, they migrate to an area from southeast Asia to Australia.
Сипаттама
Сұр құйрықты татталар Солтүстік Америкадағы серуендеуші татталармен (T. incana) тығыз байланысты және оларды осы түрден ажырату қиын. Екі татталар да Tringa туысының өзге түрлерінен қанаттары мен арқасы өрнексіз, сұр түсті болуымен және көбелек шағында құрсағына дейін созылатын қабыршақты кеуде өрнегімен, сондай-ақ екеуінің де айқын суперцилиюымен ерекшеленеді. Бұл құстар пішіні мен мөлшері жағынан қарапайым қызыл аяқты құстарға ұқсас. Жоғарғы жағы, қанат асты, беті мен мойны сұр, ал құрсағы ақ. Олардың қысқа сары аяқтары және негізі ақшыл, ұшы қара түсті ұзын томпақ мүсігі бар. Жұқа суперцилиюы бар. Олар американдық түрлеріне өте ұқсас, ал айырмашылықтар мұрын ойығының ұзындығы және аяқ білегіндегі қабыршақтар сияқты егжей-тегжейлі мәселелерге байланысты. Ең анық айырмашылық – олардың дауысы; сұр құйрықты екі буынды сыбызғымен, ал серуендеуші толқынды триллмен дыбыстайды.
The grey tailed tattler is closely related to its North American counterpart, the wandering tattler (T. incana) and is difficult to distinguish from that species. Both tattlers are unique among the species of Tringa for having unpatterned, greyish wings and back, and a scaly breast pattern extending more or less onto the belly in breeding plumage, in which both also have a rather prominent supercilium. These birds resemble common redshanks in shape and size. The upper parts, underwings, face and neck are grey, and the belly is white. They have short yellowish legs and a bill with a pale base and dark tip. There is a weak supercilium. They are very similar to their American counterpart, and differentiation depends on details like the length of the nasal groove and scaling on the tarsus. The best distinction is the call; grey tailed has a disyllabic whistle, and wandering a rippling trill.
Мінез-құлық
Оның көбейетін жері - Солтүстік-Шығыс Сібірдегі таслы өзен төсектері. Олар жерге ұя салады, бірақ бұл құстар ағаштарға қонады. Кейде олар басқа құстардың ескі ұяларын да пайдаланады. Сұр құйрықты шақшығұштар көшпенді және Оңтүстік-Шығыс Азиядан Австралияға дейінгі лайлы және құмды жағалауларда қыстайды. Олар Солтүстік Американың батыс бөлігі мен Батыс Еуропаға өте сирек келеді. Бұл құстар аса көп жиналатын құстар емес және әдетте үлкен топтарда, тек қыстау орындарында ғана көрінеді. Бұл құстар жерде немесе суда азықтанады, көздерімен тамақ іздейді. Олар жәндіктер, шаяндар және басқа да омыртқасыздарды жейді.
Its breeding habitat is stony riverbeds in northeast Siberia. It nests on the ground, but these birds will perch in trees. They sometimes use old nests of other birds as well. Grey tailed tattlers are strongly migratory and winter on muddy and sandy coasts from southeast Asia to Australia. They are very rare vagrants to western North America and western Europe. These are not particularly gregarious birds and are seldom seen in large flocks except at roosts. These birds forage on the ground or water, picking up food by sight. They eat insects, crustaceans and other invertebrates.
Австралия
Австралияның 1999 жылғы қоршаған ортаны қорғау және биологиялық әртүрлілікті сақтау туралы заңына сәйкес, сұр құйрықты таттлер "қатерлі" деп тізімдемеген. Сұр құйрықты таттлер Виктория флорасы мен фаунасының кепілдік беру туралы заңында (1988) "қауіпке ұшыраған" деп тізімделген. Осы Заң бойынша осы түрді қалпына келтіру және болашақта басқару жөніндегі іс-қимыл жоспары әзірленбеген. 2007 жылғы Викториядағы қауіп төндіретін омыртқалы жануарлардың кеңесші тізімінде сұр құйрықты таттлер өте сирек кездесетін түр ретінде тізімделген.
Grey tailed tattlers are not listed as "threatened" on the Australian Environment Protection and Biodiversity Conservation Act 1999. The grey tailed tattler is listed as "threatened" on the Victorian Flora and Fauna Guarantee Act (1988). Under this Act, an Action Statement for the recovery and future management of this species has not been prepared. On the 2007 advisory list of threatened vertebrate fauna in Victoria, the grey tailed tattler is listed as critically endangered.