Рэймонд Палмер: Ғылыми-фантастика редакторы және жазушысы

Рэймонд Палмер: американдық жазушы, ғылыми-фантастикалық журналдардың редакторы (Amazing Stories, Fantastic Stories). "Shaver Mystery" құпиясымен танымал.

48 мин оқу

100%

Дереккөз: Raymond A. Palmer — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Американдық редактор және романист (1910–1977)

Реймонд Альфред Палмер (1 тамыз 1910 – 15 тамыз 1977) – американдық автор және журнал редакторы. Ғылыми фантастиканың алғашқы толқынына зор ықпал еткен ол, өзінің алғашқы көркем әңгімелерін 1935 жылы жариялады. 1938 жылы Зифф Дэвис оны «Amazing Stories» ғылыми-фантастикалық журналының редакторы, ал 1939 жылы оның туыс басылымы «Fantastic Stories» журналының редакторы етіп тағайындады. 1944 жылы ол ежелгі ғарышкерлер, жоғалған өркениеттер және жер астындағы тұрғындар туралы «Шавер Мистериясы» атты әңгімелер сериясын насихаттай бастады. Ол бұл оқиғалардың шындыққа жақын екенін мәлімдеді, бұл ғылыми фантастика әлемінде үлкен дау тудырды және оқырмандардың арасында жікке бөліп жіберді. Журнал иелерінің бұйрығымен ол 1948 жылы «Шавер Мистериясын» тоқтатты. Палмер 1947 жылы жеке баспа үйін ашты. 1949 жылы Зифф Дэвистен кеткеннен кейін ол «Fate», «Other Worlds Science Stories», «Mystic» (кейін «Search» деп аталды) және «Flying Saucers» сияқты журналдарды шығара бастады. Ол «Марс күнделігі» атты қысқаша автобиография жазды, Кеннет Арнольдпен бірлесіп «Солпақтардың келуі» кітабын жазды, Ричард Шарп Шейвердің «Жасырын әлем» атты еңбегін редакциялады және спиритуалистік «Oahspe: A New Bible» еңбегінің түпнұсқа басылымын қайта жариялады. Палмер жиі маргиналды сенімдер мен қастандық теорияларын қолдады және кем дегенде бір рет ФБР-мен тергелді. Ол порнографиялық кітаптарды жариялау ісіне қатысты болды, бірақ оның үлесі маргіналды болды. Реймонд Палмердің «Amazing Stories» журналын редакциялауының әсері әртүрлі, бірінші кезекте «Шавер Мистериясын» насихаттауына байланысты. Оның «Other Worlds Science Stories» журналын редакциялауы жоғары бағаланды және ол ұшушы тәрелкелер мен «Жаңа дәуір» қозғалысының тарихындағы маңызды тұлғалардың бірі болып саналады.

Ерте өмір

Реймонд Альфред Палмер родился 1 августа 1910 года в Милуоки, штат Висконсин. Его родители были Рой и Хелен (Стебер) Палмер. Его отец был ирландского происхождения, работал электриком, механиком и учетчиком времени на мраморной компании. В 1911 году он стал пожарным. Семья Палмеров были протестантами Ольстера, эмигрировавшими из Северной Ирландии. Согласно семейной легенде Палмеров, Прикетты (как их тогда называли) были изгнаны из Северной Ирландии католиками. По прибытии в Соединенные Штаты семья обратилась в католицизм. Его мать была родом из северного Висконсина, дочерью немецких лютеранских иммигрантов. Рой Кларенс Палмер был алкоголиком, чье чрезмерное употребление алкоголя привело семью к нищете. Он также физически избивал свою жену. Палмеры вели кочевой образ жизни, переезжая в новый дом почти каждый год с 1912 по 1921 год. Сестра Рэя, Эвелин, родилась в 1917 году, а брат Дэвид – в 1918 году. В 1920 году семья переехала в дом дедушки и бабушки Рэя по отцовской линии после того, как здоровье Хелен Палмер серьезно ухудшилось. Когда Палмеру было семь лет, он выбежал на проезжую часть. Его нога попала в спицы проезжающего грузовика, его развернуло и били о тротуар, пока он не остановился. В результате аварии несколько его позвонков были сильно сломаны. Рой Палмер отказался везти сына в больницу, вероятно, потому, что семья не могла заплатить. Через несколько дней пришел социальный работник и отвез Рэя в больницу. По словам друга Рэя, Фрэнсис Хамлинг, Рэй заразился болезнью Потта (туберкулезом позвоночника), и к девяти годам он больше не мог стоять или ходить. Палмеру была проведена костная пластика позвоночника доктором Фредериком Дж. Генсленом. Болезнь Потта часто сопровождается кифозом (горбом), и стандартное восстановительное лечение Генслена требовало, чтобы пациент находился в положении лежа на животе в Брэдфордской раме (металлический прямоугольник во всю длину тела с холщовым рукавом) до года. Трансплантат Палмера был инфицирован, и ему давали морфин от боли. Сочетание болезней и травм замедлило рост Рэя, и во взрослом возрасте его рост был чуть больше 4 футов (1 м). Он провел большую часть следующих пяти лет лежа на животе в Брэдфордской раме. Мать Палмера умерла от перитонита и пневмонии 26 января 1923 года, и Палмер винил своего отца в своей инвалидности. С возрастом он становился озлобленным, изолированным, упрямым и мучимым комплексом неполноценности. Он стеснялся своего горба и беспокоился, что никогда не сможет вести нормальную жизнь. Дедушка и бабушка Рэя по отцовской линии переехали к семье, чтобы заботиться о детях. Рой Палмер снова женился в 1924 году. Его новая жена, Матильда, была моложе его на 14 лет. В 1928 году Матильда родила сводного брата Рэя, Роберта. Рэй разносил газеты, чтобы заработать деньги, и его отец забирал доход, чтобы Рэй платил за "комнату и питание". Во время выздоровления Рэя в основном обучал репетитор, предоставленный системой государственных школ Милуоки. Он читал на самые разные темы, иногда до 15 книг в день. В этот период он стал поклонником истории Древнего Египта и научной фантастики. Палмер выздоровел настолько, что начал посещать среднюю школу Вашингтона в феврале 1924 года. Он ушел в июне 1925 года, скорее всего, из-за рецидива здоровья. Он еще два года пролежал в постели. В возрасте 16 лет Палмер поступил в школу Святой Анны, католическую школу в Милуоки. После окончания девятого класса он бросил школу. Палмер начал читать журнал "Amazing Stories" после того, как обнаружил его первый выпуск весной 1926 года. Он написал свой первый научно-фантастический рассказ "Лучи времени Джандры" в средней школе. Его учитель английского языка был так впечатлен, что прочитал его вслух своему классу. Рой Палмер снова переехал с семьей в 1929 году.

