1999 ж. IC 814 рейсінің қақтырылысы: Катмандудан Делиге бағыт алған ұшақ Ауғанстанның Кандагар қаласына қашқыштармен тартылып, тәлімдікке түсті. Harkat ul Mujahideen тобы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1999 жылғы ұшақ қағылуы
1999 aircraft hijacking
Indian Airlines 814 рейсі, көбінесе IC 814 деп танылатын, Indian Airlines Airbus A300 ұшағы 1999 жылдың 24 желтоқсанында Непалдың Катманду қаласындағы Трибхуван халықаралық әуежайынан Үндістанның Дели қаласындағы Индира Ганди халықаралық әуежайына бағытталған кезде қағылып, Ауғанстанның Кандагар қаласына қонғанша бірнеше жерге аударылды. Ұшақты 37 жастағы капитан Деви Шаран және бірінші офицер Ражиндер Кумар, ал 58 жастағы ұшу инженері Анил Кумар Джаггия басқарды. Airbus ұшағы 17:30 шамасында Үндістан әуе кеңістігіне кіргеннен кейін Харкат-ул-Муджахиддин (ХУМ) ұйымының бесеу маскалы пакистандық экстремисі тарапынан қағылды. Қағылыскерлер ұшақты бірқатар қалаларға: Амритсар, Лахор және Персия шығанағы арқылы Дубайға ұшыруды бұйырды. Соңында қағылыскерлер ұшақты сол кезде Талибан бақылауында болған Ауғанстанның Кандагар қаласына қондыруға мәжбүр етті. Қағылыскерлер Дубайда 176 жолаушының 27-сін босатып, біреуін қаза қылды және бірнешеуін жаралады. Ол кезде Ауғанстанның көп бөлігі, соның ішінде қағылған ұшақ қонған Кандагар әуежайы Талибанның бақылауында болды. Талибан жауынгерлері ұшақты қоршап, Үндістанның әскери араласуына жол бермеді.
Indian Airlines Flight 814, commonly known as IC 814, was an Indian Airlines Airbus A300 en route from Tribhuvan International Airport in Kathmandu, Nepal, to Indira Gandhi International Airport in Delhi, India, on Friday, 24 December 1999, when it was hijacked and flown to several locations before landing in Kandahar, Afghanistan. The aircraft was piloted by 37 year old Captain Devi Sharan and first officer Rajinder Kumar, with 58 year old flight engineer Anil Kumar Jaggia. The Airbus was hijacked by five masked Pakistani militants of the Harkat ul Mujahideen (HuM) shortly after it entered Indian airspace at about 17:30 IST. The hijackers ordered the aircraft to be flown to a series of locations: Amritsar, Lahore, and across the Persian Gulf to Dubai. The hijackers finally forced the aircraft to land in Kandahar, Afghanistan, which at the time was controlled by the Taliban. The hijackers released 27 of 176 passengers in Dubai but fatally stabbed one and wounded several others. At that time, most of Afghanistan, including the Kandahar airport where the hijacked plane landed, was under Taliban control. Taliban militiamen fighters encircled the aircraft to prevent any Indian military intervention,
Бұл қағылыс 1999 жылдың желтоқсан айының соңы мен 2000 жылдың қаңтар айының басында әл-Қаидамен байланысты террористер жасаған мыңжылдық шабуылдарының бірі ретінде қарастырылады.
The hijacking has been seen as one of the millennium attack plots in late December 1999 and early January 2000 by al Qaeda linked terrorists.
