Чарльз Бернштейн: Американдық ақын және эссеист

Кіріспе

Чарльз Бернштейн (1950 жылы 4 сәуірде туған) – американдық ақын, эссеші, редактор және әдебиет зерттеушісі. Бернштейн Пенсильвания университетінің ағылшын тілі кафедрасының зейнеткер профессор, Дональд Т. Реган атындағы профессор. Ол L=A=N=G=U=A=G=E немесе Тіл ақындары тобының ең белгілі өкілдерінің бірі. 2006 жылы ол Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды, ал 2019 жылы Йель университетінің "Near/Miss" атты туындысының жарық көргеніне орай, өмірлік жетістіктері үшін берілетін ең жоғары американдық сыйлық – "Боллинген" сыйлығымен марапатталды. Бернштейн 1990 жылдан 2003 жылға дейін SUNY Buffalo университетінде поэзия және поэтика профессоры қызметін атқарды, онда ол поэтика бағдарламасын құрды. Бернштейннің соңғы тридцать жылдағы таңдамалы өлеңдерінен құралған "All the Whiskey in Heaven" жинағы 2010 жылы Farrar, Straus and Giroux баспасында жарық көрді. "Чарльз Бернштейнге серіктес" атты еңбек 2012 жылы Salt Publishing баспасынан, ал Пол Бове редакциялаған "Чарльз Бернштейн: Идиоматикалық талаптар поэзиясы" 2021 жылы Duke University Press және boundary 2 баспаларында жарияланды.

Ерте өмір және еңбек

Бернштейн Манхэттенде еврей отбасында дүниеге келді және Бронкстағы ғылымға бағытталған жоғары мектепте оқыды, оны 1968 жылы бітірді. Оның анасы Шерри Бернштейн (туған Ширли Жаклин Кегель, 2 ақпан 1921 – 27 қазан 2018), әкесі Герман Бернштейн (1901–1977) болды. Чарльз Гарвард колледжінде философия мамандығы бойынша білім алып, Стенли Кавелл басшылығымен, сондай-ақ Роджерс Альбриттонның көмегімен, Людвиг Витгенштейн мен Дж. Л. Остинның еңбектерін зерттеді. Кавелл Бернштейннің диссертациясын жетекшілік етті, ол аналитикалық философия мен авангард әдебиетінің эстетикалық және поэтикалық мүмкіндіктерін зерттейтін жұмыс болды, назар Гертруда Стайн мен Витгенштейнге аударылды. 1972 жылы Гарвардты бітіргеннен кейін, оның алғашқы кітабы «Asylums» 1975 жылы жарық көрді. Брюс Эндрюспен бірге ол «L=A=N=G=U=A=G=E» журналын шығарды, ол 1978 мен 1981 жылдар аралығында 13 нөмірден (3 томдық) тұрды (қосымша 3 том және 1981 жылы төртінші том жарық көрді). Бұл Тіл поэзиясының бастауы деп есептеледі және Нью-Йорк пен Берклидегі прогрессивті поэзия мен поэтикалық теорияның ең маңызды платформасы болды. «L=A=N=G=U=A=G=E» журналын құру туралы ол былай деді: «Біз Джером Ротенбергтің «Сөз революциясы» кітабында, кейін Ротенберг пен Пьер Жорристің «Мыңжылдыққа арналған өлеңдер» кітабында және Марджори Перлоффтың «Футуристік сәт» кітабында ұсынылған үлгіні пайдаланып, радикалды поэтиканың тарихын іздеуге тырыстық. 30 жыл бұрын қазіргі поэзияның негізі саналатын поэтика сол кезде қатал сындарға ұшырады». Бернштейн мен Эндрюс осы 13 нөмірден таңдалған туындыларын «The L=A=N=G=U=A=G=E Book» атты кітапта жариялады. 2019 және 2020 жылдары Нью-Мексико университетінің баспасында Мэтью Хофер мен Майкл Голстон редакторларымен үш кітап жарық көрді: «Тіл хаттары: Брюс Эндрюс, Рон Силлиман және Чарльз Бернштейннің 1970 жылдардағы таңдалған хат алмасуы»; Эндрюс, Бернштейн, Рэй ДиПальма, Стив Маккаффри және Рон Силлиманның «Легендасы» кітабының жаңа басылымы; және «L=A=N=G=U=A=G=E: Факсимильдік басылым». Осы кезеңде Бернштейн өзінің тағы үш өлең кітабын жариялады: «Parsing» (1976), «Shade» (1978) және «Poetic Justice» (1979), сонымен қатар Мәдени кеңес қорының CETA суретшілер жобасында және тәуелсіз медициналық жазушы ретінде жұмыс істеп, ақша тапты. Ол сондай-ақ 1978 жылы Тед Гринвальдпен бірге «Ear Inn» оқу сериясын ұйымдастырды.

