Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
I дәрежелі Букингемширдегі үй, Ұлыбритания
Grade I listed house in Buckinghamshire, United Kingdom
Хьюгенден Маноры, Хьюгенден, Букингемшир, Англия – Виктория дәуірінде салынған, бірақ одан бұрынғы тарихы бар, премьер-министр Бенджамин Дизраэлидің, Биконсфилдтің 1-ші графының шаруашылық үйі ретінде пайдаланылған. Қазір ол Ұлттық қорға тиесілі және жалпы жұртқа ашық. Хьюденденді Хай-Уайкомбпен байланыстыратын A4128 басты жолының батысындағы төбеде орналасқан.
Hughenden Manor, Hughenden, Buckinghamshire, England, is a Victorian mansion, with earlier origins, that served as the country house of the Prime Minister, Benjamin Disraeli, 1st Earl of Beaconsfield. It is now owned by the National Trust and open to the public. It sits on the brow of the hill to the west of the main A4128 road that links Hughenden to High Wycombe.
Тарих
Хьюенден иелігі алғаш рет 1086 жылы патшайым Эдиттің жерлерінің бір бөлігі ретінде тіркелді. Оны Баё епискобы Огердің ұлы Вильгельм иеленді және 10 hide салығына бағаланды. Ол жерді тартып алғаннан кейін, Англия королі Генрих I жерді өзінің жеке кеңесшісі және қазынашысы Джеффри де Клинтонға бергенге дейін, жерлер Корольдікке тиесілі болды. Клинтонның негізгі үйі Уорвикширдегі Кенилворт қаласында орналасқан еді, ал жерлерді Джеффри де Санкто Рорио жалға алды, нәтижесінде ол өз тегін ағылшын тіліне бейімделген Хьюенден деп өзгертті. 1947 жылы Абби отбасы және Дизраэли қоғамы Хьюенденді Ұлттық трастқа тапсырды. 1955 жылы ол бірінші санаттағы ескерткіш ретінде тіркелді. Бақтар да тарихи саябақтар мен бақтар тізілімінде екінші санатқа енді. Ол Дизраэли тұрған кездегідей безендірілген. Онда отбасылық портреттер, Дизраэлидің жеке жиһаздары, Дизраэлидің романдарынан тұратын кітапхана, сондай-ақ Виктория патшайымының қол қойған кітабы және оның әкесі Исаак Д’Исраэлиден қалған көптеген кітаптар бар. Парк пен ормандық алқаптардың жалпы ауданы шамамен… Лейди Биконсфилд (Виктория патшайымы 1868 жылы Мэри Эннді өз құқығымен виконтесса етіп тағайындады) жобалаған ресми бақ Дизраэлилер тұрған кездегідей жағдайға келтірілді. Үйдің арт жағындағы ұзын терраса флоренциялық вазалармен әсемделген. Үйден көрінетін жақын маңдағы төбеде 1862 жылы Мэри Энн өз қайын атасының естелігіне ескерткіш орнатты.
The manor of Hughenden is first recorded in 1086, as part of Queen Edith's lands, and held by William, son of Oger the Bishop of Bayeux, and was assessed for tax at 10 hides. After his forfeiture, the lands were held by the Crown, until King Henry I of England gave the lands to his chamberlain and treasurer, Geoffrey de Clinton. Clinton, whose main home was in Kenilworth, Warwickshire, had the lands tenanted by Geoffrey de Sancto Roerio, who resultantly changed his surname to the Anglicised Hughenden. In 1947, the Abbey family and the Disraelian Society made Hughenden over to the National Trust. In 1955, it was designated a Grade I listed building. The gardens are also listed as Grade II on the Register of Historic Parks and Gardens. It is decorated as it might have been at the time it was occupied by Disraeli. It contains a collection of memorabilia including family portraits, Disraeli's own furnishings, a library including a collection of Disraeli's novels and one written and signed by Queen Victoria along with many of the books he inherited from his father, Isaac D'Israeli. The park and woodlands total almost The formal garden which was designed by Lady Beaconsfield (Queen Victoria created Mary Anne a Viscountess in her own right in 1868), has been restored to a similar condition to when occupied by the Disraelis. The long terrace at the rear of the house is decorated with Florentine vases. A monument on a nearby hill, visible from the house, was erected by Mary Anne in 1862 in memory of her father in law.