Өмірбаян
Хәркат әл-Мұжахиддин Үндістанда тұтқындалған өз басшыларын, соның ішінде 1994 жылы тұтқындалған Масуд Азхарды босату мақсатымен бірнеше шабуылдар мен ұрлаулар жасаған болатын. Олардың қатарында 1994 жылы Ахмет Омар Саид Шейх жасаған Үндістандағы батыс туристерін ұрлау оқиғасы да бар. Ол қылмысы барысында ұсталған Шейх, Азхармен бірге босатылып, кейіннен 2000 жылы Азхар құрған ХУМ тобынан бөлініп шыққан «Джайш-э Мохаммед» ұйымына қосылды. 1995 жылы Аль Фаран (ХУМ псевдонимі) атты ұйым Кашмирде батыс туристерін ұрлап, ұсталғандардың көпшілігі қаза тауып, біреуінің басы кесілді. 1995 жылғы ұрлауға қатысқан Амджад Фаруки «Мансур Хаснайн» деген атпен осы ұрлаудың күдіктілерінің бірі болды. 1999 жылы Азхармен бірге тұтқындалған ХУМ-ның негізін қалаушы Саджад Афгани түрмеден қашуға тырысқанда қаза тапты, бұл тікелей осы ұрлауға себеп болды және оның денесі ұрлаушылардың алғашқы талаптарының бірі болды. Аль-Каида мен Усама бен Ладен Азхарды босату үшін ұрлауға ұйымдық қолдау көрсетті. Ұрлауға қатысқан бес адамның кімдігі анықталды: Ибрагим Ахтар (Бахавалпурдан), Шахид Ахтар Саид, Сунни Ахмед Қази, Захур Мистри (үшеуі де Карачиден) және Шакир (Суккурдан). Олар ХУМ-ның Үндістандағы шабуылдар үшін байланыс орталығы болып табылатын Непалға келді және Катманду әуежайынан ұшаққа отырды.
Harkat ul Mujahideen had already perpetrated several attacks and kidnappings in order to secure the release of their leaders imprisoned in India, including Masood Azhar who had been arrested in 1994. These included the 1994 kidnappings of Western tourists in India by Ahmed Omar Saeed Sheikh, who was captured during the act and was released with Azhar during this hijacking and went on to join the HuM splinter group Jaish e Mohammed founded by Azhar in 2000; 1995 kidnapping of Western tourists in Kashmir by Al Faran (pesudonym of HuM) where most abductees were killed with one beheaded. Amjad Farooqi who was involved in the 1995 kidnapping was also one of the perpetrators of this hijacking under the alias "Mansur Hasnain". In 1999, Sajjad Afghani, the founder of HuM who had been arrested with Azhar, was killed during a jailbreak which directly led to this hijacking and whose body was one of the hijackers initial demands. Al Qaeda and Osama bin Laden had provided organisational support for the kidnapping in order to have their associate Azhar released. The identities of the five hijackers have been determined to be Ibrahim Akhtar (from Bahawalpur), Shahid Akhtar Sayeed, Sunny Ahmed Qazi, Zahoor Mistry (all three from Karachi) and Shakir (from Sukkur). They had arrived in Nepal, HuM's contact hub for attacks in India, and boarded the plane from Kathmandu Airport.
Ұрлау
1999 жылдың 24 желтоқсанында Indian Airlines компаниясының IC 814 рейсі Непалдың Катманду қаласынан ұшып кетті, мақсаты – Үндістанның Дели қаласы. Ұшақ бортында 180 адам болды, оның ішінде экипаж бен жолаушылар да бар еді. Борттағы жолаушылардың бірі – Роберто Джиори, сол кезде әлемдегі валюта басу бизнесінің көп бөлігін бақылаған De La Rue Giori компаниясының иесі. Рейс Катмандудан ұшып шыққаннан кейін, аға стюард Анил Шармаға шаңғы маскасы киген адам жолығып, ұшақ қашқындыққа ұшырағанын және оның бомбасы бар екенін айтты. Қашқындық жасаушылар капитан Деви Шаранға "батысқа қарай ұшуды" бұйырды, сол бойынша рейс Пәкістан әуе кеңістігіне кірді, бірақ Пәкістанның Лахор қаласында Пәкістан Әуе Қозғалысын Бақылау қызметі қонуға рұқсат бермеді. Жақын арада ұшуды жалғастыруға жеткілікті отын қалмағанын естіген соң, қашқындық жасаушылар капитан Шаранға жанармай құю үшін Пунджабтың Амритсар қаласына қонуға рұқсат берді. Кейінгі барлау мәліметтеріне сәйкес, қашқындық жасаушылар Катмандудағы рейске бес билет сатып алған; екі бірінші сынып билеті тікелей алынған, ал үш эконом-сыныптық орын саяхат агенттігі арқылы сатып алынған. Үндістанның барлау қызметінің өкілдері, Үндістан бандиті / әлемдік іздестіріліп жатқан террорист Дауд Ибрагим (Пәкістанның Исламабад қаласында жасырынып жүр) қашқындық жасаушыларға Катманду әуежайына кіруге көмектескен деп санайды.
