Констанс Маркиевич: Ирландияның күрескер азаматы және саяхатшысы
Constance Markievicz
Констанс Маркиевич (1868-1927): Ирландский политик, революционер, суфражистка, социалистка. Первая женщина в британском парламенте и министр труда Ирландии.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық ұлтшыл, суфражист, социалист, саясаткер және революционер (1868–1927)
Irish nationalist, suffragist, socialist, politician, and revolutionary (1868–1927)
Констанс Георгина Маркевич (Маркевич; Гор Бут; 4 ақпан 1868 – 15 шілде 1927), сондай-ақ графня Маркевич және мадам Маркевич деп белгілі, ирландиялық саясаткер, революционер, ұлтшыл, суфражист, социалист және Вестминстер Парламентіне сайланған алғашқы әйел. Ол Бірінші Дайлде Еңбек министрі болып сайланды, бұл Еуропадағы екінші әйел министр болды. Ол 1921 жылдан 1922 жылға дейін және 1923 жылдан 1927 жылға дейін Дублин Оңтүстік сайлау округінің депутаты болды. Ол 1918–1922 жылдары Дублин Сент-Патрик округінің Парламент мүшесі болды. Фианна Эйреннің, Куманн на мБанның және Ирландиялық Азамат Армиясының негізін қалаушы мүшесі ретінде, ол 1916 жылғы Пасха көтерілісіне қатысты, онда ирландиялық республикашылар британдық үстемдікті тоқтатып, Ирландия Республикасын құруға тырысты. Ол өлім жазасына кесілді, бірақ оның әйел екендігіне байланысты жазасы өмір бойына түрмеге қамауға ауыстырылды. 1918 жылдың 28 желтоқсанында ол Ұлыбританияның Палаталар Палатасына сайланған алғашқы әйел болды. Кейіннен Ева Ұлыбританиядағы еңбек қозғалысына және әйелдердің сайлау құқығына қатысты, бірақ бастапқыда Констанс әпкесінің мұратына қосылмады. Гор Бут суретші болуды қалаған, бірақ отбасы оған қарсы болды; 1892 жылы ол Лондонның Слэйд өнер мектебінде оқыды, онда ол Мод Гоннның бай ағасы сэр Фрэнсис Кук бес жыл бұрын құрған Кенсингтон Гордегі Суретшілер үйінде тұрды. Сол жердегі замандастарының бірі Бланш Георгиана Вуллиами болды. Осы кезде Гор Бут саяси белсенділікке түсіп, Ұлттық Әйелдер Сайлау Құқығы Қоғамына (NUWSS) қосылды. Кейін ол Парижге көшіп, беделді Академия Джулианға оқуға түсті, онда болашақ күйеуі Казимир Маркевичпен танысты, ол Украинаның қазіргі аумағынан шыққан бай поляк отбасынан шыққан суретші болды. Маркевичтер 1903 жылы Дублинге қоныс аударды және көркемдік және әдеби ортада жүрді, Констанс пейзаж суретшісі ретінде танымал болды. 1905 жылы Сара Пурсер, Натаниел Хоун, Уолтер Осборн және Джон Батлер Йейтс сияқты суретшілермен бірге ол Дублиндегі барлық көркем және әдеби бейімділіктері бар адамдарды біріктіруге тырысқан Біріккен Өнер клубын құруға белсенді қатысты. Бұл топқа Ирландияның болашақ бірінші президенті Дуглас Хайд құрған Гейл лигасының жетекші тұлғалары кірді. Лига ресми түрде тек ирланд тілі мен мәдениетін сақтаумен айналысса да, ол көптеген патриоттар мен болашақ саяси көшбасшыларды біріктірді. Сара Пурсер, жас Гор Бут әпкелері алғаш рет 1882 жылы олардың портретін салуға шақырылған кезде кездесті, ол ұлтшыл көзқарастардың екі жағындағы суретшілердің, жазушылардың және зиялылардың жиналатын тұрақты салонды ұйымдастырды. Пурсердің үйінде Маркевич революциялық патриоттар Майкл Дэвитт, Джон О'Лири және Мод Гоннемен кездесті. 1907 жылы Маркевич Дублиннің жанындағы ауылдық жерде шағын үй жалдады. Бұрынғы түскен адам, ақын Падрейк Колум, «Шаруа» және «Синн Фэйн» журналдарының көшірмелерін қалдырған. Бұл революциялық журналдар британдық үстемдіктен тәуелсіздікті насихаттады. Маркевич оларды оқып, әрекетке түсті.
