Аббас Киаростами (1940-2016) – ирандық режиссер, сценарист, ақын. "Таңқурай дәмі", "Жолдастың үйі қайда?" сияқты әйгілі фильмдердің авторы. Кино өнерінен тыс фотосуретші де болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирандық режиссер (1940–2016)
Iranian filmmaker (1940–2016)
Аббас Киаростами (عباس کیارستمی; 22 маусым 1940 – 4 шілде 2016) – ирандық кинорежиссер, сценарист, ақын, фотограф және кинопродюсер. 1970 жылдан бастап Киаростами қырықтан астам фильмнің, оның ішінде қысқаметражды және деректі фильмдердің түсіріліміне қатысқан. Киаростами «Кокер» трилогиясы (1987–1994), «Жалқытып» (1990), «Жел бізді алып кетеді» (1999) және «Шербеттің дәмі» (1997) фильмдерін түсіргені үшін сыншылардың жоғары бағасын алды. «Шербеттің дәмі» сол жылы Канн кинофестивалінде «Алтын пальма» сыйлығына ие болды. Кейінгі «Certified Copy» (2010) және «Like Someone in Love» (2012) фильмдерінде ол Ираннан тыс жерде алғаш рет түсірді: Италияда және Жапонияда. Оның «Достың үйі қайда?» (1987), «Жалқытып» және «Жел бізді алып кетеді» фильмдері 2018 жылы BBC Culture сыншыларының сауалнамасында 100 үздік шетелдік фильмнің қатарына енді. «Жалқытып» 2012 жылы өткен Sight & Sound байқауында барлық уақыттардағы ең ұлы 50 фильмнің бірі деп танылды. Киаростами сценарий жазушы, монтажшы, суретші және продюсер ретінде көп жұмыс істеді, сондай-ақ титрлер мен жарнама материалдарын жасады. Ол сонымен қатар ақын, фотограф, суретші, иллюстратор және графикалық дизайнер болды. Ол 1960 жылдардың соңында пайда болған ирандық «Жаңа толқын» қозғалысының өкілдерінің бірі болды – парсы киносының поэтикалық диалог пен аллегориялық повествованиеге баса назар аударатын бағыты, ол саяси және философиялық мәселелерді көтеріп, көркемдік ізденістерге толы болды. Киаростами бала кейіпкерлерді пайдалануымен, деректі фильмдер стиліндегі түсірілімдерімен, оқиғалардың ауылдық жерлерде өрбуімен және көліктердің ішіндегі әңгімелерді бейімделген камералармен түсіруімен танымал болды. Ол фильмдерінің диалогтарында, тақырыптарында және негізгі идеяларында парсы поэзиясын қолданғаны үшін де белгілі. Киаростами фильмдерінде айқын емес жағдайлар, қарапайымдық пен күрделіліктің ерекше үйлесімі және көбінесе ойдан шығарылған және деректі элементтердің араласуы байқалады. Өзгеріс пен сабақтастық тұжырымдары, сондай-ақ өмір мен өлім тақырыбы Киаростами туындыларында маңызды орын алады.
