Орегон штатындағы Ньюбери жанартауы

Кіріспе

Орегон штатындағы қалқан тәрізді жанартау, АҚШ.

Ньюберри жанартауы – АҚШ-тың Орегон штатындағы Бендтен оңтүстікке қарай 20 миль (32 км) жерде орналасқан, Ньюберри ұлттық жанартау монументі аумағындағы Каскад жотасының басты бөлігінен шығысқа қарай 35 миль (56 км) қашықтықта жатқан ірі, белсенді, қалқан тәрізді стратовулкан. Оның ең биік нүктесі – Паулина шыңы. Ньюберри – лава ағындары ескерілгенде 1200 шаршы миль (3108 км²) ауданы бар Каскадтық жанартаулық доғадағы ең үлкен жанартау. Жанартаудың солтүстіктен оңтүстікке дейінгі ұзындығы 75 миль (121 км), ені 27 миль (43 км) және жалпы көлемі шамамен… 1855 жылы Тынық мұхиты маңындағы теміржол зерттеулері үшін Орталық Орегонды зерттеген геолог және хирург Джон Стронг Ньюберридің құрметіне аталған. Жанартаудың ішінде Ньюберри кальдерасы деп аталатын үлкен кальдера орналасқан. Кальдерада екі көл бар: Паулина және Ист көлдері. Жанартау мен оның айналасында көптеген пирокластикалық конустар, лава ағындары және лава күмбездері кездеседі; Ньюберриде 400-ден астам кратер бар, бұл құрлықтағы АҚШ-тың кез келген жанартауынан көп. Бұрын жанартауда мұздықтар болған болуы мүмкін, бірақ бұл мәселе әлі де даулы. Аймақтың климаты құрғақ, жауын-шашын аз және жер бетінен су ағыны шамалы. Жанартаудың пайда болуы әлі толыққанды түсіндірілмеген; кейбір ғалымдар оның тәуелсіз ыстық нүктеден пайда болғанын айтса, көптеген дәлелдер оның Солтүстік Америка континенттік плитасының астындағы Тынық мұхитының Хуан-де-Фука және Горда тектоникалық плиталарының субдукциясы нәтижесінде пайда болғанын көрсетеді. Ньюберри жанартауының белсенділігі шамамен 600 000 жыл бұрын басталып, голоценге дейін жалғасты, соңғы жарылысы 1300 жыл бұрын болды. Басқа қалқан тәрізді жанартаулар көбінесе тек базальтты лаваларды шығарады, ал Ньюберри жанартауы андезит және риолит лаваларын да шығарған. Бұл тау жаяу серуендеу, балық аулау, қайықпен жүзу және басқа демалыс түрлері үшін танымал орын. Жанартаудың 19 миль (31 км) радиусінде 16 400 адам, ал 62 миль (100 км) радиусінде шамамен 200 000 адам тұрады, сондықтан ол әлі де қауіпті. Белсенді жанартау саналатындықтан, одан лава ағындары, пирокластикалық ағындар, лахарлар (жанартау әрекетінен туындаған балшық ағындары, көшкіндер және қиыршық ағындары), күл жаууы, жер сілкіністері, қар көшкіндері және су тасқындары күтілуде. Осы қауіпті бақылау үшін АҚШ Геологиялық қызметі жанартау мен оның айналасын сенсорлармен үздіксіз қадағалап отырады.

Newberry Volcano is a large, active, shield shaped stratovolcano located about 20 mile (32 km) south of Bend, Oregon, United States, 35 mile (56 km) east of the major crest of the Cascade Range, within the Newberry National Volcanic Monument. Its highest point is Paulina Peak. Newberry is the largest volcano in the Cascade Volcanic Arc, with an area of 1200 square miles (3,108 km2) when its lava flows are taken into account. From north to south, the volcano has a length of 75 mile (121 km), with a width of 27 mile (43 km) and a total volume of approximately It was named for the geologist and surgeon John Strong Newberry, who explored central Oregon for the Pacific Railroad Surveys in 1855. The volcano contains a large caldera, in diameter, known as the Newberry Caldera. Within the caldera are two lakes: Paulina Lake and East Lake. The volcano and its vicinity include many pyroclastic cones, lava flows and lava domes; Newberry has more than 400 vents, the most of any volcano in the contiguous United States. Glaciers may have once been present at the volcano, though this remains contested. The area has a dry climate with low precipitation levels and little surface runoff. The origin of the volcano remains somewhat unclear; while some scientists believe it originated from an independent hotspot, most evidence indicates that it formed from the subduction of the oceanic Juan de Fuca and Gorda tectonic plates under the continental North American Plate. Eruptive activity at Newberry Volcano began about 600,000 years ago and has continued into the Holocene, the last eruption taking place 1,300 years ago. Unlike other shield shaped volcanoes, which often erupt basaltic lavas only, Newberry Volcano has also erupted andesitic and rhyolitic lavas. A popular destination for hiking, fishing, boating, and other recreational activities, the volcano lies within 19 mile (31 km) of 16,400 people and within 62 mile (100 km) of nearly 200,000 people, and it continues to pose a threat to life. Still considered an active volcano, it could erupt and produce lava flows, pyroclastic flows, lahars (volcanically induced mudslides, landslides, and debris flows), ashfall, earthquakes, avalanches, and floods. To track this threat, the volcano and its surroundings are closely monitored with sensors by the United States Geological Survey.

География

Ньюберри жанартауының орталығы Бенд қаласынан оңтүстікке қарай 20 миль (32 км) жерде, Орегон штатындағы Дешутс, Кламат және Лейк округтерінің қиылысында орналасқан. Лава ағыстарын ескерсек, оның ауданы 1200 шаршы миль (3108 км2) құрайды. Ньюберри Каскад тау жотасының шығысында, Биік лава жазықтары аймағында жатыр, айналасынан 1067 метр (3500 фут) биікке көтеріледі. Жанартау солтүстіктен оңтүстікке қарай 121 км (75 миль) созылып, 43 км (27 миль) ені бар, жалпы көлемі шамамен белгісіз. Өте үлкен өлшемі мен жер бедерінің ерекшелігіне байланысты, оны көбінесе толыққанды тау тізбегі деп қателестіреді. Ньюберри жанартауы Каскад тауларының жаңбыр көлеңкесінде орналасқандықтан, климаты құрғақ. Ньюберри ұлттық жанартау монументі үшін климаттық деректер 2002 жылдан 2012 жылға дейін Лава Бутттың шайыр конусынан жиналды, орташа жылдық жауын-шашын мөлшері 228 мм құрады. Жазғы температуралар орташа есеппен , ал қысқы маусымда орташа ең төменгі және ең жоғары температураларға дейін төмендейді. Көктемде орташа температура , ал күзде орташа температура . Жыл сайын қысқы қар мен жазғы жаңбырдан тұратын жалпы жауын-шашын аймақтың ең биік бөліктерінде өзгереді, ал тіпті қатты жаңбыр кезінде де жер бетінен ағып кету сирек кездеседі. Ньюберридің бүкіл бетінде тек бір ғана арна бар, жанартаудың еңістерінде мұздықтар болған-болмағаны әлі белгісіз, себебі тауда мұздық эрозиясынан пайдалғанған аңғарлар сияқты амфитеатр тәрізді цирктер немесе лава мен мұздың жанасуының іздері жоқ. Дегенмен, алысқа жылжыған мұздық ертеректер өздерінің туған жерлерінен алыс табылды, мореналық шөгінділер жанартаудың шығыс және солтүстік-шығыс беткейлерінде орналасқан, ал таудың әртүрлі конустық нысандары мұздықтардың әсерін көрсететін "кеме" пішініне ие. Жанартаудың мұздық тарихы әлі де талқыланып жатыр, бірақ шығыс және батыс беткейлеріндегі құрғақ арналар мен құрғақ шарлауықтар жанартаудың бір кезде суды ұстағанын көрсетеді. Жанартауда екі кратерлік көл бар: Паулина және Шығыс көлдері, олар жауын-шашын мен жер асты суларының сіңуінен толады. Паулина көлінің ауданы 76 метр тереңдікке жетеді және риолит лавасынан тұратын тар тілшемен Шығыс көлінен бөлінеді. Шығыс көлінің ауданы кішірек, 55 метр (180 фут) тереңдікке ие. Көлдер тарихи тұрғыдан жанартауды қоршап тұрған арналарды суға батырып келген. 4000-2300 жылдар арасында болған үлкен су тасқыны Паулина көлінен 0,0148 км3 көлемде су шығарды, көлді қоршап тұрған Паулина жазығының үстіндегі аңғардың түбін толтырды. Бұл, көбінесе, 2 метр (5 фут) биіктігіндегі тас тіреуінің күйреуінен туындаған болуы мүмкін, жанартаулық белсенділіктен емес. Тағы бір су тасқыны 1909 жылы Дешут өзенінде, оның шағын саласы – Кіші Дешут өзенімен қосылған жерде болды.