Constance Georgine Markievicz (Markiewicz ; Gore Booth; 4 February 1868 – 15 July 1927), also known as Countess Markievicz and Madame Markievicz, was an Irish politician, revolutionary, nationalist, suffragist, socialist, and the first woman elected to the Westminster Parliament. She was elected Minister for Labour in the First Dáil, becoming the second female cabinet minister in Europe. She served as a Teachta Dála for the Dublin South constituency from 1921 to 1922 and 1923 to 1927. She was a Member of Parliament (MP) for Dublin St Patrick's from 1918 to 1922. A founding member of Fianna Éireann, Cumann na mBan and the Irish Citizen Army, she took part in the Easter Rising in 1916, when Irish republicans attempted to end British rule and establish an Irish Republic. She was sentenced to death but her sentence was commuted to life imprisonment on the grounds of her sex. On 28 December 1918, she was the first woman elected to the UK House of Commons, Eva later became involved in the labour movement and women's suffrage in Great Britain, although initially Constance did not share her sister's ideals. Gore Booth wished to train as a painter, to her family's dismay; in 1892, she went to study at the Slade School of Art in London, where she lived at the Alexandra House for Art Pupils, Kensington Gore, founded five years before by Sir Francis Cook, a wealthy great uncle of Maud Gonne. One of her contemporaries there was Blanche Georgiana Vulliamy. It was at this time that Gore Booth first became politically active and joined the National Union of Women's Suffrage Societies (NUWSS). Later she moved to Paris and enrolled at the prestigious Académie Julian where she met her future husband, Casimir Markievicz, an artist from a wealthy Polish family from present day Ukraine. The Markieviczes settled in Dublin in 1903 and moved in artistic and literary circles, with Constance gaining a reputation as a landscape painter. In 1905, along with artists Sarah Purser, Nathaniel Hone, Walter Osborne and John Butler Yeats, she was instrumental in founding the United Arts Club, which was an attempt to bring together all those in Dublin with an artistic and literary bent. This group included the leading figures of the Gaelic League founded by the future first President of Ireland, Douglas Hyde. Although formally concerned only with the preservation of the Irish language and culture, the league brought together many patriots and future political leaders. Sarah Purser, whom the young Gore Booth sisters first met in 1882, when she was commissioned to paint their portrait, hosted a regular salon where artists, writers and intellectuals on both sides of the nationalist divide gathered. At Purser's house, Markievicz met revolutionary patriots Michael Davitt, John O'Leary and Maud Gonne. In 1907, Markievicz rented a cottage in the countryside near Dublin. The previous tenant, the poet Padraic Colum, had left behind copies of The Peasant and Sinn Féin. These revolutionary journals promoted independence from British rule. Markievicz read them and was propelled into action.
