Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрі (Piranga ludoviciana)
Species of bird (Piranga ludoviciana)
Батыс танагер (Piranga ludoviciana) – орташа мөлшердегі американдық әнші құс. Бұрын танагерлер (Thraupidae) тұқымдастығына жатқызылған, енді оның өзге де туыс түрлерімен бірге кардиналдар (Cardinalidae) тұқымдастығына жатқызылады. Бұл түрдің қауырсыны мен дауысы кардинал тұқымдастығының басқа өкілдеріне ұқсас.
The western tanager (Piranga ludoviciana), is a medium sized American songbird. Formerly placed in the tanager family (Thraupidae), other members of its genus and it are classified in the cardinal family (Cardinalidae). The species's plumage and vocalizations are similar to other members of the cardinal family.
Таксономия
Батыс танагерді американдық орнитолог Александр Уилсон 1811 жылы Льюис және Кларк экспедициясында (1803 – 1806) жиналған үлгіден Tanagra ludoviciana биномдық атауымен суреттеп, ресми түрде сипаттады. Типтік жері – Камия, Айдахо штаты. Ерекше епітет – «Луи» дегенді білдіретін кеш латын тіліндегі ludovicianus сөзінен алынған. Атауы – қазіргі штат емес, Жаңа Францияның 18 ғасырлық француз әкімшілік аймағы Луизианадан шыққан. Батыс танагер қазір француз орнитологы Луи Пьер Вийот 1808 жылы енгізген Piranga туысына жатқызылады. Түрі монотипті, кез келген түршесі танылмайды. Салмағы: 0,8 – 1,3 унция (24 – 36 г).
The western tanager was illustrated and formally described by American ornithologist Alexander Wilson in 1811 under the binomial name Tanagra ludoviciana from a specimen collected on the Lewis and Clark Expedition (1803 1806). The type locality is Kamiah, Idaho. The specific epithet is from the Late Latin ludovicianus for "Louis". The name is from Louisiana, the 18th century French administrative district of New France, rather than the modern state. The western tanager is now placed in the genus Piranga that was introduced by French ornithologist Louis Pierre Vieillot in 1808. The species is monotypic; no subspecies are recognized. Weight: 0.8 1.3 oz (24 36 g)
Ересек құстардың ақшыл, мықты, сүйір тұмсығы, сары ішкі жағы және жеңіл қанат жолақтары болады. Ересек еркектердің беті қызыл, мойны, иығы және құйрығы сары, жоғарғы арқасы, қанаттары мен құйрығы қара болады; көбею маусымында емес, басында тек қызғылт реңі болады, ал денесі зәйтүн түсті. Мекеңдерінің басы сары, арқасы зәйтүн түсті, қанаттары мен құйрығы қара болады. Ұзын-қырқа емес, үзіліс-қырқа сөздерден тұратын әні американдық қызғалдақтың әніне ұқсас, бірақ дауысы қатаңдау және біртекті. Оның дауысы «пит-ер-ик» деп сипатталады. Олардың көбею ортасы – Мексика-АҚШ шекарасынан Оңтүстік Аляскаға дейін Солтүстік Американың батысындағы қылқан жапырақты немесе аралас ормандар; осылайша, олар ең солтүстікке қарай көбейетін танагерлер болып табылады. Олар ағаш бұтақтарына, әдетте қылқан жапырақты ағаштарға, шала тіктеп салынған ұя салады. Олар қоңыр дақтары бар төрт көкшіл-жасыл жұмыртқа туады. Бұл құстар қыстау үшін Мексиканың орталық бөлігінен Коста-Рикаға дейін ұшып кетеді. Кейбіреулері Оңтүстік Калифорнияда да қыстайды.
Adults have pale, stout pointed bills, yellow underparts, and light wing bars. Adult males have a bright red face and a yellow nape, shoulder, and rump, with black upper back, wings, and tail; in non breeding plumage, the head has no more than a reddish cast and the body has an olive tinge. Females have a yellow head and are olive on the back, with dark wings and tail. The song of disconnected short phrases suggests an American robin's, but is hoarser and rather monotonous. The call is described as pit er ick. Their breeding habitat is coniferous or mixed woods across western North America from the Mexico U. S. border as far north as southern Alaska; thus, they are the northernmost breeding tanager. They build a flimsy cup nest on a horizontal tree branch, usually in a conifer. They lay four bluish green eggs with brown spots. These birds migrate, wintering from central Mexico to Costa Rica. Some also winter in Southern California.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Батыс танагердің көбейетін ареалы Солтүстік Американың батыс жағалауындағы орманды жерлерді, Алясканың оңтүстік-шығысынан бастап Мексиканың Баха-Калифорния штатының солтүстігіне дейін қамтиды. Батыс танагерлер шығысқа қарай батыс Техасқа және солтүстікке қарай Нью-Мексиконың, Колорадоның орталық бөліктеріне, Небрасканың шалқары солтүстік-батысына, Оңтүстік Дакотаның батыс аймақтары арқылы Канаданың Солтүстік-Батыс территорияларына дейін таралған. АҚШ-тың шығысында олар кездейсоқ кездеседі. Нью-Мексикода батыс танагерлер 10-23 фут (3-7 метр) биіктіктегі тұзды шегірдің таза егістіктерінде байқалды. Рио-Гранде бойындағы күзгі көші-қон кезінде батыс танагерлері тұзды шегірдің қауымдастықтарында да көрілді.
