Тед Хили: Вадевиль актері және комедияшының өмірі

Кіріспе

Американдық водевиль әртісі, комедияшы және актер (1896–1937)

Тед Хили (шын аты Чарльз Эрнест Ли Нэш; 1 қазан 1896 – 21 желтоқсан 1937) – американдық водевиль әртісі, комедияшы және актер. Ол көбінесе "Үш дос" тобын және олар кейіннен танымал болған клоунадалық комедия стилін жасаған адам ретінде еске алынады, бірақ ол өзінің жемісті сахналық және кино мансабына ие болды және кейінірек бірнеше комедия жұлдыздарына үлгі болып қызмет етті.

Ерте өмір

Көптеген дереккөздер Хилидің нақты туған аты туралы келіспейді (көпшілік дереккөздер оның Чарльз Эрнест Ли Нэш екенін көрсетеді), бірақ шомылдыру тізілімінде ол 1896 жылдың 1 қазанында Техас штатының Кауфман қаласында Чарльз МакКинни Нэш пен Мэри Эугения (МакГинти) Нэштің ұлы Эрнест Леа Нэш ретінде дүниеге келгені көрсетілген. Ол Хьюстон қаласындағы Holy Innocents мектебінде оқыды. Содан кейін, 1908 жылы отбасы, оның үлкен әпкесі Элизабет Марсия Нэш (7 наурыз 1895 - 31 қазан 1972) қоса, Нью-Йоркке көшіп келді. Ол кейіннен 1930 жылдары «The Sitter Downers» және «The Great Ziegfeld» фильмдерінде шағын рөлдерде Марсия Хили сахналық атымен пайда болды. Нью-Йоркте ол De La Salle институтының жоғары мектебінде оқыды. Нэш бастапқыда кәсіпкер болуға ниеттенген, бірақ ақырында сахнаны таңдады.

Шоу-бизнес мансабы

Неш 1912 жылы 15 жасында, балалық шағындағы досы Мо Ховардпен бірге Аннет Келлерманның "Дивинг Герлз" тобына, яғни төрт жігіттен тұратын водевиль тобына қосылып, шоу-бизнеске алғашқы қадамын жасады. Сахнадағы апаттан кейін қойылым тез аяқталып, Неш пен Ховард әрқайсы өз жолымен кетті. Содан кейін Неш водевиль өнерін дамытып, Тед Хили деген сахналық есімді қабылдады. Хилидің қойылымы сәтті болды, ол көп ұзамай комедияшы және рәсімдер шебері ретіндегі рөлін кеңейтті. 1920 жылдары ол вадевильдегі ең көп жалақы алатын орындаушы болды, аптасына 9000 доллар табады. Ол сахналық шоуына жаңа әйелі Бетти Браунды (Бетти Браун) және неміс қойшы итін қосты. "The Healys" ревюі гастрольдік сапарға шықты және маризада "Syncopated Toes" деп жазылды. 1923 жылдың соңында оның бірнеше акробаты жұмыстан кеткен кезде Мо Ховард оларды алмастыру туралы жарнамаға жауап берді. Ховард акробат болмағандықтан, Хили ескі досын "шүберек" (көрермендердің қатарынан кездейсоқ таңдалған адам ретінде сахнаға шығарылатын) рөліне тағайындады. Әдетте, Ховардтың сахнаға шығуы Хилидің шалбарын түсірумен аяқталады.