Abbas Kiarostami (عباس کیارستمی ; 22 June 1940 – 4 July 2016) was an Iranian film director, screenwriter, poet, photographer, and film producer. An active filmmaker from 1970, Kiarostami had been involved in the production of over forty films, including shorts and documentaries. Kiarostami attained critical acclaim for directing the Koker trilogy (1987–1994), Close Up (1990), The Wind Will Carry Us (1999), and Taste of Cherry (1997), which was awarded the Palme d'Or at the Cannes Film Festival that year. In later works, Certified Copy (2010) and Like Someone in Love (2012), he filmed for the first time outside Iran: in Italy and Japan, respectively. His films Where Is the Friend's Home? (1987), Close Up, and The Wind Will Carry Us were ranked among the 100 best foreign films in a 2018 critics' poll by BBC Culture. Close Up was also ranked one of the 50 greatest movies of all time in the famous decennial Sight & Sound poll conducted in 2012. Kiarostami had worked extensively as a screenwriter, film editor, art director, and producer and had designed credit titles and publicity material. He was also a poet, photographer, painter, illustrator, and graphic designer. He was part of a generation of filmmakers in the Iranian New Wave, a Persian cinema movement that started in the late 1960s and emphasized the use of poetic dialogue and allegorical storytelling dealing with political and philosophical issues. Kiarostami had a reputation for using child protagonists, for documentary style narrative films, for stories that take place in rural villages, and for conversations that unfold inside cars, using stationary mounted cameras. He is also known for his use of Persian poetry in the dialogue, titles, and themes of his films. Kiarostami's films contain a notable degree of ambiguity, an unusual mixture of simplicity and complexity, and often a mix of fictional and documentary elements. The concepts of change and continuity, in addition to the themes of life and death, play a major role in Kiarostami's works.
Ерте өмірі және өмірбаяны
Киаростами Тегеранда дүниеге келген. Оның алғашқы көркемдік тәжірибесі сурет салу болды, ол кейінгі жасөспірім шағына дейін жалғастырды және Тегеран университетінің Көркемсурет мектебінде оқу үшін үйден кеткенге дейін 18 жасында сурет салу байқауында жеңіске жетті. Киаростами суретші, дизайнер және иллюстратор ретінде 1960 жылдары жарнама саласында жұмыс істеді, плакаттар жасады және жарнамалық роликтер түсірді. 1962-1966 жылдар аралығында Иран теледидары үшін шамамен 150 жарнама түсірді. 1960 жылдардың соңында ол фильмдердің (Масуд Кимайидің "Гейсары" сияқты) титрлерін жасаумен және балалар кітаптарын иллюстрациялаумен айналысты.
Kiarostami was born in Tehran. His first artistic experience was painting, which he continued into his late teens, winning a painting competition at the age of 18 shortly before he left home to study at the University of Tehran School of Fine Arts. As a painter, designer, and illustrator, Kiarostami worked in advertising in the 1960s, designing posters and creating commercials. Between 1962 and 1966, he shot around 150 advertisements for Iranian television. In the late 1960s, he began creating credit titles for films (including Gheysar by Masoud Kimiai) and illustrating children's books.
Ауру және өлім
2016 жылдың наурыз айында Киаростами ішек қан кетуіне байланысты ауруханаға түсті және екі операциядан кейін комаға түскені хабарланды. Денсаулық сақтау және медициналық білім беру министрлігінің өкілі Киаростамидің асқазан-ішек қатерлі ісігінен зардап шегетінін мәлімдеді. 