Raymond Alfred Palmer was born August 1, 1910, in Milwaukee, Wisconsin. His parents were Roy and Helen ( Steber) Palmer. His father was of Irish ancestry who had held jobs as an electrician, machinist, and timekeeper at a marble company. He became a firefighter in 1911. The Palmer family were Ulster Protestants who emigrated from Northern Ireland. According to Palmer family lore, the Pricketts (as they were then known) were driven out of Northern Ireland by Catholics. Once in the United States, the family converted to Catholicism. His mother was from northern Wisconsin, the daughter of German Lutheran immigrants. Roy Clarence Palmer was an alcoholic whose excessive drinking left the family impoverished. He also physically beat his wife. The Palmers lived a peripatetic existence, moving to a new home almost every year from 1912 to 1921. Ray's sister Evelyn was born in 1917, and his brother David in 1918. The family moved into the home of Ray's paternal grandparents in 1920 after Helen Palmer's health declined severely. When Palmer was seven years old, he ran out into traffic. His leg was caught in the spokes of a passing truck, and he was spun around and beaten against the pavement until it came to a stop. The accident badly broke several of his vertebrae. Roy Palmer refused to have his son taken to a hospital, probably because the family could not pay. A social worker visited a few days later, and took Ray to a hospital. According to Ray's friend, Frances Hamling, Ray became infected with Pott's disease (tuberculosis of the spine), and by the age of nine could no longer stand or walk. Palmer underwent a spinal column bone graft performed by Dr. Frederick J. Gaenslen. Pott's disease is often accompanied by kyphosis (hunchback), and Gaenslen's standard recuperative treatment required the patient to be in the prone position in a Bradford frame (a full body metal rectangle with a canvas sleeve) for up to a year. Palmer's graft became infected, and he was given morphine for the pain. Combination of illnesses and trauma stunted Ray's growth, and as an adult he stood just slightly over 4 feet (1 m) tall. He spent most of the next five years prone in a Bradford frame. Palmer's mother died of peritonitis and pneumonia on January 26, 1923, and Palmer blamed his father for his disability. As he grew older, he became embittered, isolated, stubborn, and plagued by an inferiority complex. He was embarrassed by his hunchback, and worried that he would never lead a normal life. Ray's paternal grandparents moved in with the family to care for the children. Roy Palmer remarried in 1924. His new wife, Mathilda, was 14 years his junior. In 1928, Mathilda gave birth to Ray's half brother, Robert. Ray delivered newspaper to make money, and his father seized the income to make Ray pay for "room and board". During his convalescence, Ray was largely educated by a tutor provided by the Milwaukee public school system. He read on a wide range of topics, sometimes as many as 15 books a day. It was during this period that he became a fan of Ancient Egyptian history and science fiction. Palmer recovered enough to begin attending Washington High School in February 1924. He left in June 1925, most likely due to a relapse in health. He spent two more years bedridden. At the age of 16, Palmer enrolled at St. Anne's School, a Catholic school in Milwaukee. After completing the ninth grade, he dropped out. Palmer began reading Amazing Stories magazine after discovering its first issue in the spring of 1926. He wrote his first science fiction story, "The Time Ray of Jandra", in high school. His English teacher was so impressed, she read it aloud to her class. Roy Palmer moved his family once again in 1929.

