Перулік саяхатшы және мемлекеттік қайраткер Марта Мерино
Beatriz Merino
Марта Мерино: Перудың тұңғыш әйел премьер-министрі, сенатор, заңгер және саясаткер. Әйелдер көшбасшылар кеңесінің мүшесі. Биографиясы мен мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Перу саясаткері және ғалымы
Peruvian politician and academic
Марта Беатрис Мерино Лусеро (15 қараша 1947 жылы туған) – перулік заңгер, ғалым және саясаткер, 2003 жылы Перудің тұңғыш әйел премьер-министрі болған. Бұрын 1990 жылдан 2000 жылға дейін сенатор және конгрессмен қызметін атқарған. Алехандро Толедо кабинетінде қызметтен кейін Мерино Перу Конгресі тарапынан Перудің ұлттық омбудсмені болып тағайындалды, ол 2005 жылдан 2011 жылға дейін қызмет етті. Бұл лауазым ресми түрде «Халық қорғаушысы» деп аталады және осы қызметті атқарған екінші адам ол. Перудағы көрнекті әйелдердің бірі Мерино қазіргі таңда әйелдер үшін маңызды мәселелер мен теңдікті дамыту мәселелерін бірлесіп шешу үшін әлемдегі жоғары деңгейдегі әйелдер басшыларын жұмылдыруды мақсат ететін, қазіргі және бұрынғы әйел президенттер мен премьер-министрлердің халықаралық желісі – Дүниежүзілік әйелдер көшбасшылары кеңесінің мүшесі.
Martha Beatriz Merino Lucero (born November 15, 1947) is a Peruvian lawyer, academic and politician who served as the first female Prime Minister of Peru, in 2003. She previously served as Senator and Congresswoman from 1990 until 2000. Following her tenure in Alejandro Toledo's cabinet, Merino was appointed by the Peruvian Congress as the national ombudswoman for Peru, serving from 2005 to 2011, a position officially known as the Public Defender, being the second to hold the position. Prominently a female leading persona in Peru, Merino is currently a member of the Council of Women World Leaders, an international network of current and former women presidents and prime ministers whose mission is to mobilize the highest level women leaders globally, for collective action on issues of critical importance to women and equitable development.
Ерте өмір және білім
Марта Беатрис Мерино Лусеро 1947 жылдың 15 қарашасында Перудің Лима қаласында дүниеге келді. Оның әкесі Аугусто Мерино Абрего (1915–2015) – Сан-Исидро муниципалитетінің қазынашысы және қаржы директоры қызметін атқарған, ордендермен марапатталған мемлекеттік қызметкер болды. Өзінің мансабында және БАҚ-қа берген әртүрлі сұхбаттарында Мерино кәсіби дамуына әкесінің зор ықпалы тигенін айтты. Оның анасы Аида Лусеро (1916–2013) болды. Линцедегі Санта-Роза шіркеу мектебінде орта білімін аяқтағаннан кейін Мерино Сан-Маркос ұлттық университетіне түсті. 1970 жылы заң мамандығы бойынша бітірген соң, ол Лондон экономика мектебінің аспирантурасына оқуға стипендия алды, онда 1972 жылы салық құқығы саласында заң магистрі (LL.M.) дәрежесін алды. АҚШ-қа көшіп келгеннен кейін, ол Фулбрайт стипендиясы бойынша Гарвард университетінде екінші заң магистрі дәрежесін алды, 1977 жылы Гарвард заң мектебін бітірген алғашқы перуандық әйел атанды.