On 24 December 1999, Indian Airlines flight IC 814 took off from Kathmandu, Nepal, with Delhi, India as its intended destination. The flight left with 180 persons on board, including both the crew and the passengers. One of the passengers on board was Roberto Giori, the then owner of De La Rue Giori, a company which controlled the majority of the world's currency printing business at the time. Shortly after the flight left Kathmandu, senior steward Anil Sharma was accosted by a man wearing a ski mask, who told him that the plane was being hijacked and that he was carrying a bomb. The hijackers instructed Captain Devi Sharan to, "fly west", and accordingly the flight entered Pakistani air space, but was refused permission to land in Lahore, Pakistan, by Pakistani Air Traffic Control. On being told that there was insufficient fuel to go further, the hijackers allowed Captain Sharan to land the flight in Amritsar, Punjab, to refuel. Subsequent intelligence reports indicated that the hijackers had purchased five tickets on the flight in Kathmandu; two first class tickets were bought directly, while three economy seats were bought through a travel agency. Indian intelligence officials believed that Dawood Ibrahim, an Indian gangster/globally wanted terrorist (hiding in Islamabad, Pakistan), had provided assistance in giving the hijackers access to the airport in Kathmandu.
Үндістанның Амритсар қаласында қону
Үндістанның әуе қозғалысын бақылау қызметі әуе кемесінің қасымда болуы туралы хабарды алғаш рет сағат 16:40-та алды. Үндістан үкіметінің дағдарыс басқару тобы, Одақтың хатшысы Прабхат Кумар басшылығымен, ұшақ қасымда болғаны туралы хабар алғанда жиналған жоқ, және ақпарат сол кезде барлау бюросына немесе зерттеу және талдау бөліміне жеткізілмеді. Үндістанның премьер-министрі Атал Бихари Ваджпаиге оқиға туралы сағат 19:00-де хабарланды. Сағат 18:44-те IC 814 рейсі капитан Шаранның хабарламасынан кейін Амритсар әуежайына қарай төмендеуді бастады, және жергілікті шенеуніктер оған жақындады. Пәнджаб штатының полиция директоры Сарабжит Сингх кейіннен ол тек кешкі сағат 18:00-де теледидардан көріп, қасымда болу туралы ақпарат алғанын мәлімдеді. Дағдарыс басқару тобы дайындаған қасымда болудың алдын алу жоспарларына сәйкес, аудандық әкімші, полиция және барлау органдарының ең жоғары лауазымды шенеуніктерiнен және әуежай басшысынан тұратын жергілікті комитет құрылды; оларға ұшақты жанармаймен толықтыруды мүмкіндігінше кешіктіру тапсырылды. RAW офицері, «Миссия RAW» авторы Р.К. Ядавтың айтуынша, Катмандудағы RAW оперативтiк қызметкері У.В. Сингх, Томарға пакистандық террористердің үнділік ұшақты қасымда болуды жоспарлап отырғаны туралы хабарлады, және ол Сингхтен есебінің дұрыстығын тексеруді бұйырды, онда Сингх оның сенімділігін растады, бірақ Томар оны сөкiп, қауесет таратуды тоқтатуға айтты. Кейін Томар сол ұшақта табылған, ол қасымда болуға себепші болып, операцияның сәтсіз аяқталуына әкелді. Ұшақтың Пакистанның Лахор қаласына қонғаны туралы ақпарат алғаннан кейін Үндістан Пакистанның Исламабад қаласындағы Үндістанның жоғарғы комиссары Г. Партасартиді Лахор әуежайына жеткізу үшін тікұшақ сұрады, және Пакистан билігінен ұшақтың Лахордан кетпеуін қамтамасыз етуді өтінді. Пакистандық күштер ұшаққа жанармай құйылғаннан кейін ұшып кетуіне жол бермеу үшін ұшу-қону жолағының жарығын қайтадан сөндірді және ұшақты арнайы күштер командаларымен қоршады. Олар