Вейт Людвиг фон Зекендорф: неміс мемлекет қайраткері мен ғалымы

Кіріспе

Неміс мемлекет қайраткері және ғалымы Вейт Людвиг фон Секендорф немесе Секендорф (20 желтоқсан 1626 – 18 желтоқсан 1692), неміс мемлекет қайраткері және ғалымы, Секендорф әулетінің мүшесі болды. Бұл әулет Нюрнберг пен Лангенценн арасындағы Секендорф ауылының атымен аталып, ақсүйек отбасы саналды. Әулет Пруссия, Вюртемберг және Бавария аймақтарында кеңінен таралған он бір тармаққа бөлінді.

Өмірбаян

Секендорф, Иоахим Людвиг фон Секендорфтың ұлы, Эрланген қаласына жақын Герцогенаурахта дүниеге келген. 1639 жылы Саксония-Кобург-Гота герцогы Эрнест Иірімді оны өзінің қорғауына алды және ол Готадағы Эрнестин гимназиясында білім алды. Оның әкесі, Отыз жылдық соғысқа белсенді қатысып, 1642 жылы Сальцведельде Киелі Рим империясының империалистерімен байланысы үшін жазаланды. 1642 жылы Страсбург университетіне қабылданған Секендорфтың жоғары біліміне қаржыны оның әкесінің бұрынғы әріптестері болған швед офицерлері берді. Ол тарих пен құқық тағылымдарын зерттеді, ал университетті бітірген соң герцог Эрнест оған Готадағы сарайында кеңсе қызметкері лауазымын берді, онда Секендорф өзінің тарихи материалдардың мол жинағының негізін қалады және қазіргі заманғы негізгі тілдерді меңгерді. Онда ол елдің жағдайын, мемлекеттік институттарды және Секендорфтың князьдің иеліктерін, соның ішінде оның жеке меншіктерін және монополияларын басқарудың ұсынылған жолын, мемлекеттік кірістерді барынша арттыру мақсатында сипаттады. Секендорф экономикаға әкешелік көзқараспен қарады, халық санының өсуіне, білім беруге, қарыз берудің алдын алуға, сауданы реттеуге, шарттар заңнамасына және ресурстарды бөлуге мемлекеттің араласуын жақтады. Экономика саласында Смолл Секендорфты "камерализмнің Адам Смиті" деп атады. Секендорф бойынша, үкімет рухани және материалдық игіліктердің ортақ мүддесін сақтаудан тұрады, ал адам әрекеттерінің соңғы мақсаты – Құдайдың даңқы, ал билік өкілдері "Құдайдың жердегі өкілдері" ретінде қызмет етеді. Бұл Реформациямен қайта жаңартылған князьдің діни міндеттерін қамтиды. Секендорфтың пікірінше, князьдың төрт басты міндеті: 1) тәртіпсіздікті басу үшін билікті орнату; 2) әділдік пен бейбітшілікті нығайту үшін жақсы заңдар мен ережелер қабылдау; 3) жоғарғы сот судьясы ретінде қызмет ету; 4) жоғарыда аталған іс-әрекеттерді сыртқы және ішкі жаулардан қорғау үшін институттар құруда барлық қажетті шараларды қолдану. Секендорфтың пікірінше, азаматтар билеушінің немесе мемлекеттің құлы емес; керісінше, олар (Құдайдан тағайындалған) биліктің басшылығында болады, осылайша олардың әл-ауқаты мен жандары табиғи және императорлық заңға сәйкес қорғалады. Үкімет өзінің азаматтарын "құрметтеуі" керек. Дегенмен, биліктің мәртебесі өзіндік мақсат ретінде қарастырылады.

Seckendorf, a son of Joachim Ludwig von Seckendorf, was born at Herzogenaurach, near Erlangen. In 1639, the reigning Duke of Saxe Coburg Gotha, Ernest the Pious, made him his protégé, and he was educated at the Ernestine Gymnasium, Gotha. His father, was actively engaged in the Thirty Years' War and was executed at Salzwedel in 1642 for his dealings with the Imperialists of the Holy Roman Empire. Entering the University of Strasbourg in 1642, the means for Seckendorf's higher education came from Swedish officers who were former comrades of his father. He devoted himself to history and jurisprudence, and at the end of his university years Duke Ernest gave him a position as hofjunker in his court at Gotha, where Seckendorf laid the foundation of his great collection of historical materials and mastered the principal modern languages. In it, he described the situation of the country, the government institutions, and Seckendorff's recommended way to manage the prince's holdings, including his demesne and monopolies, so as to maximize state revenues. Seckendorff held a paternalistic view of the economy, advocating state involvement in population growth, education, usury prevention, trade regulation, contract law, and resource allocation. With view to economics, Small terms Seckendorff "the Adam Smith of cameralism." In Seckendorff, government consists in maintenance of the common advantage of things spiritual and material, with the final end of human actions being the glory of God, with the authorities serving as "God's deputies." This includes the religious duties of the prince, restored by the Reformation. To Seckendorff, the four chief duties of the prince are: (1) establish power as a means of suppressing disorder, (2) establish good laws and ordinances to promote righteousness and peace, (3) serve as supreme adjudicator, (4) use all means necessary in the establishment of institutions to protect the foregoing activities from foreign and domestic enemies. According to Seckendorff, subjects are not slaves of the ruler or the state; rather, they are under the government of (divinely appointed) authorities so that their welfare and souls are protected according to both natural and imperial law. The government is to "cherish" its subjects. Nevertheless, the dignity of government is treated as an end in itself.