Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Истакалько (Iztacalco) – Мексика қаласындағы аудан (demarcación territorial). Ол орталық-шығыс аймағында орналасқан және қаланың ең кішкентай ауданы болып табылады. Аймақтың тарихы 1309 жылы Текскоко көліндегі Истакалько аралына мексикалықтар қоныстанғаннан басталады, олар кейіннен Теночтитлан қаласын құрған, Codex Xolotl бойынша. Аралдық қауым отарлық дәуірде шағын және оқшауланған күйінде қалды, бірақ Мексика алқабындағы суды тоқтату жобалары оны қоршаған көлді кептіріп тастады. Аймақ 20 ғасырдың бірінші жартысына дейін чинампа деп аталатын жасанды аралдармен және каналдармен бөлінген шағын қауымдастықтардың жиынтығына, сондай-ақ қатты егістік жерлерге айналды. Саяси тұрғыдан алғанда, аймақ бірнеше рет қайта ұйымдастырылды, алғаш рет 1862 жылы құрылып, ал қазіргі аудан 1929 жылы құрылды. Бүгінде барлық каналдар мен егістік жерлер құрғап, қалалық аймаққа айналды. Бұл қаланың ең тығыз қоныстанған және екінші ең өнеркәсіптік дамыған ауданы.
Iztacalco (istaˈkalko) is a borough (demarcación territorial) in Mexico City. It is located in the central eastern area and it is the smallest of the city's boroughs. The area's history began in 1309 when the island of Iztacalco, in what was Lake Texcoco, was settled in 1309 by the Mexica who would later found Tenochtitlan, according to the Codex Xolotl. The island community would remain small and isolated through the colonial period, but drainage projects in the Valley of Mexico dried up the lake around it. The area was transformed into a maze of small communities, artificial islands called chinampas and solid farmland divided by canals up until the first half of the 20th century. Politically, the area has been reorganized several times, being first incorporated in 1862 and the modern borough coming into existence in 1929. Today, all of the canals and farmland are dried out and urbanized as the most densely populated borough and the second most industrialized.
Аудан
Изтакалко ауданы Мексика қаласының шығыс орталық бөлігінде орналасқан. Ол Венустиано Карранса, Изтапалапа және Бенито Хуарес аудандарымен, сондай-ақ Мексика штатының Незауалькойотль муниципалитетімен шектеседі. Бұл қаланың ең кішкентай ауданы. Аумағы отыз сегіз "колония" немесе "баррио" деп аталатын ауданға бөлінген, сонымен қатар 220 ірі тұрғын үй кешендері бар. Аудан әкімшілігі Рамос Миллан ауданындағы Рио Чурубуско даңғылында орналасқан.
The borough of Iztacalco is located in the east center of Mexico City bordering Venustiano Carranza, Iztapalapa and Benito Juárez boroughs, as well as the Mexico State municipality of Nezahualcoyotl It is the smallest of the city's boroughs. The territory is divided into thirty eight neighborhoods called “colonias” or “barrios” along with 220 major apartment complexes. The borough hall is located on Avenida Rio Churubusco in the Ramos Millán neighborhood.