The center of Newberry Volcano lies 20 mile (32 km) to the south of the city of Bend, at the intersection of Deschutes, Klamath and Lake counties in Oregon, at 1200 square miles (3,108 km2) if its lava flows are included. Newberry lies east of the major crest of the Cascade Range in the High Lava Plains region, rising 3500 feet (1067 m) above its surroundings. From north to south, the volcano runs for a length of 75 mile (121 km), with a width of 27 mile (43 km) and a total volume of about Because of its enormous size and topographic prominence, it is often confused for an entire mountain range. Newberry Volcano has a somewhat dry climate due to its location in the rain shadow of the Cascade Range. Climate data for the Newberry National Volcanic Monument are collected at the Lava Butte cinder cone, which had an average annual precipitation of from 2002 to 2012. Summer temperatures average from , dipping to average minimum and maximum temperatures of during the winter season. Spring has average temperatures of , while fall temperatures average Each year, total precipitation consisting of winter snow and summer rain varies from in the highest parts of the region, and surface runoff rarely occurs even during heavy rain showers. Only one stream appears on Newberry's entire surface, and it remains unclear whether the volcano has ever been able to support glaciers on its slopes, since the mountain lacks cirques (amphitheater like valleys formed by glacial erosion) or evidence of contact between lava and ice. However, displaced glacial erratics have been found far from their native areas, moraine sediment has been deposited on the eastern and northeastern slopes of the volcano, and the mountain's various cone features have "boat" shapes that indicate glacial alteration. The precise history of glaciers on the volcano is debated, but dry channels and dry waterfalls on the eastern and western slopes are evidence that the volcano once held water. The volcano has two crater lakes, Paulina Lake and East Lake, which are filled by precipitation and percolation of ground water. Paulina Lake occupies an area of and reaches a maximum depth of 250 feet (76 m), and it is separated from East Lake by a narrow isthmus, which is composed of rhyolite lava. East Lake has a smaller area of with a maximum depth of 180 feet (55 m). The lakes have historically flooded channels surrounding the volcano. A large flood between 4,000 and 2,300 years ago released up to 12,000 acre feet (0.0148 km3) in volume from Paulina Lake, filling the valley floor above the Paulina Prairie, which surrounds the lake. It was possibly caused by the failure of a rock ledge 5 feet (2 m) in height, rather than eruptive activity. Another flood took place in 1909 on the Deschutes River downstream from where it meets its tributary the Little Deschutes River.

Экология

Ньюберри ұлттық жанартау монументі Мазама экологиялық провинциясының солтүстік бөлігінің құрамына кіреді, оның топырағы базальтті тау жыныстарының үстінде эольдік пемза мен жанартау өнімдерінен тұрады. Ньюберри жанартауы аумағындағы флораға жунипер, аққақ қарағай, пондероза қарағай (соның ішінде Орегонның ең үлкен пондероза қарағайы), лоджполь қарағай, джек қарағай және ақ шырша сияқты орман түрлері, сондай-ақ индейка гүлшаны, фиолет түсті пенстемон, ащы жусан, манзанита және қар жиек шұбаты сияқты басқа да өсімдіктер кіреді. Таулық қарағай қоңыздарының таралуы салдарынан аймақтағы көптеген лоджполь қарағайлары қырылды. Ньюберри жанартауының жанындағы жануарларға жер қазғыш сұңқарлар, кенгуру егеуқұйрықтары, кесірткелер, жабырқақтар, жылан, бүркіттер, шошқақұстар, сусарлар, бобкат, қаңғыбас, Рузвельт бұғылары, үйректер және американдық пика кіреді. Ньюберриден шыққан лава ағындары әртүрлі өсімдік жамылғысын көрсетеді, ал ағындар арасында флора деңгейі өзгереді, бірақ жалпы өсімдік және түрлердің әртүрлілігі биіктікпен бірге артады. Лава ағындарындағы басым өсімдік түрлеріне мұхиттық шашыраңқы және балауызды қарақұмық, сондай-ақ қоян шүберектері жатады. Форбтар лава ағындарында кеңінен таралмаған, бірақ олар кездескен жерде Дэвидсон пенстемоны мен ыстық тас пенстемоны басым. 100 метрден жоғары биіктікте, әсіресе лава ағындарының жиектерінде дөңгелек жапырақты алюминий түбірі жиі кездеседі. Барлық лава ағындары Айдахо фескуы сияқты шөптердің топаларын, әсіресе солтүстікке қарайтын беткейлерде қолдайды. Лава Буттедегі лава ағысының бір бөлігі, жасыл жапырақты манзанитаның шашыраңқы, тығыз топаларынан басқа, құнарсыз. Лавадан құйылған орман – 6000 жыл бұрын болған жарылыстан қалыптасқан ағаштардың тобы. Бүгінде оның айналасындағы аумақ Ньюберри ұлттық жанартау монументіне кіреді және 11 кипуканы қамтиды, бұл бір немесе бірнеше жас лава ағындарымен қоршалған жер учаскелері. Бұл тіршілік орталары аралдары ауданы бойынша өзгереді және адамдардың әсерінен айтарлықтай өзгерилмеген орманды қолдайды, тек жақын маңдағы өрт сөндіру және жерді басқару шараларынан басқа. Таза және аралас орман алқаптарынан тұратын бұл ормандарда пондероза қарағай, лоджполь қарағай және үлкен шырша/ақ шырша гибридтері өседі, олар Мазама пемзасынан пайда болған жас топырақтармен қамтамасыз етіледі.