Фан-журналдар мен фан-соттар

Рей орта мектептен кейін П. Дж. Лавистің металл компаниясында бухгалтер болып жұмысқа орналасты және бос уақытында қысқа ғылыми-фантастикалық әңгімелер жаза бастады. Палмердің редакторға жазған бірнеше хаты Amazing Stories журналында жарияланды. Ғылыми фантастикаға деген қызығушылықты арттыру үшін журнал хат жазғандардың мекенжайларын жариялады. Чикагодан келген жанкүйер Уолтер Деннис Реймен кездесу үшін Милуокиге сапар шекті. 1930 жылдың мамыр айында Палмер мен Деннис жанкүйерлердің бір-бірімен байланысуына көмектесу үшін «Ғылым корреспонденция клубын» құрды. Ғылыми фантастика тарихшысы Майк Эшлидің сөзіне сүйенсек, бұл ғылыми фантастика фандомының алғашқы ұйымдастырылған тобы болды. Олар екі бірге The Comet атты алғашқы фанзиннің негізін қалады және оны редакциялады, ол 1930 жылдың мамырында алғаш рет жарық көрді. Бастапқыда жаңа ғылыми жаңалықтар мен өнертабыстарды таратуға бағытталған журнал, 1930 жылдың шілдесіндегі екінші нөмірінде ғылыми фантастикаға қайта бағытталды. Палмердің туберкулезге екінші рет шалдыққан кезінде журналдың атауы «Космология» деп өзгертілді. Қаржы жетіспеушілігіне байланысты оның шығарылымы тұрақсыз болды, ал 1932 жылдың қаңтарында Палмер редакторлық қызметтен кетті. «Ғылым корреспонденция клубы» 1932 жылдың қаңтарында Халықаралық ғылыми қауымдастық болып қайта ұйымдастырылды. Бір айдан кейін таратылғанымен, ол АҚШ-тағы ең ұзақ өмір сүрген ғылыми фантастика фандомы клубы болды. Палмер Форрест Джей Акерман, Джулиус Шварц және Морт Вайзингермен бірге екінші фанзин, «Уақыт саяхатшысы» журналын құрды. Ол 1932 жылдың желтоқсанында жарық көре бастады және бір жылдан астам уақыт жарық көрді.

Екінші ауру

1930 жылдың мамыр айында Палмерде тағы да Потт ауруы анықталды. Бұл оның сүйек трансплантаты мен алты омыртқасын құлдыратып жіберді. 1930 жылдың қыркүйегінде Палмер Мюрдейл туберкулезіне арналған санаторийге түсті. Дәрігерлер оның өміріне алты ай ғана қалғанын, жұлын осы уақытқа дейін ашылып кететінін айтты. Туберкулез бұрынғысынан жақсарған болатын, бірақ Мюрдейлдегі дәрігерлер инфекцияны қайтадан қоздырудан қорқып, сүйекті операция жасап тазалауға келіспеді. Рейге тек паллиативтік күтім көрсетілді. Келесі жыл бойы Палмер арқасымен жатып, денесін қатаң ұстап, өзін-өзі емдеп жатқанын көзге елестетті. Ол өлмеген соң, дәрігерлер жаңа рентген суреттерін түсіріп, зақымдалған аймақтың жаңа сүйек қабығымен қапталғанын анықтады. Палмер 1931 жылы санаторийден шығарылды. Палмердің өмірбаяын жазған Ричард Торонтоның пікірінше, Рей Палмерде классикалық травма құрбанының көптеген белгілері байқалды. Ол өзінің төзімділігін арттырудың барлық мүмкіндігін іздеді, бұл – жағдайға бейімделудің әдеттегі тәсілі. Сондай-ақ ол айналасындағы әлемді бақылауға ұмтылды. Палмер жиі Потт ауруынан аман қалатынын "білгені" туралы айтқан. Торонто "өмір сүруді болжау" травмадан зардап шеккендердің арасында жиі кездесетін құбылыс екенін атап өтеді. Өзінің төзімділігін көрсету үшін Палмер П. Дж. Лавистегі бухгалтер жұмысынан уақытша кетіп, алюминий шатырлар мен суағарларды орнатумен айналысты. Ол сонымен қатар боулинг, жүгіру және софтболмен де шұғылданды. Әлемін бақылау үшін Палмер түсінде сол сәтте әлемде болып жатқан оқиғаларды көре алатынына және болашақты болжай алатынына сенді. Ол өзін-өзі емдеуді елестеткен, енді мақсатқа бағытталған ойлау мен қиялдың өзінің ғана емес, бүкіл адамзаттың өмір сүруі үшін маңызды екеніне сене бастады.