Саясат
1908 жылы Маркевич Ирландияның ұлтшыл саясатына белсенді түрде араласты. Ол Синн Фэйн және Ингинидх на Айрланда ("Ирландияның қыздары") – актриса және белсенді Мод Гонн, У.Б. Йейтстің музасы құрған революциялық әйелдер қозғалысына қосылды. Маркевич алғашқы кездесуіне Ирландиядағы британдық биліктің ордасы – Дублин сарайындағы шарадан келді, атласты кешкі көйлек пен алмаз тиара киіп. Әрине, мүшелер оған күдіспен қарады. Графиня ретінде құрмет көрмей, мұндай жаңалыққа енуге оның ынтасы арта түсті, ол досы Хелена Молониге айтты. Ол Мод Гоннмен бірге жаңадан ашылған Абби театрында бірнеше пьесада ойнады, бұл мекеме мәдени ұлтшылдықтың қалыптасуында маңызды рөл атқарды. Сол жылы Маркевич Манчестер Солтүстік-Батысындағы парламентке сайлауға түскен Уинстон Черчилльге қарсы әйелдердің сайлау құқығы үшін күрескендерінің тактикасында белсенділік танытты. Ол сайлау округінде төрт ақ жылқының тартқан ескі атты көлікпен пайда болып, суфражистік мақсаттарын жариялады. Бір ер адам одан кешкі астың дайындауға бола ма деп сұрады, ол: "Иә. Ал сен төрт атты керуенді айдай аласың ба?" деп жауап берді. Оның қарындасы Ева Манчестерге суфражист Эстер Ропермен бірге тұруға көшті, және екеуі де Черчилльке қарсы науқан жүргізді. Черчилль сайлауда консерватор кандидат Уильям Джойнсон Хикске жеңіліске ұшырады, бұл суфражистердің қарсылығының нәтижесінде болды. 1909 жылы Маркевич Роберт Баден-Пауэллдің жарымәскери бойскауттарының үлгісінде жасөспірім ұлдарды скауттыққа үйрететін ұлттық скауттық ұйым – Fianna Éireann-ді құрды. Фианнаның 16 тамыздағы 1909 жылы Дублиндегі Камден-стриттегі алғашқы кездесуінде әйелдер физикалық күшпен күреске қатыспауы керек деген себеппен оны ұйымнан шығарып жіберуге әрекет жасады. Ол бұрын Белфаста сәттілікке жетпеген скаут тобын құрған Булмер Хобсонды өз жағына тартты. Ол оны қолдады, және ол комитетке сайланды. Ол 1911 жылы алғаш рет Ирландияға Джордж V сапарына қарсы наразылық білдірген 30 000 адам қатысқан Ирландиялық республикалық бауырластықтың демонстрациясында сөйлегені үшін түрмеге қамалды. Бұл наразылық кезінде Маркевич жарнамалық парақтар таратты, "Сіз әлі жеңілмедіңіз, қасиетті жер" деген жазуы бар үлкен баннерлер орнатты, король мен королеваның суреттеріне тас лақтыруға қатысты және Лейнстер сарайынан алынған алып британдық туды өртеп жіберуге тырысты, ақырында сәтті болды, бірақ кейін Джеймс МакАрдл сотта оның кінәсін мойындағанына қарамастан, оқиға үшін бір айға түрмеге жабылды. Оның досы Хелена Молони тас лақтыруға қатысқаны үшін тұтқындалды және Лейди Лэнд Лигасынан бері саяси қылмыс үшін сотталған және түрмеге қамалған алғашқы әйел болды.
In 1908, Markievicz became actively involved in nationalist politics in Ireland. She joined Sinn Féin and Inghinidhe na hÉireann ('Daughters of Ireland'), a revolutionary women's movement founded by the actress and activist Maud Gonne, muse of WB Yeats. Markievicz came directly to her first meeting from a function at Dublin Castle, the seat of British rule in Ireland, wearing a satin ball gown and a diamond tiara. Naturally, the members looked upon her with some hostility. This refreshing change from being "kowtowed" to as a countess only made her more eager to join, she told her friend Helena Molony. She performed with Maud Gonne in several plays at the newly established Abbey Theatre, an institution that played an important part in the rise of cultural nationalism. In the same year, Markievicz played a dramatic role in the women's suffrage campaigners' tactic of opposing Winston Churchill's election to Parliament during the Manchester North West by election, flamboyantly appearing in the constituency driving an old fashioned carriage drawn by four white horses to promote the suffragist cause. A male heckler asked her if she could cook a dinner, to which she responded, "Yes. Can you drive a coach and four?" Her sister Eva had moved to Manchester to live with fellow suffragist Esther Roper and they both campaigned against the anti suffragist Churchill with her. Churchill lost the election to Conservative candidate William Joynson Hicks, in part as a result of the suffragists' dedicated opposition. In 1909 Markievicz founded Fianna Éireann, a nationalist scouting organisation that instructed teenage boys in scouting, in the style of Robert Baden Powell's then paramilitary Boy Scouts. At the Fianna's first meeting in Camden Street, Dublin, on 16 August 1909, she was almost expelled on the basis that women did not belong in a physical force movement. She had drawn in Bulmer Hobson, who had earlier founded a less successful boy scout group in Belfast. He supported her, and she was elected to the committee. She was jailed for the first time in 1911 for speaking at an Irish Republican Brotherhood demonstration attended by 30,000 people, organised to protest against George V's visit to Ireland. During this protest, Markievicz handed out leaflets, erected great banners emblazoned Dear land thou art not conquered yet, participated in stone throwing at pictures of the King and Queen and attempted to burn the giant British flag taken from Leinster House, eventually succeeding, but then seeing James McArdle imprisoned for one month for the incident, despite Markievicz testifying in court that she was responsible. Her friend Helena Molony was arrested for her part in the stone throwing and became the first woman in Ireland to be tried and imprisoned for a political act since the time of the Ladies Land League.
