Кортни Хикс Ходжес: Американ армиясының генералы және Екінші дүниежүзілік соғыстың батыры

Кіріспе

Америка Құрама Штаттары армиясының генералы (1887–1966)

Генерал Кортни Хикс Ходжес (5 қаңтар 1887 – 16 қаңтар 1966) – Екінші дүниежүзілік соғыстың Батыс Еуропа кампаниясында АҚШ Бірінші армиясына қолбасшылық еткен, Америка Құрама Штаттары армиясының жоғары шенді офицері. Ходжес – жеке сарбаздан генералға дейін өскен белгілі "мустанг" офицері. Ол Джорджия штатындағы Перри қаласында дүниеге келді, АҚШ Әскери академиясында оқуға түсті, бірақ геометриядан сүре білмегендіктен оқуын доғарды. 1906 жылы ол әскер қатарына қатарлы жауынгер ретінде қабылданып, тез арада офицерлік шендерге көтеріліп, 1909 жылы бәсекелі емтиханды тапсырғаннан кейін офицерлік атақ алды. Жастығында Ходжес полковник Джон Дж. Першингтің басшылығымен Панчо Вилла экспедициясында қызмет етті және АҚШ әскери авиациясы тарихындағы алғашқы құтқару миссиясына қатысты, ол қиын жағдайда қалған авиаторды құтқаруға көмектесті. Бірінші дүниежүзілік соғыста ол Францияда батальон командирі болды және айқын батылдығы үшін "Қызмет көрсеткендері үшін диплом" орденімен марапатталды. 1943 жылы ол генерал Омар Брэдлидің басшылығымен Англияға жіберілді. Ходжес D күні шабуылы кезінде Бірінші армияның қолбасшысының орынбасары болды. Екі айдан кейін ол Бірінші армияның қолбасшысы болып тағайындалды. Ходжестің басшылығымен Бірінші армияда 18 дивизия болды, бұл Екінші дүниежүзілік соғыстың Еуропа театрларындағы кез келген генералдың тікелей бағынысындағы ең көп дивизия санын құрады. Бірінші армия Парижді азат етті, Германияға кірген алғашқы одақтас армия болды және нацистік Германияны екіге бөлді, шығысқа қарай жылжып, батыстан келе жатқан кеңес әскерлерімен байланыс жасады.

Ерте өмір және әскери мансап

Ходжес 1887 жылдың 5 қаңтарында Джорджия штатындағы Перри қаласында дүниеге келді. Ол сегіз баланың төртіншісі еді. Ходжестер отбасының тамыры Англияға дейін жетеді, ал Ходжестердің бір тармағы 1750 жылы Америкаға келді. Америка революциясынан кейін олар Джорджия штатының Хьюстон округіне көшіп барды. Кортнидің әкесі Джон жергілікті газеттің – «Хьюстон Хоум Журнал» газетінің иесі болды. Ходжес Перри орта мектебінде оқып, 1903 жылы бітірді. Кейін ол Солтүстік Джорджия ауылшаруашылық колледжіне (қазіргі Солтүстік Джорджия университеті) түсті. Ол «Пи Каппа Альфа» студенттік қауымдастығының мүшесі болды. Солтүстік Джорджиядағы бірінші курсын бітіргеннен кейін ол Вест-Пойнттағы АҚШ Әскери академиясына (USMA) тағайындалды. Ол 1909 жылы түлектермен бірге бітіруі мүмкін еді, бірақ геометрияны түсіне алмағандықтан бір жылдан кейін академияны тастап кетті. Содан кейін ол бір жыл бойы азық-түлік дүкенінде жұмыс істеді. 1906 жылы Ходжес АҚШ армиясына қатардағы жауынгер ретінде енді және Джорджия штатының Форт Макферсон қаласындағы 17-ші жаяу әскерінің L ротасына тағайындалды. Ол тез арада сержант шеніне көтеріліп, 1909 жылы болашақ офицерлерге арналған конкурсқа қатысып, жақсы нәтиже көрсетті. Ол қараша айында, Вест-Пойнт түлектері бітіргеннен кейін бірнеше ай өткен соң, 13-ші жаяу әскеріне лейтенант болып тағайындалды. Әскери қызметінің басында ол болашақ Армия Бас штабының бастығы Джордж Маршаллмен Филиппинде және болашақ генерал Джордж С. Паттонмен Мексикада бірге қызмет етті.