The Newberry National Volcanic Monument forms part of the northern section of the Mazama Ecological Province, which has soil comprised by aeolian pumice and volcanic products over basalt bedrock. Flora within the Newberry Volcano area includes forests of juniper, whitebark pine, ponderosa pine (including Oregon's largest ponderosa pine tree), lodgepole pine, jack pine, and white fir, in addition to other plants like Indian paintbrush, purple penstemon, bitterbrush, manzanita, and snowbrush. Infestations by mountain pine beetles have killed many lodgepole pines in the area. Animals near Newberry Volcano include burrowing owls, kangaroo rats, lizards, bats, rattlesnakes, eagles, porcupines, otters, bobcats, mule deer, Roosevelt elk, ducks, and American pika. Lava flows from Newberry display varied vegetation cover, and there are variable levels of flora between flows, though the level of vegetation and species diversity generally increase with elevation. Dominant plant species on lava flows include oceanspray and wax currant, with rabbitbrush also common. Though forbs are not widespread on the lava flows, where they do occur Davidson's penstemon and hotrock penstemon dominate. Above elevations of , roundleaf alumroot is common, particularly near the edges of lava flows. All lava flows support patches of grasses such as Idaho fescue, especially on north facing slopes. One lava flow at Lava Butte is barren except for scattered, dense patches of greenleaf manzanita. The Lava Cast Forest is a group of trees molded by lava from an eruption 6,000 years ago. Today, the surrounding site lies within the Newberry National Volcanic Monument and includes 11 kīpukas, plots of land surrounded by one or more younger lava flows. These habitat islands range from in area and sustain forests that have not been significantly altered by humans other than nearby fire suppression and land management efforts. Consisting of pure and mixed forest stands, these forests include ponderosa pine, lodgepole pine, and grand fir/white fir hybrid trees, which are supported by young soils derived from Mazama pumice.

Геология

Бассейн және Range провинциясының солтүстік-батыс бұрышымен, сондай-ақ Жоғары лава жазықтары ретінде танымал Ньюберри жанартауы, Братс Фолт аймағы деп аталатын қалыпты жарылымдармен белгіленген Кенозой таулы аймағында орналасқан. Ол Brothers Fault Zone және солтүстік-солтүстік-батыс бағыттағы Sisters және солтүстік-шығыс бағыттағы Walker Rim жарылым аймақтарының қиылысында жатыр. Ньюберри жанартауының астында P және S сейсмикалық толқындары ерекше төмен толқын жылдамдығын көрсетеді. Жер қыртысы жақын маңдағы Үш бауырлас жанартау кешенінен Ньюберриге қарай жұқарады, онда оның жоғары Пуассон коэффициенті бар. Бұл аймақтағы ең көне тау жыныстары - провинцияның шығыс және оңтүстік шекараларына жақын орналасқан миоценнің соңы немесе плиоценнің басындағы кремнийге бай (силицидті) лава күмбездері. Бұл аймақтағы вулканизм Ньюберри тренді деп аталатын кремнийлі атылулардың прогрессиясын көрсетеді, ол Харни бассейнінен Ньюберри жанартауына және Каскадтың қалған бөлігіне қарай солтүстік-батысқа қарай жылжиды. Ньюберри жанартауының пайда болуы біршама даулы; кейбір ғалымдар оның тәуелсіз ыстық нүктеден пайда болғанын санайды, бірақ көптеген дәлелдер оның Каскадтар доғасының бөлігі екенін және мұхиттық Хуан-де-Фука және Горда тектоникалық плиталарының континенттік Солтүстік Америка плитасының астына енуінен пайда болғанын көрсетеді. Дегенмен, Ньюберри жанартауы тектоникалық процестер арқылы өзгерген, бұл Хуан-де-Фука тектоникалық плитасының балқыуын күшейтетін ену механизмдерімен байланысты болуы мүмкін. Жоғары лава жазықтары тренді немесе Ньюберри тренді, солтүстік америкалық тектоникалық плитаға көлбеу бұрышпен жылжиды, оның үшін енуге қарсы ағын, литосфераның негізі бойымен гравитациялық ағын, жарылым және Бассейн мен Range провинциясының кеңеюі мүмкін механизмдер ретінде ұсынылды. Ньюберриде енетін плитаның тереңдігі Каскадтардың негізгі қыртысындағы басқа жерлерге қарағанда беткейірек, бұл оның бірегей магмасына себеп болады. Ньюберри жанартауының шыңындағы үлкен кальдера тәрізді қазанның астындағы магма камерасымен қоректенетін болжам бар, және содан бері бірнеше мың атылулар арқылы қалыптасқан. Шамамен 500 000 жыл бұрын Ньюберри тауының биіктігі 4267 метрге жеткен. Кальдера жанартау тарихы бойында бірнеше рет қайта қалыптасқан, оның тереңдігі 500 метрге дейін жетіп, әрқайсысы бұрынғысынан кішірек концентрлі кальдераларды жасаған. Алғашқы кальдера – жанартаудың ең үлкен кальдерасы, шамамен 300 000 жыл бұрын пайда болған – пирокластикалық материалдың атылуынан пайда болды, ол жанартаудың шығыс бетін жабатын Тепи-Драу туф және күл шөгінділерін жасады. Соңғы кратер шамамен 80 000 жыл бұрын болған жарылыс кезінде пайда болды, ол 100 куб километрге дейін пирокластикалық материалды шығарды. Бұл прогресс барысында жанартау риодациттік пемзадан базальттық күл ағындарына ауысты, соңғысы жанартаудың батыс жағын жабатын Қара Лапилли туфын жасады. Соңғы кальдераны құрайтын атылудан бері 80 000 жыл өткен, жанартау кальдерада кремнийлі атылуларға ұшырады және оның сыртқы беткейлеріне дейін созылған базальттық және базальттық андезит лава ағындарын шығарды. Кальдера маңындағы Қара Лапилли туфінің тефрасы мен күлі агглютинаттарды құрады. Ньюберри жанартауы бірнеше жарылымдармен кесілген, жер бетіндегі шағын қадамдар, онда жарылымның бір жағы екіншісіне қатысты тік қозғалған. Ньюберри жанартауының екі кратерлік көлін бөліп тұратын аралықтың ортасында Орталық Пемза конусы деп аталатын орталық жанартау конусы орналасқан, ол Шығыс көлінен 213 метр биіктікке жетеді. Ол кең, жалпақ үстіңгі жағы бар, шамамен 7000 жыл бұрын болған жарылыс кезінде пайда болды және кальдераның ортасында орналасқан. Құрамы бойынша Ньюберри жанартауының лавасы жоғары магнийлі примитивті базальттардан бастап, толеиттік және кальцитті сілтілік шөгінділерге дейін (лаваның негізгі элементтік сипаттамаларына негізделген) өзгерді. Бастапқы лаваларда хром мен никельдің көп мөлшері, сондай-ақ барий мен стронций сияқты сұйық жылжымалы элементтердің өзгермелі концентрациясы бар. Толеиттік және кальцитті сілтілі лавалар магний, кальций оксиді және алюминий оксиді деңгейінде бір-біріне сәйкес келеді, бірақ толеиттерде кремний және калий оксиді төмен, ал темір(II) оксиді, титан диоксиді және натрий оксиді жоғары. Изотоптық құрамда да көп жапырақтау бар, бірақ толеиттік лавалар 87Sr/86Sr үшін төменгі нүктені және 143Nd/144Nd және 176Hf/177Hf үшін жоғары нүктені көрсетеді. Ньюберри лаваларын оливин плагиоклаз гигрометриясымен зерттеу толеиттердің сулы еместігін (0,5% салмақтан кем су) көрсетті және оларды кальцитті сілтілік шөгінділерден (2–4% салмақ су) ерекшелейді; екеуі де примитивті магмалардан туындайтын әртүрлі фракциялық кристалдану тізбектеріне ие, олардың құрамы мантиядағы перидотитпен тепе-теңдікте болуымен әсер еткен. Көлем бойынша базальттық андезит Ньюберри жанартауындағы басты лава түрі болып табылады, ескі күл ағыны туф шөгінділерінде кремнийлі лаваның үлкен көлемі бар.

