Кіріспе

Радзынь Подляски – Польшаның шығысындағы қала, Люблиннен солтүстікке қарай 60 шақырым жерде орналасқан, 15 808 тұрғыны бар (2017 жылғы мәлімет бойынша). 1999 жылдан бері қала Люблин воеводиясының құрамына кіреді, ал бұрын 1975–1998 жылдар аралығында Белая Подляска воеводиясының құрамында болған. Радзынь Подляски округінің орталығы болып табылады және тарихи тұрғыдан Кіші Польша аймағына жатады (атауындағы «Подляски» деген сөз қарамастан, ол Польшаның басқа Подлясье провинциясының бөлігі емес). Қала 1468 жылы негізделген, ең маңызды ескерткіші – рококо стиліндегі Потоцкий сарайы. Радзынь Оңтүстік Подлясье жазығында, Беляка өзенінің жағасында орналасқан. Қаланың ауданы 20,29 шаршы километрді құрайды, оның ішінде ормандық жерлер 5% ғана. Қала S19 тас жолының бойында орналасқан, бұл тас жол Беласток, Люблин және Ржешов қалаларынан өтеді.

Тарих

Польша мемлекетінің алғашқы жылдары Радзин Кіші Польшаның солтүстік-шығыс шетінде, Подляхиямен шекараға жақын орналасқан, бұл аймақ Польша, Рутения және Литваның Ұлы Герцогтығы арасында жиі ауысып отырды. Аймақ жиі көршілес елдердің шабуылдарына ұшырап, экономикасына теріс әсер етті. Кіші Польшаның сирек қоныстанған бұл шекаралық аймағы 1385 жылдан кейін жақсара бастады, осы жылы Польша мен Литва Крево одағы арқылы Польша-Литва одағын құрды. Кіші Польшаның басқа аймақтарынан, сондай-ақ Мазовиядан Радзинге қоныс аударушылар келді, шіркеулер салынды және ауылдар құрылды. Тарихи құжаттарға сәйкес, Радзин қаласынан бұрын Козиринек (сонымен қатар Козиринек және Козыринек деп те жазылған; бұл атау 1580 жылға дейінгі құжаттарда кездеседі) деген елді мекен болған. 1456 жылы Радзинде алғашқы Рим-католик приходы құрылды, ал 1468 жылы қала Магдебург құқығы бойынша қалыптастырылды. Бұл патшаның иелігінде болған және патшалар оны Мнишек әулеті сияқты әртүрлі ақсүйектерге жалға берген. 1690 жылы король Ян III Собеский қала тұрғындарына бірнеше жеңілдіктер берді. Сол кезде Радзинде Рим-католик, грек-католик және православие шіркеулері, сондай-ақ синагога болған. Радзин – Польша Корольдігінің Кіші Польша провинциясындағы Люблин воеводтығындағы жеке қала. 1741 жылдан бастап 18 ғасырдың соңына дейін Радзин Потоцкий отбасының иелігінде болды. Генерал Евстахий Потоцкий мұнда рококо стиліндегі сарай салды. Оның ұлы Игнатий Потоцкий (1750–1809) осы жерде дүниеге келген.

19 ғасыр

Польшаның 18-шы ғасыр соңындағы бөліністерінен кейін Радзинь Австрияға қосылды, содан кейін 1809 жылы Австрия-Польша соғысынан кейін поляктар оны босатып, қысқа мерзімді Варшава Герцогтығының құрамына енгізді. Герцогтық таратылғаннан кейін 1815 жылы Ресей бақылауындағы Польша Конгресінің бір бөлігі болды. Көптеген тұрғындары 1830-1831 және 1863-1864 жылдардағы ірі поляк көтерілістеріне қатысты. 1867 жылы Ресей билігі Радзинь ауданын құрды, бұл қаланың дамуына түрткіс берді. Кейін Радзинь Люблин және Сидльце қалаларымен теміржол байланысына ие болды, соның арқасында қала даму кезеңін бастады.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде қала Германияның оккупациясы астында болды. 1918 жылдың қараша айында Польша тәуелсіздігін қайта алғанда, қаланы азат етуге тырысқан поляктарға оккупациялық неміс әскері оқ атты, бірақ қала жаңадан құрылған Польша мемлекетіне қайта қосылды. Екінші Польша Республикасы кезеңінде Радзин Люблин воеводтығындағы уезд орталығы болды. 1920 жылдың тамыз айының ортасында поляк-совет соғысы барысында қала қысқа мерзімге ресейліктер тарапынан басылып алынып, 1920 жылдың 16 тамызында поляктар оны қайта басып алды. 1930 жылы болған ірі өрттен кейін, базар алаңындағы бұрын ағаштан салынған үйлер тас және кірпіштен қайта жаңартылды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1939 жылы 9 қыркүйекте Польшаға Германия мен Кеңес Одағының бірлескен басып кіруі басталғанда, Радзинь қаласына Люфтваффе бомба тастады. Сол жылдың қыркүйек айының соңында қала поляктардың қарсыласу орталығының біріне айналды, бірқатар уақыт бойы Polesie тәуелсіз операциялық тобының бөлімдері онда орналасты. Алғашқы неміс әскері 1939 жылдың қазан айының басында Кок шайқасынан кейін Радзиньге келді. 1940 жылдың маусым айында "АБ" әрекеті барысында немістер поляктарды жаппай тұтқындады, олардың көпшілігі кейін Люблин бекінісінде қамалып, концлагерлерге жер аударылды. 1942 жылдың тамызында Радзиньнен 6 мың еврей атыс және айқай-шумен Треблинка жойқын лагеріне жіберілді. Олардың кейбіреулері Миджиржец-Подляски геттосы арқылы транзиттен өтті. Осы жазалау шараларын нацистік Германияның 101-ші резервтік полиция батальоны жүргізді. Қала 4200 мүшесі бар Армия үйінің (Home Army) маңызды орталығы болды, және неміс оккупациясы 1944 жылдың 23 шілдесіне дейін, Қызыл Армия қалаға кіргенге дейін жалғасты. Еврей қауымы ешқашан қайта құрылмады.

Яһуди қауымы

Радзин-Подляскиде 16 ғасырда еврейлер қоныстанды. 19 ғасырда ол еврей білімінің маңызды орталығы ретінде белгілі болды. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін қалада 2900 еврей тұрды. Бұл Радзин хасидтік әулетінің отаны болды.

Көрнекті орындар

Жергілікті қызығушылық тудыратын орындардың қатарында Люблин Ренессансы стилінде салынған Киелі Троица шіркеуі (1641) және поляк-итальяндық сәулетші Якуб Фонтана салған Потоцкий сарайы (1740-шы жылдар) бар. Сарайдың ішкі жағы екі рет қиратылды: 1915 жылы Ресей империясының әскерлері, ал 1944 жылы Екінші дүниежүзілік соғыста Польшаны оккупациялаған Вермахттың қолынан. 1920 жылы Варшава шайқасы кезінде сарай генерал Эдвард Ридз-Смиглының штабы болды. 1920 жылдан бері ол жергілікті әкімшілік кеңсесі ретінде пайдаланылып келеді.