Панчо Вилла экспедициясы, Бірінші дүниежүзілік соғыс және соғыстан кейінгі жылдар

Ходжес Форт-Левенвортта (Канзас штаты), Сан-Антониода (Техас штаты) және Филиппин аралдарында қызмет етті. Оның алғашқы маңызды әскери операциясы 1916 жылдың көктемінде мексикалық бандит Панчо Вилла Колумбус қаласына шабуыл жасағаннан кейін, оны тұтқындау үшін Мексикаға экспедиция ұйымдастырған бригадир генерал Джон Дж. Першингтің басшылығымен өтті. Бұл толыққанды сәтті болмаған миссияда АҚШ армиясы алғаш рет ұшақты әскери қақтығыстарда қолданды. Ходжес тарихқа енді, ол қаңғып қалған ұшқышты құтқаруға жіберілді – бұл АҚШ әскери авиация тарихындағы алғашқы құтқару операциясы болды. Ходжес Бірінші дүниежүзілік соғыста 5-ші дивизияның 6-шы жаяу әскер полкі құрамында қызмет етті, Америка 1917 жылдың сәуір айында соғысқа қатысты (Американың Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысуына қараңыз). Ол подполковник шеніне көтеріліп, 1918 жылғы Сент-Михель және Мёз-Аргонн кампанияларында 6-шы жаяу әскердегі батальон командирі болды. Соңғы кампанияда ол Моза өзенінен барлау тобын басқарып, неміс шебіне еніп, жаудың 20 сағат бойы үздіксіз оқ жаудыруына қарамастан, көпір басын ұстап тұрды. Олардың орналасқан жері Моза өзенінен американдықтардың шабуылының бастапқы нүктесіне айналды. Соғыс барысында ол Марна өзенінен шабуыл жасағанда көрсеткен ерекше батырлығы үшін «Қызмет көрсеткені үшін» орденімен марапатталды. Германиядағы оккупациялық міндеттерден кейін Ходжес 1920-1924 жылдары Вест-Пойнт штабында қызмет етті, ал 1925 жылы АҚШ Армиясының Командалық және Бас штаб колледжін бітірді. Содан кейін ол 1926 жылға дейін АҚШ Армиясының жаяу әскер мектебінде (Форт-Беннинг, Джорджия штаты) оқытушы болып жұмыс істеді, ал 1929 жылға дейін Максвелл әскери базасындағы Әуе корпусының тактикалық мектебінде ұқсас қызмет атқарды. Келесі төрт жыл бойы ол Форт-Беннингтегі жаяу әскерлер кеңесінің мүшесі болды. Ходжес 1934 жылы АҚШ Армиясының Соғыс колледжін бітірді. 1938 жылы ол Армиялық жаяу әскер мектебінің оқу ісі жөніндегі орынбасары болды, ал 1940 жылы мектебінің бастығы болды. Ол сол жерде Омар Брэдлимен достық қарым-қатынас орнатты, ол Ходжестің болашақ әскери мансабында маңызды рөл атқарды.