сондай-ақ ұшақтағы әйелдер мен балаларды босату үшін қасымда болушылармен келіссөздер жүргізуге тырысты, бірақ олар бас тартты. Үндістанның жоғарғы комиссары Г. Партасартиге тікұшақ ұсынылды, бірақ IC 814 рейсі жанармай құйылып, ұшып кетуге рұқсат берілгеннен кейін ғана Лахорға келді. Оның ішінде қасымда болушылармен бірнеше рет пышақталған 25 жастағы Рупин Катиал сияқты ауыр жарақат алған кепіл болды. Рупин ұшақ Әл-Минхад әуе базасына қонғанға дейін қайтыс болды. Үндістан билігі қасымда болуды тоқтатуға арнайы даярланған үнділік коммандостардың ұшаққа шабуыл жасауын қалады, бірақ БАӘ үкіметі рұқсат бермеді. Алайда, Талибанның ниеті күмән тудырды, өйткені оның қарулы күштері ұшақты қоршап алды. Талибан күштерінің қасымда болушылардың кепілдерді өлтіруіне немесе жарақаттауына жол бермеу үшін күш салғанын мәлімдеді, бірақ кейбір сарапшылар бұл Үндістанның әскери операциясын болдырмау үшін жасалды деп санайды. Барлау бюросының басшысы Ажит Довал, ИСИ-нің Қандаһарда белсенді түрде қолдау көрсетіп жатқанын және ИСИ-нің үнділік тараптың қасымда болушыларға жасаған барлық қысымын жойғанын, яғни олардың қауіпсіз шығуына кепілдік берілгенін және олардың қашу жолын келіссөздер жүргізудің қажеті жоқ екенін мәлімдеді. Довал сондай-ақ, егер қасымда болушылар Қандаһарда ИСИ-нің белсенді қолдауын алмаса, Үндістан қасымда болуды тоқтатуға болатын еді деді.
Air Traffic Control (ATC) in India first received news of the hijacking at 4:40 pm. The Crisis Management Group of the Indian Government, led by Union Secretary Prabhat Kumar, did not convene on receiving the news that the plane had been hijacked, and information concerning the hijacking was not communicated at that time to the Intelligence Bureau or the Research and Analysis Wing. The Prime Minister of India, Atal Bihari Vajpayee, was briefed regarding the incident at 7:00 pm. At 6:44 pm, flight IC 814 began descent over the nearest airport in Amritsar, following a message from Captain Sharan, and was approached by local officials. The Director General of Police for the state of Punjab, Sarabjeet Singh, later stated that he only received information regarding the hijacking when he saw it on television at 6 pm that evening. In accordance with hijacking contingency plans prepared by the Crisis Management Group, a local committee consisting of the District Collector, the senior most police and intelligence officials, and the airport manager had been created; they were instructed to delay the refuelling of the plane for as long as possible. According to RAW officer, R. K. Yadav, author of Mission RAW, days before the hijacking, U. V. Singh, another RAW operative in Kathmandu informed Tomar that Pakistani terrorists were planning to hijack an Indian plane and he ordered Singh to check the veracity of his report where Singh vouched for its reliability but Tomar rebuked him and told him not to spread rumours. Later, Tomar was found on the same plane which was hijacked and became the cause of failure of the operation. India had, on receiving the information that the plane had landed in Lahore in Pakistan, sought a helicopter to transport the Indian High Commissioner, G. Parthasarthy in Islamabad, Pakistan, to Lahore airport, and had requested Pakistani authorities to ensure that the plane did not leave Lahore. Pakistani forces turned off runway lights again to prevent the plane from departing after it had been