Нельсон Слейд Бонд: Америкалық фантастика жазушысының өмірі мен шығармашылығы
Nelson S. Bond
Нельсон Слейд Бонд: американдық жазушы, ғылыми фантастика мен фэнтези жанрларының алғашқы өкілі. Кітаптар, мақалалар, сценарийлер авторы. Ғылыми-фантастика.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нельсон Слэйд Бонд (23 қараша 1908 жыл - 4 қараша 2006 жыл) – американдық жазушы. Оның еңбектері кітаптар, журналдардағы мақалалар, радио, теледидар және сахнада пайдаланған сценарийлерді қамтиды. 1998 жылы өмірлік жетістіктері үшін «Небула» авторлық сыйлығының иегері атанған Бонд, ғылыми фантастика мен фантастиканың алғашқы дамуына үлкен үлес қосты. Оның жарияланған туындыларының көп бөлігі – қысқа әңгімелер, олардың басым бөлігі 1930 және 1940 жылдары арзан басылымдарда жарық көрген. Көптеген әңгімелері «Көк кітап» журналында жарияланды. Ол «Ланселот Биггс» атты әңгімелер сериясымен және «Мег діни қызметкер» ертегілерімен танымал, олар ғылыми фантастикадағы алғашқы күшті әйел персонаждардың бірін ұсынды.
American writer
Nelson Slade Bond (November 23, 1908 – November 4, 2006) was an American writer. His works included books, magazine articles, and scripts used in radio, for television and on the stage. The 1998 recipient of the Nebula Author Emeritus award for lifetime achievement, Bond was a pioneer in early science fiction and fantasy. His published fiction is mainly short stories, most of which appeared in pulp magazines in the 1930s and 1940s. Many were published in Blue Book magazine. He is noted for his "Lancelot Biggs" series of stories and for his "Meg the Priestess" tales, which introduced one of the first powerful female characters in science fiction.
Ерте өмір
Бондтың ата-анасы, Ричард Слейд Бонд пен Мэри Бонд, Новая Шотландиядан шыққан, бірақ ол Скрантон (Пенсильвания) қаласында туғанға дейін аз уақыт бұрын сол қалаға көшіп келді. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін отбасы Филадельфияға көшті. Орта мектепте Бонд "Филадельфия Инквайер" газеті үшін пьесаларға рецензия жазды. Ол колледжге түсер алдында Ұлы депрессия кезінде сақтандыру компаниясында жұмыс істеді. 1932-1934 жылдары ол Батыс Вирджиния штатының Хантингтон қаласындағы Маршалл колледжінде оқыды. Маршалл колледжінде оқығанда ол "Хантингтон Геральд-Адвертайзер" газетіне материалдар жазды және колледж газеті "Парфенонның" редакторы болды. Ол Маршаллде болашақ әйелі Бетти Гоф Фолсоммен танысты және 1934 жылы олар үйленді. Колледжді бітіргеннен кейін Бонд қысқа уақыт әкесінің жарнама агенттігінде жұмыс істеді. Оның алғашқы ғылыми-фантастикалық әңгімесі "Астаундинг" журналының 1937 жылғы сәуір айындағы санында жарияланған "Төмен қарай өлшемдер" болды. Ол көркем әдебиет авторы ретінде танымал болғаннан кейін, көбінесе көркем емес туындыларды сирек жазды. Бонд "Көк кітап" үшін "Пулп" журналдарына қарағанда көбірек жазып, сатты, бұл тек қана беделді ғана емес, сонымен қатар оның еңбегіне жақсы төленді.
