Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бұл - Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі нацистік Германияның Чехословакияны басып алу жоспары. Чехословакияны тұрақсыздандыру үшін алдын ала шаралар қабылданғанымен, жоспар толыққанды іске асырылмады. Себебі, нацистік Германия 1938 жылғы қыркүйекте Мюнхен конференциясында дипломатиялық жолмен мақсатына жетті, одан кейін Богемия және Моравияны қарсылықсыз әскери оккупациялап, 1939 жылғы наурызда номиналды түрде тәуелсіз Словакияны құрды.
was a pre World War II plan for the invasion of Czechoslovakia by Nazi Germany. Although some preliminary steps were taken to destabilise Czechoslovakia, the plan was never fully realised since Nazi Germany achieved its objective by diplomatic means at the Munich Conference in September 1938, followed by the unopposed military occupation of Bohemia and Moravia and the creation of a nominally independent Slovakia, in March 1939.
Өмірбаян
Жоспар алғаш рет 1937 жылдың маусым айында жасалды, содан кейін әскери жағдай мен талаптар өзгерген сайын қайта қарастырылды, мысалы, 1938 жылдың наурыз айында нацистік Германияның Австрияны аннексиялауынан кейін. Сол жылы мамыр айындағы дағдарыс салдарынан соғыс қаупі туған кезде, Германия Чехословакияның одақтастары – Франция мен Ұлыбританияның ескертулеріне жауап ретінде шегінген деп есептелді, нәтижесінде жоспарға шабуылды 1938 жылдың 1 қазанынан кешіктірмей жоспарлау мақсаты қойылды. 1938 жылдың 30 мамырында Адольф Гитлер қол қойған директивада оның Чехословакияны жақын арада жою туралы "өзгермейтін шешімі" көрсетілген. Чехословакияның басты одақтасы Франция, Ұлыбританиямен бірлесіп, нацистік Германияға қатысты "Жұмсарту" саясатын ұстанды, бұл 1938 жылдың 30 қыркүйегінде қол қойылған Мюнхен келісімімен аяқталды. Ұлыбритания, Франция, Германия және Италия басшылары арасындағы келісімге сәйкес, елдің негізінен неміс халқы қоныстанған аймақтары ("Судет аймағы") Германияға берілді. Бұл аумақта Чехословакияның стратегиялық маңызы бар шекаралық бекіністері орналасқан еді, және осы аумақты жоғалту нәтижесінде әскери шабуыл жоспары өз маңызын жойды. Чехословакияның жойылуы 1939 жылдың наурыз айында аяқталды, осы кезде Словакия нацистік Германияның ықпалымен номиналды түрде тәуелсіз мемлекетке айналды. Чехословакияның қалған батыс бөліктері Германия тарапынан басылып алынып, Богемия және Моравия протектораты құрылды. Кейіннен Ирландияға басып кіру жоспарларына "Фалль Грюн" деген атау берілді.
The plan was first drafted in June 1937, then revised as the military situation and requirements changed such as after the annexation of Austria by Nazi Germany in March 1938. Following the May Crisis war scare of that year when Germany was perceived to have backed down in response to warnings from Czechoslovakia’s allies, France and Britain the plan acquired a target date scheduling the attack for not later than 1 October 1938. The directive, signed by Adolf Hitler on 30 May 1938, indicated it was his "unalterable decision" to destroy Czechoslovakia in the near future. Czechoslovakia's principal ally, France, in conjunction with Britain, pursued a policy of "Appeasement" towards Nazi Germany, culminating in the Munich Agreement, signed on 30 September 1938. The agreement, between the leaders of Britain, France, Germany and Italy, transferred the mainly German inhabited regions of the country (known as the "Sudetenland") to Germany. The territory concerned contained Czechoslovakia’s strategically significant border fortifications and, as a result of the loss, the plan for a military attack was no longer relevant. The destruction of Czechoslovakia was completed in March 1939, when Slovakia became a nominally independent state under the influence of Nazi Germany. The remaining western parts of Czechoslovakia were occupied by Germany and became the Protectorate of Bohemia and Moravia. The name Fall Grün was later assigned to the plans for an invasion of Ireland.