refuelled, and surrounded the plane with special forces commandos. They also attempted to negotiate with the hijackers to release women and children aboard the flight, but were denied. The Indian High Commissioner, G. Parthasarthy, was provided with a helicopter but only arrived in Lahore after Flight IC 814 had been refuelled and allowed to leave. including a critically injured 25 year old male hostage, Rupin Katyal, who had been stabbed by the hijackers multiple times. Rupin had died before the aircraft landed in Al Minhad Air Base. Indian authorities wanted Indian commandos trained in hijack rescue to assault the aircraft but the UAE government refused permission. However, the intention of the Taliban was under doubt after its armed fighters surrounded the aircraft. The Taliban maintained that the forces were deployed in an attempt to dissuade the hijackers from killing or injuring the hostages but some analysts believe it was done to prevent an Indian military operation against the hijackers. IB chief Ajit Doval claimed that the hijackers were getting active ISI support in Kandahar and that the ISI had removed all the pressure the Indians were trying to put on the hijackers, meaning that their safe exit was guaranteed and they had no need to negotiate an escape route. Doval also mentioned that if the hijackers were not getting active ISI support in Kandahar then India could have resolved the hijacking.
Келіссөздер
25 және 26 желтоқсанда Үндістан келіссөздерге қатысты өз ұстанымын ішкі тұрғысынан талқылады, ал IC 814 рейсіндегі жолаушылар шешімді күтті. Кейін жолаушылар тамақтанудың үзірлі-кезді болып берілгенін, ауыз су мен санитарлық жағдайға қол жеткізудің шектеулі болғанын және ұшақтағы қоғамдық хабарландыру жүйесін қашқындық жасағандар жолаушыларға дін тарату үшін пайдаланғанын мәлімдеді. Ахмед Омар Саид Шейх – 2002 жылы Пәкістан билігімен Даниэль Перлді ұрлап, өлтіргені үшін тұтқындалған. 1994 жылы Үндістанда батыс туристерін ұрлаумен байланысты түрмеге қамалған Шейх Дэниел Перлді өлтірді және АҚШ-тағы 11 қыркүйектегі шабуылдарды жоспарлауда маңызды рөл атқарғаны күдіктенуде. Муштак Ахмет Заргар – босатылғаннан бері Пәкістан басқаратын Кашмирде Исламшыл жауынгерлерді даярлауда белсенді рөл атқарып келеді. 30 желтоқсанда Зерттеу және талдау басқармасының бастығы А.С. Дулат ЖАММ-нің бас министрі Фарук Абдулламен байланысқа түсіп, қашқындық жасағандардың талабы бойынша екі тұтқынды босатуға көндірді. Бұл тұтқындар қазіргі уақытта Кашмир түрмелерінде ұсталып отыр. Абдулла тұтқындарды босатуға қарсы болды, Дулатты ұзақ мерзімді салдарлары туралы ескертті, бірақ ақырында Үндістан үкіметінің талаптарымен келісті. Indian Airlines 5 айлық үзілістен кейін 2000 жылдың 1 маусымында Катмандуға рейстерін қайта бастады, себебі Непал Катманду әуежайында толық қауіпсіздікке кепілдік берді. Непал әуежайда қосымша рентген аппаратын орнатуға және Үндістан қауіпсіздік қызметкерлерінің жолаушыларды соңғы тексеруден өткізуіне келісті. Әуекомпания екі тасымалдаушы біріккеннен кейін 2011 жылдың 26 ақпанына дейін қолданыста болған IC 814 рейсінің нөмірін сақтап қалды, содан кейін Air India компаниясы кодты тоқтатып берді. 2000 жылдың қаңтарында VT EDW тіркелген ұрланған Airbus A300 әуе кемесі Indian Airlines компаниясына қайтарылды. Ол 2002 жылы пайдаланудан шығарылды және 2003 жылдың желтоқсан айында Шатрапати Шиваджи Махарадж халықаралық әуежайында бөлшектелді.