The breeding range of the western tanager includes forests along the western coast of North America from southeastern Alaska south to northern Baja California, Mexico. Western tanagers extend east to western Texas and north through central New Mexico, central Colorado, extreme northwest Nebraska, and areas of western South Dakota to southern Northwest Territories, Canada. Vagrants are rare to casual in the eastern United States. In New Mexico, western tanagers were observed in nearly pure stands of saltcedar 10 to 23 ft (3–7 m) tall. Western tanagers were also observed in saltcedar communities during fall migration in along the Rio Grande.
Ұя салу
Батыс танагерлер екінші өсімдік жамылысты және пісіп-жетілген қылқан жапырақты және аралас ормандарда ұялайды. Олар тек қана жоталы және орташа өлшемді ағаштардың, сондай-ақ >70% қалыңдығы бар ағаштардың өсінділерінде көбейеді. Батыс Орегонда олар шөптесін және астық тұқымдастық сатыларын пайдаланбады, бірақ ұя салу үшін қолданылмаған жерлерде, мысалы, бұталы-жас өсімдік және жас екінші өсімдік (16–40 жылдық) шыршадан тұратын жерлерде азық іздегендерін байқады. Батыс танагерлер көптеген орталарда азық іздесе де, көбінесе орман қапталында азықтанады. Мысалы, Калифорниядағы алып секвойя (Sequoiadendron giganteum) басым болған аймақта батыс танагерлер азық іздеу уақытының 60%-дан 75%-ын 35 футтан (10 м) жоғарыда, ал 2%-дан аз уақытын 12 футтан (4 м) төменде өткізді. Альбертада батыс танагер ескі (120+ жылдық) дірілдейтін қауын ағаштарының аралас ормандарында, ескі (50–65 жылдық) немесе жас (20–30 жылдық) аралас ормандарға қарағанда едәуір жиірек (p<0,001) кездесті. Сонымен қатар, тығыз жапырақты астыңғы қабатты да қамтиды. Батыс танагер Британдық Колумбиядағы дірілдейтін қауын ағаштары басым және аралас дірілдейтін қауын-қылқан жапырақты қоғамдастықтарында қылқан жапырақты түрлермен байланысты түр деп есептелді. Батыс танагерлер негізінен жапырақтардан азықтанады. Калифорнияның аралас қылқан жапырақты емен ормандарында олардың азық іздеу бақылауларының 45%-ы жапырақтарды теруден болды. Батыс танагерлер 10% бақылауларда бұтақтардан, 5% бақылауларда тармақтардан азықтанды. Азық іздеу бақылауларының қалған бөлігін аулау құрады.
Western tanagers nest in second growth and mature conifer and mixed forests. They only breed in stands of pole to large sized trees and stands of pole to medium sized trees with >70% canopy cover. In western Oregon, they were not observed using the grass and forb successional stages, but were observed foraging in areas not used for nesting, such as shrub/sapling and young second growth (16–40 years old) stands typically made up of Douglas fir. Although western tanagers forage in many habitats, they are typically observed foraging in forest canopies. For instance, in an area of California primarily dominated by giant sequoia (Sequoiadendron giganteum), western tanagers spent 60% to 75% of their foraging time above 35 ft (10 m) and less than 2% of foraging time below 12 ft (4 m). In Alberta, western tanager was detected significantly (p<0.001) more often in old (120+ years old) quaking aspen mixed wood stands than in mature (50–65 years old) or young (20–30 years old) mixed wood stands. and a dense deciduous understory The western tanager was also considered a conifer associated species in quaking aspen dominated and mixed quaking aspen conifer communities in British Columbia. Western tanagers primarily glean from foliage. In the mixed conifer oak woodland of California, 45% of their foraging observations were foliage gleaning. Western tanagers gleaned from twigs in 10% of observations and from branches in 5% of observations. Hawking constituted the remainder of western tanager foraging observations.