Hodges served in Fort Leavenworth, Kansas in San Antonio, Texas and in the Philippine Islands. His first significant military operation was under the command of Brigadier General John J. Pershing, who led an expedition into Mexico to capture Pancho Villa after the Mexican bandit had raided the town of Columbus, New Mexico in the spring of 1916. This less than successful mission included the first US army use of aircraft in combat. Hodges recorded a footnote in history when he was detached to rescue a stranded aviator, the first such rescue mission in U. S military aviation history. Hodges served with 6th Infantry Regiment, 5th Division, during World War I, which America entered in April 1917 (see American entry into World War I). He rose to lieutenant colonel and commander of a battalion in the 6th Infantry, in the St Mihiel and Meuse Argonne campaigns of 1918. For the latter campaign, he led a scouting expedition across the Meuse River and penetrated the German lines, maintaining a bridgehead through 20 hours of constant fire from the enemy. Their location became the lead point of the American advance across the Meuse. Over the course of the war he earned the Distinguished Service Cross for extraordinary heroism while leading an attack across the Marne River. After occupation duty in Germany, Hodges spent the years 1920 to 1924 on the staff at West Point before attending and graduating from the United States Army Command and General Staff College in 1925. He then served as an instructor at the United States Army Infantry School, Fort Benning, Georgia until 1926, and in a similar capacity at the Air Corps Tactical School at Maxwell field, Alabama until 1929. For the next four years, he was a member of the Infantry Board at Fort Benning. Hodges then completed the United States Army War College in 1934. In 1938, he became an assistant commandant of the Army Infantry School, before becoming commandant in 1940. While he was there he formed a friendship with Omar Bradley, who would feature prominently in Hodges's future military career.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1941 жылдың мамыр айында Ходжес генерал-майор болып тағайындалды. 1942 жылы ол X корпусының қолбасшылығына тағайындалғанға дейін, жаяу әскер басшысы сияқты түрлі міндеттерді атқарды. 1943 жылы генерал-лейтенант болып жоғарылатылып, X корпусымен және содан кейін Үшінші армиямен басқаруды жалғастырды. Үшінші армия Еуропаға жорық үшін АҚШ-тан Англияға келгенде, армияның басшылығы генерал Джордж Паттонға жүктелді. Ходжес генерал-лейтенант Омар Брэдлидің қол астында Бірінші армияның бас қолбасшысының орынбасары болып тағайындалды. 1944 жылдың маусым және шілде айларында «Оверлорд» операциясы барысында Ходжес Брэдлидің қол астында Бірінші армияның орынбасары қызметін атқарды. 1944 жылдың тамызында Ходжес Брэдлиден кейін Бірінші армияның қолбасшысы болды. 1945 жылдың мамыр айына дейін Ходжес Брэдли мен генерал Дуайт Д. Эйзенхауэрдің басшылығымен қызмет етті. Ол қолбасшылыққа келген кезде «Бұл Батыс майдандағы ең ірі және тәжірибелі американдық әскері болды. Оның құрамында V, VII және XIX корпус, тоғыз дивизия бар, оның құрамында шамамен 250 000 адам болды». Ходжестің Бірінші армиясы Францияны жылдам басып өтіп, 1944 жылдың 25 тамызында Парижді азат етуге көмектесті, содан кейін Франция, Бельгия және Люксембург арқылы Германияға қарай жетеледі. Генерал Ходжестің әскерлері Германияға енген алғашқы одақтас әскерлер болды, олар 11 қыркүйекте Германия шекарасына (Трирдің солтүстік-батысына) жетті. Бұл әскерлер генерал-майор Леонард Т. Геровтың V корпусының құрамына кіретін 5-ші бронетанкті дивизия болды. Арнемге