Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер
British politician
Томас Спринг Райс, 1-ші Брэндон бароны Монтейгл (8 ақпан 1790 – 7 ақпан 1866) – британдық виг саясаткері, 1835 жылдан 1839 жылға дейін Қаржы министрі қызметін атқарған.
Thomas Spring Rice, 1st Baron Monteagle of Brandon, (8 February 17907 February 1866) was a British Whig politician, who served as Chancellor of the Exchequer from 1835 to 1839.
Өмірбаян
Спринг Райс Мунстерде кең аумақтарға ие болған белгілі англо-ирландтық отбасында дүниеге келді. Ол Стивен Эдвард Райстың (1831 жылы қайтыс болған) үш баласының бірі болды, Маунт Тренчард үйінің иесі, және Кэтрин Спринг, Балликриспин мен Кастлемейннің Томас Спрингінің қызы және мұрагері, Керри округі, Суффолк Спринг әулетінің ұрпағы. Ол Ирландияның бас қазынасының бароны және жетекші якобит Сэр Стивен Райс (1637–1715) пен Керридің 14-ші рыцары Сэр Морис Фицджеральдтың шөбересі болды. Оның жалғыз үйленген қарындасы Мэри, католик дініне өткен ақын Обри Томас де Вере мен либералдық парламент депутаты Сэр Стивен де Вере, 4-ші баронеттің анасы болды. Спринг Райстың әкесі Эдвард отбасын рим-католик дінінен Ирландияның Англикан шіркеуіне ауыстырып, мүлігінің бөлініп кетіп қалуын болдырмақ болды. Спринг Райс Кембридждегі Тринити колледжінде білім алып, кейін Линкольн Иннінде заңды оқыды, бірақ адвокаттыққа қабылданбады. Оның отбасы Ирландия мен Ұлыбританияда саяси жақындықтарға ие болды, ал оны заңдас әкесі Лорд Лимерик парламентке сайлануға ынталандырды.
Spring Rice was born into a notable Anglo Irish family, which owned large estates in Munster. He was one of the three children of Stephen Edward Rice (died 1831), of Mount Trenchard House, and Catherine Spring, daughter and heiress of Thomas Spring of Ballycrispin and Castlemaine, County Kerry, a descendant of the Suffolk Spring family. He was a great grandson of Sir Stephen Rice (1637–1715), Chief Baron of the Irish Exchequer and a leading Jacobite, and Sir Maurice FitzGerald, 14th Knight of Kerry. His only married sister, Mary, was the mother of the Catholic converts Aubrey Thomas de Vere, poet, and the Liberal Member of Parliament, Sir Stephen de Vere, 4th Baronet. Spring Rice's grandfather, Edward, had converted the family from Roman Catholicism to the Anglican Church of Ireland, to save his estate from passing in gavelkind. Spring Rice was educated at Trinity College, Cambridge, and later studied law at Lincoln's Inn, but was not called to the Bar. His family was politically well connected, both in Ireland and Great Britain, and he was encouraged to stand for Parliament by his father in law, Lord Limerick.
