Кіріспе
Джордж Дигби, 2-ші Бристоль графы (5 қараша 1612 – 20 наурыз 1677) – 1640 жылдан 1641 жылға дейін Халықтар палатасында отырған ағылшын саясаткері және пэр, сол кезде ол үдетілген сот актісі арқылы Лордтар палатасына көтерілді. Ол сол жерде оған дейін жақын уақытта дүниеге келгендігі болжанады, онда ол Питер Хейлиннің сүйікті шәкірті болды. Ол келесі жылдарды оқумен және саяхатпен өткізді, содан кейін Джордж Вильерс, 4-ші Кларендон графының айтуынша, "біздің ұлтымыздың немесе басқа кез келген ұлттың ең білімді және ерекше көркі бар адамы" ретінде оралды. 1634 жылдың маусым айында Дигби Спринг Гарденде король сарайының джентльмені Крофтты ұрғандығы үшін шілде айына дейін Флит түрмесіне қамалды, және оның қатал жазалануы мен әкесіне көрсетілген немқұрайлылық оның сарайға деген ашу-ызасын тудырған болуы мүмкін. 1636 жылы ол магистр дәрежесін алды. Джон Пим мен Джон Хэмпденмен бірге ол Англияның I Карлына қарсы оппозицияда белсенді қатысты. 9 қарашада ол корольдіктің аяусыз хал жағдайын қарастыру үшін комитет құру туралы ұсыныс жасады, ал 11 қарашада Томас Уэнтуорт, Страффордтың 1-ші графының импичменті жөніндегі комитетке енгізілді, оған ол бастапқыда зор ықылас көрсетті. Алайда, импичмент сәтсіз аяқталғаннан кейін, ол Страффордты соттауға қарсы шығып, 1641 жылдың 21 сәуірінде жасаған сөйлесінде Генри Вэйннің тұтқынға қарсы дәлелдерінің нашарлығын көрсетті және қылмыс жасаған кезде қылмыс емес болған іс үшін адамды жазалаудың әділетсіздігін көрсетті. Осының салдарынан ол парламенттік партия тарапынан зор жаушылықпен қарастырылды және Пимнің үстелінен прокурорлық істің негізгі бөлігін құраған Вэйннің жазбаларын ұрлаған деп айыпталды. 15 шілдеде оның сөйлеген сөзі Халықтар палатасының бұйрығымен қоғамдық дарғасымен өртеп жіберілді.
the Administrator of Hong Kong
George Digby, 2nd Earl of Bristol (5 November 161220 March 1677) was an English politician and peer who sat in the House of Commons from 1640 until 1641, when he was raised to the House of Lords by a writ of acceleration. He is presumed to have been born there shortly before. where he was a favourite pupil of Peter Heylin. He spent the following years in study and in travel, from which he returned, according to George Villiers, 4th Earl of Clarendon, "the most accomplished person of our nation or perhaps any other nation, and distinguished by a remarkably handsome person". In June 1634 Digby was committed to the Fleet Prison till July for striking Crofts, a gentleman of the court, in Spring Gardens, and possibly his severe treatment and the disfavour shown to his father were the causes of his hostility to the court. He became MA in 1636. In conjunction with John Pym and John Hampden he took an active part in the opposition to Charles I of England. He moved on 9 November for a committee to consider the deplorable state of the kingdom, and on 11 November was included in the committee for the impeachment of Thomas Wentworth, 1st Earl of Strafford, against whom he at first showed great zeal. However, after the failure of the impeachment, he opposed the attainder of Strafford, and made an eloquent speech on 21 April 1641, accentuating the weakness of Henry Vane's evidence against the prisoner, and showing the injustice of ex post facto legislation, in condemning a man for acts which were not treason when they were committed. He was regarded in consequence with great hostility by the parliamentary party, and was accused of having stolen from Pym's table Vane's notes on which the prosecution mainly depended. On 15 July his speech was burnt by the public hangman by the order of the House of Commons.
Жер аудару
Дигбидің жоспары Уэльс ханзадасы Чарльзді аралдағы роялистік қозғалысты басқаруға шақыру еді. 1646 жылы сәуірде Джерсиде Чарльзбен кездескенде, оны кемеде тұтқындауды ниеттенді, бірақ Гайд одан бас тарды. Дигби содан кейін Парижге Генриетта Марияның келісімін алу үшін сапар шекті, бірақ Чарльзды Парижге баруға көндіру үшін қайтып келді және онымен бірге жолға шықты. 29 маусымда ол тағы да Ирландияға барды, ал арал Парламентке берілген соң Францияға қашып кетті. Парижде ол роялистер арасында өзін жаулардың қоршауында сезінді, олар ескі есеп айдасуға асыққан. Принц Руперт оған шақырды, және ол Лорд Уилмотпен жекпе-жекке шықты. Ол Францияның Людовик XIV әскерінде Фронда соғысында қызмет ету арқылы өзінің батылдығын көрсетті. 1651 жылы француз армиясында генерал-лейтенант және Фландриядағы күштердің бас қолбасшысы болып тағайындалды. Бірақ бұл жаңа құрметтер көп ұзамай жоғалды. Дигби Францияға оралғанда, Оливер Кромвельмен жасалған жаңа келісімге сәйкес, Франциядан қуылғандар тізіміне енгенін естіді. Оның сөйлеуі жалпы қызығушылық тудырды. Шілдеде ол патшаға ашық және сыпайы емес сөздер айтты, егер Чарльз оның талаптарын жиырма төрт сағат ішінде орындамаса, "ол оны ұйқысынан оятып, өз ісіне жақсырақ назар аударуын қамтамасыз ететін нәрсе жасайды" деп угроза жасады. Сәйкесінше, 10 шілдеде ол Лордтарда Кларендонды мемлекеттік опасыздық қылды деп айыптады. Айып тасталғаннан кейін ол тағы да шағымданып, соттан қуылды және оны ұстауға арналған бұйрықтан екі жыл бойы жасырынып қалды. Алайда, Кларендонның құлауы тілегенде, Бристоль қайтадан сарайда құрметпен қабылданды. Ол 1667 жылғы 29 шілдеде Лордтар палатасында орын алды. "Патша", - деп жазды қараша айында Сэмюэл Пепис, "бұл адам үш жылдың ішінде әлемнің кез келген елінде байлық жинап, үш айдың ішінде оны жоғалта алады деп айтқан Бристольді енді құшақтап, оның қабілеттерін бүкіл әлемде жоғары бағалайды". Ол Кларендонды тұтқындауға ынталы болды, ал Лордтардың бас тартуынан кейін оларды бүлік пен көтеріліспен айыптады және "үлкен ашумен" қарсылық білдірді. Оның қажырлы және тұрақсыз мансабы 1677 жылғы 20 наурыздағы өлімімен аяқталды. Ол жас кезінде сер Кенэлм Дигбимен дін тақырыбында хат алысқаннан басқа, патшаның ісіне қолдау білдіргенін дәлелдейтін "Апология" (1643) [Томасон трактаттары, Е. 34 (32)], "Эльвира" (1667) комедиясының және испан тілінен аударған "Жаманнан да жаман" пьесасының авторы болды. Оған басқа да жазбалар да жатқызылады, соның ішінде сер Сэмюэл Тукпен бірлесіп жазған "Бес сағаттық оқиғалар" (1663) кітабы. Оның шешен және нақты сөздері, олардың көптегені басылып шықты, Biog. Brit. мақаласына және Томассон трактаттарына енгізілген; сондай-ақ Британ мұражайының жалпы каталогын қараңыз. Оның кітапханасының каталогы 1680 жылы жарық көрді.