АҚШ Әскери-теңіз күштерінің «Теннесси» классы зы броненосцы

Кіріспе

АҚШ-тың Теннесси класты бронекері USS North Carolina (ACR 12/CA 12) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің бронекері. Кеме Ньюпорт Ньюс кеме құрылысы компаниясында салынды. Ол 1905 жылдың наурыз айында жаттырылды, 1906 жылдың қазан айында суға түсірілді және 1908 жылдың мамыр айында қолданысқа берілді. АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін салынған соңғы бронекрейсерлер класы болған Солтүстік Каролина және оның бауырлары төрт зеңбірекпен қаруланды, және ең жоғары жылдамдыққа ие болды. Солтүстік Каролина өзінің қызметінің көп бөлігін Атлант мұхиты мен Кариб теңізінде оқу-жаттығулар өткізуге және шетелдерге сапарлар жасауға жұмсады. Ол екі рет Жерорта теңізіндегі қысқа мерзімді миссияларға қатысты, алғашқысы 1909 жылы Осман империясындағы американдық азаматтарды қорғау үшін, екіншісі Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде, аймақтағы бейтарап американдық азаматтарды қорғау үшін болды. 1917 жылдың сәуір айында АҚШ соғысқа қатысқаннан кейін Солтүстік Каролина АҚШ-тың шығыс жағалауындағы әскер тасымалдау кемелерін сүйемелдеуге пайдаланылды. Соғыстан кейін, 1918 жылдың соңы мен 1919 жылдың басында ол Америка экспедициялық корпусының сарбаздарын Франциядан қайтару үшін пайдаланылды. 1920 жылы кеме өзінің бастапқы атын жаңа линкорға беру үшін Шарлотта деп аталды және келесі жылы қызметтен босатылды. 1930 жылдың қыркүйегінде ол металл тескілеріне сатылып, содан кейін бұзылып тасталды.

Дизайн

Солтүстік Каролинаның ұзындығы 154 метр (504 фут), ені 22 метр (72 фут) және суға бату тереңдігі 8 метр (25 фут) болатын. Ол қалыпты жағдайда және толық жүктемеде қозғалды. Кемені екі 4 цилиндрлі, тік үш есе кеңейтілген бу машинасы қозғалтты, буды он алты көмірмен жұмыс істейтін Babcock & Wilcox су түтік қазандықтары арқылы төрт түтікке біріктірілген. Машиналардың қуаты жоғары жылдамдығы сағатына шамамен болды. Ол 914 офицер мен матростан тұратын экипажға ие болды. Көмірді сақтау сыйымдылығы тоннаға дейін жететін, бұл оған сағатына жылдамдықпен теңізде жүзуге мүмкіндік берді. Бастапқыда әскери мачталармен жабдықталған Солтүстік Каролина 1911 жылы алдыңғы мачтасын торлы мачтамен ауыстырды. Солтүстік Каролинаның негізгі қаруы екі екі зеңбірек мұнарасында орналасқан төрт 40 калибрлі Mark 3 зеңбірек болды, біреуі алдыңғы, біреуі артқы жақта. Бұларға қосалқы қару ретінде казематтарда орналасқан 40 калибрлі Mark 8 зеңбіректерінен тұратын 16 зеңбірек қосылды, әр жағынан сегізден. Торпедалық катерлерге қарсы қорғаныс үшін ол казематтарда немесе корпустағы спонсондарда орналасқан бір тіреуішті тұғырларда жиырма екі 50 калибрлі зеңбірек тасыды. Сонымен қатар, он екі 3 фунттық автоматты және төрт 1 фунттық автоматты зеңбіректерді қоса алғанда, түрлі кіші қарулар да болды. Басқа да заманауи броненосстық крейсерлер сияқты, ол да корпусының су сызығынан төмен орналасқан төрт торпеда түтігімен қаруланды. Солтүстік Каролинаны Krupp цементтелген болат және ескі Harvey болат комбинациясымен қорғады. Кеменің бронелі белдеуі қалыңдығында болды, ал бронелі палубаның максималды қалыңдығы 3 дюйм (76 мм) болды. Басты зеңбірек мұнараларының алдыңғы беттері, сондай-ақ басқару мұнарасының қабырғалары да осы қалыңдыққа ие болды.

