Герне Хантер – ағылшын фольклорындағы шабыттанған аңшы рухы. Уильям Шекспирдің пьесасында кездеседі, ежелгі діни сенімдермен байланысты. Ұғымдар, мифтер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын фольклорындағы әуес
Ghost from English folklore
Ағылшын фольклорында Герн Аңшы – ағылшынның Беркшир графтығындағы Уиндзор орманы мен Ұлы саябағымен байланысты әуес. Оның басынан мүйіздер өсіп, жылқыға мініп, малға қиындық тудырып, тізбектерді шалқалап ұстайды дегенді айтады. Герн туралы ең алғашқы айтылым 1597 жылы Уильям Шекспирдің "Виндзордың қуанышты әйелдері" пьесасында кездеседі. Шекспирдің нақты қаншалықты дәлдікпен немесе қаншалықты деңгейде шынайы жергілікті аңызды өз шығармасына енгізгенін білу мүмкін емес, алайда кейінірек Гернді тарихи тұлғалармен, язычник құдайларымен немесе ежелгі архетиптермен байланыстыруға бірнеше әрекеттер жасалған.
In English folklore, Herne the Hunter is a ghost associated with Windsor Forest and Great Park in the English county of Berkshire. He is said to have antlers growing from his head, ride a horse, torment cattle, and rattle chains. The earliest mention of Herne comes from William Shakespeare's 1597 play The Merry Wives of Windsor, and it is impossible to know how accurately or to what degree Shakespeare may have incorporated a real local legend into his work, though there have been several later attempts to connect Herne to historical figures, pagan deities, or ancient archetypes.
Англо-саксондық құдай
Ерте орта ғасырларда Виндзор орманы өзді-өздеріне табынатын, Воден сияқты құдайлары бар, язычниктардың – англдардың бақылауына өтті. Скандинавия мифологиясындағы Один Воденнің сәйкес келетін нұсқасы, ол түнгі аспанда жабайы аңшылық жасап, руна жазуының құпиясын білу үшін әлем ағашы Иггдрасильден асылып өлген. Герн есімінің Воденнің құлаған жауынгерлердің басшысы ретінде қолданылған Хериан атағынан шыққандығы туралы пікірлер бар.
In the Early Middle Ages, Windsor Forest came under the control of the pagan Angles who worshipped their own pantheon of gods, including Woden, whose Norse equivalent Odin rode across the night sky with his own Wild Hunt and hanged himself on the world tree Yggdrasil to learn the secret of the runic alphabet. It has been suggested that the name Herne is derived from the title Herian, a title used for Woden in his role as leader of fallen warriors .
Тарихи тұлға
Сэмюэл Ирландия Хернен нақты тарихи тұлға деп атап, оның тыныштық таппаған рухының көрінуі туралы әңгімелерге себеп болуы мүмкін, қасиетсіз өлімге ұшырағанын айтты. "Виндзордың қуанышты әйелдері" атты пьесаның ең алғашқы басылымында оның есімі "Хорн" деп жазылған.
Samuel Ireland identified Herne as a real historical individual, saying that he died an unholy death of the type that might have given rise to tales of hauntings by his unquiet spirit. The earliest edition of The Merry Wives of Windsor spells the name "Horne".
Музыка
Франсуа Андре Даникан Филидордың жоғалған операсы, Herne le chasseur (1773), «Виндзордың қуанышты әйелдері» туындысының бейімделуі болып табылады, онда Херн бас рөлді ойнайды. Карл Отто Николайдың «Die lustigen Weiber von Windsor» операсында (1845/46) Фальстаф Херн кейпінде музыкалық сахнада пайда болады. Ариго Бойто Вердидің «Фальстаф» операсы үшін либретто жазғанда, «Күлкілі әйелдер» және «Генрих IV» материалдарын пайдаланып, Виндзордың Ұлы саябағындағы айға толы соңғы актты құрды. Бұл актта, рухтар кейпіндегі маскарадшылар мен «Қара аңшы» ретінде киінгендер Фальстафқа жасаған әзіл-қайратты қамтиды, оның ішінде Херн аңшысының бейнесі де бар. Карло Просперо Дефранчески композитор Антонио Сальери үшін Херн есімі нақты айтылған ұқсас либретто жазды. Ральф Воган Уильямстың «Сер Джон ғашық» операсы, Шекспирдің «Күлкілі әйелдері» туындысының бейімделуі, Фальстафты жаңылыстыру үшін Херн аңшысының бейнесін көрсетеді. «Херн аңшысы туралы аңыз» 1897 жылғы сэр Артур Салливанның «Виктория және Мерри Англия» балетінің бір бөлігі болды, онда британдық фольклор мен тарихтан әртүрлі көріністер бейнеленген. Сер Эдвард Германның «Мерри Англия» операсында (1902) либретто авторы Базил Худ королева Елизавета I-нің пікірін өзгерту үшін Херннің тағы бір бейнесін енгізеді. Британдық прогрессивті рок-тобы Marillion-ның алғашқы жазбаларының бірі – «Херн аңшысы» атты инструменталды ән. Herne – Clannad тобының 1984 жылғы Legend LP альбомындағы трек, ITV телесериалы «Робин Шервуд» (q. v.) саундтрек альбомы. Cradle of Filth тобының Nymphetamine альбомындағы «English Fire» әнінде «Херн аңшысы» туралы мәтін бар. 2008 жылғы Blessings альбомында S. J. Tucker «Хернге гимн» (Hymn to Herne) деп аталатын ән жазды. 2014 жылғы Хэдли Фрейзердің Just Let Go EP альбомында «Херн және қызыл қарға» (Herne and the Red Kite) деп аталатын ән бар.
François André Danican Philidor's lost opera, Herne le chasseur (1773), is an adaptation of The Merry Wives of Windsor giving Herne the title role. Carl Otto Nicolai's opera Die lustigen Weiber von Windsor (1845/46) includes Falstaff, disguised as Herne, on the musical stage. Arrigo Boito, composing a libretto for Verdi's opera Falstaff by improvising upon materials in Merry Wives and Henry IV, built the moonlit last act set in Windsor Great Park around a prank revenge played upon the amorous Falstaff by masqueraders disguised as spirits and the spectral "Black Huntsman", in whom Herne the Hunter is recognisable. Carlo Prospero Defranceschi wrote a similar libretto for composer Antonio Salieri that specifically mentions Herne. Ralph Vaughan Williams' opera Sir John in Love, an adaptation of Shakespeare's Merry Wives, feature an impersonation of Herne the Hunter to misguide Falstaff. "The Legend of Herne the Hunter" was part of Sir Arthur Sullivan's ballet Victoria and Merrie England of 1897, which portrayed various scenes from British folklore and history. In the light opera Merrie England by Sir Edward German (1902), the librettist Basil Hood introduces another impersonation of Herne as a device to induce a change of heart in Queen Elizabeth I. One of the earliest recordings by British progressive rock band Marillion is an instrumental song titled "Herne the Hunter" based on the legend. Herne is a track on the 1984 LP Legend by Clannad, the soundtrack album to the ITV television series Robin of Sherwood (q. v.). Herne the Hunter features in the lyrics of the song "English Fire" by Cradle of Filth on their album Nymphetamine. On the 2008 album Blessings by S. J. Tucker, a song is titled "Hymn to Herne". On the 2014 EP Just Let Go by Hadley Fraser, a song is titled "Herne and the Red Kite".