Пасхалық көтеріліс
Азаматтық армияның мүшесі ретінде Маркевич 1916 жылғы Пасха көтерілісіне қатысты. Оған ИКА-ның негізін қалаушы Джеймс Коннолли үлкен әсер етті. Маркевич Азаматтық армияның формасын жасап, оның әнұранын поляк әнінің үлгісімен жазды. Маркевич Сент-Стефан-Гринде шайқасты, онда бірінші күні таңертең – жалғыз куәгердің күнделігінен сақталған екі бетке сәйкес – ол Дублин қалалық полициясының қызметкері, констебль Лахиффты атып, кейіннен ол жарақатынан қайтыс болды. Басқа мәліметтерде, полиция қызметкері атылған кезде ол қалалық әкімдікте болған, ал Стивенс-Гринге кейін келген. Ұзақ уақыт бойы ол Майкл Маллиннің оң қол ассистенті болды деп есептелді, бірақ шындығында бұл лауазымды Кристофер "Кит" Пул атқарды. Маркевич Пасха дүйсенбісі күні бекіністер құруын қадағалады және Стивенс-Грин төңірегіндегі шайқастың ортасында болды, британдық армияның снайперін жаралады. Гринде окоптар қазылып, алдыңғы қақпадан қорғалды; алайда, Гриннің солтүстік жағындағы биік ғимараттардың, соның ішінде Шелборн қонақүйінің шатырларынан британдық пулемет пен мылтық оғынан кейін Азаматтық армия әскерлері Гриннің батыс жағындағы Корольдік Хирургтар колледжіне шегінді. Стивенс-Грин гарнизоны алты күн бойы тұрып, британдықтар Пирстің капитуляция жарлығын әкелгенде шайқас аяқталды. Олардың капитуляциясын қабылдаған британдық офицер, капитан (кейін майор) де Курси Уилер, Маркевичтің бірінші туысы Селина Мод Бересфорд Ноксқа үйленген еді. Олар Дублин қамалына, содан кейін Килменхэм түрмесіне жеткізілді, Мэтт Коннолли бұл оқиғаны "бірнеше жаушыл адамдар тобының арасынан өту" деп сипаттады. Ол жерде 70 әйел тұтқынның ішінде жалғыз ол ғана жеке камераға жабылды. 1916 жылғы 4 мамырдағы әскери сотта Маркевич "душманға көмектесу мақсатында қарулы көтеріліске қатысқаны" үшін өзін кінәлі емес деп таныды, бірақ "Оның Әлдешеңіздігінің азаматтары арасында наразылық тудыруға тырысқаны" үшін кінәлі деп мойындады. Маркевич сотқа: "Мен Ирландияның азаттығы үшін күресуге шықтым және маған не болатыны маңызды емес. Мен дұрыс деп ойлаған нәрсені істедім және соған сүйенемін" деді. Маркевич 1916 жылдың шілдесінде Маунтджой түрмесіне, Холлоуэй түрмесіне, содан кейін Англиядағы Айлсбери түрмесіне ауыстырылды. Ол 1917 жылы көтеріліске қатысқан басқа адамдармен бірге түрмеден босатылды, себебі Лондон үкіметі осы оқиғаға қатысушыларға жалпы кешірім жариялады. Осы шамада Маркевич, Ирландия шіркеуінде дүниеге келген, католицизмге көшті.