Overlapping with the northwestern corner of the Basin and Range Province, also known as the High Lava Plains, Newberry Volcano lies within a Cenozoic highland marked by normal faults known as the Brothers Fault Zone. It is situated at the intersection of the Brothers Fault Zone with the north–northwest trending Sisters and northeast trending Walker Rim fault zones. In the mantle under Newberry Volcano, P and S seismic waves exhibit an unusually low wave velocity. The Earth's crust thins from at the nearby Three Sisters volcano complex to near Newberry, where it has a high Poisson's ratio. The oldest rocks in this region include silicic (rich in silica) lava domes from the late Miocene or early Pliocene, which lie near the province's eastern and southern borders, respectively. Volcanism in this area suggests a progression of silicic eruptions, known as the Newberry Trend, that moves in a northwest trending direction from the Harney Basin to Newberry Volcano and the rest of the Cascade Range. Newberry Volcano's origins are somewhat controversial; some scientists think it originated from an independent hotspot, but overwhelming evidence suggests that it is part of the Cascades Arc and was produced by the subduction of the oceanic Juan de Fuca and Gorda tectonic plates under the continental North American Plate. However, Newberry Volcano has been transformed by tectonic processes, possibly related to subductive mechanisms that enhance melting of the Juan de Fuca tectonic plate. The High Lava Plains Trend, or the Newberry Trend, moves at an oblique angle to the underlying North American tectonic plate, for which subduction counterflow, gravitational flow along the lithosphere's base, faulting, and extension of the Basin and Range Province have all been proposed as possible mechanisms. At Newberry, the subducting plate has a depth that is shallower than elsewhere in the major crest of the Cascades, accounting for its unique magmas. Newberry Volcano is likely fed by a magma chamber under the large, cauldron like caldera at its summit. and has since been built up by several thousand eruptions. About 500,000 years ago, Mount Newberry attained an elevation of 14000 feet (4267 m). The caldera has reformed several times throughout the volcano's history, burying the caldera floor to a depth of 1640 feet (500 m) and creating concentric calderas, each smaller than its predecessor. The first caldera—the volcano's largest caldera, forming approximately 300,000 years ago—was produced by the eruption of of pyroclastic ejecta, which created the Tepee Draw tuff and ash deposits that cover the volcano's eastern flank. The last crater formed after an explosive eruption about 80,000 years ago, which ejected up to of pyroclastic materials. Throughout this progression, the volcano shifted from rhyodacitic pumice to basaltic ash flows, the latter producing the Black Lapilli tuff that covers the western side of the volcano. Since the last caldera forming eruption 80,000 years ago, the volcano has undergone silicic eruptions at the caldera and produced basaltic and basaltic andesite lava flows that extended down its outer flanks. The tephra and ash from the Black Lapilli tuff by the caldera formed agglutinates around its rim. Newberry Volcano is cut by several fault scarps, small step offsets on the ground surface where one side of a fault has moved vertically with respect to the other. At the center of the isthmus that separates Newberry Volcano's two crater lakes is the central volcanic cone, named Central Pumice cone, which reaches 700 feet (213 m) above East Lake. With a broad, flat top, it formed during an explosive eruption about 7,000 years ago, and sits in the center of the caldera. Compositionally, lava from the Newberry Volcano has varied from primitive basalts with high magnesium levels to more evolved tholeiitic and calc alkaline deposits (based on the major element characteristics of the lavas). Primitive lavas exhibit high abundances of chromium and nickel as well as variable concentrations of fluid mobile elements like barium and strontium. Tholeiitic and calc alkaline lavas display overlap in magnesium, calcium oxide, and aluminum oxide levels but differ in that the tholeiites have lower contents of silica and potassium oxide and higher iron(II) oxide, titanium dioxide, and sodium oxide. There is also much overlap in isotopic composition, though the tholeiitic lavas mark the low point for 87Sr/86Sr and the high point for 143Nd/144Nd and 176Hf/177Hf. Examination of Newberry lavas with olivine plagioclase hygrometry shows that tholeiites are anhydrous (less than 0.5 percentage by weight water) and thus distinct from calc alkaline deposits (2–4 percentage by weight water); both have different fractional crystallization sequences that derive from primitive magmas, which had their compositions influenced by equilibrium with peridotite in the mantle. By volume, basaltic andesite is the principal lava type at Newberry Volcano, with large volumes of silicic lava among older ash flow tuff deposits.

Ішкі ерекшеліктері

Жанартаудағы тесіктер Бассейн және Жота аймағының кеңеюіне байланысты солтүстік-шығыс және солтүстік-батыс бағыттарында орналасқан. 400-ден астам тесігі бар Ньюберри, континенттік АҚШ-тағы басқа жанартаулардан гөрі көбірек жеке ерекшеліктерге ие. Оларға күл конустары, лава күмбездері және әртүрлі лава құрылыстары кіреді, соңғы 10 000 жылда жанартаудың қабырғалары мен жоталарында кем дегенде 25 тесік белсенділік көрсеткен. Жанартаудың құрылысындағы күл конустарының көпшілігі биіктігі бойынша әртүрлі, бірақ олардың бірқатары 500 футтан (152 м) асып кетеді, ал диаметрі көбінесе үлкен. Көбінесе олардың жоталарында ойыс сияқты депрессиялар байқалады, бірақ Лава Топ және Солтүстік Кавак Ботттарындағы кратерлер ерекше тереңдікке ие. Базальттық және базальттық андезит лава ағындары осы конустардың негіздеріне еніп, байланысқан ағындардың желісін құрайды, ал Ньюберри жанартауының солтүстік және оңтүстік беткейлерінде пахоехое және а'а лавасының қабықшасын табуға болады. Солтүстік беткейі пахоехое лавасынан пайда болған үш ерекше лава түтігі жүйесін қамтиды: Horse Lava Tube System (сонымен қатар Horse System деп те аталады), Arnold Lava Tube System және Lava Top Butte базальты. Шамамен 7000 жыл бұрын Ньюберридің солтүстік-батыс жарылыс аймағында 2 км ұзындығындағы жарықтан лава фонтандары атып, базальттық және андезиттік лава ағындарын құрады. Стромболиялық жарылыстар (көпіршікті күл, лапилли және лава бомбаларын шығарады) Лава Бутты құратын тефраны жасады, Ньюберридің жанындағы 500 фут (152 м) биіктігіндегі күл конусы, негізінің диаметрі және кратер тереңдігі. Солтүстік-шығыс жиегі оңтүстік-батыс жиегінен биік болғандықтан, бұл күл конусы Бендтен оңтүстікке қарай 16 км қашықтықта орналасқан. Жақын орналасқан Бадлендс қалқандық жанартауының диаметрі 13 км. Оның беті пахоехое лавасымен жабылған, жер және тас үйінділері мен шұңқыр кратері бар. Дацит және риодацит күмбездерін ортаңғы және жоғарғы беткейлерде табуға болады, ал Ньюберридің батыс, шығыс және оңтүстік беткейлерінде жиырма риолиттік лава күмбездері мен лава ағындары бар. Олардың ішінде 850 000 және 780 000 жыл бұрын пайда болған жанартаудың шығыс бағытындағы Шығыс Бут және Қытай Шапаны бар, сондықтан олар Ньюберриден бұрын пайда болған. Макей таушаңы 580 000 жыл бұрын қалыптасқан. Голоцендегі басқа жарылыстар риолитті лаваны жотаға жақын қалдырды, соның ішінде 1 км ені бар және кальдера қабырғасына дейін 5 км жететін Паулина жотасы бар. Паулина және Ист көлдерінде ыстық бұлақтар, ал Үлкен обсидиан лава ағынының жанындағы Жоғалған көлде бір фумароль газ шығаратын жер бар. Олар су буы және көмірқышқыл газы сияқты газдарды шығарады және жағымсыз иіс шығарады, бірақ құрамында зиянды компоненттер аз.