Саяси мансап
Спринг Райс алғаш рет 1818 жылы Лимерик қаласында сайлауға түсті, бірақ торилердің қолдаушысы Джон Верекер одан 300 дауыспен озып кетті. 1820 жылы ол орынды жеңіп алып, Парламентке енді. Ол өзін Даниэль О’Коннеллдің радикалды ұлтшыл саясатына қарсы тұрған, ирланд және экономикалық мәселелерде сарапшылығымен танымал, орташа реформатор ретінде көрсетті. 1824 жылы ол Ирландиядағы ординанс зерттеуін құрған комиссияны басқарды. Спринг Райстың Парламенттегі шешенді дебаты оны жетекші вигтердің назарына іліктірді және ол Лансдаун маркизінің қамқорлығына ие болды. Осының нәтижесінде 1827 жылы Спринг Райс Джордж Каннинг пен лорд Годеричтің басшылығымен Ирландия істері жөніндегі мемлекеттік хатшының орынбасары болды. Бұл Спринг Райстың католиктердің эмансипациясын кейінге қалдыруын қабылдауын талап етті, бұл саясатты ол қатты қолдады. Спринг Райс 1830-1834 жылдары лорд Грейдің басшылығымен Қазынашылықтың бірлескен хатшысы қызметін атқарды. 1832 жылғы реформадан кейін ол 1832-1839 жылдар аралығында Кембриджді ұсынуға сайланды. 1834 жылдың маусымында Грей Спринг Райсты соғыс және колониялар жөніндегі мемлекеттік хатшы етіп тағайындады, ол кабинетке де кірді, және шілдеде лорд Мельбурн премьер-министр болғанда осы лауазымын сақтап қалды. Өмірі бойы берік одақтас болған Спринг Райс 1834 жылы Дэниел О’Коннеллдің 1800 жылғы Одақ актілерін жоюға жасаған парламенттік қарсылығын жетекшілік етті. 1834 жылдың 23 сәуірінде ол Ирландияның атын «Батыс Британия» деп өзгертуді ұсынды. Парламентте ол құлдықты жою және мемлекеттік қолдаумен білім беруді енгізу сияқты мәселелерді жақтады. 1834 жылдың қарашасында виг үкіметі құлағаннан кейін Спринг Райс 1835 жылдың басында Парламенттің спикері болуға үміттенеді. 1835 жылдың сәуірінде вигтер Мельбурн басшылығымен қайта билікке келгенде Спринг Райс Қазынашылық канцлері болды. Канцлер ретінде Спринг Райс егін шіруі, Солтүстік Америкадағы экономикалық дағдарыс және көтеріліс сияқты қиындықтарға тап болды, бұл үлкен дефициттерге және үкіметке қатты қысымға әкелді. Оның 1837 жылғы шіркеу салығы туралы заң жобасы тез арада тоқтатылды, ал Ирландия банкінің жарғысын қайта қарау әрекеті сәтсіз аяқталды. Канцлер ретінде бақытсыз болған Спринг Райс спикер болуға тағы да тырысты, бірақ тағы да сәтсіз болды. Ол қатал адам болды, лорд Мельбурн оны «егжей-тегжейге тым көп берілген және кең көзқарасы жоқ» деп сипаттады. 1839 жылы кеңседен кеткеннен кейін Спринг Райс үкіметтің көптеген проблемаларының күнәлігіне айналды. Сол жылы ол Керри графтығындағы Брэндон бароны Монтеагл атанды, бұл атақ бұрын оның атасы сэр Стивен Райске арналған еді. Брэндон бароны Монтеагл 1835 жылдан 1865 жылға дейін Қазынашылықтың бас контроллері болды, лорд Ховик бастапқыда осы лауазымды сақтауға қарсы болса да. Монтеагл қазынашылықтың қазынашылықты бақылауына қатысты үкіметтен ерекшеленді, және ол қайтыс болған кезде ескі қазынашылықты тарату туралы шешім қабылданды. Ол дінге берілген англикан болғанымен, католиктердің эмансипациясын қолдағандығы үшін көптеген ирландтардың, олардың көпшілігі рим католиктерінің, құрметіне ие болды. Ол Ирландиядағы жақсы округтік басқару үшін күресті, осы мәселеге көптеген ирланд ұлтшылдары бейжай қараған кезде. 1840 жылдардағы Ұлы ашаршылық кезінде Спринг Райс өзінің жалға алушыларының қиын жағдайына мейірімділікпен жауап берді. Ол өз иеліктерінде жүргізген жақсарту шаралары отбасын банкротқа дейін жеткізді және оның қаржылық жағдайын екінші некеден алған қалыңдығы ғана құтқарып қалды. Оның құрметіне Лимериктегі Халық саябағында ескерткіш орнатылған. Дегенмен, Ирландияда Спринг Райстың беделі толығымен жақсы емес. Ирландиядан көшіп кетуге көмектесу туралы кітапта (үй иесі жалға алушыларының АҚШ-қа немесе Австралияға өтуіне ақы төлеген процесте) жазушы Джерард Моран Спринг Райс осы практикаға қатысқан деп болжады. 1838 жылы ол өзінің жалға алушыларының қайықпен Солтүстік Америкаға жөнелгеніне «көмектескені» туралы жазылған, осылайша ол өз жерлерін пайдалануға мүмкіндік алды. Алайда, Спринг Райс Британ аралдарында мемлекеттік көмекпен көшіп кетуді қолдағандығы туралы да жазылған, бұл Моранның Спринг Райс әрекеттерін түсіндіруі толыққанды дұрыс емес екенін көрсетеді. Антарктидадағы Монтеагл тауы мен Жаңа Оңтүстік Уэльстегі Монтеагл округі Спринг Райс құрметіне аталған.