Bernstein was born in Manhattan to a Jewish family and attended the Bronx High School of Science, graduating in 1968. His mother was Sherry Bernstein (born Shirley Jacqueline Kegel, February 2, 1921, to October 27, 2018) and his father was Herman Bernstein (1901–1977). Charles then matriculated at Harvard College, where he majored in philosophy and studied the work of J. L. Austin and Ludwig Wittgenstein under Stanley Cavell, a seminal figure in ordinary language philosophy, as well as Rogers Albritton. Cavell would oversee Bernstein's thesis, a study that pursued the aesthetic and poetic possibilities of the amalgamation of analytical philosophy and avant garde literature, focussing on Gertrude Stein and Wittgenstein. After graduating from Harvard in 1972, his first book, Asylums, was published in 1975. Together with Bruce Andrews he edited the magazine L=A=N=G=U=A=G=E, which ran to 13 issues (3 volumes) between 1978 and 1981 (plus 3 supplements and a fourth volume in 1981. This is routinely considered to be the starting point of Language Poetry and was the most significant outlet for both the progressive poetry and progressive poetic theory taking place in New York City and Berkeley. He has said about the creation of L=A=N=G=U=A=G=E, "We tried to trace a history of radical poetics, taking up the model presented in Jerome Rothenberg's Revolution of the Word, and later by Rothenberg and Pierre Joris in Poems for the Millennium and Marjorie Perloff in The Futurist Moment. When you go back 30 years, you see that poetics that now are widely accepted as foundational for contemporary poetry were harshly rejected then." Bernstein and Andrews published selected pieces from these 13 issues in The L=A=N=G=U=A=G=E Book. In 2019 and 2020, the University of New Mexico Press, under editors Matthew Hofer and Michael Golston, published three related books: The Language Letters: Selected 1970s Correspondence of Bruce Andrews, Ron Silliman, and Charles Bernstein; a new edition of Legend by Andrews, Bernstein, Ray DiPalma, Steve McCaffery, and Ron Silliman; and L=A=N=G=U=A=G=E: Facsimile Edition. During this period, Bernstein also published three more books of his own poetry, Parsing (1976), Shade (1978) and Poetic Justice (1979), earning a living working for the Cultural Council Foundation's CETA Artist Project and as a freelance medical writer. He also co founded the Ear Inn reading series with Ted Greenwald in 1978.