As a member of the Citizen Army, Markievicz took part in the 1916 Easter Rising. She was deeply inspired by the founder of the ICA, James Connolly. Markievicz designed the Citizen Army uniform and composed its anthem, based on the tune of a Polish song. Markievicz fought in St Stephen's Green, where on the first morning —according to the only two pages surviving of the diary of an alleged witness — she shot a member of the Dublin Metropolitan Police, Constable Lahiff, who subsequently died of his injuries. Other accounts place her at City Hall when the policeman was shot, only arriving at Stephen's Green later. It was long thought that she was second in command to Michael Mallin, but in fact it was Christopher "Kit" Poole who held that position. Markievicz supervised the setting up of barricades on Easter Monday and was in the middle of the fighting all around Stephen's Green, wounding a British army sniper. Trenches were dug in the Green, sheltered by the front gate; however, after British machine gun and rifle fire from the rooftops of tall buildings on the north side of the Green including the Shelbourne Hotel, the Citizen Army troops withdrew to the Royal College of Surgeons on the west side of the Green. The Stephen's Green garrison held out for six days, ending the engagement when the British brought them Pearse's surrender order. The British officer, Captain (later Major) de Courcy Wheeler, who accepted their surrender was married to Markievicz's first cousin, Selina Maude Beresford Knox. They were taken to Dublin Castle and then to Kilmainham Gaol through what Matt Connolly described as "several groups of hostile people". There, she was the only one of 70 women prisoners who was put into solitary confinement. At her court martial on 4 May 1916, Markievicz pleaded not guilty to "taking part in an armed rebellion for the purpose of assisting the enemy," but pleaded guilty to having attempted "to cause disaffection among the civil population of His Majesty". Markievicz told the court, "I went out to fight for Ireland's freedom and it does not matter what happens to me. I did what I thought was right and I stand by it." Markievicz was transferred to Mountjoy Prison, Holloway Prison and then to Aylesbury Prison in England in July 1916. She was released from prison in 1917, along with others involved in the Rising, as the government in London granted a general amnesty for those who had participated in it. It was around this time that Markievicz, born into the Church of Ireland, converted to Catholicism.
Бірінші парламент
1918 жылы ол әскери қызметке шақыруға қарсы қызметі үшін тағы да түрмеге қамалды. 1918 жылғы жалпы сайлауда Маркьевич Дублин Сент-Патрик сайлау округінен депутат болып сайланды, қарсыласы Уильям Филдті 66% дауыспен жеңіп, 73 Синн Фэйн депутатының бірі атанды. Сайлау қорытындылары 1918 жылдың 28 желтоқсанында жарияланды. Осылайша ол Ұлыбританияның Төменгі палатасына сайланған алғашқы әйел болды. Алайда, Синн Фэйннің сайлауға қатыспау саясатына сәйкес, ол Төменгі палатадағы өкілдігін қабылдамады. Маркьевич Холлоуэй түрмесінде болғанда, оның әріптестері Дублинде революциялық Ирландия Республикасының Парламенті – Бірінші Дэйлдің алғашқы отырысына жиналды. Оның есімі аталып, көптеген сайланғандар сияқты, ол да "шетелдік жаудың тұтқыны" (fé ghlas ag Gallaibh) деп сипатталды. Ол 1921 жылғы сайлауда Екінші Дэйлге қайта сайланды. Маркьевич 1919 жылдың сәуірінен 1922 жылдың қаңтарына дейін Екінші және Үшінші Министрліктерде Еңбек министрі қызметін атқарды. 1919 жылдың сәуірінен тамызына дейін министрлік мәртебесін иеленген ол, Ирландияның алғашқы әйел министрі және сонымен бірге Еуропадағы екінші әйел үкімет мүшесі болды. 1979 жылға дейін ол Ирландия тарихындағы жалғыз әйел министр болып қалды, ол кезде Майр Геогеган Квинн Фианна Файл үшін Гаэлтахт министрі лауазымына тағайындалды. Оның Еңбек департаменті келісім кеңестерін құру, еңбек дауларын реттеу, аймақтарды зерттеу және жалақы мен азық-түлік бағаларына ережелер белгілеумен айналысты.
