American combatant in the American Revolutionary War (1751 1800)
Маргарет Кокран Корбин (1751 жылдың 12 қарашасы – 1800 жылдың 16 қаңтары) – Американың Тәуелсіздік соғысында шайқасқан әйел. 1776 жылдың 16 қарашасында оның күйеуі Джон Корбин Манхэттеннің солтүстігіндегі Форт-Вашингтонды британдықтардың қолбасшылығындағы 8000 гессен әскерінен қорғаған 2800 американдық сарбаздың бірі болды. Маргарет күйеуін жалғыз соғысқа жіберуге қатты қорықты, сондықтан онымен бірге баруды шешті. Ол медбике болғандықтан, жараланған сарбаздарға көмек көрсету үшін күйеуімен бірге жүруге рұқсат алды. Джон Корбин қорғаныста қолданылған екі зеңбірек экипажының бірінде болды; ол шайқаста қаза тапқанда, Маргарет Корбин оның орнын басып, өзі де ауыр жарақат алғанға дейін зеңбірекпен жұмыс істеуді жалғастырды. Айтуынша, Корбин күйеуі шайқаста құлағанда оның жанында тұрған. Ол дереу оның орнына өтті, ал күйеуі – тәжірибелі артиллерияшы – зеңбірекпен атып тұрғанын көп көргендіктен, зеңбіректі оңай және жылдам атып, тазалап, бағыттай алды. Бұл басқа сарбаздарға ұнады және оның әскери мансабының бастауы болды.
Margaret Cochran Corbin (November 12, 1751January 16, 1800) was a woman who fought in the American Revolutionary War. On November 16, 1776, her husband, John Corbin, was one of 2800 American soldiers defending Fort Washington in northern Manhattan from 8,000 attacking Hessian troops under British command. Margaret was too nervous to let her husband go into battle alone, so she decided she wanted to go with him. Since she was a nurse, she was allowed to accompany her husband as a nurse for injured soldiers. John Corbin was on the crew of one of two cannons the defenders deployed; when he fell in action, Margaret Corbin took his place and continued to work the cannon until she too was seriously wounded. It is said that Corbin was standing next to her husband when he fell during battle. Immediately, she took his post, and because she had watched her husband, a trained artilleryman, fire the cannon so much, she was able to fire, clean and aim the cannon with great ease and speed. This impressed the other soldiers and was the beginning of her military career.
Ерте өмір
Маргарет Кокран 1751 жылдың 12 қарашасында Батыс Пенсильванияда, қазіргі Франклин округінде дүниеге келді. Кокран тегі ирландтық шыққан, ол maccogaráin немесе Ó Cogaráin сөздерінен аударылған. Оның ата-анасы – ирланд иммигранты Роберт Кокран және оның әйелі Сара. 1756 жылы Маргарет бес жаста болғанда, оның ата-анасына үндістер шабуыл жасады. Әкесі қаза болды, ал анасы тұтқынға алынып, қайтадан көрінбеді. Маргарет пен оның ағасы Джон үйде болмағандықтан шабуылдан аман қалды. Маргарет балалық шағының қалған бөлігін әкесінің інісімен бірге өткізді.
Margaret Cochran was born in Western Pennsylvania on November 12, 1751, in what is now Franklin County. The surname Cochran is of Irish origin anglicized from maccogaráin or Ó Cogaráin. Her parents were Robert Cochran, an Irish immigrant and his wife, Sarah. In 1756, when Margaret was five years old, her parents were attacked by Native Americans. Her father was killed, and her mother was kidnapped, never to be seen again — Margaret and her brother, John, escaped the raid because they were not at home. Margaret lived with her uncle for the rest of her childhood.
