Кіріспе

Ұлыбританияның премьер-министрі 1742-1743 жылдары Спенсер Комптон, Вилмингтонның 1-ші графы (1673, 2 шілде – 1743) ол 1687 жылы Мидл Темплге қабылданды.

Ағылшынның Төменгі палатасы

Оның отбасы жоғары торилер болғанымен, Комптон ағасы, Нортгемптонның 4-ші графымен туған қырсықтан кейін вигтерге қатысты. Ол 1695 жылғы Англияның жалпы сайлауында туысы Дорсет графының ықпалымен Шығыс Гринстедтен парламентке түсуге тырысты, бірақ нәтижеге қол жеткізбеді. 1698 жылдың 3 маусымында өткен қосымша сайлауда ол қарсылығызсыз Eye округінен парламент депутаты болып сайланды. Парламентте ол тез арада вигтердің ішінде көзге түсіп, Роберт Уолполмен қырық жылдан астамға созылатын ынтымақтастық бастады. Комптон 1701 жылы және 1702 және 1705 жылдары екі жалпы сайлауда Eye округінен қарсылығызсыз сайланды.

Зейнетақы төлеуші

1707 жылы Комптон зейнетақы төлеуші болып тағайындалды және келесі алты жыл бойы осы лауазымда қалды. 1708 жылғы британдық жалпы сайлауда ол қарсылықсыз қайта сайланды және содан кейін парламентте өте белсенді болды. Ол артықшылықтар және сайлау комитетінің төрағасы болып жалғастырды, сондай-ақ көптеген дауыс берулерде вигтер тарапынан кассирлік қызмет атқарды. Ол бірнеше заң жобаларын басқарды және 1709 жылдың 14 желтоқсанында доктор Сачевереллге қарсы импичмент айыптамаларын дайындау комитетіне мүше болып тағайындалды. 1710 жылғы британдық жалпы сайлауда оның меценаты лорд Корнуоллиспен болған келіспеушіліктерге байланысты ол Ай округінен кандидат ретінде алынып тасталды, және Сачеверелл ісіне қатысқандықтан басқа жерде сайлануға батыл болмады. Дегенмен, ол сол жылы тори үкіметі билікке келгеннен кейін зейнетақы төлеуші лауазымын сақтап қалды. Торилер оны Комптон отбасының қолдауын сақтау мақсатымен ұстап қалған деп саналады. 1713 жылғы британдық жалпы сайлауда ол Шығыс Гринстедтен виг депутаты болып қайта сайланды, ал вигтер 1715 жылы билікке келген кезде жоғары лауазымға тағайындалатынына үміттенді. Комптонның сөзін кесіп сөйлеген депутатка бір рет: «Жоқ, мырза, сіз сөйлеуге құқылысыз, бірақ Палата сізді тыңдай ма, тыңдамай ма, соны шешуге құқылы» деді. Уолпол 1721 жылы елдің жетекші министрі болғанда, Георг I қайтыс болса және оның орнын ұлы басатын болса, оның болашағы туралы әртүрлі болжамдар айтылды, өйткені ханзаде Уолполға қарағанда Комптонға көбірек жақсы көрінетінін және таққа отырғанда оны Уолполдың орнына қоятынын мәлімдеді. Мұны болдырмау үшін Уолпол Комптонды үкіметтен шетте ұстауға тырысты, бірақ ол 1722 жылдан 1730 жылға дейін өте пайдалы лауазым – Әскер зейнетақы төлеушісі болып тағайындалды. 1725 жылы Комптон Уолпол үкіметіне Лорд Приви Мөрі ретінде кірді және сонымен қатар Бат орденінің рыцары атанды. Ол әсіресе Уолполдың патшаға жәрдемақы беру туралы ұсыныстарына қарсы тұра алмады. Үшеуінің кездесуінде Комптон үкіметтік міндеттерді атқаруға лайық еместігін мәлімдеді. Ол Уолполдың жасаған қорлауы үшін оны жек көреді. Осылайша, саясатты нақты бақылауға алудың соңғы мүмкіндігінен айырылды, нәтижесінде оның ықпалы күрт төмендеді.

Лордтар палатасы мен патриоттық вигтер

Уолпол оны Commons-тен алып тастау үшін Комптонды 8 қаңтар 1728 жылы Суссекс графтығындағы Вилмингтон бароны ретінде теңдестірді; екі жыл өткен соң, 14 мамыр 1730 жылы, ол Суссекс графтығындағы Певенси виконты және Вилмингтон графы болып жарияланды және сол жылдың желтоқсан айында Кеңес Лорд-президенті қызметіне тағайындалды. Ол Уолполды ең қатты сынаған патриот-вигтермен жақындасты, бірақ парламентте министрліктің ресми саясатын ұстанды. 1730 жылы ол Уолполды құлату мақсатымен патриот-вигтер мен Ганновер торилері арасында коалиция құруға тырысты, алайда бұл әрекет сәтсіз аяқталды және ол лауазымында қалды. Бірақ 1733 жылғы акциздік дағдарыс кезінде, оған Жоғарғы орденнің рыцары атағын беруге уәде беріп, ол отставкаға кету туралы айтқан сөзін орындамады. Бұл оның қолдаушыларын одан әрі әлсіретті. Ол 1742 жылға дейін Лорд-президент болып қызмет етті. 1739 жылы ол тастап кетілген балаларға арналған Табылған балалар үйін құруға қатысты. Бұл қайырымдылық қоры азаматтардың жомарттығын көрсетудің ең танымал жолы болды және құрамында өте беделді мүшелер (соның ішінде Вилмингтон) болды.

Премьер-министр

1742 жылдың қаңтарында ол Уолполдың орнын басып, Қазынашылықтың бірінші лорды және Картерет министрлігінің басшысы болды. Уилмингтонның қызметі қысқа да көзге түспейтін, және ол нашар басшы болды. Оның оппозициясы Өкілдер палатасын бақылағандықтан, оның тікелей ықпалы шектеулі болды. Оның шағын ғана премьер-министрлік кезеңі негізінен сыртқы істермен, әсіресе Австрия мұрагерлік соғысымен айналысудан тұрды. Оның тынымсыз еңбек етуі денсаулығына зиян келтірді, ол бірте-бірте нашарлады. Ол 1743 жылы қайтыс болғанға дейін қызметте болды, содан кейін оның орнын әскердің төлем шебері Генри Пелхэм басты.

Жеке өмір

Ол 1724 жылы Суссекс округының Истборн қаласында Ист Борн мүлігін сатып алып, оны Комптон Плейс деп атады. Үйді қайта жаңарту үшін архитектор Колен Кэмпбеллді (ал Кэмпбелл қайтыс болғаннан кейін Уильям Кентті) шақырды. Құрылысы 1731 жылы аяқталды. Ол ешқашан үйленбеді және баласыз қайтыс болды, сондықтан оның барлық лауазымдары оның өлімімен бірге тоқтатылды. Оның "ірі және құнды кітапханасынан" 1110-нан астам зат Кристофер Кок арқылы 1733 жылдың 27 ақпанынан 7 наурызына дейін 10 кеш бойы аукционға сатылды. Ол Уорвикширдегі Комптон Уайниетс отбасының қара ордасында жерленді. Комптон Плейс оның жүрек туысы Джеймс Комптонға, Нортгемптонның 5-ші графына көшті.