Адам Клейтон Пауэлл: Пастор, саясаткер және қоғам қайраткері

Кіріспе

Америкалық пастор және саясаткер (1908–1972)

Адам Клейтон Пауэлл кіші (1908 жылдың 29 қарашасы – 1972 жылдың 4 сәуірі) (Пауэлл өзінің «Адамнан Адамға» атты автобиографиясында анасының жартылай неміс тегі болғанын айтады.) Олар және олардың ата-бабалары 19 ғасырдағы халық санағында мулаттар ретінде тіркелген. 1908 жылға қарай Пауэлл аға баптист шіркеуінің белгілі дін қызметкері болды, Филадельфияда пасторлық қызмет атқарды, ал Нью-Хейвендегі баптист шіркеуінің жетекші пасторы болды. Ұлының Нью-Хейвенде туған жылы Пауэлл аға Нью-Йорк қаласының Харлем ауданындағы Абиссиния баптист шіркеуінің пасторы болып тағайындалды. Ол шіркеуді ондаған жылдар бойы үлкен кеңейту арқылы басқарды, оның ішінде қауымның өсіп келе жатқан мүшелерін орналастыру үшін қаржы жинау және қосымша ғимарат салу да болды. Бұл қауымның саны 10 000-ға жетті. Әкесінің жетістіктерінің арқасында Пауэлл Нью-Йоркте бай отбасында өсті. Адамның еуропалық тегінің болуына байланысты, ол ақшыл терілі, ақ көзді және сары шашты болды, сондықтан ол ақ адам ретінде қабылдануы мүмкін еді. Алайда ол бұл нәсілдік екіұштылықты колледжге келгенге дейін пайдаланбады. Әкесінің ықпалымен дін қызметкері болуға ниеттенген Пауэлл Колгейттегі оқуын одан да қызығушылықпен жалғастырды және 1930 жылы бакалавр дәрежесін алды. Нью-Йоркке оралғаннан кейін Пауэлл магистратураға түсіп, 1931 жылы Колумбия университетінде діни білім беру саласында магистр дәрежесін алды. Ол «Альфа Фи Альфа» студенттік бауырластығының мүшесі болды, ол афроамерикалық студенттердің алғашқы грек әріптерімен жазылған ұйымы еді. Кейіннен, өзінің афроамерикалық ұлттығын нығайтуға тырысқан Пауэлл әкесінің ата-анасы құлдықта туғанын айтты. Пауэллдің 1991 жылғы өмірбаянын жазған Чарльз В. Гамильтонның сөзіне сүйенсек, Энтони Буш «Пауэлл есімін жаңа жеке тұлға ретінде қабылдауға шешім қабылдады» және олар 1880 жылғы халық санағында осылай тіркелді. Адам кішінің анасы, Мэтти Бастер Шаффер, афроамерикалық болған, мүмкін, неміс тегі де болған. Оның ата-анасы Вирджиния штатында құл болып өмір сүрген және Азамат соғысынан кейін босатылған. Пауэллдің ата-анасы Батыс Вирджинияда кездесіп, сонда үйленген. XIX ғасырдың соңында көптеген босатылған құлдар жұмыс табу үшін сол жерге көшіп келген. Ол жұмыс орындары мен қолжетімді баспана үшін күрескен арқасында қоғамда үлкен қолдауға ие болды. Жұмыспен қамту жөніндегі үйлестіру комитетінің төрағасы ретінде Пауэлл ірі кәсіпорындарға саяси қысым көрсету үшін түрлі қоғамдық ұйымдастыру әдістерін қолданды. Ол жаппай митингілер, пәкірлеу ереуілдері және қоғамдық науқандар ұйымдастырды, компанияларды, коммуналдық қызметтерді және қоғамда жұмыс істейтін Харлем ауруханасын қара жұмысшыларды бұрынғыдай ең төменгі лауазымдармен шектемей, жоғары біліктілік деңгейінде жұмысқа алуға мәжбүр етті. Мысалы, 1939 жылы Нью-Йоркте өткен Дүниежүзілік көрмеде Пауэлл Эмпайр Стейт Билдингіндегі көрменің кеңсесі алдында пикет ұйымдастырды. Нәтижесінде, көрме қара нәсілді қызметкерлерді көбірек жұмысқа алды, олардың санын 200-ден 732-ге дейін арттырды. 1937 жылы Пауэлл әкесінен кейін Абиссиния баптист шіркеуінің пасторы болды. Пауэлл кіші 1972 жылға дейін шіркеудің пасторы қызметін атқарды. 1942 жылы ол «прогрессивті афроамерикалық аудиторияға арналған» People's Voice газетін құрды, ол оқырмандарына жергілікті жиналыстар мен оқиғалардан бастап АҚШ-тың азаматтық құқықтары мәселелеріне дейін, Африка халықтарының саяси және экономикалық күресіне дейін барлық жаңалықтарды жеткізді. Газеттің тілшілері мен жазушыларының арасында Пауэллдің өзі, Пауэллдің қарындасы және актриса Фреди Вашингтон, журналист Марвел Кук сияқты белгілі афроамерикалықтар болды. Бұл газет сонымен қатар оның көзқарастарын жариялау үшін де пайдаланылды. 1944 жылы Конгреске сайланғаннан кейін басқа адамдар газетті басқарды, бірақ ол 1948 жылы коммунистік байланыстар бар деп айыпталғаннан кейін жабылды.