Америка революциялық соғысы
Соғыс басталғанда Джон Пенсильвания артиллериясының бірінші ротасына матрос ретінде, артиллериялық болып, пушка экипажының бір мүшесі болды. Сол кездегі әскерилердің әйелдеріне тән болғандай, Маргарет Джонның әскерге шақырылуымен бірге лагерь ілесуші болды. Ол көптеген басқа әйелдермен бірге тамақ пісіріп, кір жуып, жаралы сарбаздарға күтім жасады. Ол соғыста су әкелгені үшін "Молли Питчер" деген лақап атқа ие болды (мұндай қызмет атқарған көптеген әйелдерге де осы ат берілді). 1776 жылдың 16 қарашасында Джонның ротасы генерал Джордж Вашингтон Континенттік армиямен бірге Уайт-Плейнс, Нью-Йорк штатына шегінген кезде қалдырылған гарнизонның бір бөлігі болған Форт-Вашингтонға британдықтар шабуыл жасады. Джон Корбин қазіргі Беннет паркі деп аталатын төбедегі кішкентай пушканы атуды басқарды. Гессендердің шабуылы кезінде Джон қаза тауып, пушка басқарусыз қалды. Маргарет күйеуімен бірге шайқас алаңында болып, оның қазасын көргеннен кейін дереу оның орнына отырып, қолына, кеудесіне және жауына жау оғы тигенше атуын жалғастырды. Британдықтар Форт-Вашингтон шайқасында жеңіске жетті, нәтижесінде Маргарет және оның серіктері тұтқынға алынып, Нью-Йорктегі соңғы американдық бекінісі басып алынды. Жаралы сарбазға теңестірілген Маргарет британдықтар тарапынан сөзді босатылды.
When the war began, John enlisted in the First Company of Pennsylvania Artillery as a matross, an artilleryman who was one of the members of a cannon crew. As was common at the time for wives of soldiers, Margaret became a camp follower, accompanying John during his enlistment. She joined many other wives in cooking, washing, and caring for the wounded soldiers. She acquired the nickname "Molly Pitcher" (as did many other women who served in the war) by bringing water during fighting, both for thirsty soldiers and to cool overheated cannons. On November 16, 1776, Fort Washington, where John's company was part of the garrison left behind when General George Washington retreated with the Continental Army to White Plains, New York, was attacked by the British. John Corbin was in charge of firing a small cannon at the top of a ridge, today known as Bennett Park. During an assault by the Hessians, John was killed, leaving his cannon unmanned. Margaret had been with her husband on the battlefield the entire time, and, after witnessing his death, she immediately took his place at the cannon, continuing to fire until her arm, chest, and jaw were hit by enemy fire. The British ultimately won the Battle of Fort Washington, resulting in the surrender of Margaret and her comrades and the taking of the last American position in New York City. As the equivalent of a wounded soldier, Margaret was released by the British on parole.
Форт-Вашингтон шайқасынан кейін
Соғыстан кейін Маргарет Филадельфияға барды, жарақатынан толыққанды айығу мүмкін болмады және содан кейін де толық жазылған жоқ. Жарақатының салдарынан өмірі қиын болды, сондықтан 1779 жылы ол үкіметтен көмек алды. 29 маусымда Пенсильванияның Атқарушы кеңесі оған қазіргі қажеттіліктерін жабу үшін 30 доллар берді және оның мәселесін Конгрестің Соғыс кеңесіне жіберді. 1779 жылғы 6 шілдеде Кеңес Маргареттің жарақаттарына көңіл бөлді, оның қызметі мен батылдығына тәнті болды және оған Континенттік армиядағы сарбаздың айлығының жартысын, сондай-ақ жаңа киім немесе оның ақшалай құнына тең соманы берді. Осы әрекетімен Конгресс Маргаретті Конгрестен әскери зейнетақы алған АҚШ-тың алғашқы әйелі етті. Конгресс шешімінен кейін Маргарет соғыс аяқталғанға дейін әскери тізімде болды. Ол Конгресс жарақат алған сарбаздар үшін құрған Мүгедектер корпусына тіркелді. 1781 жылы Мүгедектер корпусы Нью-Йорк штатындағы Вест-Пойнт гарнизонының құрамына кірді. 1783 жылы ол Континенттік армиядан босатылды. Вест-Пойнттағы оның ескерткішінің жанында тарихи белгі орнатылған.
