Кіріспе

Кеңес Одағының ең жоғары наградасы – Кеңес Одағының Батыры атағы (Герой Советского Союза) – Кеңес Одағындағы ең жоғары айырма белгісі, Кеңес мемлекеті мен қоғамына қызметте көрсетілген батырлық ерліктері үшін Ленин орденімен бірге жеке немесе ұжымдық түрде табысталған. Бұл атақ әскери және азаматтық тұлғаларға берілді.

Шолу

Бұл марапат 1934 жылғы 16 сәуірде Кеңес Одағының Орталық Атқару Комитетімен бекітілді. Атақ алған алғашқылар бастапқыда тек Ленин орденімен – ең жоғары кеңестік наградамен, сонымен қатар КСРО Жоғарғы Кеңесінің Президиумынан ерлік ісін сипаттайтын куәлікпен (грамота) марапатталды. Ленин ордені батыр атағына лайық емес іс-әрекеттер үшін де берілуі мүмкін болғандықтан, және батырларды Ленин орденінің иегерлерінен ажырату үшін 1939 жылғы 1 тамызда Алтын жұлдыз медалі енгізілді. Бұрынғы батырлар да осы медаль мен куәлікке артта қалғаннан кейін ие бола алды. Батыр келесі ерлік ісі үшін тағы да атаққа ие болып, қосымша Алтын жұлдыз медалі мен куәлік алатын болды. Ленин орденін бірнеше рет беру практикасы 1988 жылы КСРО Жоғарғы Кеңесімен қайта жаңарту кезеңінде жойылды. Осы атаққа 44 шетел азаматы ие болды. Атақ сонымен қатар қаза болғаннан кейін де берілді, бірақ көбінесе Алтын жұлдыз медалі табысталмады. Атақты тек Жоғарғы Кеңестің Президиумы ғана алып тастауға құқылы болды. Көптеген совет блогы елдері Кеңес үлгісін қабылдап, өздерінің "Батыр" наградаларын енгізді. Кеңес үлгісіндегі "Батыр" атағы бүгінгі күнге дейін Куба сияқты коммунистік мемлекеттерде, сондай-ақ Ресей, Украина және басқа посткеңестік елдерде қолданылып келеді.

