Кіріспе

Сарселл (saʁ. sɛl) – Франциядағы Париждің солтүстік жаққа орналасқан коммунасы. Ол Париж орталығынан шамалы қашықтықта жатыр. Сарселл – Валь-д'Оаз департаментінің субпрефектурасы және Сарселл округінің орталығы. Коммунаның оңтүстігінде 1950-1960 жылдары Алжирден келген француз қоныс аударушылары (pieds noirs) мен Алжирдің тәуелсіздік соғысы салдарынан Алжирді тастап келген яһудилерді орналастыру үшін ірі тұрғын үйлер салынды. Суэц дағдарысынан кейін Мысырдан келген бірнеше яһуди осы жерге қоныстанды, ал Алты күндік соғыс және Йом-Кипур соғысы кезіндегі яһудилерге қарсы тәртіпсіздіктер мен көтерілістерден кейін Тунис және Мароккодан келген яһудилер Сарсельде қоныстанды.

Көлік

Сарселл қаласына Париж RER D желісіндегі Garges–Sarcelles станциясы қызмет көрсетеді.

Сонымен қатар, Transilien Paris Nord қала маңындағы темір жол желісіндегі Sarcelles–Saint Brice станциясы да қызмет көрсетеді. Бұл станция әкімшілік жағынан көршілес Сен-Брис-су-Форест коммунасының аумағында орналасқан болғанымен, іс жүзінде Сарселл қаласының орталық бөлігіне өте жақын орналасқан.

Халық саны

Коммунада 40 түрлі этникалық топтан 40 мыңға жуық тұрғын бар.

Иммиграция

Қала тұрғындарының көп бөлігі – Солтүстік-Батыс Африкадан келген, 1960 жылдары Францияға көшіп келген pieds noirs. Сарселде сонымен қатар белсенді еврей қауымы және Франциядағы ассириялықтардың ең ірі шоғырланған жері бар. "Британия мен Франциядағы этникалық азшылықтардың көшіп келуі: интеграцияның құны" атты кітаптың авторы Рахсан Максвелл, басқа француз қауымдастықтарымен салыстырғанда, Сарселдегі этникалық азшылықтардың ықпалы зор екенін, сондықтан "Сарсельді Францияның басқа қалаларының өкілі деп санауға болмайды" деді. Тұрғындар "Сарсельдік жекелік" бар деп есептейді, яғни кез келген этникалық топ қаланың бір бөлігі болуы мүмкін, және бұл қылмыс пен зорлық-зомбылық деңгейін төмендетеді деп санайды. Францияның басқа аймақтарымен салыстырғанда, Сарселдегі этникалық азшылықтар саяси билікке жылдам қол жеткізді, 1990 және 2000 жылдардың орнына 1980 жылдары табысқа жетті. Көптеген саясаткерлер азшылықтардың талаптарына ертерек жауап берді, себебі көптеген иммигранттар, әсіресе Карибтік аралдардан және сефардтық еврейлер француз азаматтығына ие болды. 2000 жылдары қала әкімі болған Франсуа Пуппони этникалық топтардың тарихын еске түсіретін ескерткіштерді салды, Пуппони бұл стильдің көптеген этникалық топтарға бірлестік сезімін ұғындырудың ең жақсы жолы екенін айтты. 2012 жылға қарай, Карибтік аймақтың көптеген этникалық тұрғындары француз азаматтығына ие болды. Ол кезде Францияның барлық аймақтарындағы этникалық азшылықтар саяси жүйеге ықпал етуге тырысып жатқан еді.