After the battle, Margaret went to Philadelphia, completely disabled from her wound, and never fully healed. Life was difficult for her because of her injury, and in 1779 she received aid from the government. On June 29, the Executive Council of Pennsylvania granted her $30 to cover her present needs, and passed her case on to Congress's Board of War. On July 6, 1779, the Board, sympathetic to Margaret's injuries and impressed with her service and bravery, granted her half the monthly pay of a soldier in the Continental Army and a new set of clothes or its equivalent in cash. With this act, Congress made Margaret the first woman in the United States to receive a military pension from Congress. After Congress's decision, Margaret was included on military rolls until the end of the war. She was enrolled in the Corps of Invalids, created by Congress for wounded soldiers. In 1781, the Corps of Invalids became part of the garrison at West Point, New York. She was discharged from the Continental Army in 1783. There is a historical marker near her monument at West Point.
Кейінгі жылдар
Корбин соғыстан кейін үкіметтен қаржылай көмек алды, бұл құрметті иеленген алғашқы әйел болды. Ол 1800 жылдың 16 қаңтарында Нью-Йорк штатының Хайленд-Фолс қаласында 48 жасында қайтыс болды, ал жергілікті тарихи қоғам оның құрметіне «Капитан Молли» тарихи белгісін орнатты.
Corbin received financial support from the government after the war, the first woman to do so. She died on January 16, 1800, at the age of 48, in Highland Falls, New York, where the local historical society erected a historical marker — to Captain Molly, in her honor.
Мұра
Оның ерлігін еске алу үшін 1909 жылы қызмет еткен жеріне жақын, кейін Нью-Йорк қаласының Форт Трайон паркіне айналған С. К. Г. Биллингс егістігінде мемориал орнатылды. Парк салынғаннан кейін "Маргарет Корбин шеңбері" басты кіреберістің сыртында, ал "Маргарет Корбин драйв" шеңберді парк арқылы Генри Хадсон парквейіне жалғастырады. Вашингтон Хайтс сауда палатасы 1982 жылы орнатқан Корбинді құрметтейтін тақташа, Маргарет Корбин драйвінің басталуын көрсететін екі тас тіреудің шығысында орналасқан. 720 Форт-Вашингтон даңғылындағы жақын маңдағы пәтер үйінің вестибюлін Форт-Вашингтон шайқасын бейнелейтін үлкен арт-деко суреті безендіреді. Нью-Йорк тарихи қауымдастығының мәлімдемесінше, Корбин "революция кезіндегі әйелдердің ешқайсысына бұрын көрсетілмегендей құрметке ие болды". 1926 жылы Нью-Йорк штатының Американдық революцияның қыздары (DAR) Маргареттің құжаттарын тексеріп, Генри Нокстың құжаттары арқылы оның ерлігі мен АҚШ-қа қызметін мойындады. Оның денесі эксгумацияланып, әскери салтанатпен Вест-Пойнт әскери академиясының зиратындағы Ескі кадеттер шіркеуінің артында қайта жерленді. DAR қабір орнында Маргарет Корбин ескерткішін орнатты. Алайда, 2017 жылғы археологиялық зерттеулер осы уақытқа дейін жылжытылған дене Корбиннікі емес, белгісіз еркекке тиесілі екенін көрсетті. Корбиннің денесінің қазіргі орны белгісіз.
A memorial commemorating her heroism was erected in 1909 near the scene of her service on the C. K. G. Billings Estate, in what would later become New York City's Fort Tryon Park. In addition, after the park was constructed, "Margaret Corbin Circle" lies just outside the main entrance, and "Margaret Corbin Drive" connects the circle through the park to the Henry Hudson Parkway. A plaque honoring Corbin, placed by the Chamber of Commerce of Washington Heights in 1982, is located on the eastern of the two stone plynths which mark the start of Margaret Corbin Drive. A large Art Deco mural depicting the Battle of Fort Washington scene decorates the lobby of a nearby apartment building at 720 Fort Washington Avenue. According to the New York Historical Association, Corbin was "honored as no woman of the revolution has ever been honored before". In 1926, The New York State Chapter of the Daughters of the American Revolution (DAR) verified Margaret's records and recognized her heroism and service to the United States through the papers of General Henry Knox. Remains believed to be hers were exhumed and re interred with full military honors at the cemetery of the United States Military Academy at West Point behind the Old Cadet Chapel in the West Point Cemetery. The Margaret Corbin Monument was erected by the DAR at the gravesite. However, a 2017 archeological study revealed that the remains that had been moved were not those of Corbin, but rather an unknown male. The location of Corbin's remains is unknown.