жасалған британдық шабуылдың сәтсіз аяқталуы кезінде, «Маркет-Гарден» операциясы барысында, ағылшын-канадтық 21-ші армия тобына басымдық берілді, ал Бірінші армия Арденнің солтүстігіне бағытталды, неміс қорғаушыларын оңтүстікке, нысаналардан алыстату үшін шектеулі шабуылдар жасады. Ходжестің әскерлері Вермахттың Ардендегі ірі қарсы шабуылын – Арден шайқасын тоқтатуда маңызды рөл атқарды. Неміс әскерінің алға жылжуы Бірінші армияны 12-ші армия тобынан және Брэдлиден бөліп тастағанда, оның Бірінші армиясы 1944 жылдың 20 желтоқсанында Тоғызыншы АҚШ армиясымен бірге фельдмаршал Бернард Монтгомеридің басшылығымен 21-ші ағылшын-канад армия тобының уақытша басқаруына берілді. Бірінші армия 1945 жылдың 17 қаңтарында 12-ші армия тобына қайтадан қосылды. Аланша шайқасынан бұрын, оның кезінде және одан кейін Бірінші армия немістермен Ахен шайқасында және Ахеннің оңтүстік-шығысында 5 ай бойы жалғасқан Хуртген орманы шайқасында күресті, бұл Сигфрид сызығын бұзу және Германия арқылы Роер өзеніне қарай жылжуға бағытталған АҚШ-тың негізгі күш-жігерінің бір бөлігі болды. Ходжес Бірінші армияны 1944 жылдың 9 қыркүйегінен 12 қыркүйегіне дейін үш күн ішінде Люксембургтің көп бөлігін азат етуге жетектеді. 22 қазанда Ахен қаласы басып алынды, бірақ неміс қарсы шабуылы мен Арден шайқасы басқа мақсаттарды орындауға мүмкіндік бермеді. Арден шайқасында жеңіске жеткеннен кейін, Хюртген орманы басып алынды және 10 ақпанда Рур бөгеті жаулап алынды. Зигфрид сызығы жорығының жалпы шығыны американдық әскерлердің арасында 140 000-ға жуық адамды құрады. 1945 жылдың 7 наурызында Бірінші армияның 9-шы бронедивизиясы Ремагендегі Людендорф көпірін басып алды. Бірінші армия Наполеон соғыстарынан бері Рейн өзенін кесіп өткен Германияның алғашқы жауы болды. Көпір 10 күннен кейін құлаған кезде, Бірінші армия Рейн арқылы екі мықты көпір салып, солтүстіктегі Бонннан оңтүстіктегі Кобленцке дейін созылған, 40 шақырым (25 миль) ұзындығындағы және 10-15 шақырым (6,2-9,3 миль) тереңдіктегі көпір басын құрды, оны бес АҚШ дивизиясы басып алды. Олар баяу жылжуда болды, 23 наурызда Монтгомери мен 21-ші армия тобы Рейн арқылы «Жарлау» операциясын бастауын күтті. АҚШ-тың 9-шы армиясымен бірге Бірінші армия Рур қалтасындағы шайқаста 300 мыңнан астам неміс әскерін қоршап алды. Бір айдан кейін Ходжестің Бірінші армиясының әскерлері Эльба өзенінің бойындағы Торгау маңында Кеңес Қызыл Армиясының бөлімдерімен кездесті. 1945 жылдың 15 сәуірінде Ходжес төрт жұлдызды генерал шеніне көтерілді, осылайша АҚШ армиясының тарихында жеке сарбаздан генералға дейін көтерілген екі әскердің біріншісі болды, екіншісі – Оңтүстік-Батыс Тынық мұхиты театрында қызмет еткен Уолтер Крюгер. Брэдли Ходжес туралы: «Екінші дүниежүзілік соғыста ешбір басшы және ешбір қарулы күштер бірлігі тыныш, қарапайым генерал Кортни Хикс Ходжеске және оның Бірінші армиясына тиесілідей үлкен еңбек сіңірген жоқ». Эйзенхауэр Ходжесті Германияға жасалған АҚШ-тың алға жылжуының «алдыңғы қатары және жарқыраған жұлдызы» деп атады және оның жетістіктеріне лайықты құрмет көрсетілуін қамтамасыз етуге тырысты, тіпті «таблоид жазушыларының назарынан тыс қалғандықтан». 1945 жылдың 7 мамырында Еуропадағы Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Ходжес пен Бірінші армия Жапонияға жорық жасау мақсатымен 1945 жылдың соңынан 1946 жылдың наурызына дейін Тынық мұхиты театрына жіберуге дайындалды. Алайда, Жапонияның капитуляциясы осы қадамды қажетсіз етті, ресми капитуляция құжаттары 1945 жылдың 2 қыркүйегінде Токио шығанағында қол қойылды. Ходжес нацистік Германияның Реймсте, Францияда және Жапон империясының Токио шығанағында капитуляциясында болған өте аз адамдардың бірі болды.