Тарих

Жалпы, КСРО-ның өмір сүрген кезінде Кеңес Одағының Батыры атағы 12 777 адамға берілді (жала жабған әрекеттері үшін атақтан айырылған 72 адамды және негізсіз деп жойылған 13 марапатты ескермегенде), оның ішінде 154 адам екі рет (тоғыз адам өлімнен кейін), үш адам үш рет және екі адам төрт рет алған. 95 әйелге атақ берілді. Кеңес Одағының Батырларының арасында 44 адам шетел мемлекеттердің азаматтары. Олардың көп бөлігі Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде марапатталды (11 635 Кеңес Одағының Батыры, 101 екі рет Батыр, үш рет Батыр және екі төрт рет Батыр). 85 адамға (28 қайтыс болғаннан кейін) 1979 жылдан 1989 жылға дейін созылған совет-ауған соғысына қатысқандары үшін атақ берілді. Алғашқы марапатты алғандар – ұшқыштар Анатолий Лиапидевский (сертификат №1), Зигизмунд Леваневский, Василий Молоков, Маврикий Слепнёв, Николай Каманин, Иван Доронин және Михаил Водопянов, олар 1934 жылғы 13 ақпанда Арктика суларында мұзға қысылып батқан «Челюскин» пароходының экипажын әуеден табысты іздеуге және құтқаруға қатысты. 1936 жылғы 24 шілдеде бірінші рет трансполярлық ұшуды жасаған Валерий Чкаловқа атақ берілді. Валентина Гризодубова – әйел ұшқыш, тікелей қашықтыққа ұшып, халықаралық әйелдер рекордын орнатуы үшін Кеңес Одағының Батыры атанған алғашқы әйел (1938 жылғы 2 қарашада). Совет партизаны Зоя Космодемьянская Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде (1942 жылғы 16 ақпанда) қайтыс болғаннан кейін Кеңес Одағының Батыры атанған алғашқы әйел болды. Сонымен қатар, 100-ден астам адам екі рет марапатталды. Екінші Батыр атағы, яғни Кеңес Одағының Батыры немесе Социалистік Еңбек Батыры атағы, иеленушіге туған қаласына ескерткіш жазуы бар өзінің бейнесі қойылған қола бюст орнатуға мүмкіндік берді. Ұшқыштар Александр Покрышкин мен Иван Кожедуб үш рет Кеңес Одағының Батыры атанды. Үшінші марапат алғандарға Мәскеудегі Советтер сарайының жанында бағаналы тұғырға қола бюст орнатуға рұқсат берілді, бірақ сарай ешқашан салынбады. Леон Троцкийді өлтіргені үшін Мексика түрмесінде 20 жыл қамауда отырған Рамон Меркадер 1961 жылы КСРО-ға көшіп келді және Рамон Лопес атымен КГБ төрағасы Александр Шелепиннен Ленин орденімен және «ерекше еңбегі үшін» Кеңес Одағының Батыры медалімен марапатталды. Төрт рет осы атаққа ие болған жалғыз адамдар – маршал Георгий Жуков пен Леонид Брежнев. Дегенмен, Кеңес Одағының Батыры туралы бастапқы ережеде төртінші атақ көзделмеген, кейінгі іс-әрекеттерге қарамастан, ең көп дегенде үш марапаттамаға рұқсат берілген. Жуков пен Брежнев екеуі де даулы жағдайларда төртінші атағын алды. Атап айтқанда, Жуковқа төртінші атақ заңды бұзу арқылы берілді. Ол 1956 жылғы 1 желтоқсанда 60 жылдығына орай «үлкен жетістіктері үшін» төртінші рет марапатталды. Жуковтың төртінші Батыр медалі 1953 жылы Лаврентий Берияны тұтқындауға қатысқаны үшін берілген деген болжам бар, бірақ бұл дерек тіркелмеген. Брежневтің төрт марапаты оның 60, 70, 72 және 75 жылдық мерекелеріне сыйлық ретінде берілгендіктен, атақтың беделін төмендетті. Мұндай практика 1988 жылы КСРО Жоғарғы Кеңесінің шешімімен тоқтатылды. 1970 жылдарға қарай марапаттың құндылығы төмендеді. Маңызды саяси және әскери тұлғаларға олардың туған күндеріне байланысты, ешқандай ерлік іс-әрекет жасамай тұрып марапаттама берілді. Юрий Гагариннен бастап барлық совет космонавттары, сондай-ақ совет ғарыш бағдарламасына қатысқан капиталистік емес елдердің шетелдік азаматтары әр ұшу үшін Батыр атағын алды, бірақ екі реттен аспады. Жеке тұлғалардан басқа, он екі қала (Батыр қала) және Брест бекінісі (Батыр бекінісі) соғыстағы ұжымдық ерліктері үшін марапатталды.

Кейінгі алушылары

"Кеңес Одағының Батыры" атағын соңғы рет 1991 жылғы 24 желтоқсанда кеңес суға түсушісі, 3-ші рангтың капитаны Леонид Михайлович Солодков, беспрецедентті тереңдікте суға түсу эксперименттеріне жетекшілік еткені және қатысқаны үшін алған. Кеңес Одағының тарап кеткеннен кейін, бұл атақ Ресейде "Ресей Федерациясының Батыры" атағымен, Украинада "Украинаның Батыры" атағымен, ал Беларусьте "Беларусь Батыры" атағымен ауыстырылды. Әзірбайжанның мұрагер ордені – Әзірбайжанның Ұлттық Батыры, Арменияның жеке батырлық медалі – Арменияның Ұлттық Батыры, екеуі де кеңестік үлгіде жасалған.

Төрт рет марапатталған

Леонид Брежнев – КОКП-ның бірінші хатшысы, кейіннен Бас хатшысы (1964–82) және КСРО Жоғарғы Кеңесі Президиумының төрағасы (1960–64 және 1977–82) болды. Оған бір рет Социалистік Еңбек Ері атағы берілді; осы соңғы жетістігі көптеген орыс әзілдерінің нысаны болды. Сондай-ақ Кеңес Одағының маршалы болған. Георгий Жуков – Екінші дүниежүзілік соғыстағы ең маңызды советтік жеңістердің көптегенімен байланысты әскери қолбасшы және саясаткер, Бірінші Белорусь майданының қолбасшысы және Кеңес Одағының маршалы.