Vents at the volcano follow north east and north west trends influenced by extension of the Basin and Range Province. With more than 400 vents, Newberry has more individual subfeatures than any other volcano in the contiguous United States. These include cinder cones, lava domes, and various other lava edifices, with at least 25 vents on the volcano's flanks and summits becoming active within the past 10,000 years. Most of the cinder cones on the volcano's edifice vary from in elevation, though a number of them reach heights above 500 feet (152 m) with diameters greater than Most of these exhibit saucer like summit depression landforms, with notable exceptions at Lava Top and North Kawak Buttes, which have craters that are in depth. Basaltic and basaltic andesite lava flows have penetrated the bases of many of these cinder cones, forming a matrix of connected flows, and a veneer of pāhoehoe and ʻaʻā lavas can be found on Newberry volcano's northern and southern sides. The northern flank holds three distinct lava tube systems that formed out of pāhoehoe lava: the Horse Lava Tube System (also known as the Horse System), Arnold Lava Tube System, and the Lava Top Butte basalt. About 7,000 years ago, at Newberry's Northwest Rift Zone, lava fountains erupted from a fissure with a length of 1.5 mile (2 km), yielding basaltic and andesitic lava flows. Strombolian eruptions (which eject incandescent cinder, lapilli, and lava bombs) produced tephra that formed Lava Butte, a cinder cone near Newberry with a height of 500 feet (152 m), a base diameter of , and a crater depth of With a lopsided shape where the northeastern rim is taller than the southwestern counterpart, this cinder cone sits 10 mile (16 km) south of Bend. The nearby Badlands shield volcano, which formed out of a rootless vent to produce a large basaltic lava flow at Newberry, has a diameter of 8 mile (13 km). It has pāhoehoe lava throughout its surface, with tumuli (mounds of earth and stones) and a pit crater. Dacite and rhyodacite domes can be found on the middle and upper flanks, and Newberry also features twenty rhyolitic lava domes and lava flows among its western, eastern, and southern flanks. These include East Butte and China Hat at the eastern base of the volcano, which date to 850,000 and 780,000 years ago, and therefore predate Newberry. The McKay Butte, found on the volcano's western side, formed 580,000 years ago. Other Holocene eruptions have produced rhyolite lava that remained close to the summit, including Paulina Peak, which has a width of one mile and reaches within 3 mile (5 km) of the wall of the caldera. Hot springs can be found at Paulina Lake and East Lake, along with one fumarole gas vent at Lost Lake, located near the Big Obsidian lava flow. These discharge gases like water vapor and carbon dioxide and give off a rotten smell, though the composition has few noxious components.

Бұрынғы атылу

Плейстоценнің соңында Ньюберри жанартауы базальттан жасалған көптеген көлемді лава ағындарын құрады, олардың бастауы солтүстік беткейіндегі бірнеше жерлерден шығып, қазіргі Бенд және Редмонд аймақтарына жетті. Олар Дешутс және Крукэд өзендерінің алғашқы арналарын толтырды – кейіннен эрозияға ұшыраған – және жанартаудан ондаған шақырымға созылды. Осы жарылыстардың соңғысы шамамен 78 000 жыл бұрын болған лава Бенд аймағын жауып, Пилот-Бутт конусын қоршап, Дешутс өзенінің арнасын толтырды. Үлкен лава ағындарын құраудан басқа, Ньюберри жанартауы Везувийдің жарылысына ұқсас бірнеше Плинийлік жарылыстарды және 1902 жылғы Пеле тауының жарылысы сияқты Пелеандық жарылыстарды да жасады. Бұларға күлді шөгінділерді құратын, стратосфераға 32 шақырымға дейін көтерілетін кальдераны қалыптастыру жарылыстары кіреді, мысалы, Типи Дроу туфы және Қара Лапилли туфы. Соңғы жарылыстардың бірі шамамен 78 000 жыл бұрын болды, ондаған мың шаршы шақырым жерді күлмен жауып, оңтүстік-батысқа қарай 805 шақырым қашықтықтағы Калифорниядағы Сан-Франциско шығанағына дейін созылды, онда күлдің қалыңдығы 1 сантиметрге жетеді. Сонымен қатар, Ньюберри көптеген жарылыстарды жасады, кейбір зерттеулер Айдахо, Юта және Солтүстік Калифорнияға дейін жететін риолит және дацит тефрасының 60-қа дейін жарылу оқиғаларын болжайды. Бұларға 55 000 және 50 000 жыл бұрын Паулина Крик тефрасын құраған жарылыс және 20 000 жыл бұрын Батыс Невада және Шығыс-Орталық Калифорнияға дейін созылған Воно тефрасына жауапты жарылыс кіреді. Жанартауды қамтамасыз ететін магма камерасының құрамындағы айырмашылықтар күлді шөгінділердің әртүрлі химиялық және минералогиялық құрамын анықтайды. Осы тефраның соңғы жарылысы Ньюберри пемзасын құрады, ол 1300 жыл бұрын шығысқа қарай бірнеше жүз шақырымға дейін тарады. Соңғы мұз дәуірінен (шамамен 12 000 жыл бұрын) 7700 жыл бұрынғы кезең аралығында вулкан кем дегенде 12 рет жарылды. Мазама тауы 7700 жыл бұрын жарылып, Ньюберри жанартауының беткейіндегі лава ағындарының көп бөлігін жауып, 2 метрге дейін қалыңдыққа жеткен вулкандық күл мен пемзаны құрады. Ньюберридегі соңғы 7500 жылдағы үш жарылыс кезеңінде кальдерада жеті жеке жерден риолиттік жарылыстар болды. Бұл жарылыстар Ньюберри жанартауының солтүстік-батысындағы жарық аймағында болды, нәтижесінде 60 шаршы километр аумақты қамтыған 12 лава ағыны пайда болды. Шамамен сол уақытта Орталық Пемза конусы пайда болды, сонымен қатар конустың оңтүстік беткейіндегі жерден Интерлейк және Гейм Хат обсидиан ағындары құрылды. 3500 жыл бұрын Шығыс көлінің жарық аймағынан болған жарылыс тефраны құрады және Шығыс көлінің обсидиан лава ағындарын қалыптастырды. Вулканның соңғы жарылысы 1300 жыл бұрын болды, нәтижесінде Үлкен Обсидиан ағыны пайда болды. Риолиттен тұратын кремнийлі шөгінді, ол көптеген лава блоктарынан тұрады. АҚШ-тағы ең үлкен Голоцен обсидиандық құрылым ретінде жиі айтылса да, оның 3 шаршы километр ауданы және көлемі оны елдегі бесінші орында тұрғызады. Жарылыс және эффузивті сипаттағы жарылыстар Плинийлік жарылыстан басталды, ол кальдераның шығыс жартысын жауып, бірнеше жүз шақырымға дейін шығысқа жеткен пемза мен тефраны құрады. Вулканның оңтүстік беткейінде орналасқан бұл шөгінді, Ньюберри пемзасы деп аталады, оның қалыңдығы жарылыс жерінен 9 шақырымға дейін 4 метрге жетеді, ал вулканнан 64 шақырымға дейін 40 метрге жетеді. Күшті батыс желдерінің әсерінен тефра Айдахо штатына дейін жетті. Бұл жарылыс Паулина көлінде вулкандық бомбаларды қалдырған пирокластикалық ағындарды да құрады.