Кейінгі өмірі мен еңбектері

1989 жылдан 2003 жылға дейін Бернштейн Буффало университетінде поэзия және әдебиет профессоры болды, онда ол SUNY-дің ерекше профессоры және Поэтика бағдарламасының негізін қалаушы және директоры болды. Ол сондай-ақ, Лосс Пекено Глейзермен бірге Буффалодағы Электрондық поэзия орталығының құрылуына қатысты. 2003 жылдан 2019 жылға дейін Пенсильвания университетінде ағылшын және салыстырмалы әдебиет профессоры қызметін атқарды, онда PennSound поэзия аудио архивінің негізін қалады. Ол Гуггенхайм қоры, Нью-Йорк өнер қоры және Ұлттық өнер қорының стипендияларын алды, сонымен қатар Калифорния университетінің Сан-Диегодағы Жаңа поэзия архивінің Рой Харви Пирс/Жаңа поэзия архиві сыйлығының иегері болды. Бернштейн екі неміс тіліне аудармасы үшін 2015 жылы Халықаралық поэзия бойынша Мюнстер сыйлығын жеңіп алды. Сол жылы ол Янус Паннониус атындағы ірі поэзия сыйлығына ие болды. 2019 жылы Бернштейн өмір бойы жеткен жетістіктері үшін және «Near/Miss» еңбегі үшін американдық поэзиядағы Боллинген сыйлығын алды. Бернштейн 2006 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. 1980 жылдан бері ол тағы он сегіз өлең кітабын жариялады, сондай-ақ «Поэтикалық форма саясаты», «Жақын тыңдау: Поэзия және орындалған сөз», Эдуард Эспинамен бірлескен «S/N: NewWorldPoetics» және Трейси Морриспен бірлескен «Үздік американдық тәжірибелік жазу» сияқты проза мен өлең антологияларын редакциялады. Композиторлар Бен Ярмолинский, Дин Драммонд және Брайан Фернихоумен бірге жұмыс істеп, ол бес операның либреттосын жазды және әйелі Сьюзан Би, Ричард Таттл, Эми Силлман және Мими Гросс сияқты көптеген бейнелеуші суретшілермен ынтымақтастық етті. 1984 жылы ол «Нью-Йорк әңгімесін» және 1985–86 жылдары «Сент-Маркс әңгімелерін» ұйымдастырды, бұл Нью-Йорктегі Поэзия жобасындағы алғашқы лекциялар циклы болды. 2001 жылы ол Джей Сандерспен бірге «Poetry Plastique» көрмесін ұйымдастырды. Бернштейннің туындылары «The Best American Poetry» сериясында, «Harper's Magazine», «Poetry Magazine», «boundary 2» және «Critical Inquiry» журналдарында жиі жарияланды. Бернштейн мансабының басынан бері шағын баспаларды қолдағанмен, Оксфорд университетінің баспасы, Гарвард университетінің баспасы, Солтүстік-батыс университетінің баспасы және соңғы уақытта өзінің соңғы маңызды еңбектерін жариялаған Чикаго университетінің баспасы сияқты академиялық баспаларда да жарияланды. 2010 жылы Farrar, Straus және Giroux баспасында жарық көрген «All the Whiskey in Heaven» оның осы уақытқа дейінгі ең коммерциялық жобасы болды. Ол өзінің жұмысы туралы былай деді: «Шындығында, бір жағынан, мен лирикалық поэзияға шындыққа немесе адалдыққа бағытталған бағыттың негізін сынаймын және тұрақсыз етемін. Бірақ, екінші жағынан, егер сіз теорияны білімді өндірудің тұрақты тәсілі ретінде немесе шындыққа қарай қозғалатын сын ретінде қызықтыратын болсаңыз, қайтадан, мен сіздің республикаңыздан қуылғым керек. (Менің де өз өмірімде бұғаулаулар болды.) Менің өлеңдерім мен эсселерімнің өзгеруші поэтикасы – бұл сериялық практика, дауыстар ойыны». Бернштейннің шығармашылығына арналған үш эссе жинағы жарық көрді: 1985 жылғы «The Difficulties» журналы, ред. Том Бекетт, Уильям Аллегреццаның редакциялаған «Чарльз Бернштейнге арналған тұз серігі» (2012) және Пол Бовенің редакциялаған «Чарльз Бернштейн: Идиоматикалық талаптар поэзиясы», «boundary 2» журналының арнайы саны (2021). Электрондық поэзия орталығында жүздеген жеке эсселер, тараулар мен шолулар тізімделген және көбінесе сілтемеленген. Ол 2000 жылы «Форрестерді табу» фильмінде доктор Саймон рөлінде және 1999 жылы Желтоқ беттер үшін Джон Ловицпен бірге телеарнадағы жарнамаларда пайда болды.

