Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Венецияның тарихи сестьери (аудан)
Historic sestieri (districts) of Venice
Канаррежио – Венецияның алты тарихи сестьери (аудан) ең солтүстігінде орналасқан. Жер көлемі бойынша екінші, ал халық саны бойынша ең ірі сестиере, 2007 жылғы мәлімет бойынша 13 169 адам тұрады. Тарихи зират аралы – Сан-Микеле аралы осы ауданмен байланысты.
Cannaregio is the northernmost of the six historic sestieri (districts) of Venice. It is the second largest sestiere by land area and the largest by population, with 13,169 people as of 2007. Isola di San Michele, the historic cemetery island, is associated with the district.
Тарих
Канарьегио каналы, қалаға теміржол құрылысы басталғанға дейін басты жол болған, осы ауданға атын берді (Canal Regio итальян тілінде «Корольдік канал» деген мағынаны білдіреді). Даму XI ғасырда аймақ кептіріліп, параллель каналдар қазылған кезде басталды. Гранд-каналға қарап тұрған әсем сарайлар салынғанымен, аймақ көбінесе жұмысшы табының тұрғын үйлерімен және өндіріс орындарымен дамыды. 1516 жылдан бастап яһудилер Венеция геттосында ғана тұруға міндеттелді. Ол күзетілген қақпалармен қоршалған, және күн батқаннан таң атқанға дейін ешкімге шығуға рұқсат берілмеді. Дегенмен, яһудилер қалада саудагерлер, дәрігерлер, қарыз берушілер және басқа да кәсіптермен айналысып, табысты болды. Яһудилердің күнделікті өміріне қойылған шектеулер 270 жылдан астам уақытқа созылды, 1797 жылы Наполеон Бонапарт Венеция Республикасын бағындырғанға дейін. Ол қақпаларды алып тастап, барлық тұрғындарға қалаған жерінде тұру еркіндігін берді. XIX ғасырда инженерлер Канарьегио арқылы «Страда Нуова» деп аталатын көшені салды, сондай-ақ Венецияны тікелей Местремен байланыстыратын теміржол көпірі мен автомобиль көпірі салынды. Бүгінде Гранд-канал бойындағы теміржол стансасынан Риальто көпіріне дейінгі аймақтар туристерге толы, бірақ Канарьегионың қалған бөлігі тұрғын үйлермен және салыстырмалы түрде тыныш, таңертеңгі базарлармен, аудандық дүкендермен және шағын кафелермен толық.
The Cannaregio Canal, which was the main route into the city until the construction of a railway link to the mainland, gave the district its name (Canal Regio is Italian for Royal Canal). Development began in the eleventh century as the area was drained and parallel canals were dredged. Although elegant palazzos were built facing the Grand Canal, the area grew primarily with working class housing and manufacturing. Beginning in 1516, Jews were restricted to living in the Venetian Ghetto. It was enclosed by guarded gates and no one was allowed to leave from sunset to dawn. However, Jews held successful positions in the city such as merchants, physicians, money lenders, and other trades. Restrictions on daily Jewish life continued for more than 270 years, until Napoleon Bonaparte conquered the Venetian Republic in 1797. He removed the gates and gave all residents the freedom to live where they chose. In the 19th century, civil engineers built a street named Strada Nuova through Cannaregio, and a railway bridge and road bridge were constructed to connect Venice directly to Mestre. Today, the areas of the district along the Grand Canal from the train station to the Rialto Bridge are packed with tourists, but the rest of Cannaregio is residential and relatively peaceful, with morning markets, neighborhood shops, and small cafés.