Жазу

1930 жылдары Палмердің әңгімелері сол дәуірдің ғылыми-фантастикалық журналдарында жарияланды. Палмердің алғашқы кәсіби түрде жарияланған әңгімесі 1930 жылғы маусымда Wonder Stories журналында «Джандраның уақыт сәулесі» болды. Лестер дель Рей Палмерді кәсіби деңгейде жариялаған алғашқы жанкүйер деп есептейді. 1932 жылы Палмер Милуоки Фикционерына қосылды, бұл шамамен 20-ға жуық жұмыс істейтін жазушылардың тобы еді. Олар әр апта сайын кездесіп, өздерінің әңгімелері туралы әңгімелесіп, жазу өнері талқылап, еңбектерін қалай сатудың жолдарын іздейтін. Топ мүшелеріне негізін қалаушы Лоуренс А. Китинг, Мориц «Морри» Зенофф, Ларри Стерниг, Лео А. Шмидт, Бернард Вирт, Дадли Брукс, Гас Маркс, Аль Нельсон, Роджер Шерман Хоар (Ральф Милн Фарли псевдонімімен жазған), Стэнли Г. Вайнбаум, Роберт Блох, Джим Кьелгаард және Артур Тофте кірді. Фикционеры Палмердің жазуына ең маңызды ықпал етті. 1936 жылы Фикционеры Стенли Вайнбаумның екі жарияланбаған әңгімесінен («Алаудың шығысы» және «Қара алау») құралған «Алаудың шығысы» романын жариялады. Бұл ғылыми-фантастика авторының туындыларынан тұратын алғашқы антология болды. Палмер алғы сөзді жазды. Вайнбаумның әйелі бұл тым жеке деп санап, жаңа алғы сөз жазуды сұрады. Лоуренс Китинг жаңа алғы сөзді жазды. «Палмер басылымының» бар болғаны алты данасы, ал «Китинг басылымының» (көпшілігі тілмеленбеген) 250 данасы сатылды. 1936 жылғы наурызда Палмер «Shade Publishing Company» баспасының «Associated Authors» еншілес компаниясы үшін толық уақыт бойы қылмыстық әңгімелер жаза бастады. Оның айлық төлемақысы 150 доллар болды. Палмер Хоар жасаған «Джим Грант» кейіпкері туралы екі әңгіме жазды, сондай-ақ «Қылмыстың құпиялары», «Нағыз бандиттік өмір», «Скарлет авантюрист», «Скарлет бандиттік оқиғалары», «Дәмді детектив» және «Таң қалдыратын ғылыми әңгімелер» журналдары үшін әңгімелер жазды. Палмер қылмыстық әдебиеті үшін Александр Блэйд, Генри Кейд, Г. Х. Ирвин, Джозеф Дж. Миллард, Фрэнк Паттон, Уоллес Квитман, Рэп, А. Р. Стибер, Моррис Дж. Стил, Роберт Н. Вебстер және Рей Винтерс сияқты псевдонимдерді пайдаланды. 1935 жылдан 1938 жылға дейін Палмер Amazing Stories, Astounding Science Fiction, Marvel Tales және Wonder Stories журналдарына ғылыми-фантастикалық әңгімелер жазды. Палмер өте жақсы жазатын автор еді. Кейін ол 1934 жылдың желтоқсаны мен 1935 жылдың наурызы аралығында «Пулп» журналдары үшін 150 000 сөз жазғанын айтты. Палмердің жеке өмірі қиын кезеңді бастан өткерді. Рой мен Хилда 1933 жылы ажырасып, 1934 жылы Милуокиден көшіп кетті. Рой Палмер 1936 жылы Милуокиге оралғанда, ол ажырасқан еді. Бір күні Рой барлық мүліктерін алып үйден кетіп қалды. Рей үйіне келгенде, пәтері бос болды. Рей енді 19 жасар Эвелинге, 18 жасар Дэвидке және 8 жасар Робертке қамқорлық жасауға тиіс болды. Рей 1936 жылдың наурыз айында есепші жұмысынан кетіп, толық уақыт жазуға кірісті. Оның әкесі 1937 жылдың маусымында жұмыс орнындағы өрттен кейін жұмысынан босатылды, ал Палмер әкесіне көмектесу үшін П. Дж. Лавистің металл конструкциялар фирмасында жұмысқа қайта оралды. Фирма иесінің ауыр сырқатынан кейін 1938 жылдың ақпанында жабылды.