2016 жылдың 3 сәуірінде Киаростамидің медициналық тобының директоры Реза Пайдар режиссердің қатерлі ісігі бар екенін жоққа шығарды. Ол 2016 жылдың 4 шілдесінде қайтыс болды. Өліміне бір апта қалғанда Киаростами Голливудтағы «Оскар» марапаттарының салтанатына қатысуға шақырылды, бұл жүлделерді тағайындау комиссиясының құрамын әртараптандыру мақсатында жасалған қадам болды. Иранның Франциядағы елшісі Әли Ахани Киаростамидің денесі Иранға жеткізіліп, Бехешт-э-Захра зиратына жерленетінін хабарлады. Бірақ кейін оның денесі Тегеранның солтүстік-шығысында орналасқан Лавасан курортты қаласында, оның өзінің тілегі бойынша, Парижден Тегеранға жеткізілген соң жерленетіні мәлім болды. Оның денесі 2016 жылдың 8 шілдесінде Тегеранның Имам Хомейни атындағы халықаралық әуежайына жеткізілді, онда ирандық кинорежиссерлер, актерлер, актрисалар және басқа да өнер шеберлерінің көпшілігі оған құрмет көрсету үшін жиналды. Мұхаммад Ширвани, Киаростамидің жақын досы, 2016 жылдың 8 маусымында Facebook парақшасында Киаростаминің сөзін келтірді: «Мен енді фильм түсіре алмаймын деп ойлаймын. Олар [медициналық топ] оны [ас қорыту жүйесін] қиратты». Осы пікірден кейін ирандықтар Twitter және Facebook желілерінде Киаростамиге көрсетілген емдеу кезінде медициналық қателіктерді анықтау үшін науқан ұйымдастырды. Алайда, Киаростамидің үлкен ұлы Ахмад Киаростами Ширванидің сөзіне қарамастан, әкесінің емделу барысында ешқандай медициналық қателік болмағанын мәлімдеді және әкесінің денсаулығына алаңдаудың қажеті жоқ екенін айтты. Киаростами қайтыс болғаннан кейін Иран Медициналық Кеңесінің төрағасы доктор Алиреза Зали француз әріптесі Патрик Буеге хат жолдап, Киаростаминің медициналық құжатын қосымша зерттеу үшін Иранға жіберуді сұрады. Киаростами қайтыс болғаннан соң тоғыз күн өткенде, 2016 жылдың 13 шілдесінде оның отбасы Киаростамидің жеке дәрігері арқылы медициналық қатыгездікке қатысты ресми шағымдану туралы мәлімдеді. Иранның танымал кинорежиссері Дариуш Мехржуи Киаростамиді емдеген медициналық топты сынап, заңдық шаралар қабылдауды талап етті.
In March 2016, Kiarostami was hospitalized due to intestinal bleeding and reportedly went into a coma after undergoing two operations. Sources, including a Ministry of Health and Medical Education spokesman, reported that Kiarostami was suffering from gastrointestinal cancer. On 3 April 2016, Reza Paydar, the director of Kiarostami's medical team, made a statement denying that the filmmaker had cancer. where he died on 4 July 2016. The week before his death, Kiarostami had been invited to join the Academy Awards in Hollywood as part of efforts to increase the diversity of its Oscar judges. Ali Ahani, Iran's ambassador to France stated that Kiarostami's body would be transferred to Iran to be buried at Behesht e Zahra cemetery. However, it was later announced that his body would be buried in Lavasan, a resort town about northeast of Tehran, based on his own will, after it was flown back to Tehran from Paris. His body was returned to Tehran's Imam Khomeini International Airport on 8 July 2016, while a crowd of Iranian film directors, actors, actresses and other artists were in Tehran airport to pay their respects. Mohammad Shirvani, a fellow filmmaker and close friend, quoted Kiarostami on his Facebook wall on 8 June 2016: "I do not believe I could stand and direct any more films. They [the medical team] destroyed it [his digestive system]." After this comment, a campaign was set up by Iranians on both Twitter and Facebook to investigate the possibility of medical error during Kiarostami's procedure. However, Ahmad Kiarostami, his eldest son, denied any medical error in his father's treatment after Shirvani's comment and said that his father's health was no cause for alarm. After Kiarostami's death, Head of the Iranian Medical Council Dr. Alireza Zali sent a letter to his French counterpart, Patrick Bouet, urging him to send Kiarostami's medical file to Iran for further investigation. Nine days after Kiarostami's death, on 13 July 2016, his family issued a formal complaint of medical maltreatment through Kiarostami's personal doctor. Dariush Mehrjui, another famous Iranian cinema director, also criticized the medical team that treated Kiarostami and demanded legal action.