From 1989 to 2003, Bernstein was David Gray Professor of Poetry and Letters at the University at Buffalo, where he was a SUNY Distinguished Professor and co founder and Director of the Poetics Program. He is also, with Loss Pequeño Glazier, co founder of The Electronic Poetry Center at Buffalo. From 2003 to 2019, he was Donald T. Regan Professor of English and Comparative Literature at the University of Pennsylvania, where he co founded the poetry audio archive PennSound. He has been the recipient of fellowships from the Guggenheim Foundation, the New York Foundation for the Arts, and the National Endowment for the Arts, and of the Roy Harvey Pearce/Archive for New Poetry Prize of the University of California, San Diego. With his translators, Bernstein won the 2015 Münster Prize for International Poetry for two German translations. In the same year, he won the Janus Pannonius Grand Prize for Poetry. In 2019, Bernstein was the recipient of the Bollingen Prize for American poetry, for lifetime achievement and for Near/Miss. Bernstein was elected a Fellow of the American Academy of Arts and Sciences in 2006. Since 1980, he has published a further eighteen books of poetry, as well as editing a number of anthologies of prose and verse, including The Politics of Poetic Form, Close Listening: Poetry and the Performed Word, S/N: NewWorldPoetics, with Eduard Espina, and Best American Experimental Writing, with Tracie Morris. Working with the composers Ben Yarmolinsky, Dean Drummond, and Brian Ferneyhough, he has written the libretti for five operas and has collaborated with a number of visual artists, including his wife, Susan Bee, Richard Tuttle, Amy Sillman, and Mimi Gross. In 1984, he organized"New York Talk" and in 1985–86, "St Marks Talks," the first lecture series at the Poetry Project in New York. In 2001, he co curated "Poetry Plastique" with Jay Sanders. Bernstein's work has appeared frequently in The Best American Poetry series, Harper's Magazine, Poetry Magazine, boundary 2, and Critical Inquiry. While Bernstein has supported small presses throughout his career, he has also published on such mainstream academic presses as Oxford University Press, Harvard University Press, Northwestern University Press, and, most recently, The University of Chicago Press, which has published his last major works. The publication of All the Whiskey in Heaven by Farrar, Straus, and Giroux in 2010 was his most commercial endeavor to date. He has said about his work, "It's true that, on the one hand, I mock and destabilize the foundation of a commitment to lyric poetry as an address toward truth or toward sincerity. But, on the other hand, if you're interested in theory as a stable expository mode of knowledge production or critique moving toward truth, again, I should be banned from your republic. (I've already been banned from mine.) My vacillating poetics of poems and essays is a serial practice, a play of voices." There have been three collections of essays focussed on Bernstein's work: a 1985 issue of The Difficulties, ed. Tom Beckett, The Salt Companion to Charles Bernstein, ed. William Allegrezza (2012), and Charles Bernstein: The Poetry of Idiomatic Insistences, ed. Paul Bovē, a special issue of boundary 2 (2021). Hundreds of individual essays, chapters, and reviews are listed and often linked at the Electronic Poetry Center. He appeared in the 2000 movie Finding Forrester as Dr. Simon and in a series of 1999 TV commercials with Jon Lovitz for the Yellow Pages.

Жеке өмір

Чарльз Бернштейн суретші Сьюзан Биге үйленген. Олардың екі баласы бар: Эмма Би Бернштейн (16 мамыр 1985 – 20 желтоқсан 2008) және Феликс Бернштейн (20 мамыр 1992 жылы туған).