Bond's parents, Richard Slade Bond and Mary Bond, were from Nova Scotia, but moved to Scranton, Pennsylvania shortly before his birth in that city. The family later relocated to Philadelphia after World War I. In high school, Bond reviewed plays for The Philadelphia Inquirer. He worked for an insurance company during the Great Depression before enrolling in a college. He attended Marshall College in Huntington, West Virginia from 1932 to 1934. While at Marshall, he contributed to the Huntington Herald Advertiser and edited the college newspaper, The Parthenon. He met his future wife, Betty Gough Folsom, while at Marshall, and they married in 1934. After graduating, Bond briefly worked for his father's public relations agency. His first science fiction story was "Down the Dimensions" in the April 1937 issue of Astounding. He only wrote occasional non fiction once he was established as an author of fiction. Bond wrote and sold more for Blue Book than the pulps, which was not only more prestigious but paid more for his work.
Радио және теледидар
Бонд "Доктор Кристиан", "Ыстық көшірме" (1941–44) және "Шериф" (1944–51) – "Шөл күндері" сериясының жалғасы – сияқты радио бағдарламалары үшін жазды. Бонд сондай-ақ Lux Video Theatre, Studio One, General Motors Theatre және Tales of Tomorrow сияқты көптеген теледидарлық антологиялық бағдарламаларға сценарийлер жазды. "Мырза Мергентвикердің лоббилері" кем дегенде алты рет радиоға бейімделді және 1938 жылы радиосерия ретінде де жарық көрді. Бонд оқиғаны телеспектакль ретінде жазғаннан кейін, ол желілік теледидарда көрсетілген алғашқы толық көлемді пьеса болды. Ол Бродвей алдын ала көрсетімдерінде (1946), The Philco Television Playhouse (1949) және Kraft Television Theatre (1953) үш рет көрсетілді. Locus журналына Бонд радио және теледидардағы тәжірибесі туралы былай деді:
Bond wrote for such radio programs as Dr. Christian, Hot Copy (1941–44) and The Sheriff (1944–51), a continuation of Death Valley Days. Bond also scripted for numerous television anthology programs, such as Lux Video Theatre, Studio One, General Motors Theatre and Tales of Tomorrow. "Mr. Mergenthwirker's Lobblies" was adapted to radio at least a half dozen times and also ran as a 1938 radio series. After Bond scripted the story as a teleplay, it became the first full length play presented on network television. It was televised three times on Broadway Previews (1946), The Philco Television Playhouse (1949) and the Kraft Television Theatre (1953). For Locus Bond described his experiences in radio and TV:
Радио үшін жазуды олар менің бірнеше әңгімелерімді бейімдегеннен кейін бастадым. "Мен бұдан да жақсы жасай аламын" деп ойладым және өзім бейімдеуге кірістім. Біраз уақыттан соң бірнеше серия ашылды, мені жазушы болуға шақырды. Мен "Ыстық көшірме" сериалының 52 аптасын және "Шериф" шоуының 26 аптасын, ол комедиялық вестерн болды, жаздым. Содан кейін теледидар келді. Мен "Мырза Мергентвикердің лоббилері" әңгімесін радиода жариялап, теледидарға бейімдедім. Ол желілік теледидарда көрсетілген алғашқы телеспектакль болды. Бірақ бұл желі Бостон, Нью-Йорк және Вашингтон қалаларынан тұрды. (Бұл 1946 жыл еді.) Көрсетілім өте әсем болды, студияда көрермендер болды және олар бағдарламаны басып шығарды. Өкінішке орай, шоудың жазбасы жоқ, себебі сол кезде таспалар болмады. Олардың бар болғаны киноскоп, жыпылықтайтын қара-ақ фильм. Бұл менің өмірімдегі алтын мүмкіндік болды, бірақ мен оны терезеден лақтырып жібердім. Пьеса аяқталғаннан кейін режиссер: "Бұл жаңа орта. Неге сіз жоғары көтеріліп, бізбен бірге оған кірмейсіз?" деді. Олар маған көп ақша төлей алмады, мен радиодан одан да көп ақша табамын дедім, сондықтан бас тарттым. Бірақ мен 15-20 шамасында телеспектакль жаздым, олардың кейбіреулері менің өзімнің шығармаларымның бейімделуі болды, ал қалғандары түпнұсқа. "Ақыл күйі" – қазіргі өркениетке ашуланған адам туралы фантастикалық пьеса. "Мен Одақтан бөлінемін" деді. Ол солай істеді. Мен бұл керемет идея деп ойладым! (Бұл әлі де жақсы пьеса, бірақ енді қойылмайды.) Мен екінші Мергентвикер/Лоббилер әңгімесін теледидарлық пьеса ретінде бейімдедім, содан кейін үшіншісі болды.