Сәулет және сипаттама
Қазіргі үй 18 ғасырдың соңына қарай салынған және сылақтан жасалған, көзге түспейтін дизайны болған. Алайда, 1862 жылы Дисраэлилер үйді сәулетші Эдвард Бактон Лэмбтің жобасы бойынша қайта жаңғыртқан. Лэмб «Виктория дәуірінің ортасындағы ең ерекше және өзгеше сәулетшілердің бірі» деп сипатталған. Архитектуралық тұрғыдан алғанда, ол эклектикаға үлкен қызығушылық танытқан; бұл қызығушылық оның Хьюгендендегі жұмысында жақсы көрінеді. Лэмб үйді «драматизациялаған» кезде классикалық георгиандық элементтерінен айырылды. Лэмб готикалық сәулеттің гибридтік барондық стилінде жұмыс істеді, бұл стиль ашық және бұрышты кірпіш қабырғаларымен, диагональді мұнаралары бар сатылы қамалдармен ерекшеленеді. Он үш терезелі баққа қараған қасбеттің жоғарғы қабаттарына ерекше пішіндес педименттер орнатылды – олар тіктеп қарағанда, қорғаныс тіректеріне ұқсайды. Архитектура тарихшысы Николаус Певснер Хьюгендендегі Лэмбтің жұмысын қатты сынап, бұл «терезе жақтауларын» «сипаттауға келмейтін» деп, ал Лэмбтің Хьюгендендегі жалпы жұмысын «азапты» деп бағалаған. Певснер Дисраэлидің «көп жылдар бойы армандаған романтикасы» деп сипаттаған нәрсені бағалай алмағаны анық, сонымен қатар ол үйдің қазір «азамат соғысынан бұрынғы қалпына келтірілгенін» елестетеді. Бірақ үй 18 ғасырдың ортасында, Азамат соғысынан кейін шамамен бір ғасырдан соң салынғандықтан, мұндай сценарий болуы қиын еді. Үй үш қабаттан тұрады. Қонақ бөлмелерінің барлығы бірінші қабатта орналасқан, олардың көпшілігінде үлкен шыны терезелер (Виктория дәуіріндегі жаңалық) бар, олар оңтүстікке қарап, Хьюгенден аңғарына көрініс ашатын шөпті партерге және террасаға шығады. Батыс қанаты 1910 жылы, Дисраэли қайтыс болғаннан кейін көп уақыт өткен соң, үй оның жүрегі аудар інісі, саясаткер Конингсби Дисраэлиге тиесілі болған кезде салынған.
The present house was built towards the end of the 18th century and was of a stuccoed and unassuming design. However, in 1862 the Disraelis had the house remodelled by the architect Edward Buckton Lamb. Lamb has been described as "one of the most perverse and original of mid Victorian architects". Architecturally, he had a strong interest in the eclectic; this interest is very apparent in his work at Hughenden. Under Lamb's hand, classical Georgian features were swept away as he "dramatised" the house. Lamb worked in a hybrid baronial form of Gothic architecture, with exposed and angular juxtaposing brickwork surmounted by stepped battlements with diagonal pinnacles. The uppermost windows of the thirteen bayed garden facade were given unusual pediments – appearing almost as machicolations. The architectural historian Nikolaus Pevsner, in his highly critical appraisal of Lamb's work at Hughenden, labels these "window heads" as "indescribable" and Lamb's overall Hughenden work as "excruciating". Pevsner clearly failed to appreciate what the delighted Disraeli described as the "romance he had been many years realising" while going to say that he imagined it was now "restored to what it was before the civil war". As the house was not originally constructed until the middle of the 18th century, almost a century after the Civil War, that scenario would have been difficult. The house is of three floors. The reception rooms are all on the ground floor, most with large plate glass windows (a Victorian innovation) giving onto the south facing terrace overlooking a grassy parterre with views over the Hughenden Valley. The west wing was built in 1910, long after Disraeli's death, when the house was in the ownership of his nephew, the politician Coningsby Disraeli.