Қызмет тарихы

Солтүстік Каролина кемесінің қадағы 1905 жылғы 21 наурызда Вирджиния штатының Ньюпорт Ньюс қаласындағы «Ньюпорт Ньюс Шипбилдинг» кеме жасау шебінде салынды. 1906 жылғы 6 қазанда суға түсірілді, және толық жабдықталып аяқталғаннан кейін 1908 жылғы 7 мамырда флотқа қабылданып, құрамына кірді. Одан кейін АҚШ-тың шығыс жағалауында, Кариб теңізіне дейін тестілеу сапарына шықты. АҚШ-қа оралғаннан кейін, президенттікке сайланған Уильям Говард Тафтты Панама каналына, құрылысы әлі аяқталмаған саяхатқа алып жүрді. Бұл сапар 1909 жылғы қаңтар-ақпан айларында өтті. 23 сәуірден бастап Солтүстік Каролина Осман империясындағы ішкі тәртіпсіздіктерден АҚШ азаматтарын қорғау мақсатымен Жерорта теңізінде саяхат бастады. 17 мамырда Аданада кеме армян халқына қарсы жасалған қырғын салдарынан зардап шеккен ауру және жаралы армяндарға медициналық көмек көрсету үшін жағалауға десант тобын жіберді. Солтүстік Каролина сонымен қатар, Жерорта теңізінің шығысындағы патрульді жалғастырмас бұрын, жағдайды жақсарту үшін азық-түлік, су және басқа да қажетті жабдықтарды жіберді. 3 тамызда АҚШ-қа оралды. Келесі сегіз жыл бойы Солтүстік Каролина Атлант мұхиты мен Кариб теңізінде оқу-жаттығулар жүргізіп, аймақтағы басқа елдерге барып, елдің туын көрсетті. 1910 жылғы мамыр және маусым айларында Аргентинаның тәуелсіздігінің 100 жылдығын тойлауға қатысып, АҚШ-ты ұсынып, содан кейін 1911 жылғы маусым және шілде айларында Венесуэланың 100 жылдығын тойлады. 1911 жылғы шілде және тамыз айларында АҚШ-тың соғыс министрі Генри Л. Стимсонды Кариб аймалына саяхатқа алып шықты, Пуэрто-Рико, Санто-Доминго, Куба және Панама каналында тоқтады. Сондай-ақ, 1898 жылы Кубаның Гавана қаласында қираған «Майн» бронекерінен қалған қалдықтарды елге қайтаруға көмектесті. Оның алғашқы мансабының қалған бөлігі оқиғасыз өтті. 1914 жылғы 7 тамызда Еуропада Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Солтүстік Каролина Жерорта теңізіндегі аймақтағы әлі бейтарап АҚШ азаматтарын қорғау үшін патрульдік миссияға жіберілді. 18 маусымда Бостонға оралғанға дейін Яффа, Бейрут және Александрия қалаларын аралады. Содан кейін кеме Флорида штатының Пенсакола қаласына барып, 9 қыркүйекте теңіз авиациясымен тәжірибе жүргізу үшін келді. 5 қарашада жүріп тұрған кемеден катапульта арқылы ұшақты ұшырған алғашқы кеме болды; бұл сынақтар 1940 жылдарға дейін линкорлар мен крейсерлерде ұшақ катапульталарын кеңінен пайдалануға әкелді. 1917 жылғы 6 сәуірде АҚШ-тың Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқаннан кейін Солтүстік Каролина Норфолк пен Нью-Йорк арасында жүретін әскер тасымалдау кемелеріне сүйемелдеуші ретінде жұмыс істеді. 1918 жылғы желтоқсаннан бастап, соғыс аяқталғаннан кейін американдық экспедициялық корпусынан американдық әскерлерді елге қайтаруға көмектесті; бұл жұмыс 1919 жылғы шілдеге дейін жалғасты. 1920 жылғы 7 маусымда Солтүстік Каролинаның аты Шарлотта деп өзгертілді, осылайша оның есімі құрылысы жүріп жатқан жаңа «Оңтүстік Дакота» класындағы соғыс кемесіне берілуі мүмкін болды. Шарлотта жаңа атымен қысқа ғана уақыт қызмет етті, содан кейін 1921 жылғы 18 ақпанда Вашингтон штатының Бремертон қаласындағы Пьюгет-Саунд әскери-теңіз базасында қызметтен босатылды. 1930 жылғы 15 шілдеде әскери-теңіз кемелерінің тізілімінен алынып тасталды және 29 қыркүйекте металл тескілеріне сатылды.

The keel for North Carolina was laid down at the Newport News Shipbuilding shipyard in Newport News, Virginia, on 21 March 1905. She was launched on 6 October 1906, and after completing fitting out, was commissioned into the fleet on 7 May 1908. She thereafter began a shakedown cruise along the eastern coast of the United States, down to the Caribbean Sea. After returning to the United States, she embarked President elect William Howard Taft for a tour of the Panama Canal, then still under construction. The voyage lasted from January to February 1909. Starting on 23 April, North Carolina began a cruise in the Mediterranean Sea to protect United States citizens from domestic unrest in the Ottoman Empire. While in Adana on 17 May, the ship sent a landing party ashore to render medical aid to sick and wounded Armenians who had been attacked in an anti Armenian massacre. North Carolina also sent food, water, and other supplies to help the situation, before continuing her patrol in the eastern Mediterranean. She returned to the United States on 3 August. For the next eight years, North Carolina conducted training exercises in the Atlantic Ocean and the Caribbean and visited other countries in the region to show the flag. She represented the United States at Argentina's centennial celebration of its independence in May and June 1910, followed by Venezuela's centennial in June and July 1911. She carried the United States Secretary of War, Henry L. Stimson, on a tour of the Caribbean, stopping in Puerto Rico, Santo Domingo, Cuba, and the Panama Canal in July and August 1911. She also assisted in the repatriations of remains from the armored cruiser Maine, which had been destroyed in Havana, Cuba, in 1898. The rest of her early career passed uneventfully. On 7 August 1914, as World War I broke out in Europe, North Carolina was sent on a patrol in the Mediterranean to protect then still neutral United States citizens in the region. She visited Jaffa, Beirut, and Alexandria before returning to Boston on 18 June, where she underwent an overhaul. The ship thereafter went to Pensacola, Florida, where she arrived on 9 September, to conduct experiments with naval aviation. She became the first ship to launch an aircraft using a catapult while underway on 5 November; these tests led to the widespread use of aircraft catapults aboard battleships and cruisers through the 1940s. Following the United States' entry into World War I on 6 April 1917, North Carolina was employed as an escort for troop ships traveling between Norfolk and New York. Starting in December 1918, after the war had ended, she assisted in the repatriation of American soldiers from the American Expeditionary Force; this effort lasted until July 1919. On 7 June 1920, North Carolina was renamed Charlotte so that her name could be used for a new South Dakota class battleship then under construction. Charlotte remained in service only briefly under her new name before being decommissioned on 18 February 1921 at the Puget Sound Navy Yard in Bremerton, Washington. She was stricken from the Naval Vessel Register on 15 July 1930 and was sold for scrap on 29 September.