Кіріспе

Истакалько (Iztacalco) – Мексика қаласындағы аудан (demarcación territorial). Ол орталық-шығыс аймағында орналасқан және қаланың ең кішкентай ауданы болып табылады. Аймақтың тарихы 1309 жылы Текскоко көліндегі Истакалько аралына мексикалықтар қоныстанғаннан басталады, олар кейіннен Теночтитлан қаласын құрған, Codex Xolotl бойынша. Аралдық қауым отарлық дәуірде шағын және оқшауланған күйінде қалды, бірақ Мексика алқабындағы суды тоқтату жобалары оны қоршаған көлді кептіріп тастады. Аймақ 20 ғасырдың бірінші жартысына дейін чинампа деп аталатын жасанды аралдармен және каналдармен бөлінген шағын қауымдастықтардың жиынтығына, сондай-ақ қатты егістік жерлерге айналды. Саяси тұрғыдан алғанда, аймақ бірнеше рет қайта ұйымдастырылды, алғаш рет 1862 жылы құрылып, ал қазіргі аудан 1929 жылы құрылды. Бүгінде барлық каналдар мен егістік жерлер құрғап, қалалық аймаққа айналды. Бұл қаланың ең тығыз қоныстанған және екінші ең өнеркәсіптік дамыған ауданы.

Аудан

Изтакалко ауданы Мексика қаласының шығыс орталық бөлігінде орналасқан. Ол Венустиано Карранса, Изтапалапа және Бенито Хуарес аудандарымен, сондай-ақ Мексика штатының Незауалькойотль муниципалитетімен шектеседі. Бұл қаланың ең кішкентай ауданы. Аумағы отыз сегіз "колония" немесе "баррио" деп аталатын ауданға бөлінген, сонымен қатар 220 ірі тұрғын үй кешендері бар. Аудан әкімшілігі Рамос Миллан ауданындағы Рио Чурубуско даңғылында орналасқан.

Тарихи орталығы

Қалалық округ толығымен урбанизацияланғанымен, аймақтың ауылдық өткенінің іздері әлі де бар, әсіресе тарихи орталықта, бұрынғы Текскоко көліндегі бастапқы аралға сәйкес келеді. Бұл аймақ әлі күнге дейін баррио деп аталатын алты ауданға бөлінеді: Санта-Круз, Ла-Асунсьон, Сан-Мигель, Лос-Рейес, Запотла, Сан-Франциско-Сикальтонго және Сантьяго, сондай-ақ Санта-Анита Закатлалманко-Уэуэтль деп аталатын аймаққа да бөлінген. Олардың көпшілігі Кальзада-де-ла-Вига бойында орналасқан. Баррио де Санта-Круз бүкіл округтың ең көне құрылыстарының біріне ие. Олардың бірі – Амадор Астлан көшесінде орналасқан Санта-Круз шапылы. Оның вегетативтік өрнектермен безендірілген Соломондық бас порталы бар. Бір қабатты және күмбезді нишамен жабылған. Ішінде күміс жапырақтан жасалған негізгі тұғыр орналасқан, ол күміспен қапталған ағаштан жасалған айқышпен және 1748 жылғы Мәсіхтің құдайлық азабының суретімен әсемделген. Шапыл 1972 жылы тарихи ескерткіш деп жарияланды. Эрмита де ла Круз Ауыл шаруашылығы көшесінде орналасқан. Оны 16 ғасырдың басында францискандықтар салған және 1955 жылы тарихи ескерткіш ретінде тіркелген. Ішінде бұршақ қамырынан жасалған денені бейнелейтін тұғыр бар. Сондай-ақ, Гвадалупалық Марияның суреті де ілулі тұр. Бұл барриода 18 және 19 ғасырлардан қалған бірнеше үйлер мен басқа да құрылыстар бар. Баррио де Сантьяго 18 ғасырға жататын Сантьяго Апостол шіркеуімен ерекшеленеді. Оның фасады дерлік қисықсыз, көлденең төртбұрышты және тезонтле тасымен қапталған. Фасадтың екі жағында жұқа қоңырау мұнаралары орналасқан. Бас кіреберіс екі пилястрмен қолдау көрсетілген құмтастан жасалған қарапайым аркамен белгіленген, ал аркада теңіз қабығы бейнеленген. Осы кіреберістің үстінде сағат орналасқан. Ішкі кеңістік көптеген витражды терезелердің арқасында жарыққа толы. Онда бір үйдің үстінде жарқырап тұрған күн бейнеленген. Үйдің ішінде тұздың бір түйіршігі және жаңбыр тамшыларының іздерін көрсететін екі белгі бар. Бұл орын 19 ғасырдың ең танымал мерекелерінің бірі – Виернес де Долорес (Қайғылы Марияның жұмасы), сондай-ақ Фьеста де лас Флорес (Гүлдер мерекесі) өту ортасы болған. 1915 жылдан бастап денсаулық сақтау қағидаларына байланысты канал қозғалыс үшін жабылып, қазіргі негізгі жолға айналдырылды, бұл процесс 1930 жылдары аяқталды. Мексика қаласының кеңеюі 20 ғасырдың басында округке жетті. Каналдар толтырылғаннан кейін олар қазірге дейін сақталған негізгі жолдарға айналдырылды. Канал де ла Вига енді Кальзада де ла Вига деп аталады.