In 1918, she was jailed again for her part in anti conscription activities. At the 1918 general election, Markievicz was elected for the constituency of Dublin St Patrick's, beating her opponent William Field with 66% of the vote, as one of 73 Sinn Féin MPs. The results were called on 28 December 1918. This made her the first woman elected to the United Kingdom House of Commons. However, in line with Sinn Féin abstentionist policy, she did not take her seat in the House of Commons. Markievicz was in Holloway prison when her colleagues assembled in Dublin at the first meeting of the First Dáil, the Parliament of the revolutionary Irish Republic. When her name was called, she was described, like many of those elected, as being "imprisoned by the foreign enemy" (fé ghlas ag Gallaibh). She was re elected to the Second Dáil in the elections of 1921. Markievicz served as Minister for Labour from April 1919 to January 1922, in the Second Ministry and the Third Ministry of the Dáil. Holding cabinet rank from April to August 1919, she became both the first Irish female Cabinet Minister and at the same time, only the second female government minister in Europe. She was the only female cabinet minister in Irish history until 1979 when Máire Geoghegan Quinn was appointed to the cabinet post of Minister for the Gaeltacht for Fianna Fáil. Her Labour department was concerned with setting up Conciliation Boards, arbitrating labour disputes, surveying areas and establishing guidelines for wages and food prices.
Азамат соғысы және Фианна Фейл
Маркевич 1922 жылдың қаңтар айында Эмон де Валерамен және басқалармен бірге Англия-Ирландия келісіміне қарсылық білдіріп, үкіметтен кетті. Ол Ирландия азамат соғысында республикалық мақсат үшін белсенді жұмыс істеді, соның ішінде Дублиндегі Моран қонақ үйін басып алу кезінде Азамат армиясын басқарды. Азамат соғысынан кейін ол АҚШ-қа сапар шекті. 1922 жылғы Ирландияның жалпы сайлауында ол сайланбады, бірақ 1923 жылы Дублин Оңтүстік сайлау округінен қайта сайланды. Басқа республикалық кандидаттар сияқты ол да Дэйл отырысына қатыспады. 1923 жылдың қараша айында ол қайтадан тұтқындалды. Түрмеде ол аштық жариялады. Бір ай ішінде ол және басқа тұтқындар босатылды. Ол Синн Фейннен шығып, 1926 жылы құрылған Фианна Фейл партиясына қосылды және Ла Скала театрында жаңа партияның алғашқы отырысын жүргізді. 1927 жылдың маусымындағы жалпы сайлауда ол Фианна Фейл партиясынан 5-ші Дэйлге қайта сайланды, партия Дэйл Эранға оралуға міндеттенді, бірақ ол өзінің орнына отырмастан бес аптадан кейін қайтыс болды. Оның Фианна Фейл партиясынан сайланған әріптестері даулы адалдық сертіне қол қойып, 1927 жылдың 12 тамызында, оның қайтысынан бір ай өткен соң Дэйлге келді. Партия жетекшісі Эмон де Валера сертті "бос саяси формула" деп сипаттады.
Markievicz left the government in January 1922 along with Éamon de Valera and others in opposition to the Anglo Irish Treaty. She worked actively for the Republican cause in the Irish Civil War, including directing the Citizen Army in the occupation of Moran's Hotel in Dublin. After the civil war she toured the United States. She was not elected in the 1922 Irish general election but was returned in 1923 for the Dublin South constituency. In common with other Republican candidates, she did not take her Dáil seat. She was arrested again in November 1923. In prison, she went on a hunger strike, and within a month, she and other prisoners were released. She left Sinn Féin and joined the Fianna Fáil party on its foundation in 1926, chairing the inaugural meeting of the new party in La Scala Theatre. In the June 1927 general election, she was re elected to the 5th Dáil as a candidate for Fianna Fáil, which was pledged to return to Dáil Éireann, but died only five weeks later, before she could take her seat. Her fellow Fianna Fáil TDs signed the controversial Oath of Allegiance and took their seats in the Dáil on 12 August 1927, less than a month after her death. The party leader Éamon de Valera described the Oath as "an empty political formula".