Реакциялар
Мартин Скорсезе бұл жаңалықты естіп "терең қынжылғанын және қайғыға батқанын" айтты. Оскар жүлдесін алған ирандық режиссер Асгар Фархади, досын көру үшін Парижге ұшуға дайындалып тұрғанда, "өте қайғылы екенін, толыққанды шокқа түскенін" мәлімдеді. Мохсен Махмалбаф осы сезімге қосылып, Иран киносының әлемдік беделінің өзінің әріптесіне байланысты екенін, бірақ бұл танымалдылықтың оның туған жеріндегі жұмысына көшпегенін айтты. "Киаростами Иран киносына бүгінгі күні бар халықаралық сенімділікті сыйлады", - деді ол The Guardian газетіне. "Алайда, өкінішке орай, оның фильмдері Иранда көп көрсетілмеді. Ол әлем киносын өзгертті, оны жаңартып, Голливудтың қатал нұсқасына қарамастан, адамгершілікке толы етті." Иран президенті Хасан Роухани Twitter-де режиссердің "өмірге деген ерекше және терең көзқарасы, бейбітшілік пен достыққа шақыруы" – "ұзаққа созылатын жетістік" болатынын жазды. Сыртқы істер министрі Мұхаммед Жавад Зариф Киаростамидің қазасы халықаралық кино үшін зор шығын екенін айтты. Франция президенті Франсуа Олланд жасаған мәлімдемесінде режиссер Франциямен "тығыз көркемдік байланыстар мен терең достық" орнатқаны үшін жоғары баға берді. "Нью-Йорк Таймс", "CNN", "Гардиан", "Хаффингтон Пост", "Индипендент", "Ассошиэйтед Пресс", "Евроньюс" және "Ле Монд" сияқты БАҚ-тар да Киаростамидің қазасына өз реакцияларын білдірді. "Нью-Йорк Таймс" "Аббас Киаростами, танымал ирандық режиссер 76 жасында дүние салды" деп жазды, ал Питер Брэдшо Киаростамиге құрмет көрсетіп, оны "кино поэзиясының күрделі және өзіне сенімді шебері" деп сипаттады.
Martin Scorsese said he was "deeply shocked and saddened" by the news. Oscar winning Iranian film maker Asghar Farhadi – who had been due to fly to Paris to visit his friend – said he was "very sad, in total shock". Mohsen Makhmalbaf echoed the sentiment, saying Iran's cinema owes its global reputation to his fellow director, but that this visibility did not translate into greater visibility for his work in his homeland. "Kiarostami gave the Iranian cinema the international credibility that it has today," he told The Guardian. "But his films were unfortunately not seen as much in Iran. He changed the world's cinema; he freshened it and humanized it in contrast with Hollywood's rough version." Iranian President Hassan Rouhani said on Twitter that the director's "different and profound attitude towards life and his invitation to peace and friendship" would be a "lasting achievement." Foreign Minister Mohammad Javad Zarif also said Kiarostami's death was a loss for international cinema. In a statement, French President François Hollande praised the director for forging "close artistic ties and deep friendships" with France. Media, such as The New York Times, CNN, The Guardian, The Huffington Post, The Independent, Associated Press, Euronews and Le Monde also reacted to Kiarostami's death. The New York Times wrote: "Abbas Kiarostami, Acclaimed Iranian Filmmaker, Dies at 76" and Peter Bradshaw paid tribute to Kiarostami: "a sophisticated, self possessed master of cinematic poetry"
Париждегі осы қызметке жиналған халық Сейн өзенінің жағасында аза тұрды. Содан кейін олар өзенде су бетінде қалқып жүрген Киаростамидің суреттерін өзен ағысымен алып кетуге рұқсат берді. Бұл – көптеген ирандықтардың ыстық құшақтап бағалайтын режиссермен қоштасудың символдық сәті болды.
The crowd that had gathered for this service in Paris held a vigil by the River Seine. They then allowed the waves of the Seine to carry away photos of Kiarostami that the crowd had left floating on the river. It was a symbolic moment of saying goodbye to a film director that many Iranians have come to passionately appreciate.
