Кіріспе

Лондон Вотерлоо шығыс теміржол станциясы, сондай-ақ Лондон Вотерлоо шығысы деп те аталады, Лондонның орталық бөлігінде, Кентке қарай, Лондон көпірі арқылы өтетін бағытта орналасқан теміржол станциясы. Ол Лондон Вотерлоо теміржол станциясының шығысында және Саутварк метро стансасына жақын орналасқан. Станция 1869 жылы Вотерлоо Джанкшн деп ашылды, ол Лондон мен Оңтүстік-Батыс теміржолын Вотерлоода және Оңтүстік-Шығыс теміржолын Чаринг-Кроста байланыстыруды қамтамасыз етті. Вотерлоо мен Вотерлоо-Ист арасында арнайы желі салынды, кейін ол жаяу жүргіншілерге арналған жолға айналдырылды. Пойыздар бастапқыда Лондонға дейін қатынайтын, бірақ Лондон метросының бәсекелесінен кейін 1916 жылы соғыс уақытында тоқтатылды. Станция Вотерлоо бағытымен жаяу көпір арқылы байланыстырылып келді. Вотерлоо Ист 1977 жылы қазіргі атауын алды және Лондонның маңызды түйіскезектерінің бірі болып табылады. Ол Лондон станциялары тобының құрамына кіреді. Станция Лондонның 1-аяқталған тарифтік аймағында орналасқан.

Орналасқан жері

Станция Оңтүстік-Шығыс магистральдық желісінде, Чаринг-Кросс станциясынан қарай, Темза өзенінің арғы бетінде, Хангерфорд көпірінің қарсы жағында орналасқан. Уотерлоо-Ист станциясы өткісіп кететін станса болғанымен, билет сату тұрғысынан Лондонның орталық терминалы ретінде жіктеледі. Станция арқылы қызметтерді Southeastern компаниясы жүзеге асырады және ол 1-ші тарифтік аймақта орналасқан. Басты кіреберіс – Уотерлоо жолы арқылы көтерілген жаяу өткел арқылы, ол оны ірі Уотерлоо станциясымен байланыстырады. Платформалардың шығыс жағы Лондон метросының Jubilee желісімен қызмет көрсететін Саутварк станциясына жаяу жүргіншілер үшін қосылыс ұсынады. Уотерлоо-Исттегі төрт платформа әріптермен белгіленген, сандармен емес, бұл станция қызметкерлері мен жолаушылар екі станцияның платформаларын шатастырмауы үшін жасалған. Лондон автобустарының 1, 11, 59, 68, 76, 77, 139, 172, 176, 188, 211, 243, 341, 381, C10 маршруттары, сондай-ақ SL6 жедел маршруты және N1, N68, N171, N343 және N381 түнгі маршруттары осы станцияға тоқтайды.

