Бенито Хуарес – Мексика қаласының тұрғын ауданы, орта және жоғары орта тап өкілдерінің көптеп қоныстанған жері. Сауда орталықтары, стадиондар мен мәдени орталықтар орналасқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бенито Хуарес халықаралық әуежайы
Benito Juárez International Airport
Бенито Хуарес (бенито ˈxwaɾes) – Мексика қаласындағы аудан (demarcación territorial). Бұл, негізінен, Мексика қаласының тарихи орталығының оңтүстігінде орналасқан тұрғын аудан, бірақ кейбір жерлерді коммерциялық мақсатта пайдалануға бағытталған қысым бар. Ол 19 ғасырда президент болған Бенито Хуарес атымен аталады. Бұл аудан елдегі ең жоғары әлеуметтік-экономикалық көрсеткішке ие, себебі оның көп бөлігі орта және жоғары орта тап өкілдерімен қоныстанған. Ауданның ішінде Мексика қаласының Дүниежүзілік сауда орталығы, «Азуль» стадионы, «Плаза Мексико» және Сикейрос атындағы «Полифорум» мәдени орталығы сияқты бірнеше маңызды нысандар орналасқан.
Benito Juárez (beˈnito ˈxwaɾes), is a borough (demarcación territorial) in Mexico City. It is a largely residential area, located to the south of historic center of Mexico City, although there are pressures for areas to convert to commercial use. It was named after Benito Juárez, president in the 19th century. The borough has the highest socioeconomic index in the country as it is primarily populated by the middle and upper middle classes. The borough is home to a number of landmarks such as the World Trade Center Mexico City, the Estadio Azul, the Plaza México and the Polyforum Cultural Siqueiros.
Аудан
Қаланың солтүстік орталығында орналасқан, қаланың ескі бөлігінің оңтүстігінде жатыр. Мигель Идальго, Куаутемок, Койоакан, Иштапалапа, Иштакалко және Альваро Обрегон аудандарымен шектеседі. Шекараны Ла Пьедад және Чурубуско өзендері, сондай-ақ Президент Адольфо Лопес Матеос (Аннильо Периферико) даңғылы, 11 сәуір көшесі, Революция даңғылы, Пуэнте-де-ла-Морена, Мигель Алеман виадугі, Тлалпан жолы, Санта-Анита, Атзаякатл, Плутарко Элиас көшесі және Барранка-дель-Муэрто көшелері құрайды. Өзендердің, көшелердің және аудандардың көптеген атаулары испандықтар келгенге дейінгі кезеңде пайда болған. Аудан негізінен тұрғын үйлерден тұрады, әлеуметтік-экономикалық жағдайы орта және жоғары орта тапқа жатады. Аудан Мексика алқабының оңтүстік-батыс бөлігінде орналасқан. Жер астындағы қабаты шамамен он бес метрге дейін созылатын, өте серпімді сазды топырақтан тұрады. Климаты қоңыржай, жылдық орташа температурасы 17°C. Тұрғын үйлер мен басқа да құрылыстардың барлығы цемент, шлакблок немесе кірпіштен салынған, қабырғалары мен шатырлары да осы материалдардан жасалған. Бұл 1947 жылы Лама саябағы деп аталған аумақта жоспарланған құрылыс жобасы еді. Бірақ саяси қарсылықтар жобаны 1960 жылға дейін тоқтатты. 1968 жылғы Олимпиада ойындарына дайындық кезінде жоба қайта жанданды, ол Hotel de México ғимаратын орталық еткен жалпы он бір нысанда жүзеге асырылды. Бұл кешенге Полифорум, сауда орталығы, қоғамдық өнер мектебі, қолөнер нарығы, кешкі ас театры, бақшалар, тұрақ және қоғамдық көлік торабы кірді. Кешеннің көп бөлігі 1980 жылдарға дейін аяқталмады, ал Дүниежүзілік сауда орталығының мұнарасы 1994 жылы ашылды. Бүгінде кешеннің ауданы 81 000 м² құрайды. "Азуль" стадионы (Көк стадион) және Plaza México бұқа шабу аренасы бір-біріне жақын орналасқан, сондай-ақ ауданның батыс жағында да орналасқан. Бұл екеуі "Сьюдад де лос Депортс" (Спорт қаласы) деп аталған үлкен жобаның бөлігі ретінде салынған. Бұл жоба 1930 жылдардың соңында бұрынғы Сан-Хосе ранчосын қамту үшін жоспарланған. Кешенге бассейн, бейсбол алаңы, жабық және бірнеше ашық алаңдар, бокс және луча либре рингтері, театрлар, қырық теннис корты, мейрамханалар және екі мыңнан астам автомобильге арналған тұрақ кіруі керек еді. Алайда, құрылыс компаниясы тек бұқа шабу аренасы аяқталған кезде банкрот болды. Бұл арена 1944 жылы салына бастап, 1946 жылы ашылды. Ол 1907 жылы салынған Ла-Рома ауданындағы Эль-Торео аренасын алмастыру үшін салынған. Жаңа нысан әлемдегі ең үлкен арена болу мақсатымен салынған. Аренаның ауданы 1452 м², диаметрі 43 метр. Трибуналар 35,9 метрге дейін көтеріледі, ал құмды алаң көше деңгейінен жиырма метр төмен орналасқан. 