Жерлеу рәсімі
10 шілдеде суретшілер, мәдениет қайраткерлері, үкімет шенеуніктері және Иран халқы Францияда қайтыс болғаннан кейін алты күн өткен соң Киаростамимен қоштасу үшін жиналды. Атаулы шара оның кино жасампаздығын бастаған 40 жыл бұрынғы Балалардың зияткерлік білімін дамыту орталығында өтті. Қатысушылар оның фильмдерінің атаулары мен ең танымал плакаттарының суреттерін көрсететін баннерлерді ұстап, Киаростамидің мәдениетке, әсіресе Ирандағы кино өнеріне қосқан үлесін жоғары бағалады. Салтанатты шараны танымал ирандық актер Парвиз Парастуи жүргізді, ал суретші Айдин Агдашлу және жүлделі кинорежиссер Асгар Фархади оның кәсіби шеберлігін атап өтті. Кейін ол Тегеранның солтүстігіндегі Лавасан қаласында жекелеген рәсімде жерленді.
Artists, cultural authorities, government officials, and the Iranian people gathered to say goodbye to Kiarostami on 10 July in an emotional funeral, six days after his death in France. The ceremony was held at the Center for the Intellectual Education of Children, where he began his film making career some 40 years before. Attendees held banners with the titles of his movies and pictures of his most famous posters, as they praised the support Kiarostami contributed to culture, and particularly to filmmaking in Iran. The ceremony was hosted by famous Iranian actor Parviz Parastooie, and included speeches by painter Aidin Aghdashlou and prize winning film director Asghar Farhadi, who stressed his professional abilities. He was later buried in a private ceremony in the northern Tehran town of Lavasan.
Жыныстық зорлық-зомбылық және плагиаттық қылмыс туралы айыптар
2020 жылдың тамызында «Тен» фильмінде ойнаған Мания Акбари Киаростамиді плагиат жасады деп айыптады, оның рұқсатынсыз фильмге Акбари түсірген жеке кадрларды монтаждағанын мәлімдеді. 2019 жылы түсірілген «Анама хат» атты қысқа фильмінде, «Тен» фильмінде де ойнаған Акбаридің қызы Әмина Махер, «Тен» фильміндегі оның түсірілген сахналары оның білмеуімен жасалғанын айтты. 2022 жылы Акбари мен Махер MK2 дистрибьюторынан фильмнің көрсетілімін тоқтатуды сұрады, бірақ MK2 әлі жауап берген жоқ. Соның салдарынан Британдық кино институты Киаростамидің ретроспективасынан «Тен» фильмін алып тастады. 2022 жылы Акбари Киаростамиді екі рет зорлағанын мәлімдеді – Тегеранда, ол 25 жаста, ал ол шамамен 60 жаста болғанда, және «Тен» фильмінің премьерасынан кейін Лондонда. Оның төрт фильмі Онтарио кинотеатрының «90-шы жылдардағы үздік фильмдер» сауалнамасында алғашқы алты орынға енді. Ол кинотеоретиктер мен сыншылардың, сондай-ақ Жан-Люк Годар, Нанни Моретти және Крис Маркер сияқты әріптестерінің құрметіне ие болды. Акира Куросава Киаростамидің фильмдері туралы: «Мен оларға деген сезімдерімді сөзбен жеткізе алмаймын. Сатьяджит Рей қайтыс болғанда, мен қатты күйзелдім. Бірақ Киаростамидің фильмдерін көргеннен кейін, оның орнын толтыруға лайық адамды бізге сыйлаған үшін Құдайға шүкіршілік айттым», – деді. Мартин Скорсезе сияқты белгілі режиссерлер «Киаростами кино өнеріндегі ең жоғары шеберлікті білдіреді» деп пікір білдірді. Австриялық режиссер Майкл Ханеке Аббас Киаростамидің туындыларын замандас режиссерлердің ең жақсыларының бірі деп бағалады. 