During the late Pleistocene, Newberry Volcano produced a number of voluminous lava flows, made of basalt, which originated from several vents on its northern flank and reached the modern areas of Bend and Redmond. They filled canyons that served as precursors for the Deschutes and Crooked rivers–since eroded–and extended tens of miles from the volcano. Lava from the last of these eruptions about 78,000 years ago covered the Bend area, surrounded the Pilot Butte cinder cone, and filled the Deschutes River bed. In addition to its production of large lava flows, Newberry Volcano has also produced a number of Plinian eruptions similar to the eruption of Vesuvius that destroyed Pompeii and Peléan eruptions like the 1902 explosion of Mount Pelée. These include a number of caldera forming eruptions, producing ash flow deposits including the Tepee Draw tuff and Black Lapilli tuff, and rising 20 mile (32 km) or more into the stratosphere. The last of these eruptions covered tens of thousands of square miles with ash, extending to the San Francisco Bay Area in California nearly 500 mile (805 km) to the southwest. Here, it reaches a thickness of one centimeter. Additionally, Newberry has produced multiple, voluminous explosive eruptions, with certain studies estimating up to 60 eruptive events of rhyolite and dacite tephra that reach Idaho, Utah, and northern California. These include the eruption that produced the Paulina Creek tephra between 55,000 and 50,000 years ago, and the eruption from 20,000 years ago responsible for the Wono tephra, which extends into western Nevada and east central California. As a result of compositional zoning within the magma chamber that feeds the volcano, its ash deposits may show different chemical and mineralogical makeups. The last of these tephra eruptions yielded the Newberry pumice just before 1,300 years ago, reaching several hundred miles to the east. Between the last Ice Age about 12,000 years ago and 7,700 years ago, the volcano erupted at least 12 times. Mount Mazama erupted 7,700 years ago, producing volcanic ash and pumice that accumulated to a thickness of up to 6 feet (2 m) on the Newberry Volcano, covering many of the lava flows on its slopes. During three eruptive periods at Newberry over the past 7,500 years, the caldera has seen rhyolitic eruptions from seven individual vents. About 7,000 years ago, eruptions occurred along the rift zone northwest of Newberry Volcano's caldera, yielding 12 lava flows that encompassed an area of 23 square miles (60 km2). At about the same time, the Central Pumice cone was produced by eruptions that also formed the Interlake and Game Hut obsidian flows from a vent on the cone's southern flank. An eruption from a fissure zone at East Lake, 3,500 years ago, yielded tephra and formed the East Lake obsidian lava flows. The volcano underwent its most recent eruptions 1,300 years ago, producing the Big Obsidian flow. A silicic deposit, it is made up of rhyolite and features a number of lava blocks. Although it is frequently cited as the largest Holocene obsidian formation in the United States, its area of 1.09 square miles (3 km2) and volume of actually place it fifth in the nation. The eruptions, which were both explosive and effusive, began with a Plinian explosion of pumice and tephra that covered the caldera's eastern half and reached several hundred miles to the east. This deposit, called the Newberry pumice, reaches a thickness of 12 feet (4 m) up to 5.5 mile (9 km) from the vent that produced it, which is located at the southern flank of the caldera, and a thickness of up to 40 mile (64 km) from the volcano. Because of strong westerly winds, tephra reached as far east as Idaho. This eruption also produced pyroclastic flows that left volcanic bombs in Paulina Lake.

Соңғы іс-әрекеттер және қазіргі қауіптер

Ньюберри жанартауы қазіргі уақытта тыныш болса да, Америка Құрама Штаттарының геологиялық қызметі оны «өте жоғары» қауіп деңгейі бар белсенді жанартау деп санайды. Жарылыстар кезінде пайда болатын тефра электр трансформаторлары мен электр желілерін қысқа тұйықтап, қозғалтқыш сүзгілерін бітеді, найзағай тудыратын бұлттарды жасайды және жоғалыдан өтетін ұшақтарға қауіп төндіреді. Сонымен қатар, күл бөлшектері көзді тітіркендіреді және ішке түскен кезде өкпелерге зиян келтіреді, басқа да денсаулық проблемаларын тудырады. Ньюберри жанартауындағы жарылыстар екі кратер көлінің суының болуына байланысты жарылғыш болуы және пирокластикалық ағындарды тудыруы мүмкін. Егер пирокластикалық ағындар кратер көлдерінен ағып жатқан сумен немесе қармен араласса, онда Паулина өзенінің аңғарын қиратып, 30 минут ішінде Ла Пайн аңғарына жететін лахарлар – жанартаулық балшық ағындары, жер көшкіндері және құмдақ ағындары пайда болуы мүмкін. Бұл қауіптерге шамамен 16 400 адам және одан да көп, 180 000-нан астам адам ұшырайды. Бұрын Ньюберри жанартауында су тасқыны болған, бірақ оның себебі жарылыс болмаған болуы мүмкін. Жарылыстан шыққан лава ағындары Дешутс өзенін тосқан жағдайда, су деңгейін көтеріп, ағыс бойында су тасқынын тудыруы мүмкін, ал тосқауыл жойылғаннан кейін төмен қарай да су тасқыны болуы мүмкін. Орегон штатында жанартаулық белсенділікке байланысты емес жер сілкіністері де болады, бірақ олар көбінесе Рихтер шкаласы бойынша 2,5 балдан төмен болады. Бірақ жанартаулар Рихтер шкаласы бойынша 5 балға дейін жететін жер сілкіністерін тудыруы мүмкін, олар кейде шоғырланған түрде болады. Бұл дірілдер үйлердің, қабырғалардың және терезелердің дірілдеуіне, ескі ғимараттардың гипсінің немесе қабырғаларының жарылуына себеп болуы мүмкін, бірақ көбінесе елеулі зақымдар келтірмейді. 7 балға жуық күшті жер сілкінісі өздігінен зақым келтіруі мүмкін, бірақ Ньюберри жанартауын жарылысқа итермелей алмайды, егер ол жарылуға дайын тұрмаса. Тас құлауы мен қар көшкіндері де қосымша қауіптер тудырады. Ньюберри жанартауы жарылса, сейсмикалық белсенділіктің күшеюін анықтауға болады, ал жанартау газының артуы жанартауға жақын орналасқан ағаштарды өлтіруі мүмкін, бұл туралы ғалымдар апатты жағдайларды басқару агенттіктеріне хабарлаудан бұрын біледі. 2011 жылға дейін Ньюберриді 1987 жылы орнатылған бір ғана сейсмикалық станция бақылап отырды және жанартаудан 19 км радиуста 7 жер сілкінісін ғана анықтады. 2011 жылы Каскадтар жанартау обсерваториясының ғалымдары жанартау маңына тағы сегіз сейсмикалық және деформациялық монитор орнатты, соның нәтижесінде анықталатын жер сілкіністерінің саны жылына 10-15-ке дейін өсті. АҚШ Геологиялық қызметі бұл жанартауды тығыз бақылап отырады, Вашингтон университетінің геофизикалық бағдарламасымен сейсмометр желісін бақылайды және ықтимал белсенділікті көрсететін деформацияны тексеру үшін үнемі тегістеу зерттеулерін жүргізеді, сондай-ақ геотермиялық аймақтардан үлгілер алады. Жанартау маңында магманың жер астындағы қозғалысынан туындаған кез келген шиеленуді бақылау үшін GPS құралдары орнатылған. Вулканның бұрынғы көтерілуіне қарамастан, соңғы жылдары деформация тұрақты түрде төмен деңгейде қалып отыр.