Martha Beatriz Merino Lucero was born on November 15, 1947, in Lima, Peru. Her father, Augusto Merino Abrego (1915–2015), was a decorated public servant, serving as Treasurer and Finance Director of the San Isidro municipality. Throughout her career and in various interviews offered to the media, Merino highlighted the influence of her father on her professional development. Her mother was Aída Lucero (1916 2013). After finishing high school at the Parochial School of Santa Rosa of Lince, Merino enrolled in the National University of San Marcos. Graduating a with law degree in 1970, she was awarded a scholarship in order to attend the London School of Economics graduate program, where she would attain a Master of Laws (LL. M.) in tax law in 1972. Relocating to the United States, she pursued a second Master of Laws at Harvard University with a Fulbright scholarship, becoming the first Peruvian woman to graduate from Harvard Law School, in 1977.
Мансап
Гарвардты бітіргеннен кейін Мерино Procter & Gamble компаниясында заңгер, коммерциялық, халықаралық, қоршаған орта және корпоративтік менеджер болып жұмыс істеді. Ол Лима, Каракаста (Латын Америкасының бас кеңсесі) және Цинциннатиде (әлемдік бас кеңсесі) қызмет атқарды. Сондай-ақ ол 1979 жылдың қаңтарынан 1989 жылдың қарашасына дейін және 1992 жылдың шілдесінен 1994 жылдың желтоқсанына дейін Перу, Эквадор, Чили, Боливия және Колумбия үшін Procter & Gamble директоры болды. 1989 жылы Марио Варгас Льоса оны 1990 жылғы жалпы сайлауда Перу Сенатына үміткер болуға шақырды. Демократиялық фронт (FREDEMO) коалициясының құрамында сайлауға түсіп, ол Христиандық халық партиясы мен Халықтық әрекет (Перу) партиясынан сайланған тағы жиырма кандидатпен бірге Сенатқа өтті, өзі жеке Еркіндік қозғалысының мүшесі болды. Сенатор ретінде ол Қоршаған орта, экология және Амазония комитетінің, сондай-ақ Әйелдер құқықтары комитетінің төрағасы болды. Оның өкілеттігі 1992 жылдың 5 сәуірінде Президент Альберто Фухиморидің өз-өзіне қарсы жасаған төңкерісінен кейін конгресті таратуымен қысқартылды. 1995 жылы ол Фернандо Оливера басқарған Тәуелсіз ахлақтық фронттың құрамында тәуелсіз кандидат ретінде жаңадан құрылған бірпалаталы Конгреске оралды. Ол Конгресте Фухимори режиміне қарсы көптеген заң жобаларын ұсынған беделді оппозиция мүшесі болды. 1993 жылы Мерино "Merino & Reaño Law Firm" заң фирмасын құрды, онда коммерциялық, еңбек, корпоративтік және экологиялық заңнама салаларында кең ауқымда жұмыс істеді. 1993 жылдан 2001 жылға дейін аға серіктес болды. 2000 жылғы жалпы сайлауға жақындаған кезде Лима қаласының мэрі Альберто Андраде Мериноны "Біз – Перу" тізімі бойынша екінші кандидат ретінде, ал Луис Геррероны бірінші кандидат ретінде шақырды. Жарыс басындағы үміткерлерге қолайлы сауалнама нәтижелеріне қарамастан, Ұлттық барлау қызметінің басшылығымен жүргізілген үкіметтік манипуляциялар Андрадеге қарсы қарапайымдау науқанын жүргізіп, оның сайлаудағы мүмкіндіктерін жойды. 2000 жылдың соңында Фухиморидің құлағаннан кейін Мерино Перу Ішкі кірістер қызметінің бастығы болып тағайындалды және 2001 жылдан 2003 жылға дейін қызмет етті. Осы екі жылдық қызметі барысында ол Лима университетінде салық салу және фискалдық саясат бойынша магистратура бағдарламасын басқарды.