45 000-нан 48 000-ға дейін адам отыруға арналған орындар бар. Аренада да, "Азуль" стадионында да ойын алаңдары көше деңгейінен жиырма метр төмен орналасқан. Себебі екеуі де бұрынғы ранчоның кірпіш шығару орындарының үстіне салынған. Стадион 1947 жылы ашылды және 1996 жылдан бері "Крус Азуль" футбол командасының үйі болып табылады. "Сьюдад де лос Депортс" жобасы автомобильдердің оңай кіріп-шығуы үшін жоспарланған, бірақ уақыт өте келе тұрғын үйлер мен басқа да құрылыстар осы екі ескерткіштің маңындағы аумақты тығыздап алды. 1940 жылдан бері кешенді Косио отбасы иеленеді және басқарады. Ішкі қабырғалық суреттер бастапқыда Куернавакадағы қонақ үй үшін адамзат тарихы тақырыбында жоспарланған. Алайда, идея қонақ үйдің сыйымдылығынан асып, кейіннен бұл жұмысты Мексика қаласындағы жеке ғимаратта орналастыру туралы ойланды. Нәтижесінде, ол Polyforum Siqueiros атанды, мақсаты әлемдегі ең үлкен қабырғалық суретін салу еді, ол бүгінгі күнге дейін сақталған. Аудан бірқатар танымал тұлғалардың үйлеріне ие, олардың көптегені Мексиканың зияткерлік және саяси өміріне қатысқан. 1945 жылдан бастап, 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басында салынған көптеген үйлер консервациялауға алынған. Мысалы, Сан-Хуан-Микскоак ауылында Валентин Гомес Фариас тұрған үйді атауға болады. Ол 17-шы ғасырда салынған және бүгінгі күнге дейін сақталған. Аудан бірқатар спорттық және мәдени мекемелерге ие. Спорттық нысандарға Франсиско Маркес бассейні мен Хуан де ла Баррера гимназиясының Олимпиада кешені, Бенито Хуарес спорт кешені, Хоакин Капилла спорт кешені, Тирсо Эрнандес спорт кешені және Гумерсиндо Ромеро спорт кешені кіреді. Аудан он үш "casas de cultura" немесе мәдени орталыққа ие, олар өнер, әлеуметтік, қолөнер шаралары арқылы және пьесалар қою арқылы мәдениетті насихаттайды. Аудан сондай-ақ Desarrollo Social (әлеуметтік даму) басқармасы, аудио кітапхана және Casa Museo мұражайына ие. Ауданның қазіргі логотипі 2001 жылы қабылданды, ол Президент Бенито Хуарес басының стилделген бейнесін көрсетеді. Алдыңғы логотип Микскоактың символы болып табылатын жыланның глифі болды.
The borough is in the north center of the Mexico City, just south of the oldest section of the city. It borders the boroughs of Miguel Hidalgo, Cuauhtémoc, Coyoacán, Iztapalapa, Iztacalco and Álvaro Obregón. The borders are formed by two rivers, the La Piedad and the Churubusco, as well as the following streets: Presidente Adolfo López Mateos (Anillo Periférico), 11 de Abril, Avenida Revolución, Puente de la Morena, Viaducto Miguel Alemán, Calzada de Tlalpan, Santa Anita, Atzayacatl, Plutarco Elías Calles and Barranca del Muerto. Many of the names of the rivers, streets and neighborhoods have their origin in the pre Hispanic period. The borough is nearly entirely residential with a socioeconomic level of middle class to upper middle class. The borough is located in the southwest part of the Valley of Mexico. The ground is highly elastic clay which extends down for about fifteen meters. The climate is temperate with an average annual temperature of 17C. Almost all housing and other construction consists of cement, cinderblock or brick, including both walls and roofs. It was a development project conceived in 1947, in an area called Parque de la Lama. However, political opposition stalled the project until the 1960s. At this time, in preparation for the 1968 Olympics, the project moved forward with a total eleven spaces centered on the Hotel de México building. This complex includes the Polyforum, a commercial center, a Public Art school, a handcrafts market, a dinner theatre, garden areas, parking garage and a public transportation hub. Most of the complex would not be completed until the 1980s and the World Trade Center tower was inaugurated in 1994. Today the complex extends over covers an area of 81,000m2. Next door to each other are the Estadio Azul (lit. Blue Stadium) and the Plaza México bullring, also on the west side of the borough. The two were constructed as part of a large project called the Ciudad de los Deportes (Sports City). This project was conceived in the late 1930s to cover what was formerly the San José Hacienda. The complex was to include swimming pools, a baseball field, an indoor jai alai court along with several outdoor ones, boxing and lucha libre rings, theatres, forty tennis courts, restaurants and parking for over two thousand cars. However, the developer went bankrupt with only the bullring near completion. This bullring was begun in 1944 and