Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық жазушы-публицист және саясаткер (1813–1895)
American columnist and politician (1813–1895)
Джон Луис О'Салливан (15 қараша 1813 – 24 наурыз 1895) – американдық жазушы-публицист, редактор және дипломат, 1845 жылы Техас және Орегон аймағын АҚШ-қа қосуды қолдау үшін «көрінетін тағдыр» терминін енгізген. О'Салливан сол кездегі Демократиялық партияның ықпалды саяси жазушысы және жақтаушысы болды, сондай-ақ президент Франклин Пирс (1853–1857) басқарған кезеңде Португалиядағы АҚШ елшісі қызметін атқарды.
John Louis O'Sullivan (November 15, 1813 – March 24, 1895) was an American columnist, editor, and diplomat who coined the term "manifest destiny" in 1845 to promote the annexation of Texas and the Oregon Country to the United States. O'Sullivan was an influential political writer and advocate for the Democratic Party at that time and served as U. S. minister to Portugal during the administration of President Franklin Pierce (1853–1857).
Ерте өмір және білім
Джон Луис О'Салливан 1813 жылдың 15 қарашасында дүниеге келген. Ол ирландтық Джон Томас О'Салливан, американдық дипломат және теңіз капитаны, мен әдепті ағылшын әйелі Мэри Роулидің ұлы еді. Аңыз бойынша, ол Гибралтар жағалауындағы британдық әскери кемеде туған. О'Салливан 14 жасында Нью-Йорктегі Колумбия колледжіне қабылданды. Ол 1831 жылы бітірді. 1834 жылы ол өнер магистрі дәрежесін алып, заңгер болды.
John Louis O'Sullivan, born on November 15, 1813, was the son of Irishman John Thomas O'Sullivan, an American diplomat and sea captain, and Mary Rowly, a genteel Englishwoman. According to legend, he was born at sea on a British warship off the coast of Gibraltar. O'Sullivan enrolled at Columbia College in New York at the age of 14. He graduated in 1831. In 1834, he received a Masters of Arts and became a lawyer.
Мансап
1837 жылы ол Вашингтонда құрылған «The United States Magazine and Democratic Review» журналын негіздеп, бас редакторлық қызметін атқарды. Ол Джексон демократиясының радикалды түрлерін және демократиялық американдық әдебиеттің дамуына қолдау көрсетті. Журналда Натаниел Хоторн, Ральф Уолдо Эмерсон, Генри Дэвид Торо, Джон Гринлиф Уиттиер, Уильям Каллен Брайант және Уолт Уитмен сияқты көрнекті американдық жазушылардың еңбектері жарияланды. О’Салливан Нью-Йорк штатының заң шығару жиналысында белсенді реформатор болды, онда ол өлім жазасын жоюға бағытталған сәтсіз қозғалысты жетекшілік етті. 1846 жылы инвесторлар оның нашар басқаруына наразылық білдіргендіктен, ол журналына бақылауын жоғалтты. О’Салливан Америка Азамат соғысының басталуына қарсы болды, бейбіт шешім табуға немесе Солтүстік пен Оңтүстікті бейбіт түрде бөлісуге үміттенді. Соғыс басталғанда Еуропада болған О’Салливан Америка Конфедерациялық Штаттарының жақтаушысына айналды, тіпті ол Конфедерация төлем тізімінде болған болуы мүмкін. О’Салливан президенттік биліктің тым күшті болғанын және штаттардың құқықтарын орталық үкіметтің араласуынан қорғау қажеттігін айта отырып, Конфедерацияның мүддесін қорғайтын көптеген памфлеттер жазды. Бұрын «еркін топырақ» қозғалысын қолдағанмен, ол енді құлдық институтын қорғап, қара және ақ нәсілдердің тату өмір сүре алмайтынын жазды. Оның бұл әрекеттері Хоторн сияқты бұрынғы достарын қатты ренжітті. Азамат соғысының соңына қарай О’Салливан оңтүстік «қарулас достарына» Ричмондты өртеп жіберуге шақырды, «әркім өз үйін өртеп жіберсін» деді.
In 1837, he founded and edited The United States Magazine and Democratic Review, based in Washington. It espoused the more radical forms of Jacksonian Democracy and the cause of a democratic, American literature. It published some of the most prominent American writers, including Nathaniel Hawthorne, Ralph Waldo Emerson, Henry David Thoreau, John Greenleaf Whittier, William Cullen Bryant, and Walt Whitman. O'Sullivan was an aggressive reformer in the New York State Legislature, where he led the unsuccessful movement to abolish capital punishment. By 1846, investors were dissatisfied with his poor management, and he lost control of his magazine. O'Sullivan opposed the coming of the American Civil War, hoping that a peaceful solution, or a peaceful separation of North and South, could be resolved. In Europe when the war began, O'Sullivan became an active supporter of the Confederate States of America; he may have been on the Confederate payroll at some point. O'Sullivan wrote a number of pamphlets promoting the Confederate cause, arguing that the presidency had become too powerful and that states' rights needed to be protected against encroachment by the central government. Although he had earlier supported the "free soil" movement, he now defended the institution of slavery, writing that blacks and whites could not live together in harmony. His activities greatly disappointed some of his old friends, including Hawthorne. Towards the end of the Civil War, O'Sullivan appealed to his southern "comrades in arms" to burn Richmond, stating "let every man set fire to his own house".