In May 1941 Hodges was promoted to major general. He was given various assignments, including Chief of Infantry, until he received command of the X Corps, which was stationed stateside, in 1942. In 1943, having been promoted to lieutenant general, he continued to command X Corps and then the Third Army. When the Third Army moved from the United States to England for the projected invasion of Europe, command of the army passed to General George Patton. Hodges was named deputy commanding general of the First Army under Lieutenant General Omar Bradley. During Operation Overlord in June and July 1944, Hodges served under Bradley as the deputy commander of the First Army. In August 1944, Hodges succeeded Bradley as the commander of the First Army, taking over when Bradley moved up to command the 12th Army Group. Hodges served under the command of Bradley and General Dwight D. Eisenhower until Nazi Germany's surrender in May 1945. By the time he took command "it was the largest and most experienced American field army on the Western Front. Consisting of the V, VII, and XIX Corps and controlling nine divisions, it had approximately 250,000 men." Hodges' First Army moved quickly across France, helping to liberate Paris on August 25, 1944 and then led them through France, Belgium, and Luxembourg on their way to Germany. General Hodges' troops were the first Allied troops to penetrate Germany, having reached the German border (northwest of Trier) on September 11, 1944. These troops were the 5th Armored Division, part of Major General Leonard T. Gerow's V Corps. During the failed British attack on Arnhem, Operation Market Garden, supply priority was given to the Anglo Canadian 21st Army Group, and the First Army was diverted to the north of the Ardennes to stage limited attacks to draw German defenders south, away from the target sites. Hodges' troops had a major role in blunting the Wehrmacht's major counteroffensive in the Ardennes: the Battle of the Bulge. When the German advance cut the First Army off from the 12th Army Group and Bradley, his First Army was placed under the temporary command of the Anglo Canadian 21st Army Group, under Field Marshal Bernard Montgomery, along with Ninth United States Army, on 20 December 1944. The First Army reverted to the 12th Army Group on 17 January 1945. Before, during, and after the Battle of the Bulge, the First Army fought the Germans in the Battle of Aachen, and the parallel 5 month long Battle of Hurtgen Forest to the south east of Aachen, as part of the main US effort to breach the Siegfried Line and advance through Germany to the Roer River. Hodges led First Army to liberate most of Luxembourg in three days, from September 9 through to September 12, 1944. The city of Aachen was captured on 22 October, but the German counter offensive and the Battle of the Bulge took place before the other objectives could be completed. Once the Battle of the Bulge was won, the Hürtgen Forest was taken and on 10 February the Rur Dam was finally captured. The overall cost of the Siegfried Line Campaign in American personnel was close to 140,000 casualties. By March 7, 1945, the 9th Armored Division of the First Army captured the Ludendorff Bridge at Remagen. The First Army was the first enemy of Germany to cross the Rhine since the Napoleonic Wars. By the time the bridge collapsed after 10 days, the First Army had built two heavy duty bridges across the Rhine and established a bridgehead 40 kilometers (25 mi) long, extending from Bonn in the north almost to Koblenz in the south, and 10 to 15 kilometers (6.2 to 9.3 mi) deep, occupied by five U. S. divisions. They advanced slowly, waiting for Montgomery and the 21st Army Group to launch Operation Plunder across the Rhine on 23 March. Together with U. S Ninth Army, the First Army trapped over 300,000 German troops in the Battle of Ruhr Pocket. A month later, Hodges' troops of the First Army met elements of the Soviet Red Army near Torgau on the Elbe River. Hodges was promoted to the rank of four star general on April 15, 1945, thus becoming the first of two soldiers in the history of the United States Army to make their way from private to general, the other being Walter Krueger who served in the Southwest Pacific Theater. Bradley said of Hodges, "No other leader and no other armed force unit in World War II is entitled to greater credit than that which belongs to the quiet, modest General Courtney Hicks Hodges and his First Army". Eisenhower referred to Hodges as the "spearhead and the scintillating star" of the United States advance into Germany, and sought to ensure that Hodges was properly recognised for his achievements despite "being seemingly overlooked by the headline writers." After the end of World War II in Europe on May 7, 1945, Hodges and the First Army were ordered to prepare to be sent the Pacific Theater for the proposed invasion of Japan in late 1945 to March 1946. However, that move became unnecessary when the Japanese Empire surrendered, with the official surrender documents signed in Tokyo Bay on September 2, 1945. Hodges was one of the very few individuals present at the surrenders of both Nazi Germany in Reims, France, and of the Japanese Empire at Tokyo Bay.