Тед Хили мен оның оңтүстік ерлер тобы

Говардтың інісі Шемп 1924 жылдың басында қойылымға кедергі келтіруші ретінде қосылды, бірақ 1925 жылдың ортасында Говардтар шоу-бизнестен уақытша шығып қалды. Тед пен Бетти 1925 жылдың маусымында Бродвейдің «Эрл Кэрроллдың бекершілігі» ревюіне қатысу үшін шақырылды. Тед Говард ағаларымен бірге жасаған кейбір номерлерін әкелді, Кароллға үш комикті (Дэйв Чейзен, Кеннет Лэки және Лу Уоррен) қолданып. Келісімшарт бойынша туындаған даудан кейін Кароллдің қате екені анықталды, Тед пен Бетти 1925 жылдың қазан айында Лу Уорренмен бірге «Бекершіліктерден» кетіп, «Syncopated Toes» ревюін қайта іске қосты, енді ол «Healy стилінде көңілді» деп аталды. 1926 жылдың қаңтарына қарай Шемп Говард қайтып келді және олар 1926 жылдың жазына дейін елді сәтті гастрольдеді. Тед пен Бетти Бродвейде тағы бір мүмкіндік алды, бұл жолы Шуберт ағаларынан, оларды 1926 жылғы «Өткен шоуға» шақырды, Тед Шемп пен Луды өзімен бірге алып келді. «Өткен шоу» тек алдын ала көрсетілімдерге ие болды және Бродвейде ашылмады, бірақ Шуберттер мен Хили шоуды табысты «Испаниядағы бір түнге» айналдырды, Фил Бейкер Хилилерге жұлдыз ретінде қосылды. «Испания» үшін Тед кейбір көріністерде төрт марионетканы пайдаланды: Шемп, Лу Уоррен, күйеу баласы Сэм «Муди» Браун және Дик Хакинс. 1927 жылдың мамырында Бродвейге төрт айлық сәтті көрсетілімдерден кейін келген Хакинс ауырып қалды және оның орнына комедиялық/арнайы биші Бобби Пинкус келді. 1927 жылдың қарашасында «Испания» Чикагодағы Four Cohans театрында төрт айлық ұлттық гастрольді бастады. Лари Файн, Чикагодағы Rainbo Gardens түнгі клубы мен мейрамханасында жетекші орындаушы және үй MC ретінде жұмыс істеген, 1928 жылдың наурыз айының соңында Хилидің комиктер тобына қосылды. Шуберттер Тедті «Венециядағы бір түн» атты жаңа шоуда басты рөлге алды. Мо Говард шоу-бизнеске оралып, Коннектикуттағы үйінде Тедке қосылып, 1929 жылдың қаңтарында репетициясы басталған ревю үшін бірнеше комедиялық элементтерді жасады. Шемп Говард та оралды, бірақ Лари Файн әйелімен Атлантик-Ситиде қызының тууын күтіп отырды. Хили Файнның орнына комедиялық ксилофоншы Фред Санборнды жалдады. Ақпан айының ортасында Файн «Венеция» актерлік құрамына қосылды. «Испаниядағы бір түн» көрсетілімі кезінде Тед пен Бетти кешкі көрсетілімнен кейін түнгі клубтарда және басқа театрларда ән мен би сахналық номерін орындады; бірақ 1928 жылы Хилилер ажырасты. Тед өзінің марионеткаларын жаңа қойылымда көңіл көтеру мен әзіл-қалжыңға баса назар аударған түрлі қойылыммен таныстыру идеясын ойлап тапты. «Венециядағы» өнер