Шабуыл жоспары
Армиялық тапсырмалардан өзге, "Көктем" (Fall Grün) директивасы саяси дайындыққа да баса назар бөлді. Чехословакия билігі нацистік Германияның және ел ішіндегі этникалық неміс азшылықтарының әскери операцияларды қолдау үшін ұйымдастырылған қастандық әрекеттерімен қорқытылуға тиіс болды. Жаулық әрекеттерді бастау үшін сылтау жасайтын оқиға ұйымдастырылуы керек еді. Сонымен қатар, Польша мен Венгрияны Чехословакияға қарсы аумақтық талаптарын көтеруге ынталандыруға көңіл бөлінді. Әскери науқанның мақсаты – жылдамдық пен күтпеген шабуыл жасауды қамтамасыз ету еді. Әскери-әуе күштерімен үйлестірілген армияның міндеті – Германияға жақын шекаралық қорғанысты тесіп өтіп, оны айналып өтетін күтпеген шабуыл жасау болды. Шабуыл Чехословакияның батыс шекарасында орналасқан бес әскерлік құрамалар арқылы жүзеге асырылуы тиіс еді. Науқанның басты бағыты батыстан, Богемия арқылы Пльзень және Прагаға қарай болжанатын. Сонымен қатар, Моравияда солтүстіктен Оломоуцке және оңтүстіктен Брноға қарай жасалатын қысым Чехословакия армиясының шығысқа қарай Словакияға шегінуіне кедергі келтіруі керек еді. Тіпті Дунай флотилиясы да армияны қолдау үшін тартылуы мүмкін еді. Болашақтағы қарулы қақтығыстарды ескере отырып, директива Чехословакияның өнеркәсіптік әлеуетін мүмкіндігінше сақтап қалуды талап етті. Партия жетекшісі Конрад Хенлейн 1938 жылғы наурыз айында Берлинде Гитлерден Чехословакия билігімен қарым-қатынаста үлкен саяси реформалар бойынша қабылдауға болмайтын талаптар қою арқылы, бірақ Германия әскери қимылға дайын болмас бұрын келісімге қол жеткізу ниеті болмай, шиеленісті жағдай тудыру туралы нұсқау алды. Жыл бойына дағдарыс сезімі күшейген кезде Чехословакияның батыс одақтастары, әсіресе Ұлыбритания, Чехословакия президенті Эдвард Бенеске және оның үкіметіне СДП-мен келісімге келу үшін, олардың талаптарын қанағаттандыру арқылы күшті қысым көрсетті.
In addition to specific military assignments, the directive for Fall Grün also focussed on political preparations. The Czechoslovak authorities were to be intimidated by belligerent threats from Nazi Germany and the ethnic German minority population within the country organised to support the military operations. An incident would be staged to provide a pretext for opening hostilities. Attention was also to be given to encouraging Poland and Hungary to pursue their territorial claims against Czechoslovakia. The military campaign was to emphasise speed of action and an element of surprise. The aim of the army, in coordination with the air force, was to stage a surprise attack, penetrating and outflanking the border defences adjacent to Germany. The attack was to be carried out by five army formations massed along the western borders of Czechoslovakia. The main thrust of the campaign would come from the west, into Bohemia, in the direction of Plzeň and Prague. Simultaneously, a pincer movement in Moravia, from the north towards Olomouc and the south towards Brno, would prevent the withdrawal of the Czechoslovak army eastwards into Slovakia. Even the Danube flotilla would be brought into action in support of the army. With future armed conflict in mind, the directive also required, wherever possible, for Czechoslovakia’s industrial capacity to be preserved. The leader of the party, Konrad Henlein, received instruction from Hitler in Berlin, in March 1938, to create an atmosphere of tension in dealings with the Czechoslovak authorities by making unacceptable demands for major political reforms, but without the intention of reaching a settlement before Germany was ready for military action. As the sense of crisis heightened during the course of the year, Czechoslovakia’s western allies, Britain in particular, applied strong pressure on the president of Czechoslovakia, Edvard Benes, and his government to reach an accommodation with the SdP by conceding to their demands.
Ағыздалмаған неміс-чехословак соғысы
1938 жылы 12 қыркүйекте Нюрнбергте Гитлердің "шыдамсыз" қысымға ұшыраған чехословакиялық этникалық неміс халқы туралы шағымдарымен айтқан соғысқа шақыратын сөзінен кейін Судет аймағында тәртіпсіздіктер басталды. Чехословакия күштері араласып, әскери жағдай енгізген кезде, SdP жетекшілері шекараны өтіп Германияға қашып кетті. Содан, 17 қыркүйекте Генлейн Германияда қаруланған және дайындықтан өткен, Чехословакиядағы нысандарға қарсы шекарадан шабуылдар жасаған "Судет неміс еркін корпусы" (Sudetendeutsches Freikorps) деген жауынгерлік ұйым құрылғанын жариялады. Мюнхен келісімі чехословакиялықтардың дереу әскери қарсылық көрсету мүмкіндігін тоқтатса да, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ұлыбританияда орналасқан чехословакия үкіметінің президенті Бенеш, 1938 жылдың 17 қыркүйегін Германия мен Чехословакия арасындағы жарияланбаған соғыстың басталу күні деп ресми түрде белгіледі.
Following a bellicose speech by Hitler in Nuremberg on 12 September 1938, during which he complained of the “intolerable” oppression of Czechoslovakia’s ethnic German population, unrest broke out in the Sudetenland. When Czechoslovak forces intervened and imposed martial law, the SdP leadership fled across the border into Germany. It was from there that Henlein announced, on 17 September 1938, the formation of a paramilitary force, the Sudetendeutsches Freikorps, which, armed and trained in Germany, began conducting cross border attacks against targets in Czechoslovakia. Although the Munich Agreement, in effect, ended any prospect of immediate Czechoslovak military resistance, Beneš, as president of the Czechoslovak government in exile based in Britain during the Second World War, later officially designated 17 September 1938 as the start date of the undeclared war between Germany and Czechoslovakia.