On December 25 and 26, India discussed their approach to negotiations internally, while passengers on board Flight IC 814 awaited a decision. Passengers later stated that they received irregular meals and had limited access to drinking water and sanitation facilities, and that the hijackers utilised the public announcement system on board the plane to proselytize to the passengers. Ahmed Omar Saeed Sheikh – who was arrested in 2002 by Pakistani authorities for the abduction and murder of Daniel Pearl. Sheikh, who had been imprisoned in connection with the 1994 Kidnappings of Western tourists in India, went on to murder Daniel Pearl and also allegedly played a significant role in planning the September 11 attacks in the United States. Mushtaq Ahmed Zargar – who has played an active role since release in training Islamic militants in Pakistan administrated Jammu & Kashmir. On December 30, Research and Analysis Wing Chief A. S. Dulat communicated with Jammu and Kashmir Chief Minister Farooq Abdullah, to convince him to release two prisoners as demanded by the hijacker. These prisoners were currently being held in Kashmiri jails. Abdullah was opposed to releasing the prisoners, warning Dulat of the long term consequences, but eventually agreed to the demands of the Indian government. Indian Airlines resumed its Kathmandu services after 5 months of suspension on 1 June 2000, after Nepal assured India of full security at Kathmandu's airport. Nepal agreed to the installation of an additional X ray machine as well as a final check of passengers by Indian security personnel at the airport. The airline retained the same flight number; IC 814, which continued to be in usage until 26 February 2011 when the IC code was retired by Air India upon the completion of the merger between the two carriers. The hijacked Airbus A300, registered VT EDW, was returned to Indian Airlines in January 2000. It was withdrawn from use in 2002 and scrapped at Chhatrapati Shivaji Maharaj International Airport in December 2003.
Сот
Бұл істі Орталық тергеу бюросы (CBI) тергеп, 10 адамды айыптады (олардың жетісі, соның ішінде бес қашқын, әлі де іздеуде және Пәкістанда жүр). 2008 жылдың 5 ақпанында Патияла қаласындағы арнайы ұшақ қадағалау соты үш айыпталушыны, атап айтқанда Абдул Латиф, Юсуф Непали және Дилип Кумар Бхуджелді өмір бойына бас бостандығынан айырды. Олар ұшақ қадағалаушыларға жалған паспорттар алуға және ұшаққа қару алып кіруге көмектескені үшін айыпталды. Алайда, CBI Пәкістан және Харьяна жоғары сотына Абдул Латифке өлім жазасын беру туралы өтінішпен жүгінді, бірақ CBI-ның өтініші қабылданбады. Сондай-ақ, Абдул Латифтің 2015 жылы шартты түрде босатуға берген өтініші қабылданбады. 2012 жылдың 13 қыркүйегінде Джамму және Кашмир полициясы 1999 жылы IC 814 ұшағын қадағалауға логистикалық қолдау көрсеткен күдікті Мехражуддин Данды қамауға алды. Ол қадағалаушыларға саяхат құжаттарын ұсынған деген айып тағылды. Пәкістан және Харьяна жоғары соты екі адамды шабуылға қатысқандары үшін кінәлі деп танып, өмір бойына бас бостандығынан айырды. Олар бұл үкімге қарсы Үндістаннің Жоғарғы Сотына шағымданып, сотқа жүгінді. 2020 жылдың 10 шілдесінде айыпталушылардың бірі Абдул Латиф Адам Момин және тағы 18 адам, соның ішінде паспорт кеңсесінің қызметкері, Мумбайдағы сотта ұшақ қадағалау оқиғасына байланысты жалған паспорт жасау бойынша айыптардан ақталды. Қадағаланған ұшақ Пәкістан соттарының қылмыстық тергеуіне қатысты ең үлкен дәлел болып табылды, онда бұл ұшақ тергеу үшін маңызды деп танылды. Тергеушілер одан қадағалаушылардың саусақ іздерін тапты. Ұшақтың толыққанды моделі, орын нөмірлерімен бірге, сотқа ұсынылу үшін жасалды және сот кеңсесінің бір қызметкері оны құрастыруға оқытылды, себебі ол ауыр болды.