Following her graduation from Harvard, Merino pursued a career at Procter & Gamble, serving as Legal, Commercial, International, Environment and Corporate Manager. She held the positions in Lima, Caracas (Latin America headquarters) and Cincinnati (world headquarters). She was also the director of Procter & Gamble for Peru, Ecuador, Chile, Bolivia and Colombia, from January 1979 to November 1989, and from July 1992 to December 1994. In 1989, Mario Vargas Llosa invited her to run for the Peruvian Senate in the 1990 general election. Running as part of the Democratic Front (FREDEMO) coalition, she was ultimately elected along twenty other candidates from the Christian People's Party and Popular Action (Peru), being herself a member of the Liberty Movement. During her time as a Senator, she presided over the Environment, Ecology and Amazon Committee and the Women's Rights Committee. Her tenure would be cut short on April 5, 1992, as president Alberto Fujimori dissolved congress with a self coup. She would return to the newly inaugurated unicameral Congress in 1995, running as an independent within the Independent Moralizing Front, led by Fernando Olivera. She would serve as a staunch opposition member in Congress, leading numerous bills against the Fujimori regime. In 1993, Merino founded the Merino & Reaño Law Firm, where she worked extensively in commercial, labor, corporate and environmental legislation. She was senior partner from 1993 to 2001. Approaching the 2000 general election, mayor Alberto Andrade of Lima invited Merino as his second running mate for the We Are Peru nomination, alongside Luis Guerrero as first running mate. Despite favorable polling numbers at the start of the race, the government's machinations led by National Intelligence Service ran a smear campaign against Andrade, ultimately destroying his chances in the general election. Following Fujimori's downfall in late 2000, Merino was appointed Superintendent of the Peruvian Internal Revenue Service, serving from 2001 to 2003. During her two year tenure, she directed the master's degree program in taxation and fiscal policy at the University of Lima.
Халық қорғаушысы (2005 - 2011)
Премьер-министр лауазымынан кеткеннен кейін Мерино қоғамдық тұлға ретінде үлкен беделге ие болды. 2005 жылдың 29 қыркүйегінде Конгресс оны Перудің екінші Халық қорғаушысы етіп сайлады, ол бұрынғы міндетін атқарушы Уолтер Альбанның орнын басты. Конгресс 2000 жылы Хорхе Сантистеван де Нориеганың мерзімі аяқталғаннан бері жаңа қорғаушыны тағайындай алмады. Оның кандидатурасын Ұлттық бірлік парламенттік фракциясы ұсынды. Халық қорғаушысы болып сайлануға дейін ол Әлемдік банкте мемлекеттік сектор бойынша аға маман ретінде жұмыс істеді, салық әкімшілігі және саясаты, мемлекеттің жаңғыртуы және Латын Америкасы елдерінің парламенттерін күшейту мәселелерімен айналысты. Жалпы, ол Перу халқының ең осал топтарының құқықтарын қалпына келтіруге және бейбітшілікті орнатуға қосқан үлесі үшін мақтау алды.
After stepping down as Prime Minister, Merino held high approval ratings as a public persona. While On September 29, 2005, Congress elected her as the second Public Defender of Peru, succeeding the acting holder, Walter Albán. Congress had been unable to appoint a new holder since the expiration of Jorge Santistevan de Noriega's term in 2000. She was nominated by the National Unity parliamentary bench. Until her election as Defender, she served at the World Bank as Senior Specialist in the Public Sector area, in charge of issues related to Tax Administration and Policy, Modernization of the State and Strengthening of Congresses for Latin America. Overall, she has been cited for contributing to the restoration of peace and the restitution of the affected rights of the most vulnerable sectors of the Peruvian population.
Кейінгі мансабы (2011-2015 жж.)
