Кіріспе
Француз өнертапқышы (1844–1918)
Шарль Эмиль Рейно (8 желтоқсан 1844 – 9 қаңтар 1918) – француз өнертапқышы, праксиноскопты (зоотропты жетілдірген, 1877 жылы патенттелген анимациялық құрылғы) ойлап тапқан және алғашқы жобаланған анимациялық фильмдерді жасаған адам. Оның "Pantomimes Lumineuses" атты туындысы 1892 жылғы 28 қазанда Парижде тұңғыш рет көрсетілді. Оның 1888 жылы патенттелген Théâtre Optique киножүйесі фильмдерде перфорация қолданылған алғашқы мысал ретінде танымал. Бұл көрсетілімдер Аугуст пен Луи Люмиердің 1895 жылғы 26 желтоқсандағы кинематографтың алғашқы ақылы көрсетілімінен бұрын өтті, ол көбінесе киноның туған күні деп есептеледі.
premiered on 28 October 1892 in Paris. His Théâtre Optique film system, patented in 1888, is also notable as the first known instance of film perforations being used. The performances predated Auguste and Louis Lumière's first paid public screening of the cinematographe on 26 December 1895, often seen as the birth of cinema.
Ерте өмір
Шарль Эмиль Рейно 1844 жылғы 8 желтоқсанда Монтрейльде, Сен-Сен-Дениде дүниеге келді. Оның әкесі – 1842 жылы Ле-Пю-ан-Велайдан Парижге көшіп келген инженер Брут Рейно, ал анасы – Эмильді үйде оқытқан бұрынғы мұғалім Мари Каролина Белланжер болды. Мари Каролина Пьер Жозеф Редутеден акварель сурет салуды үйреніп, ұлына сурет салу және бояу техникаларын үйретті. 1862 жылы Рейно Парижде фотограф ретінде мансабын бастады. 13 жасында ол бу машиналары құрастырды. Ол Антуан Самуэль Адам Соломонның шәкірті болды. 19 жасында ол Франсуа Наполеон Мари Мойнноның лекцияларының бірінде онымен танысып, оның ассистенті болды. 1865 жылы Брут қайтыс болды, содан кейін Рейно отбасы Ле-Пю-ан-Велайға көшіп кетті. Оның ағасы, сол аймақтағы дәрігер, Рейноға латын, грек тілдерін, физиканы, химияны, механиканы және табиғаттануды үйретті. Ол Франко-пруссия соғысында медбике болып қызмет етті.
and taught her son drawing and painting techniques. By 1862 he started his own career as a photographer in Paris. Reynaud constructed steam engines at age 13. He worked as an apprentice for Antoine Samuel Adam Salomon. At age 19 he met François Napoléon Marie Moigno at one of Moigno's lectures and became his assistant. Brutus died in 1865, and the Reynaud family moved to Le Puy en Velay. Reynaud was taught Latin, Greek, physics, chemistry, mechanics, and natural sciences by his uncle, a doctor in the area. He was a nurse during the Franco Prussian War.