I began writing for radio after they started adapting some of my stories. I thought, "Well, hell, I can do better than that," and I started adapting them myself. After a while, a couple of series opened up, and they asked me to become the writer. I wrote 52 weeks of Hot Copy and about 26 weeks of The Sheriff show, a comedy Western. Then television came along. I had just written Mr. Mergenthwirker's Lobblies as a radio series, and I adapted it for television. It became the first television play ever aired on a network. The network, however, consisted of Boston, New York and Washington. (This was 1946.) The presentation was so elaborate, there was a studio audience, and they printed a program for it. Unfortunately, no copy of the show exists, because they didn't have tape in those days. All they had was kinescope, flickering black and white movie stuff. That was probably the golden opportunity of my life that I threw out the window. After the play was done, the director said, "This is a brand new medium. Why don't you come up here and get into it with us?" They couldn't pay me very much, and I said, "I'm making more than that in radio right now," so I turned it down But I wrote about 15 or 20 television plays, some of them adaptations of my own things, others original. State of Mind was a fantasy about a man who got pissed off at modern civilization. He said, "I'm gonna secede from the Union." So he did. I thought it was a helluva good idea! (Still a cute play, but it's not produced anymore.) I adapted my second Mergenthwirker/Lobblies story as a television play, and then there was a third one.
Басқа жазу
Бонд жазушылық мансабынан бұрын және кейін қоғамдық қатынастар саласында жұмыс істеді, 1959 жылы жеке агенттік ашты. Кейіннен ол ескі кітаптар сатушысы ретінде танылды. Бонд 1950 жылдардың соңында жазу қызметін тоқтатты. Жанкүйерлер мен кәсіби мамандардың, әсіресе Харлан Эллисонның ынталандыруымен, ол 1995 жылы жаңа әңгіме жариялады. Бонд Джеймс Бранч Кэбеллмен көп хат алмасып, Кэбеллдің өлімінен кейін біраз уақыт оның әдеби мұрагері болды. 1998 жылы Америка ғылыми-фантастика және фантастика жазушылары қатарынан Бондты құрметті автор деп жариялады. 2002 жылы Бонд жеке құжаттарын Маршалл университетінің кітапханасына тапсырды, онда оның үй кеңсесінің дәл көшірмесі жасалды. Бонд 2006 жылғы 4 қарашада жүрек ауруының асқынуынан қайтыс болды. Нельсон мен Бетти Бондтың Кит және Линн есімді екі ұлы болды. Бетти Бондтың Вирджиния теледидарында жеке мансабы болды, ол Роаноктың WSLS телеарнасындағы «Бетти Бонд шоуында» жергілікті белгілі тұлғалармен сұхбаттасты. Бонд ұлын көру үшін Невада штатының Лас-Вегасына барған кезде қайтыс болды.
Bond worked in public relations before and after his writing career, opening his own agency in 1959. He later became a noted antiquarian bookseller. Bond retired from writing in the late 1950s. After encouragement from fans and professionals, notably Harlan Ellison, he published a new story in 1995. Bond had an extensive correspondence with James Branch Cabell and after Cabell's death was his literary executor for a while. In 1998 the Science Fiction and Fantasy Writers of America made Bond an Author Emeritus. In 2002 Bond donated his personal papers to the Marshall University library, which created a replica of his home office. Bond died of complications from heart problems on November 4, 2006. Nelson and Betty Bond had two sons, Kit and Lynn. Betty Bond had her own career in Virginia television, interviewing local notables for her Betty Bond Show on Roanoke's WSLS TV. Bond died in Las Vegas, Nevada while visiting his son