Though Newberry Volcano is currently quiet, the United States Geological Survey considers it an active volcano with a "very high" threat level. Tephra from explosive eruptions would short circuit electric transformers and power lines, clog engine filters, produce clouds that might yield lightning, and pose a hazard to aircraft overhead. It would also pose health hazards because ash particles can irritate eyes, and when ingested, lungs, among other health issues. Because of water from the two crater lakes, eruptions at Newberry Volcano may become more explosive and more likely to produce pyroclastic flows. Moreover, if pyroclastic flows mix with snow or water overflowing from the crater lakes, they could spawn lahars, volcanically induced mudslides, landslides, and debris flows that could devastate the Paulina Creek valley and reach the La Pine valley within 30 minutes. Threats from the volcano pose hazards to about 16,400 people who live within and more than 180,000 people living within
In addition to threats from volcanic activity, at least one flood has taken place at Newberry Volcano in the past, though it may not have been a result of eruptive activity. If lava flows from an eruption blocked the Deschutes River, they might generate floods upstream by increasing water level and downstream once the blockage clears. Earthquakes unrelated to volcanic activity also take place in Oregon, though they are usually less than 2.5 on the Richter magnitude scale. Volcanoes can also cause earthquakes reaching magnitudes up to 5 on the Richter scale, which sometimes occur as swarms. These clusters of tremors cause shaking of houses, walls, and windows and can crack plaster or walls in older buildings but rarely cause major damage. Powerful earthquakes close to magnitude 7 would cause damage independently, but they would not cause Newberry Volcano to erupt unless it were already on the verge of activity. Additional threats exist for rockfalls and avalanches. If Newberry Volcano were to erupt, it should be possible to detect increased seismic activity, while increased production of volcanic gas would likely kill trees near the volcano, which scientists would quickly recognize before notifying emergency management agencies. Before 2011, Newberry was monitored by just one seismic station that had been installed in 1987 and had only detected seven earthquakes within 12 mile (19 km) of the volcano. In 2011, scientists from the Cascades Volcano Observatory installed eight more seismic and deformation monitors in the volcano's vicinity, which has seen the number of detectable earthquakes rise to 10–15 per year. The volcano continues to be closely monitored by the United States Geological Survey, which monitors a seismometer network with the geophysics program at the University of Washington and regularly conducts leveling surveys to check for deformation that could suggest impending activity, in addition to sampling geothermal areas. There are GPS instruments installed within the volcano's vicinity to monitor any swelling that occurs as a result of underground movement of magma. Despite historical uplift at the volcano, deformation has remained continuously low in recent years.

Адамзат тарихы

Ньюберри жанартауының айналасындағы аймақта 10 000 жылдан астам уақыттан бері Американың жергілікті халықтары қоныстанған, бірақ жанартау мен оның төңірегіндегі жарылыстардың салдарынан үзіліс-үзіліспен. 1992 жылы Паулина көлінің жанындағы археологиялық қазба жұмыстары кезінде зерттеушілер орталық ошақтың қалдықтарын, тіректері бар тұрғын үй құрылысын және сызықтық тас құрылымдарды тапты. Сайттан алынған көмірдің радиокөміртекпен өлшенген жасы 11 000 жылға дейін жетеді. Таудың кальдерасы обсидианды жинау үшін пайдаланылды, одан жебе ұштары мен құралдарды жасап, Тынық мұхитының жағалауында мыңдаған жылдар бойы сауда жасады. Вулканы алғашқы болып зерттеген еуропалық – 1826 жылы кратерге жеткен аушы Питер Скин Огден болды. 1855 жылы вулканның атымен аталатын хирург және геолог Джон Стронг Ньюберри, Уильямсон мен Эббот экспедициясының құрамында Орегонның орталық бөлігін Тынық мұхиты темір жолы үшін картаға түсірді, бірақ вулканға бармады. Паулина көлі, Паулина өзені және Паулина шыңы – 1850-1860 жылдары ақтарға қарсы шабуылдар ұйымдастырған, ал 1860 жылдары қоныс аударушы Говард Мопиннен қуылған және атылған жылан тайпасының басшысы Паулинаның құрметіне аталған. Ньюберри тауының атауын 1903 жылы аймақты зерттеген Израил Рассел ұсынды, бірақ ол қабылданылмады. Оның орнына, 1930 жылдарға дейін бұл жер Ньюберри кратері деп аталды, содан кейін геолог Хоуэл Уильямс оны Ньюберри вулканы деп атады. Бұл атау 2003 жылы геолог Ларри Читвуд ресми географиялық номенклатура процесі арқылы қолдаған кезде ресми түрде бекітілді. Орегон геология департаментінің басшысы Холлис Доулдың аймақты насихаттау жұмысының нәтижесінде 1963 жылы NASA ғалымдары АҚШ-тың алғашқы Айға қонуына дайындық үшін Ньюберридегі лава далаларын пайдалануға қызығушылық танытты. NASA 1964 жылдың қазаны мен 1966 жылдың шілдесінде Аполлон бағдарламасының астронавттарын вулкандық нысандарды – шлак және пемза конустарын, лава ағындарын, күл және обсидиан ағындарын, лава түтіктерін тану бойынша геологиялық оқудан өткізді. Осы оқудан өткен астронавттардың арасында Аполлон-11 экипажының Нил Армстронг пен Базз Олдрин, Аполлон-12 экипажының Алан Бин, Аполлон-14 экипажының Эдгар Митчелл, Аполлон-15 экипажының Джеймс Ирвин және Аполлон-16 экипажының Чарли Дьюк болды. Атақты геолог-оқытушылардың бірі Аарон Уотерс болды. Ньюберри ұлттық жанартау монументі 1990 жылдың қараша айында АҚШ Конгресі шешімімен құрылды. Оның ауданы бірнеше мың гектарды құрайды.