көрсетілімдерімен қатар, Хили өзінің труппасын қосымша шоуларға «Тед Хили және оның оңтүстік джентльмендері» және кейіннен «Тед Хили және оның рэкетшілері» деп жазды. «Венециядағы бір түн» Бродвейден кейін қысқа гастрольдік турне өткізіп, 1930 жылдың наурыз айында жабылды. Fox Films компаниясы Хилиді «Soup to Nuts» (1930 жылдың шілдесінде түсірілген) фильмінде бірге ойнауға шақырды, ал Тед Мо, Шемп, Лари және Фред Санборнды өзімен бірге алып келді. 1930 жылдың тамыз айының соңында «Студж» және «Хили» фильм келісімшарты бойынша туындаған даудан кейін жолдарын бөлісті. Санборн жеке мансабын бастады, ал қалған трио «The Three Lost Soles» және «Howard, Fine and Howard» сияқты атауларды қолдана отырып, өз бетімен өнер көрсете бастады және көбінесе бұрынғы Хили шоуларынан материалдарды енгізді. Хили Стюдждерді өзінің материалдарын пайдаланғаны үшін сотқа беруге тырысты, бірақ авторлық құқық Шуберт Театр Корпорациясы иелігінде болды, ол үшін ретілер шығарылды, ал Стюдждер оны пайдалану үшін Шуберттердің рұқсатын алды. 1931 жылдың басында Хили алмастырушы марионеткаларды - Эдди Моранды (жақын арада Ричард «Дик» Хакинс), Джек Вольфты (спорттық комментатор Уорнер Вольфтың әкесі) және Пол «Музи» Гарнерді жалдады. Бұл топ Хиллимен бірге Бродвейдің екі спектакльінде, «The Gang's All Here» және «Billy Rose's Crazy Quilt» спектакльдерінде ойнады. Мо, Лари және Шемп 1932 жылдың шілде айының соңында Хилидің актісіне қосылды, бірақ Шемп 19 тамызда жеке мансабын жалғастыру үшін кетіп, оның орнына кіші інісі Керли Говард келді. Шемптен Керлиге ауысу өте тез болды, ал 1932 жылы 27 тамызда Шемп кеткеннен кейін сегіз күн өткен соң «Тед Хили Говардпен, Файн және Говард» Огайо штатының Кливленд қаласындағы RKO сарайында Керлидің премьерасын өткізді. Жаңа құрамның жеке концерттері келесі бірнеше ай бойы көптеген үздік түнгі клубтар мен кино сарайларда болды. 1933 жылдың көктемінің аяғында Тедпен MGM келісімшарт жасасады, ал акт тағы да Голливудқа, бұл жолы қалуға барады. Келесі жылы Тедтің комедиялық тобы бірнеше MGM қысқа фильмдерінде ойнады және тіпті «Dancing Lady» сияқты блокбастерлерде Кларк Гейбл және Джоан Кроуфорд сияқты жұлдыздарды қолдады, онда Хили маңызды рөлде ойнады, сондай-ақ Фред Астер де болды. Жеке өзі Хили MGM фильмдерінде маңызды рөлдерде ойнады, мысалы, Жан Харлоумен бірге «Bombshell» және Мэрион Дэвис пен Гэри Купермен бірге «Operator 13». 1934 жылдың наурыз айында Файн және Говардтар Тед Хилимен кәсіби жолдарын толығымен және көбінесе достық түрде бөлісіп, «The Three Stooges» ретінде Columbia Studios-та жұмысқа кірісті.