2006 жылы The Guardian газетінің сыншылар тобы Киаростамиді қазіргі заманғы ең үздік американдық емес кинорежиссер деп таныды. Джонатан Розенбаум сияқты сыншылар «Аббас Киаростамидің фильмдері көрермендерді бөліп тастайды – осы елде, оның туған Иранда және олар көрсетілген барлық жерде» деген пікір білдірді. Киаростами бірнеше фильмдері үшін Еуропада үлкен құрметке ие болса да, Иран үкіметі оның фильмдерін көрсетуге тыйым салды, ол бұған былай деп жауап берді: «Үкімет менің фильмдерімді соңғы 10 жылдан бері көрсетпейді. Менің ойымша, олар менің фильмдерімді түсінбейді және олардың қандай хабарды жеткізбеуі керектігінен қорқады». Оны шақырған фестиваль директоры Ричард Пенья: «Бүгін менің елімде болып жатқан жағдайдың қорқынышты белгісі – бүкіл мұсылман әлеміне қандай жағымсыз сигнал жіберілетінін ешкім түсінбейді немесе ойламайды» деді. Киаростами Нью-Йорк кинофестиваліне, сондай-ақ Огайо және Гарвард университеттеріне шақырылған болатын. 2005 жылы Лондон кино мектебі «Аббас Киаростами: Суретшінің көзқарасы» атты семинар мен фестиваль ұйымдастырды. Лондон кино мектебінің директоры Бен Гибсон: «Көптеген адамдар киноны ең қарапайым элементтерінен, бастапқысынан ойлап табуға қабілетті емес. Біз Киаростами сияқты шебердің ойлауын өз көзімізбен көру мүмкіндігіне ие болғанымызға өте қуаныштымыз», – деді. Кейін ол құрметті серіктес атанды. 2007 жылы Музейі заманауи өнер және MoMA PS1 бірлесіп «Аббас Киаростами: Бейне жасаушы» атты фестиваль ұйымдастырды. Киаростами және оның кинематографиялық стилі туралы бірнеше кітап жазылды және үш фильм түсірілді: Нанни Мореттидің «Жабық кадрдың ашылу күні» (1996), Пэт Коллинз бен Фергус Дейлидің «Аббас Киаростами: Өмір сүру өнері» (2003) және Бахман Магсудлудың «Аббас Киаростами: Есеп» (2014). Киаростами Дүниежүзілік кино қорының кеңесші кеңесінің мүшесі болды. Мартин Скорсезе құрған бұл қорым ұзақ уақыт бойы назардан тыс қалған әлемдік кинофильмдерді табу және қалпына келтіру мақсатын қойды.
In August 2020, Mania Akbari, who starred in Ten, accused Kiarostami of plagiarism, stating that he edited private footage shot by Akbari into the film without her permission. In her 2019 short film Letter to My Mother, Amina Maher, daughter of Akbari, who also appeared in Ten, said that her scenes in Ten were filmed without her knowledge. In 2022, Akbari and Maher revealed that they had been asking distributor MK2 to halt circulation of the film, to which MK2 has yet to respond. Consequently, the British Film Institute removed Ten from a Kiarostami retrospective. In 2022, Akbari accused Kiarostami of raping her twice, in Tehran when she was 25 and he was about 60, and in London after Ten had premiered. Four of his films were placed in the top six of Cinematheque Ontario's Best of the '90s poll. He has gained recognition from film theorists, critics, as well as peers such as Jean Luc Godard, Nanni Moretti, and Chris Marker. Akira Kurosawa said of Kiarostami's films: "Words cannot describe my feelings about them When Satyajit Ray passed on, I was very depressed. But after seeing Kiarostami's films, I thanked God for giving us just the right person to take his place." Critically acclaimed directors such as Martin Scorsese have commented that "Kiarostami represents the highest level of artistry in the cinema." The Austrian director Michael Haneke had admired the work of Abbas Kiarostami as among the best of any living director. In 2006, The Guardians panel of critics ranked Kiarostami as the best contemporary non American film director. Critics such as Jonathan