Кіріспе

Ирандық режиссер Маджид Маджиди (مجید مجیدی) – ирандық кинорежиссер және продюсер. Оның фильмдерінде Маджиди көптеген тақырыптар мен жанрларды көтеріп, көптеген халықаралық сыйлықтарға ие болған.

Өмірбаян

Ирандық орта таптық отбасында дүниеге келген ол Тегеранда өсті және 14 жасында әуесқой театр ұжымдарында актерлік өнерге қадам басты. Кейін Тегеранның Драмалық өнер институтында білім алды. 1979 жылғы Иран революциясынан кейін киноға деген қызығушылығы оны түрлі фильмдерде ойнауға жетеледі, ең танымалдарының бірі – 1985 жылғы Мохсен Махмалбафтың «Бойкот» фильмі. 1997 жылы Маджиди «Жаннаттың балалары» фильмін түсірді, ол «Үздік шетелдік фильм» номинациясы бойынша «Оскар» сыйлығына ие болды. Роберто Бенинидің «Өмір – әдемі» атты итальяндық фильміне ұтылса да, «Жаннаттың балалары» академия ұсынған алғашқы ирандық фильм болды. Маджиди «Жаннаттың балаларынан» кейін бірнеше көркем фильмдер түсірді: «Жаратылыстың түсі» (2000), «Баран» (2001) және «Шырша ағашы» (2005) (балама ағылшынша атауы – One Life More). Сонымен қатар ол жақында «Хератқа жалаң аяқ» атты толық метражды деректі фильм түсірді, ол 2001 жылы талибандарға қарсы операция кезінде және одан кейін қашқын лагерьлері мен Херат қаласының өмірін көрсетеді. 2008 жылы Маджидидің «Құбылыстың әні» фильмі Үндістанның Вишахапатнам халықаралық кинофестивалінің ашылу фильмі болды. Маджиди 2008 жылғы Жазғы Олимпиада ойындарына дайындық мақсатында Пекин қаласын таныстыру үшін қысқаметражды деректі фильм жасауға шақырылған бес халықаралық кинорежиссердің бірі болды, бұл жоба «Пекинге бір көз» деп аталды. Маджиди ислам пайғамбары Мұхаммедті паш етіп көрсеткен карикатуралардың Данияда жариялануына наразылық білдіріп, Дания кинофестивалінен бас тартты. Ол «кез келген діни сенімді немесе киелі нысандарды қорлауға қарсы наразылық ретінде» осыдан бас тартқанын мәлімдеді.