Соғыстан кейінгі өмір

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Ходжес 1949 жылғы наурыз айында зейнетке шыққанға дейін Нью-Йорктегі Губернатор аралындағы Форт-Джейде Бірінші армияға қолбасшылық етуді жалғастырды. Кейін ол Біріккен Ұлттар Ұйымының Кашмирдегі делдалдық миссиясының жетекшісі сэр Оуэн Диксонның әскери кеңесшісі қызметін атқарды.

Жеке өмір

1928 жылғы 22 маусымда Ходжес жас жесір Милдред Ли Ходжеске (Милдред Ли Бухнер) үйленді. Ол оны күйегімен серуендеуге және аң аулауға шақырып, махаббатқа бөлегені айтылады. Олардың балалары болмады.

Өлім және мұра

Ходжес 1966 жылы Техас штатының Сан-Антонио қаласында қайтыс болды. Ол Арлингтон ұлттық зиратында, 2-бөлімде, 890 А қабірінде жерленген. Джорджия штатының Перри қаласында, бұрынғы 7-тар жолының, 41-ші АҚШ тас жолының/7-ші штаттық жолының бөлігі генерал Кортни Ходжес бульвары деп аталды. Бельгияның Динант қаласындағы бір көше "Авеню Генерал Ходжес" деп аталады. Нидерландының Маастрихт қаласында Generaal Hodgesstraat көшесіне оның есімі берілген. Ол мықты және білікті қолбасшы ретінде жақсы әскери беделге ие болса да, Ходжес өзінің беделін және танымалдылығын арттыруға көп күш жұмсағанына қарамастан, тыныш және әскерлеріне көп таныс болған жоқ. Соғыстан кейінгі естеліктерінде Ходжесті жақсы білетін Омар Брэдли былай деп жазды:

Дегенмен, Ходжес Хюртген орманы шайқасы кезіндегі әрекеттері үшін сынға ұшырады. Бір тарихшы оны «Солтүстік-Батыс Еуропа кампаниясының ең дұрыс есептелмеген және қажетсіз шабуылдарының бірі» деп атады, сондай-ақ Ходжестің «тактикалық қиялы болмаған» және «Эйзенхауэрдің сенімін қалай сақтап қалғаны таңғажайып» екенін қосты.

Ардақты қызмет белгісі

Америка Құрама Штаттарының Президенті, 1918 жылғы 9 шілдедегі Конгресс актісімен бекітілген құқықтарымен, Құрметті қызмет орденін (Distinguished Service Cross) АҚШ армиясының подполковнигі (жаяу әскері) Кортни Хикс Ходжеске (ASN: 0 2686) табыстауға құанышпен келеді. Бұл орден 1918 жылғы 2-4 қарашада Франциядағы Брюль маңында 5-ші дивизияның 6-шы жаяу әскер полкімен қызмет еткен кездегі айрықша ерлігі үшін беріледі. Подполковник Ходжес жеке өзі Мёз өзенін барлаудан өтті, өтуге ең қолайлы жерді және көпір салуға ыңғайлы орынды анықтады. Шабуыл жасау тобын ұйымдастырған ол 100 қадамдай қашықтықтағы жауға шабуыл жасады. Шабуыл сәтсіз аяқталғанымен, ол 20 сағаттық үздіксіз күрес нәтижесінде каналдан өтуге қол жеткізді. Оның батылдығы мен қайраткерлігі бригадасының Мёздің шығысындағы биіктерге ілгерілеуіне басты себеп болды. Дивизия: 5-ші дивизия, Америка экспедициялық корпусы. Бас бұйрықтар: Соғыс министрлігі, № 3 (1919 жыл).

Ренжімелік даталары

Атақ Белгісі Құрамы Дата Белгісі жоқ Кадет АҚШ Әскери академиясы 16 маусым 1904 (17 маусым 1905 жылы кеткен). Әртүрлі Қарқынды әскерге шақырылған 1 мамыр 1906 1909 жылы белгісі жоқ Қарқынды әскердің екінші лейтенанты 13 қараша 1909 Қарқынды әскердің бірінші лейтенанты 1 шілде 1916 Қарқынды әскердің капитаны 15 мамыр 1917 Ұлттық армияның майоры 7 маусым 1918 Ұлттық армияның подполковнигі 31 қазан 1918 Қарқынды әскердің майоры 1 шілде 1920 Қарқынды әскердің подполковнигі 1 қазан 1934 Қарқынды әскердің полковнигі 1 қазан 1938 Қарқынды әскердің бригада генералы 1 сәуір 1940 Қарқынды әскердің генерал-майоры 1 мамыр 1941 АҚШ армиясының генерал-лейтенанты 16 ақпан 1943 АҚШ армиясының генералы 15 сәуір 1945 Зейнеткерлік тізіміндегі генерал 31 наурыз 1949