Кіріспе

Уильям Пирс Роджерс (23 маусым 1913 - 2 қаңтар 2001) – американдық саясаткер, дипломат және адвокат. Республикалық партия мүшесі Роджерс АҚШ-тың 4-ші бас прокурорының орынбасары (1953–1957) және Дуайт Д. Эйзенхауэр әкімшілігінде 63-ші бас прокурор (1957–1961) қызметтерін атқарды, сондай-ақ Ричард Никсон әкімшілігінде 55-ші мемлекеттік хатшы (1969–1973) болды. Роджерс Никсонның жақын досы болды, бірақ Ұлттық қауіпсіздік жөніндегі кеңесші Генри Киссинджер Роджерстің ықпалын басып озды және 1973 жылдың қыркүйегінде оның орнына Мемлекеттік хатшы болып тағайындалды. Ол 1937 жылы заңгерлік білімі бойынша LL.B. дәрежесін алды, 47 студенттің арасында "Coif орденінің" мүшесі ретінде бесінші орынды иеленді және сол жылы Нью-Йорк адвокатурасын өтті. 1950 жылы Роджерс Нью-Йорк қаласындағы Дуайт, Ройалл, Харрис, Когель және Каски заң фирмасының серіктесі болды. Ол мемлекеттік қызметте болмаған кезде фирмаға қайта оралды. Роджерс Никсонға 1952 жылы Никсонның "Чекерс" сөзін сөйлеуіне әкелген "қара жұмыс" қорына қатысты жанжал бойынша кеңес берді.

1953-1957 жж. - Бас прокурордың орынбасары

Роджерс 1953 жылы президент Дуайт Д. Эйзенхауэрдің әкімшілігіне Бас прокурордың орынбасары болып кірді. Бас прокурордың орынбасары ретінде Роджерс Джулиус пен Этель Розенбергтің тыңшылық қылғаны үшін өлім жазасына кесілуіне қатысты немесе осы процестің қандай екенін білді. Бас прокурордың орынбасары ретінде Роджерс 1957 жылдың күзінде Арканзас штатының Литтл-Рок қаласындағы Орталық орта мектебінде болған интеграциялық дағдарысқа қатысты. Осы лауазымда ол Арканзастың шығыс округінің прокуроры Осро Коббпен бірлесіп, федералдық бұйрықтарды орындау және астанадағы тәртіпті сақтау үшін жұмыс істеді. Кобб өзінің естеліктерінде Роджерстің оны зорлық-зомбылық мүмкіндігі туралы сөйлесуге шақырғанын айтады: "Біздің әңгімеміз абайсырақта болды. Мен ешқашан федералдық әскерлерді қолдануды ұсынған емеспін, ал Роджерс олардың қажеттілігі туралы не ойлайтынымды сұрады. Мен оған үміттенетінімді айттым. Одан кейін, менің таң қалуымды тудыратын, ол: «Олар бұрыннан жолда», - деді."

1957-1961 жж. - Бас прокурор

Роджерс 1957 жылдан 1961 жылға дейін Бас прокурор қызметін атқарды. Ол Эйзенхауэр әкімшілігі кезінде, әсіресе Эйзенхауэрдің екі медициналық дағдарысы кезінде вице-президент Никсонның жақын кеңесшісі болды. Роджерс өзінің басшысы Герберт Брауннелл-младший отставкаға кеткеннен кейін бас прокурор болды, Брауннелл Литтл-Рок орталық жоғары мектебінде сегрегацияны жою жөнінде жұмыс істеген еді. 1958 жылы Литтл-Рок АҚШ үкіметінің талабы бойынша сегрегацияны одан әрі жоюға қарсылық көрсету үшін бір жылға мемлекеттік мектептерін жапты. Сол кезде Роджерс: «Мемлекеттің немесе қоғамның Жоғарғы соттың шешімдерін орындамай, мемлекеттік мектептерді жабуды қалауы қисынсыз» деді. 1959 жылы Мартин Лютер Кинг Кенже Роджерсті Алабама штатындағы қара нәсілді әскери қызметшілердің балаларын қабылдамайтын бастауыш мектептің интеграциясын қолдағаны үшін жоғары бағалады.