Throughout the 1930s, Palmer had his stories published in science fiction magazines of the era. Palmer's first professionally published story was "The Time Ray of Jandra" in Wonder Stories in June 1930. Lester del Rey believed Palmer was the first fan to publish professionally. About 1932, Palmer joined the Milwaukee Fictioneers, a group of about 20 or so working writers who met every other week to talk about their stories, discuss writing, and figure out ways to sell their work. Members included founder Lawrence A. Keating, Moritz "Morry" Zenoff, Larry Sternig, Leo A. Schmidt, Bernard Wirth, Dudley Brooks, Gus Marx, Al Nelson, Roger Sherman Hoar (who wrote under the pen name Ralph Milne Farley), Stanley G. Weinbaum, Robert Bloch, Jim Kjelgaard, and Arthur Tofte. The Fictioneers were the most significant influence on Palmer's writing. In 1936, the Fictioneers published Dawn of Flame, a fix up of two of Stanley Weinbaum's unpublished stories ("Dawn of Flame" and "The Black Flame"). It was the first anthology ever published featured the work of a science fiction author. Palmer wrote the foreword. Weinbaum's wife felt it was far too personal, and asked that a new forward be written. Lawrence Keating wrote the replacement. Only six copies of the "Palmer edition" were sold, and only 250 copies sold of the "Keating edition" (many of them unbound). In March 1936, Palmer began writing crime stories full time for Shade Publishing Company's Associated Authors subsidiary, which published racy detective magazines. His pay was $150 a month. Palmer wrote two entries for the "Jim Grant" character created by Hoar as well as stories for Murder Mysteries, True Gang Life, Scarlet Adventuress, Scarlet Gang Stories, Spicy Detective, and Thrilling Wonder Stories. Among the pen names Palmer used for his crime fiction were Alexander Blade, Henry Cade, G. H. Irwin, Joseph J. Millard, Frank Patton, Wallace Quitman, Rap, A. R. Steber, Morris J. Steele, Robert N. Webster, and Rae Winters. From 1935 to 1938, Palmer also wrote science fiction for Amazing Stories, Astounding Science Fiction, Marvel Tales, and Wonder Stories. Palmer was a prolific writer. He later estimated that from December 1934 to March 1935 he wrote 150,000 words for pulp magazines. Palmer's personal life was going through a difficult period. Roy and Hilda separated in 1933, and moved out of Milwaukee in 1934. When Roy Palmer returned to Milwaukee in 1936, he was divorced. One day, Roy moved out, taking everything with him. Ray returned home to an empty apartment. Ray was now in charge of 19 year old Evelyn, 18 year old David, and eight year old Robert. Ray quit his job as a bookkeeper in March 1936 to write full time. His father lost his job in June 1937 after a fire at his place of employment, and Palmer returned to work at the P. J. Lavies sheet metal firm in order to support his father. The firm shut down about February 1938 when the owner fell seriously ill.

Зиф Дэвис журналдары

1932 жылдың тамызында Палмер, Акерман, Шварц, Вайзингер, Морис З. Ингер және Конрад "Конни" Руперт кәсіби журнал – Science Fiction Digest-ті жариялай бастады. Бірінші саны қыркүйекте жарық көрді. 1934 жылдың қаңтарында Fantasy Magazine деп қайта аталған журнал 1934 жылдың желтоқсанына дейін жарық көрді. Оның негізгі оқырмандары фандом болды және ол ғылыми фантастика қозғалысындағы маңызды кезең саналды. Журнал сонымен қатар түпнұсқа әңгімелерді де жариялады, олардың ең танымал туындысы – "Космос" атты сериялық роман. Сериялық романды айналма жазу идеясы Палмерге тиесілі. 17 тараудан тұратын сериалды ғылыми фантастиканың көрнекті авторлары – Роджер Шерман Хоар, Дэвид Х. Келлер, Джордж Генри Вайс (Фрэнсис Флаг псевдонимімен), Джон У. Кэмпбелл, Отис Адельберт Клайн, Абрахам Меритт, Эдвард Е. "Док" Смит, П. Шюлер Миллер, Ллойд Артур Эшбах және Эдмонд Гамильтон жазды. Палмер журнал үшін "Атомдарды шашу" деген бағанды да жазды, ол фандом жаңалықтары мен журналдың оқырмандарын көбейтуге арналған конкурстарды қамтыды, бәрі жеңіл, әңгімелеу стилінде жазылған. Ол Акерман, Шварц және Обри Клементс (ғылыми фантастика фандарының белгілі мүшесі және 1930 жылы Ғылыми корреспонденция клубының президенті) берген "РАП" лақап атын қолданды.

