Кіріспе

II Яков (; шамамен 1438/1439 немесе шамамен 1440 – 10 шілде 1473) – Кипрдың соңғы патшасы (басқыншы), 1460/1464 жылдан өліміне дейін тақтан басқарды.

Никосияның архиепискобы

Джеймс Никосияда Кипрдің Иоанн II мен Мариетта де Патрастың заңсыз ұлы ретінде дүниеге келді. Ол әкесінің үлкен сүйіктісі болды және 1456 жылы, 16 жасында Никосия архиепископтығына тағайындалды. 1457 жылдың 1 сәуірінде корольдік камерагер Якопо Уриді өлтіргеннен кейін, ол архиепископтығынан шеттетіліп, каталондық Хуан Тафуреске тиесілі кемемен Родосқа қашты. Әкесі оны кешірді және архиепископтық оған қайта берілді.

Кипр патшасы

1458 жылы оның әкесі қайтыс болды және оның жарты қарындасы Шарлотта Кипр патшайымы болды. 1460 жылы Мысыр мамлюк сұлтаны Сайф ад-Дин Иналдың қолдауымен Яков оның таққа құқығын таластырып, оны күйеуі Савойялық Людовикпен бірге Кирения қамалында үш жыл бойы қоршауға алды. Шарлотта 1463 жылы Римге қашып кетті. 1464 жылдың күзінен бұрын Кирения түскеннен кейін Шарлотта мен Людовик де-факто тақтан бас тартысты. Яков оның орнына патша болып таж киді. Алғыс айту ретінде ол өзінің досы және қолдаушысы Хуан Тафуресті үй шаруашылығының басшысы және Триполи графы титулымен марапаттады.

Неке, қайтыс болу және мұрагерлік

Венецияда, 30 шілдеде 1468 жылы саяси қолдау алу үшін, ол 14 жасар венециялық Кэтрин Корнароға өкілеттік арқылы үйленді. Ол, ақыры 1472 жылы Кипрге келіп, қазан немесе қараша айында Фамагустада жеке өзі үйленді. Джеймс бірнеше айдан кейін Фамагустада қайтыс болды, Венеция агенттері, мүмкін Кэтриннің туыстары оны улаған деген күдік болды. Оның өсиетіне сәйкес, жүкті Кэтрин регент атанды. Олардың ұлы Джеймс III 1474 жылы, бір жасқа толмай, күмәнді жағдайда қайтыс болды, соның салдарынан Кэтрин Кипрдің патшайымы болды. Оның билігі тұсында аралды венециялық саудагерлер бақылады. 1489 жылы Венеция оны тақтан түсірді, ал Кипр Венеция Республикасының колониясына айналды.