Тарих

Бойль-Хайтс испан, мексикалық және ерте американдық кезеңдерде Паредон Бланко ("Ақ тіктеулік") деп аталды. Мексика билігі тұсында 1845 жылы Бойль-Хайтс Яанга ауылынан көшірілген тонгва тайпасының босқындарының шағын қонысына айналды. Ауыл тұрғындары Аламида және Коммерциялық көшелерінің бұрышынан күштеп шығарылғаннан кейін Пуэблито деп аталған жаңа жерге қоныстанды. Бұл жер үшін губернатор Пио Пикоға 200 доллар төлеген неміс иммигранты Хуан Доминго (Джон Гронинген) осы жерді сатып алды. 1846 жылдың 13 тамызында Мексика-Америка соғысы кезінде Лос-Анджелес американдық әскерлер тарапынан басып алынды. Американдық оккупация кезінде жергілікті халықты жою басқарудың басты қағидасы болды және 1847 жылы Пуэблито жермен тегіс қиратылды: "үндістер шашыраңқы қоныстарда немесе қаладағы жұмыс берушілерімен бірге тұруға міндетті болды". Бұл аймақ Лос-Анджелес өзеніне қарап тұрған тіктеуліктерді сатып алған, Мексика-Америка соғысында шайқасқан ирландиялық Эндрю Бойлдің есімімен аталды, ол бұл жер үшін 4000 доллар төледі. Бойл 1858 жылы осы жерде үй салды. 1860 жылдары ол жүзім өсіріп, "Paredon Blanc" деген атпен шарап сата бастады. Оның күйеу баласы Уильям Уоркман ертеректе қаланың мэрі және қалалық кеңес мүшесі болды, сондай-ақ аймақ үшін алғашқы инфрақұрылымды салды. Бойл-Хайтстің солтүстігінде Лос-Анджелес өзенінің шығыс жағалауындағы төбелерде орналасқан және Проспект паркіне орталықтанған Бруклин-Хайтс атты аудан болды. 1889 жылдан 1909 жылға дейін қала тоғыз округке бөлінді. 1899 жылы Тоғызыншы округтің даму қауымдастығында Бойл-Хайтс атауын Тоғызыншы округтің барлық таулы аймақтарына, соның ішінде Бруклин-Хайтс және Эвклид-Хайтсқа қолдану туралы ұсыныс енгізілді. XLNT Foods компаниясының тарихының басында осы жерде тамале шығаратын зауыты болды. Компания 1894 жылы құрылды, сол кезде тамале Лос-Анджелестегі ең танымал этникалық тағам болды. Компания АҚШ-тағы мексикалық тағамдардың ең көне үздіксіз жұмыс істейтін бренді және Оңтүстік Калифорниядағы ең көне компаниялардың бірі. 1910 жылдардың басында Бойл-Хайтс жапондықтар мен басқа да түрлі терілі адамдарға қарсы кемсітушілік шарттары бар тұрғын үйлерге шектеу қоймаған сирек қауымдастардың бірі болды. Кіші Токиодағы жапондық қауым 1910 жылдардың басында Бойл-Хайтс қаласындағы Бірінші көше дәлізіне дейін өсіп, кеңейді. Бойл-Хайтс Кіші Токиодан басқа Лос-Анджелестегі жапон иммигранттары мен американдықтардың ең ірі тұрғын үй қауымдастығына айналды. 1920-1930 жылдары Бойл-Хайтс жапон қауымы үшін маңызды шіркеулер, ғибадатханалар мен мектептердің орталығы болды. Олардың ішінде Американың Тенрикё кіші шіркеуі, Конко шіркеуі және Хигаси Хонганджи буддалық ғибадатханасы бар, олардың барлығы Йос Хиросе жобалаған. Жапон баптистік шіркеуін Лос-Анджелес қалалық баптистік миссионерлік қоғамы салды. 1929 жылы жапон-американдық қауымға қызмет көрсету үшін Хиросе де жобалаған аурухана ашылды. 1920 жылдардан 1960 жылдарға дейін Бойл-Хайтс еврей, мексикалық және жапон иммигранттарының орталығы ретінде нәсілдік және этникалық жағынан әртүрлі болды, сонымен қатар югослав, армян, афроамерикандық және ресейлік халықтар да тұрды. АҚШ-тағы еврей қауымдастықтарын зерттеген социолог Брюс Филлипс еврей отбасылары Бойл-Хайтсты нәсілшілдікке байланысты емес, банктердің аудандарды қайтадан белгілеуіне (үй-жайға несие бермеуіне) және қоғам арқылы бірнеше автокөлік жолдарының салынуына байланысты тастап кеткенін айтты. Бұл жол күніне шамамен 1,7 миллион көлікке қызмет көрсетеді, бұл әлемдегі ең көп трафикпен жүргізілетін аймақтардың бірі және Америкадағы ауаның ластануы ең көп шоғырланған аймақтардың бірі. Бұл тақырып "Vida" және "Gentefied" сериалдарында көтеріледі, екеуінің де оқиғасы осы ауданда өтеді.

Білім

2000 жылға қарай Бойл Хайтс тұрғындарының 25 және одан жоғары жастағы тек 5% ғана төрт жылдық жоғары білім алған, бұл қала және округ бойынша төмен көрсеткіш. Осы жас санатындағы тұрғындардың орта мектепті бітірмегендерінің үлесі округ бойынша жоғары болды.

Баспа ісі

Джек Т. Чик, «Чик трактаттары» баспасының иесі.