The case was investigated by Central Bureau of Investigation (CBI), which charged 10 people (out of whom seven, including the five hijackers, were still absconding and are in Pakistan). On February 5, 2008, a special anti hijacking Patiala House Court sentenced all three accused, namely Abdul Latif, Yusuf Nepali, and Dilip Kumar Bhujel, to life imprisonment. They were charged with helping the hijackers in procuring fake passports and taking weapons on board. However, CBI moved Punjab and Haryana High Court demanding the death penalty (instead of life imprisonment) for Abdul Latif. but the CBI's application was rejected. Also, Abdul Latif's application for parole was rejected in 2015. On 13 September 2012, the Jammu and Kashmir Police arrested terror suspect Mehrajuddin Dand, who allegedly provided logistical support for the hijacking of IC 814 in 1999. He allegedly provided travel papers to the hijackers. The Punjab and Haryana High Court ultimately convicted two persons for the attack, sentencing them to life imprisonment. They appealed against this sentence to the Supreme Court of India. On 10 July 2020, one of the accused, Abdul Latif Adam Momin, along with 18 other persons including an employee of the passport office, was acquitted by a Sessions Court in Mumbai of charges relating to the fabrication of passports in connection with the hijacking incident. The hijacked aircraft became the largest piece of evidence involved in the subsequent criminal investigation from the Punjab courts, where the hijack case was being heard, who deemed that the aircraft was vital for investigation. The detectives got fingerprints of the hijackers from it. A model of the plane, complete with seat numbers, was created to be produced in court and a court official was trained to assemble it, as it was unwieldy.
Саяси салдар
Бұл оқиға премьер-министр Атал Бихари Важпаи басшылығымен БЖП үкіметінің сәтсіздігі ретінде қарастырылып отыр. IB басшысы Ажит Довал егер ұшақтарға Үндістан аумағынан шығуға рұқсат берілмесе, Үндістанның келіссөздерде күшті ұстанымға ие болар еді деп мәлімдеді. Қандаһарға төрт адамнан тұратын келіссөз тобын жетекшілік еткен Довал, АҚШ пен БАӘ-ның жолаушыларды жылдам босату үшін өз ықпалын пайдалана алмауы себепті, оқиғаны үкіметтің "дипломатиялық сәтсіздігі" деп сипаттады. Сыртқы істер министрі Джасвант Сингхтің кешірілген келешектер қайтарылғаннан кейін Талибанды ынтымақтастығы үшін мақтауы да сынға ұшырады. IC 814 рейсіндегі жолаушылардың туыстары жолаушылардың денсаулығы мен жағдайы туралы ақпараттан айырылғанына наразылық білдіріп, екі рет үкімет шенеуніктерінің брифингілері мен кездесулеріне күшпен кірді, ақпарат талап етті және үкіметті сынап, баспасөз мәслихатын өткізді. Қандаһар әуе қозғалысын басқару орталығынан жол тартқан хабарламада ұшақ үнемі тазаланып, жолаушыларға тамақ, су және ойын-сауықпен қамтамасыз етілетіні айтылды; бірақ жолаушылардың куәліктеріне сәйкес, бұл кейінірек жалған екені анықталды. АҚШ-тың Ауғанстанға басып кіру кезінде Үндістан үкіметі Ауғанстанға қарсы шабуылдар үшін әскери базаларын пайдалануға рұқсат берді және Ауғанстандағы ислами радикалдардың жаттығу лагерьлері туралы барлау ақпаратын ұсынды.