The area around Newberry Volcano has been inhabited by Native American peoples for more than 10,000 years, though only intermittently as a result of eruptive activity at the volcano and in the surrounding area. During an archaeological excavation near Paulina Lake in 1992, researchers discovered remnants of a central hearth and a housing structure with support posts and linear rock arrangements with dimensions of Radiocarbon dating of charcoal samples from the site were dated to 11,000 years ago. The mountain's caldera was used to harvest obsidian, which they used to sharpen arrowheads and tools and traded throughout the Pacific Coast region for several thousand years. The first recorded European to visit the volcano was Peter Skene Ogden, a trapper who reached the crater in 1826. In 1855, the volcano's namesake, John Strong Newberry, a surgeon and geologist for the Williamson and Abbot survey party, visited central Oregon while mapping the local area for the Pacific Railroad, but never visited the volcano. Paulina Lake, Paulina Creek, and Paulina Peak are named after Paulina, a Snake Indian chief who headed raiding parties against whites during the 1850s and 1860s before he was pursued and shot by settler Howard Maupin. The name Mount Newberry was proposed by Israel Russell, who visited the area in 1903, though the name did not come into use. Instead, it was known as Newberry Crater until it was renamed to the Newberry Volcano in the 1930s by geologist Howel Williams, a name which was formally accepted in 2003 when geologist Larry Chitwood supported it through the official geographic naming process. Because of the efforts of Hollis Dole, head of the Oregon Department of Geology, to promote the area, in 1963 NASA scientists became interested in using lava fields at Newberry to prepare for the United States' first Moon landing. NASA used the area in October 1964 and July 1966 to geologically train the Apollo Astronauts in recognizing volcanic features, such as cinder and pumice cones, lava flows, ash and obsidian flows, and a lava tube. Astronauts who would use this training on the Moon included Apollo 11's Neil Armstrong and Buzz Aldrin, Apollo 12's Alan Bean, Apollo 14's Edgar Mitchell, Apollo 15's James Irwin, and Apollo 16's Charlie Duke. Notable geologist instructors included Aaron Waters. The Newberry National Volcanic Monument was established in November 1990 by the United States Congress. With an area of more than ,

Демалыс

Ньюберри жанартауын жыл сайын 250 000 адам аралайды. Олар шығыс көлінде форель балық аулауға, Паулина көлінде кемпинг жасауға немесе кратерді қоршап тұрған 22 мильдік (35 км) айналма жолмен тау велосипедтерімен жүруге келеді, сондай-ақ "Шыбырлаған қарағайлар жолы" арқылы қарағайлы орманды аралауға болады. Ескерткіш аумағы арқылы өтетін 5 км ұзындықтағы Питер Скене Огден жолының бір бөлігінде атпен жүруге де мүмкіндік бар; қар мотоциклімен жүру және тау шаңғысы да танымал. Ескерткіш ішіндегі Лава жерлері қонақ орталығы аймақтың геологиясы мен мәдениеті туралы көрме ұсынады және 9 км-ге созылатын асфальтталған жол бар. Ең жақсы маусымда, Мемориал күнінен Еңбек күніне дейін орталықтан әр 20 минут сайын шаттл қатынайды, бір жолаушыға 2 доллар тұрады. Маусымнан тыс уақытта келушілер орталығынан рұқсат алып, жеке моторлы көліктермен де аймаққа кіруге болады, ал орталықтың тұрақ алаңы жыл бойы ашық. Аймақта АҚШ Орман шаруашылығы басқаратын сегіз кемпинг орналасқан. Плейстоцен дәуірінде Ньюберриден соңғы лава ағыны Бендтен оңтүстікке қарай 19 км жерде Лава өзені үңгірін құрады. Бұл штаттың ең ұзын, үздіксіз лава түтігі болып табылады, оны солтүстік және батысқа қарай бір мильден астам аралап жүруге болады, ал төбесінің қалыңдығы 45 фут (14 м) құрайды. Бұл жол ескерткіштің ең танымал тартымдылығы болып табылады және мамыр мен қыркүйектің ортасы аралығында 5 доллар тұратын демалыс күніне арналған билетпен аралап жүруге болады. Үңгірдегі температура көбінесе салқын болғандықтан, жылы киімдер ұсынылады. 6000 жыл бұрын лава ағынынан пайда болған Лава құйылған орман 5 шаршы миль (13 км²) аумақты алып жатыр және оны бір мильдік асфальтталған, тар және тік жолдан көруге болады. АҚШ Орман шаруашылығы 1942 жылдың сәуір айында бұл аймақты Лава құйылған орман геологиялық аймағы деп жариялады. 1928 жылдан бері американдық қоғамға белгілі болған Лава құйылған орман 1940 жылдардың ортасына қарай жыл сайын мыңдаған туристерді қабылдады. 1970 жылдардың ортасында аймаққа жылына 150 000 турист келді, ал 1975 жылдың қыркүйегінде Орман шаруашылығы Лава жерлері қонақ орталығын салды. Паулина шыңына апаратын жанартау жолы 97-ші тас жолдан 25 км қашықтықта басталады, ал калдераға дейін асфальтталған, оңай жол салынған, сонымен қатар төрт демалыс алаңы бар. Бірақ соңына жақындағанда жол тік және қиялы болады. Соңғы қиялы жол қиыршық тастан жасалған және 3 км-ге созылады, одан Худ тауы, Маклауглин тауы және Үш бауырлас жанартауларын көруге болады.

Newberry Volcano is visited by 250,000 people each year, who come to go fishing for trout in East Lake, to camp on Paulina Lake, or go mountain biking around the 22 mile (35 km) loop that surrounds the crater. and the Trail of the Whispering Pines, which traverses a ponderosa pine forest. Horse riding is also possible in a section of the Peter Skene Ogden Trail, 3 mile (5 km) long, which runs through the monument area; snowmobiling and cross country skiing are also popular. The Lava Lands Visitor Center within the Monument has an exhibit on the area's geology and culture and offers a paved path that runs for 5.5 mile (9 km). A shuttle leaves from the center every 20 minutes during the peak season from Memorial Day through Labor Day, costing $2 per traveler. The area can also be accessed by personal motorized vehicles during off season with a permit from the visitor center, and the center's parking area remains open year round. The area offers eight campgrounds operated by the United States Forest Service. The last lava flow from Newberry during the Pleistocene formed the Lava River Cave, 12 mile (19 km) to the south of Bend. This feature is the state's longest continuous lava tube, which can be hiked for more than one mile to the north and west and has an arching ceiling with a thickness of 45 feet (14 m). This trail represents the monument's most popular attraction and can be hiked between May and mid September with a recreation day pass that costs $5. Jackets are recommended, as the temperature within the cave is usually The Lava Cast Forest, a group of trees molded by lava from an eruption 6,000 years ago, covers an area of 5 square miles (13 km2) and can be observed from a paved, narrow, and steep one mile trail. The area was designated as the Lava Cast Forest Geological Area in April 1942 by the United States Forest Service, which included of land in the region. Known to the American public since 1928, by the mid 1940s the Lava Cast Forest was visited by thousands of tourists each year. In the mid 1970s, the region had 150,000 tourist visitors annually, with the Lava Lands Visitors Center built by the Forest Service in September 1975. The trail to the volcano's summit at Paulina Peak lasts 15.5 mile (25 km) from Highway 97, with an easy paved road to the caldera and four rest stops, though it grows steep and twisty near the end. The winding trail near the end is made of gravel and lasts for three miles, offering views of Mount Hood, Mount McLoughlin, and the Three Sisters volcanoes.