Таңғажайып оқиғалар

1938 жылдың қаңтар айының ортасында Зифф Дэвис баспасы Amazing Stories журналын сатып алды. 86 жастағы редактор, доктор Т. О’Коннор Слоун басшылығымен журнал құлдырап, банкротқа жақындады. 1926 жылы оқырман саны 100 000 болса, 1938 жылы 40 000-ға дейін төмендеді. Слоанның редакциялық стилі «әдепті және тартымды» болды. Ол ғылымның соңғы жетістіктері мен викториандық дәуірдегі ғылым туралы ақпарат беретін ғылыми-фантастикалық әңгімелерді ұнатты (ғалымдар қатесіз, өте құрметті тұлғалар ретінде қарастырылды, ал ғылым жазушылары олардың күрделі идеяларын оқырманға қарапайым тілмен жеткізді). Зифф Дэвис Слоанды жұмыстан шығарды. Бернард Г. Дэвис Amazing Stories редакциясын Зифф Дэвис штаб-пәтері орналасқан Чикагоға көшірді. Дэвис Роджер Шерман Хоарды іздеді, өйткені ол өте талантты ғылыми-фантастика жазушысы болды және Милуокиден келгендіктен Чикагоға көшуге дайын еді. Хоар ұсыныстан бас тартып, Реймонд Палмерді ұсынды. Дэвис 1938 жылдың ақпан айында Палмерді Amazing Stories журналын редакциялауға алды. Оның жұмыстағы алғашқы күні 1938 жылдың 14 ақпаны болды, ал жалақысы аптасына 75 долларға белгіленді. Палмерге келесі санда таралымын айтарлықтай арттыру керек болды, әйтпесе журнал жабылуы мүмкін еді. Дэвис Палмерді жас ерлер аудиториясына бағыттауға шақырды, ал Палмер «тырысып, биік мақсат қоюды» қаламады. Палмер толық келісті: бәсекелес Astounding Science Fiction журналы зиялыларға арналған, ал Amazing Stories олармен бәсекелесе алмайды. Оның ниеті – жас кезінде оны қатты қызықтырған қызықты және романтикалық оқиғаларды жариялау еді. Палмер өзінің редакциялық тәсілін ғылымға қарағанда оқиғаға көбірек назар аудару деп сипаттады. Ол драмалық оқиғалар, жылдам баяндау, күмәнділік пен тартымды диалогтарды қалады. Amazing Stories журналының оқырмандары – көшедегі жасөспірімдер мен әскери қызметкерлер. Палмер өзінің алдыңғы редакторы сатып алған материалдың сапасы нашар екенін анықтады және жаңа әңгімелермен көмектесу үшін Fictioneer достарына жүгінді. Amazing Stories журналында Рей Палмер Роберт Блох пен Исаак Азимовтың алғашқы ғылыми-фантастикалық әңгімелерін және «Эандо Биндер» (Эрл мен Отто Биндер аға-інілердің псевдонимі) Адам Линк әңгімелерінің алғашқыларын жариялады. Палмердің ескі достары Джулиус Шварц пен Морт Вайзингер ғылыми-фантастикалық авторлар үшін әдеби агенттік – Solar Sales Service құрды, және Палмер Solar Sales клиенттерінен жиі әңгімелер алды. Уақыт өте келе Палмер әр саны үшін белгілі бір көлемде жазуға міндеттенген жазушылар тобын құрды, олар тұрақты жалақы алды. Палмер өзінің шығармаларын Amazing журналында түрлі псевдонимдермен жариялады. Ол журналға осы псевдонимдердің жалған өмірбаянын жиі жариялап, редакциялық мақалаларда әртүрлі әдеби, ғылыми және жеке кемшіліктері үшін «авторларды» сынады. Палмер оқырмандарды алдаудан ләззат алды, бірақ кейде күлкілі мәлімдемелер немесе әзілдер арқылы алдауды ашып беретін. Палмер Чикагодағы алғашқы айларында кедей, оқшау және жалғыз болды. Бұл уақыт өте келе өзгерді, өйткені ол өз пәтерінде қызметкерлермен покер ойнап, кафелерде кофе ішіп, үйіне келген жазушыларды қабылдады. Ол сондай-ақ Зифф Дэвис спорт командаларында ойнады. Жеке өмірінде ол жалғыз және ашулы болды, ал «Көнедегі заңсыздар» және «Көнедегі жалғыз қасқыр» сияқты әңгімелерінде оның эмоциялық күйін көрсетті. Рей журналды ішкі жағынан да жаңартты. Ол бір панельді мультфильмдер, кейде күлкілі мақалалар, ғылым туралы викториналар және тарих туралы қысқаша мақалалар жариялай бастады. Ол хаттар бөлімін кеңейтті және жанкүйерлер оқиғалары мен жанкүйерлер басылымдарының хабарламаларын жариялады. Оның жаңа редакторының «Обсерватория» рубрикасының стилі «қатаң, ақымақ және достық» болды. Палмер журналдың сыртқы түрін де өзгертті. Журналдың мұқабасын Гаррольд В. Маккоули мен Роберт Гибсон Джонс сияқты суретшілермен қамтамасыз етілді. 1941 жылдың сәуір айында Amazing Stories ғылыми-фантастикалық журналдардың алғашқысы болып, жартылай жалаңаш әйел суретін мұқабасына шығарды. Ол артқы жағындағы жарнаманы планеталар, «болашақтың машиналары» және атом электр станциялары сияқты ғылыми тұрғыдан нақты суреттермен алмастырды. Мұндай көрнекті орналастырылған білім беру иллюстрациялары инновациялық болды және көбінесе Фрэнк Р. Пол салған. Палмердің айтуынша, ол бас редактор болған кезде Amazing Stories журналы бір санынан 27 000 дана ғана сатылған. Оның алғашқы саны 45 000 дана, ал екіншісі 75 000 дана сатылды. Таралымы артуын жалғастырды. Палмердің көмекші редакторы Уильям Хамлинг 1940 жылы таралымды шамамен 200 000 деп бағалады. Amazing Stories 1940 жылы соғыс оқиғаларын жариялай бастады, олардың көпшілігінде неміс немесе жапондық жаулар бейнеленген. Палмер 1948 жылы Amazing Stories журналын редакциялаудың барлық ісін Уильям Хамлингке тапсырды, бірақ Палмер журнал бетінде редактор ретінде қалды. Говард Браун 1950 жылдың қаңтар айында Amazing Stories журналының редакторлығын өз қолына алды.