Оңтүстік-шығыс темір жолы

Станцияны Оңтүстік-Шығыс темір жолы (SER) 1864 жылы желі ашылғаннан кейін салған. Компания Лондон және Оңтүстік-Батыс темір жолы (LSWR) қызметтерімен байланысуға қысым көрсетті, себебі бұл LSWR-ға Кэннон-стрит арқылы Лондон қаласына қосылуға мүмкіндік беретін еді. LSWR Чаринг-Кросс станциясын бірлескен станция етуге мүдделі болмады, бірақ Уотерлооға жақын SER-мен байланыс орнатуға келісім білдірді. 1867 жылы екі компания жолаушылар LSWR қызметтерінен SER қызметтеріне ауысып, Лондон қаласына жетуі үшін бірлескен байланыс құруға келісті. Тағы бір станция, Блэкфрайрс шығысқа қарай салынды, бірақ ол LSWR-мен байланыстыратын станция пайдасына жабылды. Бір жолдың құрылысы, қосылыс 1868 жылдың мамыр айында басталды, ал жаңа қосылыс станциясы 1869 жылдың 1 қаңтарында ашылды, оның жалпы құны 14 290 фунт стерлингті құрады (1869 жылы 14 290,0 фунт стерлинг соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең). Блэкфрайрс станциясы сол күні жабылды. Пойыздар Уотерлоо бұрылысынан Чаринг-Кросс пен Кэннон-стритке әр бес минут сайын жүре бастады. Королева Виктория Виндзор қамалынан Доверге және Еуропаға сапар шегетін патшалық пойыздар үшін осы байланысты пайдаланды. Вотерлоо станциясынан бағытталған көпір тікелей Вотерлоо-Истке өтуге мүмкіндік берді, пойыздар жүрмей тұрғанда. Ол төрт дөңгелекті шассиге орнатылған, егер пойыз өтуі керек болса, оны оңай жылжытуға болатын. Бұл байланыс 1893 жылдың қаңтарына дейін сақталды, содан кейін тығыздық салдарынан тоқтатылды. 1864 жылы SER желісі Чаринг-Кросс пен Кэннон-стрит арасында ашылғанда, оны екі станция арасындағы сапар клиенттерге ең төменгі жалдау ақысын төлейтін уақытқа жеткілікті екенін білген проституткалар жиі пайдаланды. Уотерлоо-Ист ашылғаннан кейін, пойыздардың жиі тоқтауы бұл мүмкіндікті жойды. Уотерлоо бұрылысынан Кэннон-стритке дейінгі байланыс Метрополитен аудандық темір жолының (қазіргі аудандық желісі) бәсекелестігі мен метроның кеңеюіне байланысты сәтті болмады. Жолаушылар станцияның бар екенін көбінесе білмейтін, өйткені оны Уотерлоодағы негізгі залдан табу қиын болды. 1898 жылдың 8 тамызында Уотерлоо және Сити желісі ашылғаннан кейін Кэннон-стритке қосылыстар азайтылды. Уотерлоо бұрылысынан Кэннон-стритке дейінгі теміржол желісі 1916 жылдың 31 желтоқсанында соғыс кезеңіндегі экономиялық шара ретінде тоқтатылды. Уотерлоодан Уотерлоо түйіспесіне дейінгі арнайы желі 1911 жылы магистральдық станция кең ауқымды реконструкциядан өткен кезде бұзылды. Осы желіден өтетін көпір кейіннен екі станция арасындағы жаяу өткелге айналды.

Оңтүстік темір жолы және кейіннен

Оңтүстік темір жолы 1935 жылғы 7 шілдеде стансаны Уотерлоо (сондай-ақ Уотерлоо шығыс деп те аталады) деп атады және 1977 жылғы 2 мамырда қазіргі атын алды. Платформалар сол кезде A – D деп белгіленді. 1992 жылы Уотерлоо басты жолына жаяу өтуге арналған жол қазіргі жоғары деңгейдегі жабық галереямен ауыстырылды. 1916 жылдан бері қолданылмай келген ескі теміржол байланысы бұзылып алынды. Уотерлоо-Ист стансасы 1993 жылғы 24 шілдеде күтім жұмыстары үшін жабылды, осылайша құрылысы жүріп жатқан Саутварк метро стансасымен байланыс жасауға мүмкіндік болды. Ол 16 тамызда қайта ашылды. Саутварк метро стансасы 1999 жылғы 20 қарашада, Jubilee желісінің созылуымен бірге ашылды және Уотерлоо-Истке тікелей қосылыс қамтамасыз етілді. 2012 жылы Sandell Street және Southwark стансаларының кіреберістеріне, сондай-ақ Ватерлоо стансасының басты кіреберісіне билет бағаналары орнатылды, бұл сауда галереясының құрылысы аяқталғаннан кейін жасалды. 2018 жылы Transport for London компаниясы Грит көшесінде жаңа кіреберіс салынатынын хабарлады, ол Уотерлоо-Ист және Саутварк стансаларына қолжетімділікті қамтамасыз етеді.

Оқиғалар

1913 жылы 25 қазанда Ватерлоо өткеліне келе жатқан жолаушылар пойызы қалың тұман ішінде тұрып тұрған пойызға соқтығысты. Нәтижесінде үш адам қаза болып, 24 адам жарақаттанды. Оқиға орнында тергеу жүргізіліп, апатқа сигнал берушінің немқұрайлылығы себеп болғаны анықталды, алайда бұл қылмыстық немқұрайлылық деңгейіне жетпеді.