Howard's brother Shemp joined the act as a heckler in early 1924, but both Howards temporarily left show business in mid 1925. Ted and Betty were hired in June 1925 to star in the Broadway revue Earl Carroll Vanities of 1925. Ted brought some of the routines he developed with the Howard brothers, using three comics under contract to Carroll, (Dave Chasen, Kenneth Lackey, and Lou Warren). After a contract dispute whereby it was determined that Carroll was in the wrong, Ted and Betty left "Vanities" in October 1925 with Lou Warren and relaunched their Syncopated Toes revue, now retitled Fun in the Healy Manner. By January 1926 Shemp Howard had returned, and they successfully toured the country through the summer of 1926. Ted and Betty received another Broadway opportunity, this time from the Shubert Brothers, who hired them for The Passing Show of 1926, with Ted bringing Shemp and Lou along. Passing only enjoyed a preview tour and did not open on Broadway, but the Shuberts and Healy retooled the show into the successful A Night in Spain, with Phil Baker joining the Healys as its stars. For Spain, Ted utilized four stooges in some scenes: Shemp, Lou Warren, brother in law Sam "Moody" Braun, and Dick Hakins. Arriving on Broadway in May 1927 after four months of successful previews, Hakins fell ill and was replaced by comedy/specialty dancer Bobby Pinkus. In November 1927, Spain began a national tour with four months at Chicago's Four Cohans Theatre. Larry Fine, who had been working as the lead performer and house MC at Chicago's Rainbo Gardens nightclub and restaurant, was added to Healy's group of comics in late March 1928. The Shuberts hired Ted to star in their new show A Night in Venice. Moe Howard returned to show business and joining Ted at his home in Connecticut to develop some comedy bits for the revue, which began rehearsals in January 1929. Shemp Howard also returned, but Larry Fine was in Atlantic City with his wife, waiting for the birth of his daughter. Healy hired comedy xylophonist Fred Sanborn in Fine's place. Circa mid February, Fine joined the Venice cast. During the run of A Night in Spain, Ted and Betty performed a song and dance stage act in nightclubs and other theaters after the evening show; but the Healys split in 1928. Ted came up with the idea to spotlight his stooges in a new act, with the emphasis on comedy and slapstick humor. Concurrent with their performances in Venice, Healy booked his troupe in additional shows as '"Ted Healy & His Southern Gentlemen" and later as "Ted Healy & His Racketeers". A Night in Venice had a brief road tour after Broadway and closed in March 1930. Fox Films hired Healy to costar in the film Soup to Nuts (filmed in July 1930), and Ted brought Moe, Shemp, Larry, and Fred Sanborn with him. In late August 1930, the Stooges and Healy parted ways after a dispute over a movie contract. Sanborn began a solo career, and the remaining trio began performing on their own, using such monikers as "The Three Lost Soles" and "Howard, Fine, and Howard," and often incorporated material from previous Healy shows. Healy attempted to sue the Stooges for using his material, but the copyright was held by the Shubert Theatre Corporation, for which the routines had been produced, and the Stooges had the Shuberts' permission to use it. Healy hired replacement stooges—Eddie Moran (soon replaced by Richard "Dick" Hakins), Jack Wolf (father of sportscaster Warner Wolf), and Paul "Mousie" Garner—in early 1931. This group appeared with Healy in two Broadway plays, The Gang's All Here and Billy Rose's Crazy Quilt. Moe, Larry, and Shemp rejoined Healy's act in late July 1932, but Shemp left on August 19 to pursue a solo career and was replaced by his younger brother, Curly Howard. The switch from Shemp to Curly happened very quickly, and on August 27, 1932, only eight days after Shemp departed, "Ted Healy with Howard, Fine & Howard" premiered Curly at the RKO Palace in Cleveland, Ohio. The new lineup's personal appearances headlined many of the prime nightclubs and movie palaces nationally for the next several months. In late spring 1933, Ted was contracted by MGM, and the act once more headed to Hollywood, this time to stay. Over the next year, Ted's comedy team appeared in several MGM shorts and even supported stars like Clark Gable and Joan Crawford in theatrical films like Dancing Lady, a blockbuster which featured Healy in an important supporting role as well as Fred Astaire. On his own, Healy was given major roles in MGM features such as Bombshell with Jean Harlow and Operator 13 with Marion Davies and Gary Cooper. In March 1934, Fine and the Howards permanently and more or less amicably parted professional ways with Ted Healy and began working at Columbia Studios as "The Three Stooges."