1961-1969: үзіліс

Эйзенхауэр әкімшілігінен кейін Роджерс өзінің заң практикасына қайта оралды, енді ол Роджерс & Уэллс деп аталды, және сексен жасқа дейін сол жерде жұмыс істеді. Ол 1964 жылғы «New York Times Co. v. Sullivan» ісінде, Жоғарғы Сотта қаралып өткен мәселеде маңызды рөл атқарды. 1962 жылдан 1963 жылға дейін Роджерс Федералды қалалық кеңесінің төрағасы болды, бұл кеңес Вашингтон қаласының экономикалық дамуы үшін бизнес, қоғамдық, білім беру және басқа да салаларының жетекшілерінен құралған.

1969-1973: Мемлекеттік хатшы

Роджерс Никсон әкімшілігінде мемлекеттік хатшы лауазымына 1969 жылдың 22 қаңтарынан 1973 жылдың 3 қыркүйегіне дейін Дин Расктің орнына тағайындалды. Никсон Мемлекеттік департаментке ұзақ уақыт сенімсіздікпен қарады, оны Трумэн әкімшілігі кезінде либералды дипломаттармен толықты деп айыптады, олардың антикоммунистік көзқарастары жеткіліксіз болды және 1949 жылы «Қытайды жоғалтуға» жауапты деп есептеді. Мемлекеттік департаментке деген жек көрушілігін ескере отырып, Никсон 1969 жылы билікке келгеннен кейін сыртқы саясатын Ұлттық қауіпсіздік кеңесі арқылы жүргізуді қалап, Мемлекеттік департаменттің ықпалын азайтуға тырысты. Никсон Гарвардтан саяси ғылымдар профессоры Генри Киссинджерді ұлттық қауіпсіздік жөніндегі кеңесшісі етіп таңдады, ол тез арада сыртқы істер жөніндегі басты кеңесшісіне айналды. Никсон Роджерсті мемлекеттік хатшылыққа тағайындауының себебі, оның сыртқы істер туралы білімі болмауы және Мемлекеттік департаменттің мүдделерін қорғауға тырыспауы еді. Никсонның 1969 жылдың 20 қаңтарындағы инаугурация күні Роджерске Мемлекеттік департаменттің жетекші сарапшылары жазған әлемдік маңызды мәселелердің толық шолуын қамтитын үлкен томды тапсырды, оның мақсаты жаңа қызметіне дайындау болды. Роджерс таңғалып: «Осының бәрін оқуымды күтесіңдер ме?» – деп сұрады. Роджерстің сыртқы саясат мәселелеріндегі білімінің жетіспеуі және департаментінің мүдделерін қорғауға құлшынбауы салдарынан, оның басшылығымен Мемлекеттік департамент шеттетілді, ал маңызды шешімдер Киссинджердің қатысусыз және тіпті Роджерстің білімінен тыс қабылданды. Кейін Киссинджер Роджерс туралы: «Сыртқы саясаттағы біліміздің жетіспеуіне президентінің сенімділігіне байланысты мемлекеттік хатшы болып тағайындалғандардың саны аз» деді. 1969 жылдың ақпан айында Никсон Камбоджа шекарасынан асып, Вьетконг пен Солтүстік Вьетнамның базаларын бомбалау жоспарларын талқылай бастады, Роджерс бұл ақылға сыймас деп санады, мұндай бомбалау шабуылдары Париждегі бейбіт келіссөздеріне зиян келтіруі мүмкін екенін ескертті. 1969 жылдың 16 наурызында Роджерс Ақ үйде өткен кездесуге қатысты, онда Никсон Камбоджаны жасырын бомбалау жоспары – «Меню» операциясы туралы сөз қозғады. Мемлекеттік департамент сарапшылары Вьетконгқа қару-жарақтардың негізгі көзі Солтүстік Вьетнамнан Лаос арқылы келетін Хо Ши Мин жолы екенін, Камбоджа емес екенін мәлімдегенімен, Роджерс олардың бағалауларын оқымаған. 16 наурыздағы кездесуде Роджерс Камбоджаны бомбалау жоспарына ең әлсіз қарсылық көрсетті, ол келесі күні басталды. Оның маңызды мақсаттарының бірі – 1969 жылдың 3 желтоқсанында «Роджерс жоспары» деп аталған араб-израиль қақтығысында тұрақты бейбітшілікке қол жеткізу үшін күш салу болды. Алайда, оның ықпалы Никсонның сыртқы саясат стратегиясын және оны жүзеге асыруды ұлттық қауіпсіздік жөніндегі кеңесшісі Генри Киссинджер арқылы тікелей Ақ үйде басқаруға деген қатыгездігімен шектелді. 1970 жылдың 21 ақпанында Киссинджер Париждегі шеткі аудандағы бір үйде Солтүстік Вьетнамның дипломаты Ле Дюк Томен құпия кездесу өткізіп, Париждегі ресми бейбіт келіссөздерден тәуелсіз жаңа келіссөздерді бастады. Киссинджер Роджерске Париждегі құпия келіссөздер туралы бір жыл өткен соң, 1971 жылдың ақпан айында ғана хабарлады. 1970 жылдың 23 наурызында Роджерс баспасөзге АҚШ Камбоджаның «таралықсыздығына, егемендігіне және тәуелсіздігіне» ең жоғары құрметпен қарайтынын мәлімдеді, Камбоджаға басып кіру жоспары жоқ екенін нақты айтты. Сол баспасөз конференциясында Роджерс: «Біз жаңа Лон Нол үкіметінен көмек сұрауға ешқандай өтініш түспейді деп күтеміз» деді. Бірақ ол Никсон мен Киссинджердің Камбоджаға шабуыл жасау жоспарларын талқылап жатқанын білмеді. 1970 жылдың 30 сәуірінде АҚШ Камбоджаға басып кірді. 1973 жылдың 15 қазанында Роджерс Никсоннан Президенттік бостандық медалін алды. Сол салтанатта оның әйелі Адэл Роджерске Президенттік азаматтық медаль табыс етілді.