Spring Rice first stood for election in Limerick City in 1818 but was defeated by the Tory incumbent, John Vereker, by 300 votes. He won the seat in 1820 and entered the House of Commons. He positioned himself as a moderate unionist reformer who opposed the radical nationalist politics of Daniel O'Connell, and became known for his expertise on Irish and economic affairs. In 1824 he led the committee which established the Ordnance Survey in Ireland. Spring Rice's fluent debating style in the Commons brought him to the attention of leading Whigs and he came under the patronage of the Marquess of Lansdowne. As a result, Spring Rice was made Under Secretary of State for the Home Department under George Canning and Lord Goderich in 1827, with responsibility for Irish affairs. This required Spring Rice to accept deferral of Catholic Emancipation, a policy which he strongly supported. Spring Rice then served as joint Secretary to the Treasury from 1830 to 1834 under Lord Grey. Following the Reform Act 1832, he was elected to represent Cambridge from 1832 to 1839. In June 1834, Grey appointed Spring Rice Secretary of State for War and the Colonies, with a seat in the cabinet, a post he retained when Lord Melbourne became Prime Minister in July. A strong and vocal unionist throughout his life, Spring Rice led the Parliamentary opposition to Daniel O'Connell's 1834 attempt to repeal the Acts of Union 1800. In a six hour speech in the House of Commons on 23 April 1834, he suggested that Ireland should be renamed 'West Britain'. In the Commons, he championed causes such as the worldwide abolition of slavery and the introduction of state supported education. The Whig government fell in November 1834, after which Spring Rice attempted to be elected Speaker of the House of Commons in early 1835. When the Whigs returned to power under Melbourne in April 1835, Spring Rice was made Chancellor of the Exchequer. As Chancellor, Spring Rice had to deal with crop failures, a depression and rebellion in North America, all of which created large deficits and put considerable strain on the government. His Church Rate Bill of 1837 was quickly abandoned and his attempt to revise the charter of the Bank of Ireland ended in humiliation. Spring Rice, unhappy as Chancellor, again tried to be elected as Speaker, but failed. He was a dogmatic figure, described by Lord Melbourne as "too much given to details and possessed of no broad views". Upon his departure from office in 1839, Spring Rice had become a scapegoat for the government's many problems. That same year he was raised to the peerage as Baron Monteagle of Brandon, in the County of Kerry, a title intended earlier for his ancestor, Sir Stephen Rice. Lord Monteagle of Brandon was also Comptroller General of the Exchequer from 1835 to 1865, despite Lord Howick's initial opposition to the maintenance of the office. Monteagle differed from the government regarding the exchequer control over the treasury, and the abolition of the old exchequer was already determined upon when he died. Although a pious Anglican, his support for Catholic emancipation won him the favour of many Irishmen, most of whom were Roman Catholic. He led the campaign for better county government in Ireland at a time when many Irish nationalists were indifferent to the cause. During the Great Famine of the 1840s, Spring Rice responded to the plight of his tenants with benevolence. The ameliorative measures he implemented on his estates almost bankrupted the family and only the dowry from his second marriage saved his financial situation. A monument in honour of him still stands in the People's Park in Limerick. Even so, Spring Rice's reputation in Ireland is not entirely favourable. In a book regarding assisted emigration from Ireland (a process in which a landlord paid for their tenants' passage to the United States or Australia), writer Gerard Moran has suggested that Spring Rice was engaged in the practice. In 1838, he is recorded as having 'helped' a boat load of his tenants depart for North America, thereby allowing himself the use of their land. However, Spring Rice is also recorded as having been in support of state assisted emigration across the British Isles, suggesting that Moran's interpretation of Spring Rice's actions is not fully accurate. Mount Monteagle in Antarctica and Monteagle County in New South Wales were named in honour of Spring Rice.