" Марионеткалар " тобынан кейін

Хили 1934 жылдан 1937 жылға дейін MGM компаниясы үшін бірнеше фильмде түсті, сондай-ақ 20th Century Fox және Warner Bros. компанияларына осы компаниялардың фильмдері үшін тартылды, драмалық және комедиялық рөлдерді ойнады. Оның фильмдерінің бірі – "Ақымақ демалыс" (1936) – оның көмекшісі ретінде Дик Хакинс болды. "Сан-Франциско" (1936) фильмінде Джимми Брюстер, Ред Пирсон және Сэмми Глассерден (Сэмми Уолф) тұратын "көмекшілердің" жаңа құрамы Хилимен бірге сахна түсірді, бірақ ол соңғы нұсқадан алынып тасталды; олардың түсірілім кезіндегі бірнеше суреті сақталған. Сондай-ақ, Technicolor түсті қысқа фильм "La Fiesta de Santa Barbara" (1935) фильмінде Джимми Брюстер Хилимен бірге қысқа ғана уақытқа "көмекші" рөлінде көрінеді. Осы кезеңде Хили көпшілік алдында шашперік (төп) киюге көшті. Олар танысқаннан кейін бір апта өткен соң. Бұл жұп водевильде бірге жұмыс істеді, содан кейін 1932 жылы Браун, қоғамдық өмірге белсенді қатысатын Мэри Браун Уорбертонды (кәсіпкер Джон Ванамейкердің немересі) "онымен арадағы махаббатты жоғалтты" деген айыппен сотқа бергеннен кейін ажырасты. Хилидің екінші некесі UCLA студенті Бетти Хикманмен болды. Ол өзін таныстырғаннан кейін бірден үйленуге ұсыныс жасады, және олар ертесі күні келісімге келді. Олар 1936 жылдың 15 мамырында Аризона штатының Юма қаласында түн ортасында ұшақпен қашып, үйленді. Хикманға 1936 жылдың 7 қазанында ажырасуға рұқсат берілді, бірақ олар татуласқаннан кейін ол күшін жойды. Ұлдары Джон Джейкоб 1937 жылдың 17 желтоқсанында дүниеге келді, Хили қайтыс болғаннан төрт күн бұрын. 1932 жылы Хили президент Герберт Гувердің қайта сайлануына қолдау көрсетті.

Өлім

Хили 1937 жылғы 21 желтоқсанда 41 жасында Лос-Анджелестегі Сансет Стрипіндегі Трокэдеро түнгі клубында кеш өткізгеннен кейін қайтыс болды. Ол ұлының дүниеге келгенін тойлап отырғаны айтылады, бұл оқиғаны ол Мо Ховардтың сөзінше, зор қуанышпен күткен. "Ол балаларды өте жақсы көретін", - деп жазды Ховард. "Біздің үйімізге келіп, бәріміз үйленгенімізге және балалы болғанымызға қызғанатын. Хили балаларды жақсы көретін, мұқтаж балаларға Рождестволық мерекелер ұйымдастырып, ойыншықтарға жүздеген доллар жұмсаған". MGM өкілі бастапқыда жүрек талмасынан қайтыс болғанын мәлімдеді, бірақ соңғы жарақаттардың болуы – оң көзіне кесік және "түсі өзгерген" сол көз – және Трокэдеродағы төбелес туралы хабарлар оның сол жарақаттардың нәтижесінде қайтыс болғаны туралы күмәндарга себеп болды. Жастар Хилиді жерге құлатып, басына, қабырғасына және ішкі ағзаларына тепкен. Көрші Мэн Маунтин Диннің айтуынша, ол түнгі сағат 2:30-да Голливудтағы Плаза қонақ үйінің алдында тұрғанда, Хили таксиден қанға батқан күйі шыққан. Ол Трокэдерода шабуылға ұшырағаны туралы "дұрыс емес әңгіме" айтқан, бірақ шабуылдаушысын анықтай алмаған. Дин Сидней Вайнберг есімді дәрігерге хабарласып, ол Хилиді қонақ үйде емдеген. Келесі күні таңертең Хилидің жеке дәрігері Уайант Ламонт үйге шақырылды. Кейінірек алынған мәліметтерге сәйкес, үш шабуылшы университет студенттері емес, актер Уоллес Бири, продюсер Альберт Р. Брокколи және Брокколидің туысы, агент/продюсер Пэт ДиСикко болған. Бэрри мен ДиСикконың қатысқаны туралы мәлімет жоқ, бірақ Брокколи Трокэдерода Хилимен төбелес болғанын мойындады. Кейіннен ол әңгімесін өзгертті, қатты мас болған Хили онымен төбелес бастағанын және екеуі қысқаша ұрысып, содан кейін қол алысып, тарасып кеткенін айтты. Аутопсиядан кейін Лос-Анджелес округінің сот медициналық сарапшысы Хилидің алкоголизмге байланысты жедел уытты нефритінен қайтыс болғанын хабарлады. Полиция тергеуді тоқтатты, өйткені есепте оның өліміне дене күші қолданылғаны туралы көрсеткіштер жоқ еді. Хили қайтыс болғаннан кейін ол біршама уақыт ауруханада жатты, олардың үйін қараусыз қалдырды; нәтижесінде, ол тоналып, барлық құнды заттарынан айырылды. 1955 жылы Берл Уолтер Винчеллге былай деді: "1925 жылы Тед Хили мені жеке шақырып алып, керемет кеңес берді. 'Милтон, әрқашан көпшілікке ойна. Театр жұртшылығына ойнауды ұмыт. Қазадағы трубашыға әсер қалдыруға тырыспа. Адамдарды көңіл көтеріп, оларды бақытты етуге тырыс, сонда бай да атақты боласың' деді". Алекс Гардтың Хилидің карикатурасы Нью-Йорк қаласының Театр ауданындағы Сарди мейрамханасында көрсетілген жүздеген суреттердің алғашқысы болды.