Қабылдау

Жером Ротенберг Бернштейнді «біздің заманымыздың көрнекті ақыны – тіпті одан да артық» деп атады. Ол – халықаралық авангардтың екінші ғасырында туындаған көріністер мен қайта қарастырулардың негізгі дауысы, мүмкін, ең жақсысы. Роберт Крили былай деп жазды: «Бернштейннің поэзиясы – қазіргі ағымдағы поэзияның жалпы бағытына ең өткір және зиялы жауап. Ол – жанрдың шешімдері көбінесе екінші деңгейде қалатын эсселер мен өлеңдердің талмайтын авторы. Қысқасы, ол – қазіргі әлеуметтік және саяси пікірлердің шатасуына ғана емес, сонымен қатар олардың ерекше ерекшеліктерінің керемет құрылымдарында жарық берді. Бұл құрылымдар жай ғана пародиалық емес, керісінше, бұрын құлдыраған материалды қайта жаңарту және өңдеу». Марджори Перлоффтың пікірінше: «Шарльз Бернштейн – хаостың біздің ең білгірі шебері, ХХІ ғасырдың басындағы урбанистік Америкадағы күнделікті өмірдің қайшылықтары мен абсурдтықтарын құртқыш сатира, суық және күрделі ирония, шаттандыратын зиялылық және, ең бастысы, терең құмарлықпен суреттейтін поэзия арқылы баяндаушы. «Клупзи қыз» сияқты ертедегі андеграунд классикасынан бастап, «Төлем жинаушылардың өмірі» атты өткір сөз ойындарынан, 9/11 оқиғасы туралы «Либерти көшесінен хабарлама» атты терең ой-толғанысқа дейін және соңғы жылдардағы жеке баладалар мен елегияларға дейін, Бернштейннің көптен күткен «Таңдалған өлеңдері» формальды ауқым, өнер көрсетуге құштарлық және оның буын ақындарымен салыстыруға келмейтін сөздік шеберлікті көрсетеді».

Клаудия Ранкин, Эви Шокли және Анже Млинко, Боллинген сыйлығының мақтау қағазында: «Поэт, редактор, сыншы, аудармашы және педагог ретінде Шарльз Бернштейннің өнер мен әдебиет қауымдастығына ондаған жылдық адалдығы – мәдениет жасау ісіндегі тілдің маңыздылығын терең түсінуді көрсетеді. Оның «Жақын/Қашып құтылу» атты жаңа өлеңдер жинағында Бернштейн әдеттегі өткір сатирасы мен зор ақыл-ойымен қоғамдық сөздікке енген клишелерді жоюға тырысады. Дегенмен, жүрек ауруына жақын тұрған сәттерде, шығарма жеке қайғыға сөз табуға тиіс ақынның тереңдігін ашады. Бернштейннің шығармасы тілдің және оның өнер көрсету сипатының мәнін сұрақтап, тынымсыз, тіпті әрбір сөз арқылы зерттейді. Өмірі бойы Бернштейн поэзиялық дәстүрдегі лирикалық және антилирикалық тенденциялар арасындағы өршіл диалогты ынталандырды. Осы арқылы ол поэзияның ең кең және ең терең мүмкіндіктерін ашу үшін идеялар мен болжамдарды қалыптастырды, сұраққа салып, анықтады және бөлшектеді».

Бернштейннің шығармаларын сынға алу және зерттеу

"Шарльз Бернштейн саны", ред. Том Беккет, "Қиындықтар" (1982)

"Шарльз Бернштейннің тұз серігі", ред. Уильям Аллегрецца (Salt Publishing, 2012)

"Шарльз Бернштейн: Идиоматикалық талаптар поэзиясы", ред. Пол Боув (Duke University Press / boundary 2, 2021), қазан 2021 ж.

Электрондық поэзия орталығындағы жүздеген шолулар, мақалалар, зерттеулер мен диссертациялардың библиографиясы.