Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лондонның Батыс бөлігіндегі қала алаңы, Англия. Лондонның Беркли алаңы – Лондонның Батыс бөлігіндегі бақ алаңы. Бұл Лондонның көптеген алаңдарының арасындағы ең танымал алаңдардың бірі, Вестминстер қаласындағы Мейфэрде орналасқан. Ол 18-ші ғасырдың ортасында сәулетші Уильям Кент салған және бастапқыда оңтүстікке қарай созылған. Бақтың өте үлкен Лондондық платан ағаштары 1789 жылы отырғызылған, және Лондон орталығындағы ең ескі ағаштардың қатарына жатады.
Town square in the West End of London, England
the town square in London
Berkeley Square '/b//ɑr//k//l//i/ is a garden square in the West End of London. It is one of the best known of the many squares in London, located in Mayfair in the City of Westminster. It was laid out in the mid 18th century by the architect William Kent, and originally extended further south. The garden's very large London Plane trees are among the oldest in central London, planted in 1789.
Ғимараттар
Британ қалаларының көптеген алаңдары сияқты, бұл да негізінен қабатты үйлермен қоршалған, олардың ішінде сәнді таунхаустар бар. Бастапқыда бұл үйлер өте бай отбасылардың лондондық резиденциялары болған, олар жылдың көп бөлігін ауылдық үйлерінде өткізетін. Қазіргі таңда тек бір ғимарат, 48-ші нөмір, толығымен тұрғын үй ретінде сақталған. Көптеген үйлер Mayfair-ге тән бизнес кеңселерге айналдырылды, мысалы, ірі компаниялардың кездесу залдары, хедж-фондтар, таңдаулы жұмыс іздеу агенттіктері және байлықты басқару компаниялары. Ғимараттарды салуға Роберт Адам қатысқан, бірақ 9 Фицморис Плейс (1935 жылдан бері Лансдаун клубының орны, алдында Шелбурн, кейін Лансдаун үйі деп аталған – бұл үш аталым да бір әулеттің бір тармағын білдіреді) енді оңтүстік бұрыштағы жолға ("Фицморис Плейс") жатады. 44-ші үйдің керемет баспалдақ залы кейде Уильям Кенттің шедеврі деп есептеледі. 1757 жылы басқа атаумен құрылған Гюнтердің шайханасы бұл жерде сауда жасаған. Жақындау жолдары: Беркли көшесі, Керзон көшесі және Хилл көшесі.
Like most squares in British cities, it is surrounded largely by terraced houses, in this case grand townhouses. Originally these were the London residences of very wealthy families who would spend most of the year at their country house. Only one building, number 48, remains wholly residential. Most have been converted into offices for businesses typical of Mayfair, such as bluechips' meeting spaces, hedge funds, niche headhunters and wealth management businesses. The buildings' architects included Robert Adam but 9 Fitzmaurice Place (since 1935 home of the Lansdowne Club, earlier known as Shelb(o)urne then Lansdowne House — all three names referring to the same branch of one family) is now on the south corner's approach ("Fitzmaurice Place"). The daring staircase hall of No.44 is sometimes considered William Kent's masterpiece. Gunter's Tea Shop, founded under a different name in 1757, used to trade here. Approach ways include Berkeley Street, Curzon Street, and Hill Street.
Бау-бақшалар
Беркли скверінің бақтары тарихи парктер мен бақтар тізілімінде ІІ санатта тізімделген. Бау-бақшалық тұрғыдан қарапайым, тек шөп пен жолдардан тұрады, бірақ бақтардың айналасында 1789 жылы, француз революциясы жылы отырғызылған Лондондық платан ағаштарының тобы басым. 2008 жылы Лондон ағаш офицерлері қауымдастығы ағаштардың бірін оның көлемі, денсаулығы, тарихи маңызы және оған жақын тұратын адамдардың саны ескере отырып, "Британиядағы ең құнды көше ағашы" деп атады. Оңтүстік-батыс бұрышында Лондонның Ұлы ағашы орналасқан. Алаңда 1865 жылы жасалған прерафаэлит мүсінші Александр Мунроның мүсіндік су көзі бар. Су көзі Лансдоунның үшінші маркизімен сыйға тартылды және 1827 жылы алынып тасталған Георг II ескерткішінің орнына қойылды. Шығыс жағында Маноло Вальдестің Веласкестің "Реина Мариана" қола мүсіні орналасқан.
The gardens of Berkeley Square are Grade II listed (are in the initial category) on the Register of Historic Parks and Gardens. They are plain from the horticultural point of view, with grass and paths, but dominated by a group of London Plane trees around the gardens, planted in 1789, the year of the French Revolution. In 2008, one of the trees was said to be the "most valuable street tree in Britain" by the London Tree Officers Association, in terms of its size, health, historical significance and the number of people who live near to it. One in the south west corner is a Great Tree of London. The square features a sculptural fountain by Alexander Munro, a Pre Raphaelite sculptor, made in 1865. The fountain was donated by the third Marquess of Lansdowne, and replaced a statue of George II which was removed in 1827. On the eastern side is a bronze sculpture of Velasquez' Reina Mariana by Manolo Valdes.
Тарих
Аянт бастапқыда Пикадиллидегі Беркли үйінің, кейін Девоншир үйінің үлкен бағының төменгі жағында орналасқан. 1696 жылы Страттонның 3-ші бароны Джон Беркли үйді және бақтың көп бөлігін Девонширдің 1-ші герцогы Уильям Кавендишке сатты, бірақ Беркли скверінің орналасқан жерін қоса, төменгі жағындағы маңызды бөлігін өзінде қалдырды. Бұл алаң шектеулі міндеттемелерді сақтауды (кейінірек бас тарту туралы келісімнің болмауын) көрсететін алаңдардың бірі. 1696 жылы, болашақ иелерді міндеттеу ниетімен, Беркли үйдің артындағы жерге құрылыс салуға тыйым салды, осылайша герцогтік резиденцияның арт жағынан көріністі сақтап қалды. Оңтүстік бөлігінде 20 жыл бойы талап етілмеген бұзушылық (келісімдердің мерзімі) немесе келісім шартының күшін жою болды. 1930 жылға дейін бұл заң бойынша жасыл кеңістік болып саналды, атап айтқанда 9 Фицморис Плейс үйінің бақшалары. Олар алаңның жаңа оңтүстік жағын құрады.
The square was originally the bottom of the large garden of Berkeley House on Piccadilly, subsequently Devonshire House. In 1696, John Berkeley, 3rd Baron Berkeley of Stratton, sold the house and much of the garden to William Cavendish, 1st Duke of Devonshire, but retained a significant area at the bottom, including the site of Berkeley Square. The square is among those that demonstrate non waiver of (no later agreement to forego) restrictive covenants. In 1696, with express intent to bind later owners, Berkeley undertook not to build on land retained very directly behind the house, so preserving the view from the rear of the ducal residence. The southernmost portion saw either a breach and passage of 20 years without claim (the limitation period of deeds) or a release of covenant agreement struck up – it was until about 1930 legally required green space, namely gardens of 9 Fitzmaurice Place. They became the new south side of the square.