Rosenbaum have argued that "there's no getting around the fact that the movies of Abbas Kiarostami divide audiences—in this country, in his native Iran, and everywhere else they're shown." While Kiarostami has won significant acclaim in Europe for several of his films, the Iranian government has refused to permit the screening of his films, to which he responded "The government has decided not to show any of my films for the past 10 years I think they don't understand my films and so prevent them being shown just in case there is a message they don't want to get out". The festival director, Richard Peña, who had invited him said, "It's a terrible sign of what's happening in my country today that no one seems to realize or care about the kind of negative signal this sends out to the entire Muslim world". Kiarostami had been invited by the New York Film Festival, as well as Ohio University and Harvard University. In 2005, London Film School organized a workshop as well as the festival of Kiarostami's work, titled "Abbas Kiarostami: Visions of the Artist". Ben Gibson, Director of the London Film School, said, "Very few people have the creative and intellectual clarity to invent cinema from its most basic elements, from the ground up. We are very lucky to have the chance to see a master like Kiarostami thinking on his feet." He was later made Honorary Associate. In 2007, the Museum of Modern Art and MoMA PS1 co organized a festival of the Kiarostami's work titled Abbas Kiarostami: Image Maker. Kiarostami and his cinematic style have been the subject of several books and three films, Opening Day of Close Up (1996), directed by Nanni Moretti, Abbas Kiarostami: The Art of Living (2003), directed by Pat Collins and Fergus Daly, and Abbas Kiarostami: A Report (2014), directed by Bahman Maghsoudlou. Kiarostami was a member of the advisory board of World Cinema Foundation. Founded by the director Martin Scorsese, its goal is to find and reconstruct world cinema films that have been long neglected.
Ұзақ метражды фильмдер
Жыл Фильм Режиссері Жазушы Ескертулер 1973 Тәжірибе Әмір Надеримен бірге жазылған 1974 Саяхатшы 1976 Парвиз Даваимен бірге жазылған Үйлену тойы 1977 Есеп 1979 Бірінші іс, Екінші іс 1983 Азаматтар деректі фильм 1984 Бірінші сынып оқушылары деректі фильм 1987 Достың үйі қайда? Кокер трилогиясының алғашқы фильмі 1987 The Key 1989 Үй тапсырмасы деректі фильм 1990 Close Up деректі-ойдан шығарылған фильм 1992 Life, and Nothing More Кокер трилогиясының екінші фильмі, ағылшын тілінде «And Life Goes On» деп те аталады 1994 Зәйтүн ағаштары арқылы Кокер трилогиясының үшінші және соңғы фильмі 1994 Сафар ағылшын тілінде «The Journey» деп те аталады 1995 Ақ шар 1997 Шие қызының дәмі 1999 Шырша мен жел 1999 Жел бізді алып кетеді 2001 ABC Africa деректі фильм 2002 Қалқып кеткен станция Киаростамидің әңгімесі 2002 Он деректі-ойдан шығарылған фильм 2003 Қызыл алтын 2003 Бес Озуға арналған, сондай-ақ «Бес» деп те аталады 2004 Он фильм туралы он деректі фильм, әсіресе «Он» 2005 Билеттер Эрно Олми және Кен Лоучпен бірге режиссерлік жасалған, Эрно Олми және Пол Лавертимен бірге жазылған 2006 Жұмыс істеп жатқан адамдар Киаростамидің бастапқы әңгімесі 2006 Виктор Эрисе – Аббас Киаростами: Сәйкестіктер Виктор Эрисемен бірлескен жұмыс, сонымен қатар Эрисе жазып, түсірген 2007 Парсы кілем тек «Is There a Place to Approach?» бөлімі, Парсы кілемінің 15 бөлімінен бірі, әрқайсысы әртүрлі ирандық режиссердің туындысы 2008 Ширин 2010 Сертификатталған көшірме 2012 Сүйгендей біреу 2012 Лейламен кездесу 2016 Соңғы емтихан Киаростами қайтыс болғанға дейін жазған сюжеттік тұжырымдама, сонымен қатар режиссер Адель Яраги жазған 2017 24 кадр