opened in 1946. It was built to replace the El Toreo ring in the La Roma neighborhood, which dated from 1907. The new facility was built with the express purpose of being the largest in the world. The bullring covers a surface of 1452m2 with a 43 meter diameter. The stands extend up for 35.9 meters and the sand area is twenty meters below street level. There is seating for between 45,000 and 48,000 people. Both the bullring and the Estadio Azul stadium have playing fields which are about twenty meters below street level. This is because both were built over the firing pits for former brick making operations of the hacienda. The stadium was inaugurated in 1947 and has been the home of the Cruz Azul professional soccer team since 1996. The Ciudad de Deportes was planned so that cars can easily enter and exit the area, but over time, housing and other construction has crowded the area around these two landmarks. Since the 1940s, the complex has been owned and operated by the Cosío family. The interior mural work was originally planned for a hotel in Cuernavaca with the theme of the history of humanity. However, the concept grew to more than the hotel could host, and it was later thought to put the work in its own building in Mexico City. This eventually became the Polyforum Siqueiros with the aim of constructing the largest mural in the world, which it remains to this day. The borough is home to a number of houses of notable persons, many of which were part of the intellectual and political life of Mexico. As of 1945, many of these homes, up to those constructed in the late 19th and early 20th century have been declared under a state of conservation. One example of this is the house in which lived Valentín Gómez Farías in what was the village of San Juan Mixcoac. It was constructed in the 17th century and still remains. The borough has a number of public sports facilities and cultural institutions. Sports facilities include the Olympic complex of the Francisco Márquez Pool and Juan de la Barrera Gymnasium, Benito Juárez Sports Complex, Joaquín Capilla Sports Complex, Tirso Hernández Sports Complex and the Gumersindo Romero Sports Complex. The borough has thirteen "casas de cultura" or cultural centers to promote culture through artistic, social, handcrafts events as well as through the staging of plays. The borough also has an established for Desarrollo Social (Social Development), and audio library and a Casa Museo museum. The current logo for the borough was adopted in 2001, which is a stylized depiction of the head of President Benito Juárez. The prior logo was a glyph of a serpent which is symbolic of Mixcoac.
Көлік
Оның 102,5 км негізгі жолы бар, бұл Мексика қаласының жолдарының 10,9% құрайды. 2003 жылы ауданда 373 485 көлік тіркелген, оның 96%-дан астамы жеке меншікке тиесілі. Бұл қалада тіркелген барлық көліктердің шамамен он пайызын құрайды. Ауданды кесіп өтетін он екі маңызды жол бар. Аймақты бағана тәрізді қиып өтетін көшелер жүйесіне "Эже" (Ось) жолдары жатады, оларға Эже 4 Sur, Эже 5 Sur, Эже 6 Sur, Эже 7 Sur, Эже 7 A Sur, Эже 8 Sur, Эже 3 Poniente, Эже 2 Poniente және Эже Central кіреді. Сонымен қатар, ішкі айналым жолының бір бөлігі ауданның жергілікті жерде Авенида Революция және Рио Чурубуско деп аталатын бөліктері арқылы өтеді. Басқа да маңызды жолдар: Бульвар Адольфо Лопес Матеос (Периферико), Мигель Алеман виадугі, Рио Бесера виадугі және Кальзада де Тлальпан. Онда он сегіз метро станциясы және қырық төрт автобус маршруты бар.
It has 102.5 km of primary roadway, making up 10.9% of that of Mexico City. As of 2003, there were 373,485 vehicles registered in the borough, with over 96% to private owners. This is about ten percent of all cars registered in the city. A dozen major roadways that cross the borough. One system of streets that criss cross the area is the "Eje" (Axis) roads which include Eje 4 Sur, Eje 5 Sur, Eje 6 Sur, Eje 7 Sur, Eje 7 A Sur, Eje 8 Sur, Eje 3 Poniente, Eje 2 Poniente and Eje Central. In addition, part of the Circuito Interior loop passes through parts of the borough locally known as Avenida Revolución and Río Churubusco. Other major roadways include Boulevard Adolfo López Mateos (Periférico), Viaducto Miguel Alemán, Viaducto Río Becerra and Calzada de Tlalpan. There are eighteen Metro stations and forty four bus routes.