Healy died on December 21, 1937, at the age of 41, after an evening of celebration at the Trocadero nightclub on the Sunset Strip in Los Angeles. He was reportedly celebrating the birth of his son, an event he had eagerly anticipated, according to Moe Howard. "He was nuts about kids", wrote Howard. "He used to visit our homes and envied the fact that we were all married and had children. Healy always loved kids and often gave Christmas parties for underprivileged youngsters and spent hundreds of dollars on toys." An MGM spokesman initially announced the cause as a heart attack, but the presence of recent wounds—a cut over his right eye and a "discolored" left eye—combined with reports of an altercation at the Trocadero gave rise to speculation that he died as a result of those injuries. The younger men allegedly knocked Healy to the ground and kicked him in the head, ribs, and abdomen. The wrestler Man Mountain Dean reported that he was standing in front of the Plaza Hotel in Hollywood at 2:30 a. m. when Healy emerged, bleeding, from a taxi. He related an "incoherent story" of being attacked at the Trocadero but could not identify his assailant. Dean contacted a physician, Sydney Weinberg, who treated Healy at the hotel. Wyantt LaMont, Healy's personal physician, was summoned to the home the following morning when Healy began experiencing convulsions. A later source alleged that the three assailants were not college boys but rather actor Wallace Beery, producer Albert R. Broccoli, and Broccoli's cousin, agent/producer Pat DiCicco. While there is no documentation in contemporaneous news reports that either Beery or DiCicco was present, Broccoli admitted that he was indeed involved in a fist fight with Healy at the Trocadero. He later modified his story, stating that a heavily intoxicated Healy had picked a fight with him and the two had briefly scuffled and then shook hands and parted ways. Following an autopsy, the Los Angeles County coroner reported that Healy died of acute toxic nephritis secondary to acute and chronic alcoholism. Police closed their investigation, as there was no indication in the report that his death was caused by physical assault. She remained hospitalized for some time after Healy died, leaving their house unattended; as a result, it was burglarized and looted of everything of value. "Back in 1925, Ted Healy took me aside and gave me some wonderful advice," Berle told Walter Winchell, in 1955. "'Milton, always play to the public. Never mind playing to the theatrical crowd. Don't try to impress the trumpet player in the pit. Entertain the people and you'll get rich and famous.'" Alex Gard's caricature of Healy was the first of several hundred displayed at Sardi's restaurant in New York City's Theater District.