Кейінгі өмірі

Рональд Рейган Роджерске SIOP басқаруындағы американдық ядролық күштердің командалық оқуындағы IVY LEAGUE 82 (1982 жылдың наурызы) АҚШ президентінің рөлін ойнауды ұсынды. Роджерс ғарыш шаттлы «Челленджердің» жарылысын тергеуді жетекшілік етті. Роджерс комиссиясы NASA басшылығын ғарыш шаттлы бағдарламасындағы қауіпсіздік шараларын сақтамауы үшін сынға алған тұңғыш комиссия болды. Роджерстің комиссия мүшелерінің арасында ғарышкерлер Нил Армстронг пен Салли Райд, Әуе күштерінің генералы Дональд Кутина және физик Ричард Файнман болды. Роджерс 1999 жылы бірігу нәтижесінде қазір Клиффорд Ченс Роджерс & Уэллс деп аталған заң фирмасының Вашингтон кеңсесінде өмірінің соңына дейін бірнеше ай жұмыс істеді.

Жеке өмір

Роджерс Адель Лэнгстонға (1911 жылдың 15 тамызы – 2001 жылдың 27 мамыры) үйленді, ол Корнелл университетінде онымен оқысқан құрбысы еді. Олардың төрт баласы болды. Роджерс Арлингтон ұлттық зиратына жерленді.

Мұра

2001 жылы Роджерс отбасы Корнелл құқық кітапханасына Уильям мен Адель Роджерстің өмірін, көбінесе 1969 жылдан 1973 жылға дейінгі кезеңді көрсететін материалдарды табыс етті.