Кіріспе
Жүрек қабырғасындағы талшықтар Пуркинье талшықтары, Ян Эвангелиста Пуркинеге (/lang//pɜːr/'/k//ɪ//n//dʒ//i/ purKINjee;;; Пуркинье тіндері немесе субэндокардиалдық тармақтар) аталған, жүректің ішкі қарынша қабырғаларында, эндокардтың астында, субэндокард деп аталатын кеңістікте орналасқан. Пуркинье талшықтары – электрлік тұрақтандырылатын жасушалардан құралған, арнайы өткізгіш талшықтар. Олар кардиомиоциттерге қарағанда ірілеу, миофибрилдері аз, ал митохондриясы көп. Олар жүректің электрлік жүйесіндегі басқа жасушаларға қарағанда жүрек импульсын жылдам және тиімді өткізеді. Пуркинье талшықтары жүректің өткізгіш жүйесіне қарыншалардың синхронды жиырылуын жасауға және жүрек ырғағын тұрақты ұстауға мүмкіндік береді.
The Purkinje fibers, named for Jan Evangelista Purkyně, (/lang//p//ɜːr/'/k//ɪ//n//dʒ//i/ purKINjee; ; Purkinje tissue or subendocardial branches) are located in the inner ventricular walls of the heart, just beneath the endocardium in a space called the subendocardium. The Purkinje fibers are specialized conducting fibers composed of electrically excitable cells. They are larger than cardiomyocytes with fewer myofibrils and many mitochondria. They conduct cardiac action potentials more quickly and efficiently than any of the other cells in the heart's electrical conduction system. Purkinje fibers allow the heart's conduction system to create synchronized contractions of its ventricles, and are essential for maintaining a consistent heart rhythm.
Гистология
Пуркинье талшықтары – жүректің ерекше соңғы мүшесі. Тағы бір гистологиялық зерттеу көрсетіп тұрғандай, бұл талшықтар қарынша қабырғаларында тарайды. Құлақша Пуркинье талшықтарының электрлік импульсы синоатриалдық түйінен басталады. Егер бұзылған каналдар болмаса, Пуркинье талшықтары коллаген немесе жүрек қаңқасы арқылы бір-бірінен анық оқшауланған. Пуркинье талшықтары импульстарды жылдам жеткізуге бейімделген (көптеген жылдам, кернеуге сезімтал натрий каналдары мен митохондриялары бар, ал айналасындағы бұлшық тініне қарағанда миофибрилдері аз). Пуркинье талшықтары миофибрилдерінің салыстырмалы түрде аз болуына байланысты айналасындағы бұлшық клеткаларынан бояну жағынан өзгеше. Ядроның айналасында гликогеннің болуы Пуркинье талшықтарын микроскопта көрші клеткаларына қарағанда ақшыл және ірірек көрінуіне себеп болады, олар бойлық бағытта (жүрек векторына параллель) орналасқан. Олар көбінесе екі ядролы жасушалар болып табылады.
Функция
Жүрек соғуының жылдамдығы автономды жүйке жүйесінің көптеген факторларымен реттеледі. Пуркинье талшықтары SA түйіні зақымданбаса, жүрек соғуының жылдамдығын анықтауда белгілі бір рөл атқара алмайды (бірақ олар кардиостимуляторлық жасушалар ретінде жұмыс істей алады). Олар синоатриалдық түйінен электрлік импульстардың әсеріне түседі.
Импульсті тасымалдау
Жүрек циклының қарынша жиырылу кезеңінде Пуркинье талшықтары сол және оң шоғыр тармақтарынан қарынша миокардына жиырылу импульсін жеткізеді.
Ауыстырғыш кардиостимулятор
Пуркинье талшықтары жоғары жағынан өткізілім немесе бастау қабілеті нашарлаған жағдайда минутына 20-40 рет қағуға қабілетті. Ал SA түйіні қалыпты күйде минутына 60-100 рет қағуы мүмкін.