Кіріспе

Испанияның премьер-министрі (1976–1981)

Адольфо Суарес Гонсалес, 1-ші Суарес герцогы (aˈðolfo ˈswaɾeθ; 25 қыркүйек 1932 – 23 наурыз 2014) – испандық заңгер және саясаткер. Суарес Испанияның Екінші Испания Республикасынан бері демократиялық жолмен сайланған тұңғыш премьер-министрі және Франсиско Франконың диктатурасынан кейін елдің демократияға өтуінің маңызды тұлғасы болды. Испания әлі де автократиялық режим болған кезде, 1976 жылы король Хуан Карлос оны премьер-министр етіп тағайындады, оның үкіметі демократияны орнатуға септігін тигізер деген үмітпен. Ол тағайындалған кезде көпке таныс болмағандықтан, көптеген саяси күштер оның үкіметіне күмәнмен қарады. Дегенмен, ол Франко кезеңінің Кортесінің таратылуын және барлық саяси партиялардың (оның ішінде Испания Коммунистік партиясының) заңдастырылуын жүзеге асырды, бұл өте қиын қадам болды. Ол Демократиялық орталық одағын басқарды және 1977 жылғы жалпы сайлауда жеңіске жетті. 1981 жылы ол отставкаға келіп, Демократиялық және әлеуметтік орталық партиясын (CDS) құрды, ол Кортеске бірнеше рет сайланды. 1991 жылы саясаттан, ал 2003 жылы Альцгеймер ауруына байланысты қоғамдық өмірден толығымен шеттеді.

Ерте өмір

Адольфо Суарес Гонсалес 1932 жылғы 25 қыркүйекте Испанияның Авила провинциясындағы Себрерос қаласында, адвокат Иполито Суарес Гуэрра мен Герминия Гонсалес Прадостың үлкен ұлы ретінде дүниеге келді. Оның екі ата-анасы да Испания Азамат соғысы кезінде республикашылдарды қолдаған. 18 жасында Суарес Католиктік әрекет тобының Авила бөлімшесінің төрағасы болды. Сонымен қатар, ол Мадридтегі Аточа теміржол стансасында қысқа мерзімге жүк көтеруші болып жұмыс істеді. Бірақ, оның жасына байланысты (азамат соғысы аяқталған жылы оған 7 жас толғандықтан), Суарес қанды Азамат соғысымен немесе Франконың ең қатыгез жылдарымен ескі саясаткерлердей байланысты болмады. 1991 жылы жеке себептермен саяси қызметтен қанағаттанды. Ол сондай-ақ Мадрид клубының мүшесі болды, бұл 80-нен астам бұрынғы демократиялық премьер-министрлер мен президенттерден құралған тәуелсіз ұйым (Мадридте орналасқан). Бұл ұйым демократиялық басқару мен көшбасшылықты нығайту үшін жұмыс істейді.

Ауру және өлім

2005 жылғы 31 мамырда Суарестің ұлы Адольфо Суарес Ильяна испан теледидары арқылы әкесі Альцгеймер ауруына шалдыққандығын хабарлады. Бұл хабарлама испандық БАҚ-та Суарездің денсаулығы туралы күмәндер туғаннан кейін жасалды. 2014 жылғы 21 наурызда оның ұлы оның неврологиялық денсаулығының нашарлауы салдарынан өлімі жақын екенін мәлімдеді. Содан кейін Суарес 2014 жылғы 23 наурызда Мадридтегі клиникада тыныс алу инфекциясынан қайтыс болды. Суареске мемлекеттік жерлеу рәсімі жасалып, ол Авила соборының монастырына жерленді. Рим папасы Франциск көңіл айтып, былай деді: "Сіздердің барлығыңызбен бірге, мен Испанияның жақын тарихындағы ерекше және маңызды тұлғаның мәңгілік тыныштығы үшін Құдайға шын жүректен дұға етемін". 2014 жылғы 26 наурызда Испания үкіметі елге көрсеткен қызметі үшін Мадрид Барахас әуежайын Адольфо Суарес Мадрид-Барахас әуежайы деп атауға шешім қабылдады.

Отбасы

Суарес 1961 жылы Мария дель Ампаро Ильяна Элортегиге үйленді. Ол 2001 жылғы 17 мамырда қатерлі ісіктен қайтыс болды. Олардың үлкен қызы Мария дель Ампаро ("Мариам") Суарес Ильяна (1962–2004) 11 жыл бойы ауырғаннан кейін 2004 жылғы 6 наурызда сүт безі қатерлі ісігінен қайтыс болды. Оның кіші екі қарындасы да осы ауруға шалдықты. Суарестің үлкен ұлы Адольфо Суарес Ильяна – саясаткер, заңгер және бұқа күресімен тығыз айналысады, екі ұлы бар. Суарес екі баласынан – қызы Лорасы мен ұлы Франсиско Хавьерден де әлі үйленбеген.

Ұлттық

Алтын Тоқ орденінің 1193-ші рыцары (2007 жылдың 8 маусымы). Карл III орденінің алқасы (постхумалды түрде) (2014 жылдың 24 наурызы). Карл III орденінің Үлкен кресті (1978 жылдың 23 маусымы). Католик Изабелла орденінің Үлкен кресті (1973 жылдың 29 қыркүйегі). Азаматтық Еңбек орденінің Үлкен кресті (1969 жылдың 18 шілдесі). Альфонсо X Дана орденінің Үлкен кресті (1970 жылдың 1 сәуірі). Альфонсо X Дана орденінің Командирлік кресті (1967 жылдың 1 сәуірі). Әскери-теңіз орденінің Үлкен кресті (1972 жылдың 1 сәуірі). Циснерос орденінің Үлкен кресті (1972 жылдың 18 шілдесі). Жүктеме және Жебелер орденінің Үлкен кресті (1975 жылдың 4 шілдесі). Ақ безбенді Әскери Еңбек орденінің Үлкен кресті (1970 жылдың 14 қыркүйегі).