Adam Clayton Powell Jr. (November 29, 1908 – April 4, 1972) (In his autobiography Adam by Adam, Powell says that his mother had partial German ancestry.) They and their ancestors were classified as mulatto in 19th century censuses. By 1908, Powell Sr. had become a prominent Baptist minister, serving as a pastor in Philadelphia, and as lead pastor at a Baptist church in New Haven. In the year of his son's birth in New Haven, Powell Sr. was called as the pastor of the Abyssinian Baptist Church in the Harlem neighborhood of New York City. He led the church for decades through major expansion, including fundraising for and the construction of an addition to accommodate the increased membership of the congregation during the years of the Great Migration, as many African Americans moved north from the South. That congregation grew to a community of 10,000 people. Due to his father's achievements, Powell grew up in a wealthy household in New York City. Because of some of his European ancestry, Adam was born with hazel eyes, light skin and blond hair, such that he could pass for white. However, he did not play with that racial ambiguity until college. Encouraged by his father to become a minister, Powell became more serious about his studies at Colgate, where he earned his bachelor's degree in 1930. After returning to New York, Powell began his graduate work and in 1931 earned an M. A. in religious education from Columbia University. He became a member of Alpha Phi Alpha, the first African American, intercollegiate Greek lettered fraternity. Later, apparently trying to bolster his black identity, Powell would say that his paternal grandparents were born into slavery. According to Charles V. Hamilton, a 1991 biographer of Powell, Anthony Bush "decided to take the name Powell as a new identity", and this is how they were recorded in the 1880 census. Adam Jr.'s mother, Mattie Buster Shaffer, was African American with possibly some German ancestry. Her parents had been slaves in Virginia and were freed after the Civil War. Powell's parents married in West Virginia, where they met. Numerous freedmen had migrated there in the late 19th century for work. He developed a formidable public following in the community through his crusades for jobs and affordable housing. As chairman of the Coordinating Committee for Employment, Powell used numerous methods of community organizing to bring political pressure on major businesses to open their doors to black employees at professional levels. He organized mass meetings, rent strikes, and public campaigns to force companies, utilities, and Harlem Hospital, which operated in the community, to hire black workers at skill levels higher than the lowest positions, to which they had formerly been restricted by informal discrimination. For instance, during the 1939 New York World's Fair, Powell organized a picket line at the Fair's offices in the Empire State Building. As a result, the Fair hired more black employees, increasing their numbers from about 200 to 732. In 1937, Powell succeeded his father as pastor of the Abyssinian Baptist Church. Powell Jr remained pastor of the church until 1972. In 1942 he founded People's Voice, a newspaper designed for "a progressive African American audience, and it educated and enlightened readers on everything from local gatherings and events to U. S. civil rights issues to the political and economic struggles of the peoples of Africa. Reporters and writers for the papers included influential African Americans such as Powell himself, Powell's sister in law and actress Fredi Washington, and journalist Marvel Cooke." It also served as a mouthpiece for his views. After he was elected to Congress in 1944, other people led the paper, but it finally closed in 1948, after being accused of communist connections.

Нью-Йорк қалалық кеңесі

1941 жылы Нью-Йорк қаласының бірыңғай ауыстырылатын дауыс беру жүйесінің арқасында Пауэлл Нью-Йорк қалалық кеңесіне қаланың алғашқы афроамерикалық кеңес мүшесі болып сайланды. Ол 65 736 дауыс алып, сәтті сайланған алты кеңес мүшесінің арасында үшінші орынды иеленді.