In mid January 1938, magazine published Ziff Davis acquired Amazing Stories. Under 86 year old editor, Dr. T. O'Conor Sloane, the magazine was failing and nearing bankruptcy. Readership had fallen from 100,000 readers in 1926 to just 40,000 in 1938. Sloane's editorial tone was "courtly and reserved". He favored science fiction stories that conveyed information about cutting edge science and science writing that was Victorian (scientists were treated as unerring, highly respected individuals, while science writers translated their inevitably complex ideas into simple terms for an adoring, respectful readership). Ziff Davis fired Sloane. Bernard G. Davis moved the Amazing Stories editorial office to Chicago, where Ziff Davis was headquartered. Davis sought out Roger Sherman Hoar, partly because he was an accomplished writer of science fiction and partly because he was from Milwaukee and would be willing to relocate to Chicago. Hoar declined the position, and suggested Raymond Palmer for the job. Davis hired Palmer to edit Amazing Stories in February 1938. His first day on the job was February 14, 1938, and the pay was $75 a week. Palmer was told to significantly boost circulation in the next issue, or the publication would be shuttered. Davis encouraged Palmer to target a young male audience, and Palmer did not want to "aim too high". Palmer was in complete agreement: The competing magazine Astounding Science Fiction was for intellectuals, and Amazing Stories was not going to compete with them. His intent was to publish the kind of thrilling adventure romance stories that had so excited him as a teenager. Palmer described his editorial approach as focusing more on story than on science. He wanted dramatic action, fast narrative pacing, suspense, and snappy dialogue. His intended audience for Amazing Stories was the teenager on the street and military servicemen. Palmer discovered the material purchased by his predecessor was quite poor, and he quickly asked his Fictioneer friends to supply new stories. At Amazing Stories, Ray Palmer published the first science fiction stories by Robert Bloch and Isaac Asimov, and the first of the Adam Link stories by "Eando Binder" (the pen name of brothers Earl and Otto Binder). Palmer's old friends, Julius Schwartz and Mort Weisinger, had founded Solar Sales Service, a literary talent agency for science fiction authors, and Palmer sourced stories frequently from Solar Sales clients. In time, Palmer established a coterie of writers who turned in a set quota of words per issue, in return for a steady paycheck. Palmer also published his own work in Amazing, using a wide range of pen names. He often ran fake biographies of these pen names in the magazine, and in editorials attacked the "author" for various literary, scientific, and personal faults. Palmer took delight in fooling readers, but at times would signal the hoax by making ludicrous claims or humorous injections. Palmer was poor, isolated, and lonely in Chicago in his early months there. This changed over time as he initiated employee poker nights at his apartment and coffee klatsches in cafés, and hosted visiting writers in his home. He also played on various Ziff Davis sports teams. Privately, he remained lonely and angry, and his writing, in stories like "Outlaw of Space" and "Lone Wolf of Space", reflected his emotional state. Ray also revamped the magazine internally. He began running single panel cartoons, the occasional humor article, quizzes about science, and short pieces on history. He greatly expanded the letters section, and published notices of fan events and fan publications. The tone of his new editor's column, "The Observatory", was "brash, silly, and chummy". Palmer also changed how the magazine looked. Cover art for the magazine was racy and lurid, supplied by artists such as Harold W. McCauley and Robert Gibson Jones. (In April 1941, Amazing Stories became the first science fiction pulp magazine to show a quasi bare breasted woman.) He replaced the advertisement on the back cover with relatively science accurate scenes of planets, "cars of the future", and cutting edge devices like atomic power plants. Such prominently placed educational illustrations were innovative, and often painted by Frank R. Paul. According to Palmer, Amazing Stories sold only 27,000 copies per issue when he took over. His first issue sold 45,000 copies, and his second 75,000. Circulation continued to rise. Palmer's assistant editor, William Hamling pegged circulation at about 200,000 in 1940. Amazing Stories began running war stories in 1940, many of them featuring German or Japanese villains. Palmer turned almost all editing of Amazing Stories over to William Hamling in 1948, although Palmer remained on the masthead as editor. Howard Browne took over editorship of Amazing Stories with the January 1950 issue.