Year Film Director Writer Notes 1973 The Experience written with Amir Naderi 1974 The Traveler 1976 A Wedding Suit written with Parviz Davayi 1977 The Report 1979 First Case, Second Case 1983 Fellow Citizen documentary film 1984 First Graders documentary film 1987 Where Is the Friend's Home? first film of the Koker trilogy 1987 The Key 1989 Homework documentary film 1990 Close Up docufiction film 1992 Life, and Nothing More second film of the Koker trilogyalternatively titled And Life Goes On in English 1994 Through the Olive Trees third and final film of the Koker trilogy 1994 Safar alternatively titled The Journey in English 1995 The White Balloon 1997 Taste of Cherry 1999 Willow and Wind 1999 The Wind Will Carry Us 2001 ABC Africa documentary film 2002 The Deserted Station story concept by Kiarostami 2002 Ten docufiction film 2003 Crimson Gold 2003 Five Dedicated to Ozu documentary filmalternatively titled Five 2004 10 on Ten documentary film on Kiarostami's own films, especially Ten 2005 Tickets directed with Ermanno Olmi and Ken Loachwritten with Ermanno Olmi and Paul Laverty 2006 Men at Work initial story concept by Kiarostami 2006 Víctor Erice–Abbas Kiarostami: Correspondences collaboration with noted director Víctor Ericealso written and directed by Erice 2007 Persian Carpet only the Is There a Place to Approach? segmentone of 15 segments in Persian Carpet, in which each is by a different Iranian director 2008 Shirin 2010 Certified Copy 2012 Like Someone in Love 2012 Meeting Leila 2016 Final Exam posthumous, story concept by Kiarostami before his passingalso written by Adel Yaraghi, who directed 2017 24 Frames
Қысқа метражды фильмдер
Жыл Фильм Режиссері Жазушы Ескертулер 1972 Рецесс 1975 Бір мәселенің екі шешімі 1975 Солай істей аламын 1976 Түстер 1977 Мұғалімдерге арналған құрмет – қысқа деректі фильм 1977 Жаханнама сарайы – қысқа деректі фильм 1977 Бос уақытты қалай пайдалану керек 1978 Шешім, ағылшын тілінде «Шешім №1» деп те аталады 1980 Жүргізуші 1980 Тәртіпті ме, тәртіпсіз бе 1982 Хор 1995 Шешім 1997 Жарықтың тууы 1999 Volte sempre, Abbas! 2005 Киаростами жолдары 2007 Жақындауға болатын жер бар ма? – «Парсы кілемшесі» фильмінің 15 бөлігінің бірі, әрқайсысын әртүрлі ирандық режиссер түсірген 2013 Лимон фабрикасындағы қыз – сценарийін Киара Маранон жазған, ол да режиссері 2014 Шағала жұмыртқалары – қысқа деректі фильм
Year Film Director Writer Notes 1972 Recess 1975 Two Solutions for One Problem 1975 So Can I 1976 The Colours 1977 Tribute to the Teachers documentary short 1977 Jahan nama Palace documentary short 1977 How to Make Use of Leisure Time 1978 Solution also called Solution No.1 in English 1980 Driver 1980 Orderly or Disorderly 1982 The Chorus 1995 Solution 1997 The Birth of Light 1999 Volte sempre, Abbas! 2005 Roads of Kiarostami 2007 Is There a Place to Approach? one of 15 segments in Persian Carpet, in which each is by a different Iranian director 2013 The Girl in the Lemon Factory also written by Chiara Maranon, who directed 2014 Seagull Eggs documentary short