Конгресс

1944 жылы Пауэлл Америка Құрама Штаттарының Конгресіне африкалық американдықтардың азаматтық құқықтарын қолдау платформасымен түсті: «әділ жұмыс істеу тәжірибесін, сайлау салымын және линчтеуді тоқтатуды» қолдау. Сайлауға тіркелу және дауыс беру үшін сайлау салымын талап ету – 1890 жылдан 1908 жылға дейін қабылданған жаңа конституциялар арқылы Оңтүстік штаттарында қара нәсілділердің және көптеген кедей ақ нәсілділердің саяси құқықтарын шектеуге бағытталған құрал болды. АҚШ-тағы сайлау салымы, Джим Кроу заңдарының әлеуметтік және экономикалық қысымымен бірге, Оңтүстікте 1960 жылдарға дейін қара нәсілділерді саясаттан шеттету және оларды саяси жағынан әлсіз қалдыру үшін сақталды. Көбінесе бұрынғы Конфедерация штаттарымен байланысты болғанымен, сайлау салымы сондай-ақ Калифорния, Коннектикут, Мэн, Массачусетс, Миннесота, Нью-Гэмпшир, Огайо, Пенсильвания, Вермонт және Висконсин сияқты кейбір солтүстік және батыс штаттарында да болды. Пауэлл демократ ретінде сайланды және Гарлемді қамтитын округтен республикалық кандидат Сара Пелхам Спиксті жеңді. Ол Нью-Йорк штатынан сайланған алғашқы қара нәсілді конгрессмен болды. Тарихшы Чарльз В. Гамильтон 1992 жылы жарық көрген Пауэллдің саяси өмірбаянында былай жазды:
«Бұл [1940 жылдары] кем дегенде «өз пікірін білдіретін» адам еді». Бұл өзгеше болар еді. Көптеген афроамерикандықтар солтүстік либералдарының ешқайсысы Конгресс төбесіне шығып, сегрегацияшылдарға қарсы шықпағанына ашуланды. Пауэлл, әрине, осыны істеуге уәде берді.

Президент Трумэннің әйелі Бесс Трумэнды «Елдің соңғы ханымы» деп атағаннан кейін Пауэлл Ақ үйге кіргізілмеді, себебі ол американдық революцияның қыздарының қабылдауына қатысқан, ал бұл ұйым Пауэллдің әйелі, қара пианист Хейзел Скоттқа DAR Конституция залында өнер көрсетуге рұқсат бермеген еді. Трумэннің қатысуы осы нәсілшілдікті мақұлдау ретінде қарастырылды. 1955 жылға дейін Конгрестегі жалғыз екі қара конгрессменнің бірі (екіншісі Уильям Леви Доусон) бұрын ақ конгрессмендерге арналған Капитолийдің мүмкіндіктерін пайдалануға қара конгрессмендерге қойылған ресми емес тыйымды сынға алды.

Әлемдік жұмыс

Пауэлл сондай-ақ Африка мен Азиядағы дамушы елдердің мәселелеріне назар аударды және шетелдерге сапарлар жасады. Ол президенттің кеңесшілерін отаршылдықтан тәуелсіздік алғысы келген елдерге көңіл бөлуге және оларға көмек көрсетуге шақырды. Суық соғыс кезінде олардың көпшілігі АҚШ пен КСРО арасында бейтараптық саясатын ұстанды. Ол Конгресс палатасының отырысында Гана, Индонезия және Сьерра-Леоне сияқты елдердің тәуелсіздік жылдықтарын тойлауға арналған сөздер айтты.