Отбасылық өмір
Констанцияның күйеуі Казимир Маркевич Парижде граф Маркевич деп танымал болды, бұл атақ сол кезде Польшадағы ірі жер иелері үшін қалыпты жағдай еді. Гор Бут отбасы атақтың рас екенін білгісі келгенде, Ресейдің құпия полициясының өкілі Пётр Рачковский оның бұл атақты "құқықсыз" алғанын және Польшада ешқашан "граф Маркевич" деген титул болмағанын хабарлады. Дегенмен, Санкт-Петербургтегі генеалогиялық бөлім оның өзін аристократ деп санауға құқылы екенін мәлімдеді. Маркевич олар танысқан кезде үйленген, бірақ ажырасқан болатын; оның әйелі 1899 жылы қайтыс болды, ал ол Гор Бутпен 1900 жылдың 29 қыркүйегінде Лондонда неке қиды. Ол 1901 жылдың қараша айында Лиссаделлде қызы Мейвті дүниеге әкелді. Оған қараушы дәрігерлердің бірі - революционер Кэтлин Линн болды. Сонымен қатар, оның төсегі басында Казимир мен Станислав Маркевич, Эмон де Валера және Ханна Шихи Скеффингтон да болды. Оның бұрынғы Халық армиясының әріптесі, драматург Сеан О'Кейси оның туралы: "Оның ең көп нәрсесі – физикалық батылдық еді; ол оны киімдей кигендей болды" деді.
Constance's husband, Casimir Markievicz, was known in Paris as Count Markievicz, a title that was the norm for large landowners in Poland at this time. When the Gore Booth family enquired as to the validity of the title, they were informed through Pyotr Rachkovsky of the Russian Secret Police that he had taken the title "without right", and that there had never been a "Count Markievicz" in Poland. However, the Department of Genealogy in Saint Petersburg said that he was entitled to claim to be a member of the nobility. Markievicz was married, though separated, at the time they met; his wife died in 1899 and he and Gore Booth married in London on 29 September 1900. She gave birth to their daughter, Maeve, at Lissadell in November 1901. One of the doctors attending her was her revolutionary colleague Kathleen Lynn. Also at her bedside were Casimir and Stanislas Markievicz, Éamon de Valera and Hanna Sheehy Skeffington. Her former Citizen Army colleague the playwright Seán O'Casey said of her: "One thing she had in abundance—physical courage; with that she was clothed as with a garment."
Құрметтеулер
Слиго округінде Маркиевич жолы мен Маркиевич паркі (округтағы GAA негізгі стадионы) екеуі де оның атын иеленеді. Дублинде Графиня Маркевичтер үйі де оның есімімен аталады. 2018 жылы Ирландия парламенты Маркевичтің портретін 1918 жылғы Халықты өкілдік ету туралы заңды еске алу үшін Ұлыбритания парламентіне сыйға тартты, осы заң бойынша Біріккен Корольдікте алғаш рет кейбір әйелдерге дауыс беру құқығы берілді. 2019 жылы Дублин қалалық кеңесі Маркевичтің Дублиндегі бұрынғы үйінің, Ратмайндағы Лайнстер жолындағы Суррей үйінің алдына ескерткіш тақта орнатты. 2008 жылы Украинаның Животивка ауылы, онда Констанция 1903 жылы Маркевичтер отбасымен бірге болған, Лиссадельден әкелінген құжаттармен бірге оларға арналған бөлме ашты.
In County Sligo Markievicz Road and Markievicz Park (the main GAA stadium in the county) both bear her name. In Dublin, the flat complex Countess Markiewicz House also bears her name. In 2018, a portrait of Markievicz was donated by the Irish parliament to the British House of Commons to commemorate the 1918 Representation of the People Act, under which, some women were allowed the right to vote for the first time in the United Kingdom. In 2019, a Dublin City Council Commemorative Plaque was unveiled at Markievicz's former home in Dublin, Surrey House on Leinster Road in Rathmines. In 2008, a Ukrainian village of Zhyvotivka, where Constance stayed with the Markievicz family in 1903, opened a room dedicated to the couple with the documents brought from Lissadel.