Кіріспе
Американдық тарихшы, жазушы және эколог Уоллес Эрл Стегнер (18 ақпан 1909 – 13 сәуір 1993) – американдық романист, жазушы, эколог және тарихшы. Оны көбінесе «Батыс жазушыларының деканы» деп атады. Ол 1972 жылы Пулитцер сыйлығын жеңіп алды. Ол Хилда (туған тегі Полсон) және Джордж Стегнердің ұлы болды. Стегнер жазғы демалысын Вермонт штатының Гринсборо қаласында өткізді. Ютада тұрғанда ол ЛДС шіркеуінің скауттар тобына қосылды (өзі лютеран болғанымен) және «Игл Скаут» сыйлығын алды. Ол 1930 жылы Юта университетінде бакалавр дәрежесін алды. Юта университетінде оқыған кезінде ол «Сигма Ну» студенттік братствосына қабылданды. Ол Вашингтондағы 68-ші Ұлы бас жиналыста «Сигма Ну» Құрмет залына енгізілді. Ол сондай-ақ Айова университетінде оқыды, онда 1932 жылы магистр және 1935 жылы докторлық дәрежесін алды. 1934 жылы Стегнер Мэри Стюарт Пейджге үйленді. Артур Шлезингер кішінің сөзімен айтқанда, 59 жыл бойы олар «ерекше қабілетке ие жеке әдеби серіктестік» құрды. Стегнер 1993 жылдың 13 сәуірінде Нью-Мексико штатының Санта-Фе қаласында 1993 жылдың 28 наурызында болған жол апатынан көз жұмды. Пейдж «Американдық орындар» атты кітаптың бір авторы және 2008 жылы Уоллес Стегнердің жинақталған хаттарын редакциялады. Ол Томас Хеггеннің туысы болды.
Wallace Earle Stegner (February 18, 1909 – April 13, 1993) was an American novelist, writer, environmentalist, and historian. He was often called "The Dean of Western Writers". He won the Pulitzer Prize in 1972 He was the son of Hilda (née Paulson) and George Stegner. Stegner summered in Greensboro, Vermont. While living in Utah, he joined a Boy Scout troop at an LDS Church (although he himself was a Lutheran) and earned the Eagle Scout award. He received a B. A. at the University of Utah in 1930. While at the University of Utah he was initiated into Sigma Nu fraternity. He was inducted into the Sigma Nu Hall of Honor at the 68th Grand Chapter in Washington D. C. He also studied at the University of Iowa, where he received a master's degree in 1932 and a doctorate in 1935. In 1934, Stegner married Mary Stuart Page. For 59 years they shared a "personal literary partnership of singular facility," in the words of Arthur Schlesinger Jr. Stegner died in Santa Fe, New Mexico, on April 13, 1993, as the result of a car accident on March 28, 1993. Page co authored American Places and edited the 2008 Collected Letters of Wallace Stegner. He was Thomas Heggen's cousin.
Белсенділік
1940 жылдары Стегнер Пенисула тұрғын үй қауымдастығының жетекші мүшесі болды, Пало-Альтодағы жергілікті тұрғындар тобы Стэнфорд университетінің профессорлық-оқытушылар құрамы мен қызметкерлері үшін 260 акрлық ранчода үлкен кооперативтік тұрғын үй кешенін салуды мақсат етті. Топ сатып алған бұл ранчо университетке жақын орналасқан еді. Жеке несие берушілер мен Федералды тұрғын үй басқармасы үш отбасының афроамерикандықтар болғандықтан топқа қаржыландырудан бас тартты. Осы отбасыларды ескермей, тұрғын үй дискриминациясына қатыспау үшін топ жобадан бас тарды және соңында жерді сатты.
Мансап
Штегнер Висконсин және Гарвард университеттерінде сабақ берді. Ақырында Стэнфорд университетінде қоныстанды және шығармашылық жазу бағдарламасын құрды. Оның студенттерінің арасында Венделл Берри, Сандра Дей О'Коннор, Эдвард Абби, Симин Данешвар, Эндрю Глейз, Джордж В. Хиггинс, Томас Макгуэйн, Роберт Стоун, Кен Кизи, Гордон Лиш, Эрнест Гейнс және Ларри Макмертри болды. Ол ішкі істер министрі Стюарт Удаллдың жеке кеңесшісі қызметін атқарды және 1964–1966 жылдарға дейінгі мерзімге Сиерра клубының директорлар кеңесіне сайланды. Ол сондай-ақ жақын орналасқан Лос-Альтос-Хиллстегі Үш Форкс жолындағы Матадеро сағасының жанындағы үйге көшіп, қаланың ең танымал тұрғындарының біріне айналды. 1962 жылы ол Сан-Франциско түбегінің төбелерін, ормандарын, сағаларын, батпақтарын және жағалау аймақтарын сақтауға және қорғауға бағытталған экологиялық ұйым – Committee for Green Foothills-тің құрылуына қатысты. Штегнердің "Тынығу бұрышы" романы (алғаш рет 1971 жылдың басында Doubleday баспасында жарық көрді) 1972 жылы көркем әдебиет саласындағы Пулитцер сыйлығын жеңіп алды. 1977 жылы Стегнер "Көрермен құсы" үшін Ұлттық кітап сыйлығына ие болды.