Комитет төрағалығы және заңнама

1961 жылы Конгресте 15 жыл қызмет еткеннен кейін Пауэлл АҚШ Білім және Еңбек комитетінің ықпалды төрағасы болды. Осы лауазымда ол ең төменгі жалақы мен Медикейд (кейінірек Джонсон басшылығымен құрылған) федералдық әлеуметтік бағдарламаларын басқарды; ең төменгі жалақыны бөлшек сауда қызметкерлерін қамту үшін кеңейтті; әйелдерге тең жалақы беруді қолдады; саңырауларға білім беру және оқыту, медбикелерді даярлау және кәсіптік оқытуды жақтады; жалақы мен жұмыс уақыты стандарттарын белгілейтін заңдарды ұсынды; сондай-ақ бастауыш және орта білім беруге, мектеп кітапханаларына көмек көрсетуді ілгерілетті. Пауэлл линчтеуді федералдық қылмыс деп жариялаған заңдарды және мемлекеттік мектептердегі сегрегацияны жойған заңдарды қабылдауда маңызды рөл атқарды. Ол Оңтүстік штаттарындағы афроамерикандықтардан сайлауға қатысу үшін салық алу практикасына қарсы күресті. 1964 жылы қабылданған 24-ші түзету федералдық сайлауларда салық салуды тыйым салды. Сайлауға тіркелу және сайлау жүйесі 1965 жылғы Сайлау құқығы туралы заң қабылданғанға дейін Оңтүстіктің көп бөлігінде айтарлықтай өзгермеді, бұл заң сайлауға тіркелуді және сайлауды федералдық бақылауға алды, сондай-ақ сайлауға конституциялық құқықты қамтамасыз етті. Кемсітушілік өте кең таралған Миссисипи сияқты аймақтарда афроамерикандықтардың халыққа қатысты үлесіне пропорционалды түрде тіркеліп, дауыс беруіне жылдар кетті, бірақ содан бері олар жоғары тіркелу және дауыс беру деңгейін сақтап келеді.

Саяси дау

1960 жылдардың ортасына қарай Пауэлл комитетінің бюджетін тиімсіз басқарғаны, мемлекеттік қаражат есебінен шетел сапарлары жасағаны және комитет отырыстарын қатырғандары үшін сынға ілесе бастады.

Палатаның арнайы комитеті Адам Клейтон Пауэллді тергеуді бастайды

1967 жылдың қаңтар айында Демократиялық партия Палатасы Пауэллді комитет төрағалығынан шеттетуге шешім қабылдады. 89-шы Конгресс 1966 жылдың желтоқсанында Пауэллдің бұзық іс-әрекеттеріне қатысты бірнеше тыңдау өткізді, осы тыңдаулардың нәтижесінде Демократиялық партия Палатасы осы шешімді қабылдау үшін дәлелдер келтірді. Палатаның 90-шы Конгреске қайта жиналуымен бірге Пауэллдің бұзық іс-әрекеттерін одан әрі тексеру және оның орнына отыруға рұқсат беруге бола ма екенін анықтау үшін Арнайы Палата комитеті құрылды. Бұл комитетті Палата спикері тағайындады. Комитет төрағасы Нью-Йорк штатынан Эммануэль Селлер, ал мүшелері Джеймс С. Корман, Клод Пеппер, Джон Конирс кіші, Эндрю Джейкобс кіші, Арч А. Мур кіші, Чарльз М. Тиг, Кларк Макгрегор және Вернон В. Томпсон болды. Бұл комитеттің тергеуі келесі мәселелерге бағытталды: «1. Пауэлл мырзаның жасы, азаматтығы және тұрақты мекенжайы; 2. Пауэлл мырзаның тарапы болған Нью-Йорк штаты мен Пуэрто-Рико Комонвельтіндегі сот ісінің мәртебесі, әсіресе сотқа наразылық білдірген жағдайлар; және 3. 1961 жылдың 3 қаңтарынан бергі Пауэлл мырзаның жасаған күдікті бұзушылықтары». Адам Клейтон Пауэллді тергеу үшін Арнайы Палата комитетінің тыңдауы 1967 жылдың ақпанында үш күнге созылды. Пауэлл бұл тыңдаулардың бірінші күні, 8 ақпанда ғана қатысты. Ол да, оның заңгерлері де арнайы комитетке куәгерлерді шақыру туралы өтініш берген жоқ. Конгресс отырысының ресми есебінде Пауэлл мен оның адвокатының ресми ұстанымы «Комитеттің бұзушылықтар туралы айыптауларды қарауға құқығы жоқ» екендігі айтылды. Пауэлл оның шеттетілуінен бос қалған орынды толтыру үшін өткізілген арнайы сайлауда жеңіске жетіп, дауыстардың 86 пайызын алды. Бірақ ол өз орнына отырмады, өйткені жеке сотқа шағымданып бақты. Ол өзінің орнын сақтап қалу үшін «Пауэлл және МакКормак» ісі бойынша сотқа жүгінді. 1968 жылдың қараша айында Пауэлл қайта сайланды. 1969 жылдың 3 қаңтарында ол 91-ші Конгресс мүшесі болып тағайындалды, бірақ оған 25 000 доллар айып салынды және оның қызметтік өтілі ескерілмеді. 1969 жылдың маусымында «Пауэлл және МакКормак» ісі бойынша АҚШ Жоғарғы Соты Палатаның Пауэллді сайлаушылар сайлағандықтан шеттетуі конституцияға қайшы екенін мәлімдеді. Пауэллдің жиі сабақтан қалуын сайлаушылар байқады, бұл 1970 жылдың маусымында оның қайта сайлану үшін Демократиялық партияның ішкі сайлауында Чарльз Б. Ренджелден жеңілуіне әкеп соқты. 1945 жылы әйелінен ажырасқаннан кейін Пауэлл джаз пианисті және әншісі Хейзел Скоттқа үйленді. Олардың Адам Клейтон Пауэлл III есімді ұлы болды. ХХІ ғасырдың басында Адам Клейтон Пауэлл III Оңтүстік Калифорния университетінің жаһандану жөніндегі проректоры болды. 1980 жылы ол ұлының атын Адам Клейтон Пауэлл IV деп өзгертті, Пуэрто-Рикодан АҚШ-қа Говард университетіне оқуға келгенде «Диаго» есімін тастады. Ол сондай-ақ үш мерзімге Нью-Йорк штатының Ассамблеясына (D East Harlem) сайланды және Адам Клейтон Пауэлл V есімді ұлы болды. Иветта Диаго комитетке бұрынғы күйеуі Адам Клейтон Пауэлл кішінің 1961 жылдан 1967 жылға дейін Конгресс жалақысын алғанын мойындады, бірақ ол 1961 жылы Пуэрто-Рикоға қайтып келгенін айтты. Time журналында хабарланғандай, Иветта Диаго Пуэрто-Рикода тұруын жалғастырып, «ешқандай жұмыс істемегенімен» жалақы алуын тоқтатқан жоқ. Оның жалақысы 20 578 долларға дейін көтерілді және ол 1967 жылдың қаңтарына дейін жалақы алып отырды, содан кейін оның әрекеті әшкереленіп, жұмыстан босатылды.