Отбасы
Брэндон лорды Монтейгл екі рет үйленген. Ол 1811 жылы Лимерик графы Эдмунд Перидің қызы, леди Теодосия Периге үйленді. Ол кезде оның жасы 21-де болды, және бұл неке оның университеттегі оқуын мерзімінен бұрын тоқтатуға себеп болды. Олардан бес ұл және үш қыз дүниеге келді:
Lord Monteagle of Brandon was married twice. He married firstly Lady Theodosia Pery, daughter of Edmund Pery, 1st Earl of Limerick, in 1811. He was just 21 at the time, and this marriage prematurely ended his university career. It produced five sons and three daughters:
Куаныш. Теодосия Алисия Эллен Фрэнсис Шарлотта Спринг Райс (2 қаңтар 1891 жылы қайтыс болды), 1839 жылы сэр Генри Тейлорға үйленді. Куаныш. Мэри Алисия Пери Спринг Райс (11 мамыр 1875 жылы қайтыс болды), 1837 және 1841 жылдар аралығында Виктория патшайымының құрметті қызметшісі болды. 1841 жылы Джеймс Маршаллға тұрмысқа шықты. Куаныш. Кэтрин Энн Люси Спринг Райс (23 шілде 1853 жылы қайтыс болды), 1837 жылы Генри Маршаллға үйленді. Куаныш. Стивен Эдмунд Спринг Райс (31 тамыз 1814 – 9 мамыр 1865), 1839 жылы Эллен Фререге үйленді. Ол 1837 жылы Лимерик округінің жоғары шерифі болды. Куаныш. Чарльз Уильям Томас Спринг Райс (10 қаңтар 1819 – 13 шілде 1870), 1855 жылы Элизабет Маршаллға үйленді. Ол Сыртқы істер министрлігінің орынбасары болды. Куаныш. Эдмунд Генри Фрэнсис Луис Спринг Райс (31 наурыз 1821 – 16 қаңтар 1887), 1870 жылы Маргарет Литтлге үйленді. Куаныш. Обри Ричард Спринг Райс (15 тамыз 1822 – 29 қараша 1897), 1852 жылы Энн Джон Милдмейге үйленді. Куаныш. Уильям Сесил Спринг Райс (1 қараша 1823 – 11 тамыз 1880), отбасы құрмай қайтыс болды. 1839 жылы бірінші әйелі қайтыс болғаннан кейін, Монтейгл 1841 жылы Лидс қаласындағы өнеркәсіпші Джон Маршаллдың қызы Марианнаға екінші рет үйленді. Бұл одақ отбасына қажетті қаржыны әкелді, Спринг Райске Ирландиядағы Маунт-Тренчард поместьесі мен Лондондағы үйін сақтап қалуға мүмкіндік берді. Брэндон лорды Монтейгл 1866 жылдың ақпанында 75 жасында қайтыс болды, оның барондық атағы үлкен ұлы, куаныш. Стивен Эдмунд Спринг Райстың ұлы Томас Спринг Райске көшті.
Hon. Theodosia Alicia Ellen Frances Charlotte Spring Rice (died 2 January 1891), married Sir Henry Taylor in 1839. Hon. Mary Alicia Pery Spring Rice (died 11 May 1875), served as a Maid of Honour to Queen Victoria between 1837 and 1841. Married James Marshall in 1841. Hon. Catherine Anne Lucy Spring Rice (died 23 July 1853), married Henry Marshall in 1837. Hon. Stephen Edmund Spring Rice (31 Aug 18149 May 1865), married Ellen Frere in 1839. He was High Sheriff of County Limerick in 1837. Hon. Charles William Thomas Spring Rice (10 Jan 181913 July 1870), married Elizabeth Marshall in 1855. He was Assistant Under Secretary of State for Foreign Affairs. Hon. Edmund Henry Francis Louis Spring Rice (31 Mar 182116 January 1887), married Margaret Little in 1870. Hon. Aubrey Richard Spring Rice (15 Aug 182229 November 1897), married Anne John Mildmay in 1852. Hon. William Cecil Spring Rice (1 Nov 182311 August 1880), died unmarried. After his first wife's death in 1839, Monteagle married secondly Marianne, daughter of the Leeds industrialist John Marshall, in 1841. This union brought much needed money into the family, allowing Spring Rice to maintain his Mount Trenchard estate in Ireland and a London house. Upon Lord Monteagle of Brandon's death in February 1866, aged 75, he was succeeded in the barony by his grandson Thomas Spring Rice, the son of his eldest son Hon. Stephen Edmund Spring Rice.