Тарихи орталығы
Қалалық округ толығымен урбанизацияланғанымен, аймақтың ауылдық өткенінің іздері әлі де бар, әсіресе тарихи орталықта, бұрынғы Текскоко көліндегі бастапқы аралға сәйкес келеді. Бұл аймақ әлі күнге дейін баррио деп аталатын алты ауданға бөлінеді: Санта-Круз, Ла-Асунсьон, Сан-Мигель, Лос-Рейес, Запотла, Сан-Франциско-Сикальтонго және Сантьяго, сондай-ақ Санта-Анита Закатлалманко-Уэуэтль деп аталатын аймаққа да бөлінген. Олардың көпшілігі Кальзада-де-ла-Вига бойында орналасқан. Баррио де Санта-Круз бүкіл округтың ең көне құрылыстарының біріне ие. Олардың бірі – Амадор Астлан көшесінде орналасқан Санта-Круз шапылы. Оның вегетативтік өрнектермен безендірілген Соломондық бас порталы бар. Бір қабатты және күмбезді нишамен жабылған. Ішінде күміс жапырақтан жасалған негізгі тұғыр орналасқан, ол күміспен қапталған ағаштан жасалған айқышпен және 1748 жылғы Мәсіхтің құдайлық азабының суретімен әсемделген. Шапыл 1972 жылы тарихи ескерткіш деп жарияланды. Эрмита де ла Круз Ауыл шаруашылығы көшесінде орналасқан. Оны 16 ғасырдың басында францискандықтар салған және 1955 жылы тарихи ескерткіш ретінде тіркелген. Ішінде бұршақ қамырынан жасалған денені бейнелейтін тұғыр бар. Сондай-ақ, Гвадалупалық Марияның суреті де ілулі тұр. Бұл барриода 18 және 19 ғасырлардан қалған бірнеше үйлер мен басқа да құрылыстар бар. Баррио де Сантьяго 18 ғасырға жататын Сантьяго Апостол шіркеуімен ерекшеленеді. Оның фасады дерлік қисықсыз, көлденең төртбұрышты және тезонтле тасымен қапталған. Фасадтың екі жағында жұқа қоңырау мұнаралары орналасқан. Бас кіреберіс екі пилястрмен қолдау көрсетілген құмтастан жасалған қарапайым аркамен белгіленген, ал аркада теңіз қабығы бейнеленген. Осы кіреберістің үстінде сағат орналасқан. Ішкі кеңістік көптеген витражды терезелердің арқасында жарыққа толы. Онда бір үйдің үстінде жарқырап тұрған күн бейнеленген. Үйдің ішінде тұздың бір түйіршігі және жаңбыр тамшыларының іздерін көрсететін екі белгі бар. Бұл орын 19 ғасырдың ең танымал мерекелерінің бірі – Виернес де Долорес (Қайғылы Марияның жұмасы), сондай-ақ Фьеста де лас Флорес (Гүлдер мерекесі) өту ортасы болған. 1915 жылдан бастап денсаулық сақтау қағидаларына байланысты канал қозғалыс үшін жабылып, қазіргі негізгі жолға айналдырылды, бұл процесс 1930 жылдары аяқталды. Мексика қаласының кеңеюі 20 ғасырдың басында округке жетті. Каналдар толтырылғаннан кейін олар қазірге дейін сақталған негізгі жолдарға айналдырылды. Канал де ла Вига енді Кальзада де ла Вига деп аталады.
Although the borough is completely urbanized, there are still traces of the area's rural past, especially in the historic center, which corresponds to the original island in the former Lake Texcoco. This zone is still divided into six neighborhoods called barrios: Santa Cruz, La Asunción, San Miguel, Los Reyes, Zapotla, San Francisco Xicaltongo y Santiago, along with an area called Santa Anita Zacatlalmanco Huéhuetl. Most of these lie along the Calzada de la Viga. The Barrio de Santa Cruz contains some of the oldest structures of the entire borough. One of these is the Capilla de Santa Cruz, located on a small street called Amador Aztlán. It has a Salomonic main portal with vegetative designs. It is only one level topped with a vaulted niche. Inside, there is a silver leaf main altar with a notable wood cross covered in silver and decorated with the image of the Passion of Christ and the date of 1748. The chapel was declared a historic monument in 1972. The Ermita de la Cruz is on Calle Agricultures. It was constructed by the Franciscans in the early 16th century and listed as a historic monument in 1955. The interior contains a crucified Christ done in pea cane paste. It also has an oil painting of the Virgin of Guadalupe. This barrio also contains a number of houses and other structures from the 18th and 19th centuries. The Barrio de Santiago is marked by the Santiago Apóstol Church from the 18th century. It has a façade nearly without curves and almost square, covered in tezontle stone. On each side of the facade, there is a slim bell tower. The main entrance is marked by a simple arch of sandstone which contains a seashell and supported by two pilasters. Above this entrance, there is a clock. The interior is bright due to the many stained glass windows. It contains a sun shining over a house. Inside the house, there is a grain of salt and two markings that represent raindrops’ tracks. It was also the scene of one of the most popular festivals of the 19th century, the Viernes de Dolores (Friday of the Virgin of Sorrows), also known as the Fiesta de las Flores (Festival of the Flowers). Starting in 1915, due to health concerns, the canal was closed to traffic and filled into become current major road, with the process completed in the 1930s. The urban sprawl of Mexico City began to reach the borough in the first decades of the 20th century. As the canals were filled in, they were converted into the primary roadways which still remain today. Canal de la Viga is now Calzada de la Viga.