In January 1967, the House Democratic Caucus stripped Powell of his committee chairmanship. A series of hearings on Powell's misconduct had been held by the 89th Congress in December 1966 that produced the evidence that the House Democratic Caucus cited in taking this action. A Select House Committee was established upon the House's reconvening for the 90th Congress to further investigate Powell's misconduct to determine if he should be allowed to take his seat. This committee was appointed by the Speaker of the House. Its chairman was Emanuel Celler of New York and its members were James C. Corman, Claude Pepper, John Conyers, Jr., Andrew Jacobs, Jr., Arch A. Moore, Jr., Charles M. Teague, Clark MacGregor, and Vernon W. Thompson. This committee's inquiry centered on the following issues: "1. Mr. Powell's age, citizenship, and inhabitancy [sic]; 2. The status of legal proceedings to which Mr. Powell was a party in the State of New York and the Commonwealth of Puerto Rico with particular reference to the instances in which he has been held in contempt of court; and 3. Matters of Mr. Powell's alleged official misconduct since January 3, 1961." Hearings of the Select House Committee to investigate Rep. Adam Clayton Powell were held over three days in February 1967. Powell was in attendance only on the first day of these hearings, February 8. Neither he nor his legal counsel requested that the select committee summon any witnesses. According to the official Congressional report on these committee hearings, Powell and his counsel's official position was that "the Committee had no authority to consider the misconduct charges." Powell won the Special Election to fill the vacancy caused by his exclusion, receiving 86% of the vote. But he did not take his seat, as he was filing a separate suit. He sued in Powell v. McCormack to retain his seat. In November 1968, Powell was re elected. On January 3, 1969, he was seated as a member of the 91st Congress, but he was fined $25,000 and denied seniority. In June 1969, in Powell v. McCormack, the Supreme Court of the United States ruled that the House had acted unconstitutionally when it excluded Powell, as he had been duly elected by his constituents. Powell's increasing absenteeism was observed by constituents, which contributed, in June 1970, to his defeat in the Democratic primary for reelection to his seat by Charles B. Rangel. After their divorce, in 1945, Powell married the jazz pianist and singer Hazel Scott. They had a son named Adam Clayton Powell III. In the early 21st century, Adam Clayton Powell III became Vice Provost for Globalization at the University of Southern California. In 1980, this son changed his name to Adam Clayton Powell IV, dropping "Diago" from his name when he moved to the mainland United States from Puerto Rico to attend Howard University. He also was elected as a New York state Assemblyman (D East Harlem) for three terms and had a son named Adam Clayton Powell V. Yvette Diago admitted to the committee that she had been on the Congressional payroll of her former husband, Adam Clayton Powell Jr., from 1961 until 1967, although she had moved back to Puerto Rico in 1961. As reported by Time magazine, Yvette Diago had continued living in Puerto Rico and "performed no work at all," yet was kept on the payroll. Her salary was increased to $20,578 and she was paid until January 1967, when she was exposed and fired.