Оның халық қорғаушысы кеңсесіндегі өкілеттігі 2010 жылы аяқталды, бірақ ол 2011 жылдың 30 наурызында отставкасын бергенге дейін қызметін жалғастырды. Оның орнын 2016 жылы Уолтер Гутьеррес Камачо сайланғанға дейін Эдуардо Луна Вега атқарушы қорғаушы ретінде басқарды. Отставкаға шыққаннан кейін ол Мемлекеттік зейнетақы әкімшілері қауымдастығының төрағасы болып тағайындалды және 2012 жылдың 16 қаңтарында осы қызметтен бас тартты. Қызмет істеген кезеңінде ол ел бойынша жеке зейнетақы жүйесі туралы білімді кеңейтуге үлес қосты, сондай-ақ мүшелерінің әлеуетін арттыру жобасын қолға алды. 2011 жылдың қараша айында ол Перудің Католиктік понтификалық университетінің танымал бизнес мектебі CENTRUM-ның Әлеуметтік жауапкершілік, кәсіпкерлік және тұрақтылық орталығының директоры болып тағайындалды. 2015 жылдың қарашасында ол академиялық қызметтен қанағаттанды. Сонымен қатар, ол 2013 жылдың қаңтарынан 2015 жылдың желтоқсанына дейін Ұлттық көмірсутектер қоғамының төрағасы болды. Мерино Гарвард университетінің «Жетілдірілген басшылық жобасы» бағдарламасына қатысушы.
Her term in the Office of the Public Defender expired in 2010, but she remained in office until she tendered her resignation on March 30, 2011, being succeeded by Eduardo Luna Vega, who served as acting defender until the election of Walter Gutiérrez Camacho en 2016. Following her resignation, she was appointed Chairwoman of the Public Pension's Administrators Association. She stepped down on January 16, 2012. During her time in office, she contributed to the expansion of knowledge of the private pension's system throughout the country, taking over the initiative of improving the benefits of affiliated members. In November 2011, she was appointed director of the Center for Social Responsibility, Entrepreneurship and Sustainability of CENTRUM, renowned business school of the Pontifical Catholic University of Peru. She stepped down from the academic post in November 2015. Conjointly, she served as Chairwoman of the National Hydrocarbons Society, from January 2013 to December 2015. Merino is part of the Advanced Leadership Initiative at Harvard University.
Сесар Вальехо университеті даулары (2016 қазіргі)
Академиялық тұрғыдан алғанда, ол қазіргі уақытта 2016 жылдың 8 ақпанынан бері Сесар Вальехо университетінің атқарушы президенті қызметін атқарып келеді, оны сол кездегі президенттік үміткер Сесар Акуня Пералта тағайындаған. Ол докторлық диссертациясында плагиат жасады деген айыптама бар, сондай-ақ бірнеше ақша жылыстыру ісіне қатысқан. Осы айыптамалардан кейін Франсиско Миро Кесада Рада атқарушы президент лауазымынан кетті, себебі президенттік науқан ортасында Акуньяға қатысты плагиат айыптаулары болған. Мерино басшылығымен университет ресми түрде Turnitin плагиатты анықтау қызметін енгізді. Бұрын университетте плагиатты анықтау қызметі болған жоқ, және болашақ Перу президенті Педро Кастильо мен бірінші ханым Лилия Паредес, екеуі де 2012 жылы осы университеттің аспиранттары болған, плагиат жасағандардың қатарында болды. Соңғы кезде АҚШ Орман шаруашылығы қызметінің Роки-Маунтин ғылыми-зерттеу станциясының ғалымы Гавин Джонс екі бакалавр студентінің дипломдық жұмысында өзінің ғылыми мақаласын плагиаттағандарын мәлімдеді.
Academically, she currently serves as executive president of the César Vallejo University since February 8, 2016, appointed by then presidential nominee César Acuña Peralta, who has allegedly committed plagiarism in his doctoral dissertation and has been involved in several cases of money laundering. Following these allegations, Francisco Miró Quesada Rada resigned as executive president, due in particular to the plagiarism allegations against Acuña in the middle of the presidential campaign. Under Merino's leadership, the university formally implemented the Turnitin plagiarism detection service. Before, there was no plagiarism detection service available at the university, being among the plagiarizers future Peruvian president Pedro Castillo and first lady, Lilia Paredes, both graduate students of the same university back in 2012. Recently, Gavin Jones scientist of the United States Forest Service Rocky Mountain Research Station denounced that two undergraduate thesis students also plagiarized an academic article of his