Мансап
Рейно 1873 жылдың желтоқсанында Мойнноға ұқсас тегін сиқырлы фонарь көрсетулерін бастады. Ол пирожок қорапшасынан праксиноскоп жасады, алдында "La Nature" журналында 1876 жылы жарық көрген оптикалық иллюзия құрылғылары туралы бірнеше мақаланы оқығаннан кейін. Ол 1877 жылы оған патент алды және 1878 жылғы Универсалды көрмеде мақтауға ие болды. Ол құрылғыны өндіруді бастады және Le Bon Marché дүкендерінде сатылымға шығарғаннан кейін қаржылық сәттілікке жеткен соң оқытушылық жұмысынан бас тартты. Эрнест Мейсониер 1882 жылы праксиноскоп арқылы Эдвард Майбридждің "Қозғалыстағы жылқы" суретін көрсетті. Рейноның ұлы Пол, әкесінің "Оптика театры" идеясы пени-фартингті көргеннен кейін туғанын айтады. Бұл жүйе 1889 жылғы Универсалды көрмеде көрсетілді. Ол 1 желтоқсан 1888 жылы патентке өтініш берді, ал 14 қаңтар 1889 жылы патент алынды. 8 ақпанда ол Ұлыбританияда да патент алды. 11 қазан 1892 жылы ол Гревин мұражайымен келісімшартқа қол қойды, ал тұрақты қоғамдық көрсетімдер 28 қазанда басталды. Алғашқы көрсетімдерге "Бон бок", "Клоун мен оның итттері" және "Кедей Пьерро" фильмдері кірді. "Жақын отбасының арманы" 1894 жылдың желтоқсанынан 1897 жылдың шілдесіне дейін, ал "Кабина маңында" 1894 жылдың желтоқсанынан 1900 жылдың наурызына дейін көрсетілді. Рейно айына 500 франк (1892 жылғы 500.0 франк қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең) және кассадан түскен табыстың 10% алды. Келісімшарт Рейноға тиімсіз болды, өйткені ол жүйенің күтілуіне ақы төледі және барлық күнделікті көрсетімдерді қадағалауға міндетті болды. Ол 1894 жылдың 28 ақпанынан 1895 жылдың 1 қаңтарына дейін театрын жапты, оның орнына өзінің жабдықтарын жақсарту үшін сиқыршыны шақырды. 1895 жылы Гревин мұражайының иесі Артур Майер Рейнодан көбірек фильмдер түсіруді талап етті, оларды ол өзі суреттеді. Ол 1895 жылы фото-сценографты жасады, ол фотосуреттерге түсіре алатын оптикалық театрдың түрі болды, бірақ Огюст және Луи Люмьердің кинематографы одан басып өтті. Рейноның бағалауынша, 12 000 көрсетімге барлығы 500 000 адам қатысты. 1896 жылдың сәуір айында Рейно Джордж Футтит пен Шоколадты Сен-Клауд саябағында Уильям Телл қойылымын орындауға шақырды және оларды фото-сценограф арқылы жазды. Ол кадрларды қолмен бояп, 1896 жылдың тамызынан 1900 жылдың наурызына дейін фильмді көрсетті. Феликс Галипоны қолдана отырып түсірілген фильм 1897 жылдың шілдесінен 1898 жылдың желтоқсанына дейін көрсетілді. Алайда, басқа кинорежиссерлердің табысы Рейноның көрсетімдерінің танымалдығын азайтты және олар 1900 жылдың 1 наурызында аяқталды. Ол үлкен қайғыға беріліп, оптикалық театрын қиратты, ал бірнеше жылдан кейін өзінің көптеген фильмдерін Сенаға лақтырып жіберді. Алайда, оның ұлы "Кабина маңында" және "Кедей Пьерро" фильмдерін сақтап қалды. Леон Гомонт Рейнодан оптикалық театрын сатып алып, оны мұражайға сыйға тартқысы келді, бірақ ол бұрыннан қиратылған еді. Рейно 1902 жылдың 16 қазанында 3D фильмдерді түсіре алатын стереокамера – стереокиноға патент алды. Ол камерамен бірнеше фильм түсірді, бірақ қаржылық қолдау таба алмады.
Жеке өмір
Рейно 1879 жылдың 21 қазанында Маргарита Ремиаттеге үйленді, одан екі ұлы болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол ауруханалар мен емдеу орталықтарында болды, содан кейін 1918 жылдың 9 қаңтарында қайтыс болды.
Мұра
Анри Ланглоа 1930 жылдары Рейноның ұлын қалған праксиноскоптар мен "Автоур д'ун кабина" фильмін Франция кинотегіне (Cinémathèque Française) сыйлауға көндірді. Ланглоа 1972 жылы Кинотегі мұражайының ашылуына орай оптикалық театрды қайта құрды. 1981 жылы Жюльен Паппе "Pauvre Pierrot" фильмін қалпына келтірді, ал 1985 жылы "Autour d'une cabine" фильмі 35 мм түсірілімге көшірілді.