Өлім

1972 жылдың сәуірінде Пауэллдің денсаулығы күрт нашарлап, Биминидегі үйінен Майамидегі ауруханаға жеткізілді. Ол 1972 жылдың 4 сәуірінде 63 жасында жедел простатит салдарынан қайтыс болды, деп хабарлады сол кездегі газеттер. Гарлемдегі Абиссиния баптистік шіркеуінде жерленгеннен кейін, оның ұлы Адам III оның күлін Бимини суларына төкті.

Мұра

Орталық парктен солтүстікке қарай Харлем арқылы өтетін Седьмая авеню Адам Клейтон Пауэлл-младший бульвары деп қайта аталды. Бұл көшедегі маңызды орындардың бірі – 1983 жылы Пауэллдің есімімен аталған Адам Клейтон Пауэлл атындағы мемлекеттік кеңсе ғимараты. Сонымен қатар, Нью-Йорктегі екі мектепке оның есімі берілді: PS 153, 1750 Amsterdam Ave., және IS 172 Адам Клейтон Пауэлл атындағы әлеуметтік әділет мектебі, 509 W. 129th St. Бұл мектеп 2009 жылы жабылды. 2011 жылы Чикагоның Оңтүстік жағалауында Адам Клейтон Пауэлл-младший атындағы Паидея академиясы ашылды. Пауэллдің бұзық әрекеттеріне қатысты тергеулер Өкілдер палатасындағы тұрақты этика комитетінің құрылуына, сондай-ақ палата мүшелері мен олардың қызметкерлері үшін мінез-құлық кодексін жасауға түрткі болды.

Басқа БАҚ-та бейнелеу

Пауэлл 2002 жылы кабельдік теледидардағы «Keep the Faith, Baby» фильмінің басты тұлғасы болды, онда Гарри Ленникс Пауэлл рөлін, ал Ванесса Уильямс оның екінші әйелі, джаз пианині Хейзел Скотт рөлін ойнады. Фильм үш NAACP Image Award номинациясын иеленді: «Үздік телефильм», «Үздік телефильм актері» (Ленникс) және «Үздік телефильм актрисасы» (Уильямс). Сонымен қатар, ол екі National Association of Minorities in Cable (NAMIC) Vision Awards сыйлығын – «Ең үздік драма» және «Телефильмдегі ең үздік актер» (Ленникс) номинациялары бойынша, Халықаралық баспасөз қауымдастығының «Телефильмдегі ең үздік актриса» сыйлығын (Уильямс) және Reel.com-ның «Телефильмдегі ең үздік актер» сыйлығын (Ленникс) жеңіп алды. Фильмнің продюсерлері – Джеффри Л. Гарфилд, Пауэлл IV-тің ұзақ жылдар бойы кампаниясын жүргізген жетекшісі; Спайк Лидің сенімді досы Монти Росс; Пауэлл III-тің ұлы Адам Клейтон Пауэлл және Голливуд ардагері Гарри Дж. Уфланд. Фильм сценариін Арт Вашингтон жазды, ал режиссерлік жұмысын Даг МакГенри жүзеге асырды. Пауэлл 2017 жылғы Харлемдегі «Planet Harlem» қабырғалық суретінде бейнеленген. Джеффри Райт 2023 жылғы Netflix фильмі «Rustin»-де Пауэлл рөлін сомдады. Оқиға дамыған сайын, Пауэлл кейіпкері Вашингтонға жасалған наурыз кезінде Пауэллдің қарсыласы ретінде көрсетілген, даулы тұлға Байард Растинге көзқарасын біртіндеп өзгертеді.

Негізгі дереккөздер

Пауэлл-күлкі, Адам Клейтон. «Мен – Адам»: Адам Клейтон Пауэллдің өмірбаяндық әңгімесі (Kensington Books, 2002)