The incident is seen as a failure of the BJP government under Prime Minister Atal Bihari Vajpayee, with IB chief Ajit Doval saying that India would have had a stronger negotiating hand if the aircraft had not been allowed to leave Indian territory. Doval, the IB chief, who led the four member negotiating team to Kandahar, described the whole incident as a, "diplomatic failure," of the government in their inability to make the US and the UAE use their influence to help secure a quick release of the passengers. External Affairs Minister Jaswant Singh also received criticism for praising the Taliban for their co operation after the hostages had been returned. Relatives of the passengers aboard Flight IC 814 also raised public protests at being denied information about the passengers' health and status, twice entering briefings and meetings of government officials by force, to demand information, and holding press conferences to criticize the government. A message from Kandahar ATC was circulated to the public, stating that the plane was being regularly cleaned, and that the passengers were being provided with food, water, and entertainment; this was later proven to be false, according to passenger accounts. During the US invasion of Afghanistan, Indian government allowed its military facilities to be used for strikes against Afghanistan and provided intelligence information on training camps of Islamic militants in Afghanistan.
Танымал мәдениетте
Капитан Деви Шаран (IC814 командирі) оқиғаларды "Қорқынышқа ұшу" – Капитанның әңгімесі (2000) атты кітапта баяндады. Кітап журналист Сринджой Чоудхуримен бірлесіп жазылған. Ұшу инженері Анил К. Джаггия да, ұрлау кезінде болған оқиғаларды көрсететін "IC 814 Ұрланды! Ішкі оқиғалар" атты кітап жазды. Кітап Саурабх Шукламен бірлесіп жазылған. Ұшу бақылаушысы Анил Шарма өзінің тәжірибесіне сүйене отырып, ұрлау туралы егжей-тегжейлі баяндамасын "IA-ның террор жолы" атты кітабында жазды. 1993 жылға дейін Үндістанның жалғыз ішкі әуе компаниясы болған Indian Airlines 1971 жылдан 1999 жылға дейін 16 рет ұрланды. 2003 жылғы "Замин" фильмі IC 814 ұрлауына және Угандадағы Израиль қорғаныс күштерінің Энтеббе операциясына шала негізделген. "Hijack" (2008) – Кунал Шивдасанидің түсірген үнді тіліндегі әрекет-триллері, басты рөлдерде Шайнӣ Ахуджа, Эша Деол және Ишита Чаухан ойнайды. "Кандаһар" (2010) – Майор Равидің түсірген үнді тіліндегі малаялам тіліндегі соғыс фильмі, ол ұрлауға негізделген. Фильмде саяси жағдай үнді көзқарасынан көрсетілген. "Паянам" (2011) – Рада Моханның режиссерлік жұмысы, үнді әуе компаниясының ұрлауына шала негізделген, бірақ оқиға Андхра-Прадеш штатындағы Тирупати әуежайында өтеді.
Captain Devi Sharan (Commander of IC814) recounted the events in a book titled Flight into Fear – A Captain's Story (2000). The book was written in collaboration with journalist Srinjoy Chowdhury. Flight engineer Anil K. Jaggia also wrote a book specifically depicting the events that unfolded during the hijacking ordeal titled IC 814 Hijacked! The Inside Story. The book was written in collaboration with Saurabh Shukla. The flight purser, Anil Sharma, has also written a detailed report of the hijack based on his experience in his book, IA's Terror Trail. Indian Airlines, India's sole domestic airline up to 1993, was hijacked 16 times, from 1971 to 1999. The 2003 Bollywood film Zameen is loosely based upon the IC 814 hijacking and also Operation Entebbe of the Israel Defense Forces in Uganda. Hijack is a 2008 Indian Hindi language action thriller film by Kunal Shivdasani based on the hijacking and stars Shiney Ahuja, Esha Deol and Ishitha Chauhan in the lead roles. Kandahar, a 2010 Indian Malayalam language war film by Major Ravi is based on the hijacking. The political situation is portrayed from an Indian perspective in the film. Payanam , a 2011 Indian action thriller film by Radha Mohan is also loosely based on Indian Airlines hijacking but takes place at the Tirupati Airport in Andhra Pradesh.