Қиын оқиғалар

Amazing Stories оқырмандарының жылдам өсуі Палмерді Ziff Davis-ке «ерекше оқиғалар» журналы Fantastic Adventures-тің іске қосылуын сәтті ұсынды. Бірінші саны 1939 жылдың мамыр айында жарық көрді. Fantastic Adventures бірден танымал болды, алғашқы саны 45 000-нан 75 000 данаға дейін сатылды. Ірі форматтағы, қағаз сияқты басылған журнал Эдгар Райс Берроуздың туындыларымен суреттелген «жоғалған әлем» жанрындағы әдебиетке баса назар аударды. Палмер «пульп» әдебиетінің тартымдылығын сақтайтын жоғары сапалы әңгімелерді жариялауды қалады. Ол болашақ авторларға: «Маған қызықты оқиға беріңдер» немесе «Оқиға тоқтағанда, автор төбеден мәйіт түсіруі керек» деді. «Жылдам, драматикалық оқиға, көптеген күмән мен қорқыныш сезімі» – авторларға берген талабы болды. Бастапқыда Fantastic Adventures фантастика мен ғылыми фантастиканы жариялады. Бірақ 1939 жылдың қыркүйек айындағы санында жарияланған Нельсон С. Бондтың «Уилберфорс Уимстің таңғажайып өнертабысы» атты туындысының сәттілігінен кейін Палмер қиял-ғажайып фантастикаға көшті. Fantastic Adventures баспасында жарық көрген алғашқы туындылардың арасында Эдгар Райс Берроуздың «Ғылымгерлердің көтерілісі» және Торнтон Айрдың «Алтын Амазонка» (Джон Рассел Ферннің псевдонимі) болды. Fantastic Adventures журналында жарияланған және Вайолет Рей кейіпкерін бейнелейтін төрт «Алтын Амазонка» повесі ең танымал «Алтын Амазонка» повестерінің қатарына кірді. Бастапқыда Fantastic Adventures екі айда бір рет шығатын болды, бірақ 1940 жылдың қаңтар және мамыр айлары аралығында ай сайын жарық көрді. Тиімділігі төмен болғандықтан, ол қайтадан екі айда бір рет шығарылып, 1940 жылдың маусымында кішкентай форматқа ауыстырылды. Ziff Davis 1940 жылдың қазан айында журналды жабуды жоспарлаған, бірақ сол санда Роберт Мур Уильямстың «Жоғалған жердің Жонгоры» атты әңгімесі жарық көрді. Сату екі есе өсіп, журналды жабу туралы шешім күштен шығарылды. Палмер содан кейін Берроузды Венер туралы жаңа Карсон әңгімесін жазуға көндірді. «Балық адамдардың құлдары» атты туынды 1941 жылдың наурыз айындағы санында жарық көрді. Сатулар ақыры жоғары деңгейде тұрақталды. Палмер 1945 жылға дейін Amazing Stories журналында қиял-ғажайып әңгімелер мен «жоғалған жерлер» туралы оқиғаларды араластыра берді. Ол Ричард Шарп Шевердің «Қуыс Жер» конспирологиялық теорияларына (Шевердің айтуынша, бұл шындық, ойдан шығарылған емес) сене бастады және оларды Amazing журналында жиі жариялады. Бұл журналға «ессіз» деген репутация берді. Говард Браун 1947 жылдың көктемінде Голливудта жазушылық мансабын жалғастыру үшін Ziff Davis компаниясынан кетті. Уильям Хэмлинг оның орнына Fantastic Adventures журналының бас редакторы болып тағайындалды.

The rapid rise in readership for Amazing Stories prompted Palmer to successfully propose that Ziff Davis launch a sister "weird stories" magazine, Fantastic Adventures. The first issue appeared in May 1939. Fantastic Adventures was an immediate hit, with the first issue selling 45,000 to 75,000 copies. The magazine, published in the large size bedsheet format, focused on "lost world" fiction epitomized by the writing of Edgar Rice Burroughs. Palmer wanted to publish high quality stories that retained "the lusty appeal of the pulp". He told potential writers to "Gimme bang bang" or "When a story stops moving, that is the exact spot where the writer should drop a corpse through the roof". "Swift, dramatic action, with plenty of suspense and the anticipation of the fearful" was his charge to authors, and initially Fantastic Adventures published both fantasy and science fiction. But after the success of Nelson S. Bond "The Amazing Invention of Wilberforce Weems", published in the September 1939 issue, Palmer pushed for whimsical fantasy. Among the early fiction published by Fantastic Adventures was "The Scientists Revolt" by Edgar Rice Burroughs and "The Golden Amazon" by Thornton Ayre (pseudonym of John Russell Fearn). The four Golden Amazon stories published by Fantastic Adventures, which featured heroine Violet Ray, were among the most popular Golden Amazon stories published. Bi monthly at first, Fantastic Adventures went monthly from January to May 1940. Barely profitable, it went bi monthly again and converted to digest size in June 1940. Ziff Davis intended to cancel the magazine in October 1940, but that issue saw the story "Jongor of Lost Land" by Robert Moore Williams. Sales doubled, and the magazine was given a reprieve. Palmer then convinced Burroughs to write a new Carson of Venus story. This work, "Slaves of the Fish Men", ran in the March 1941 issue. Sales finally stabilized at a high level. Palmer continued to feature a mixture of whimsy and "lost land" stories in Amazing Stories through 1945. He became a believer in Richard Sharpe Shaver "Hollow Earth" conspiracy theory stories (which Shaver alleged were true, not fiction), publishing them frequently in Amazing. This gave the magazine a "crackpot" reputation. Howard Browne resigned from Ziff Davis in the spring of 1947 to pursue a writing career in Hollywood. William Hamling was made managing editor of Fantastic Adventures as his replacement.

Зиф Дэвисдің басқа журналдары

1939 жылы Зифф Дэвис «Оңтүстік теңіз оқиғалары» және «Әуе оқиғалары» атты журналдарды (пульптерді) жариялады, және Палмер олардың екеуін де редакциялады. «Әуе оқиғалары» тек екі санынан кейін жабылды, ал «Оңтүстік теңіз оқиғалары» 1940 жылдың қазан айында шығарылуын тоқтатты. Палмер сонымен қатар «Мамонт әңгімелері» мен «Мамонт батысы» журналдарын да редакциялады.

"Шейвер" дау-дамайсы

"Шейвердің құпиясы" – 1945 жылдың наурызынан 1948 жылдың мамырына дейін негізінен "Amazing Stories" журналында жарияланған көркем және (дегенмен) көркем емес оқиғалардың сериясы. Ричард Шарп Шейвер жазған көптеген оқиғаларда әлемді қуыс Жерде тұратын, есінен шыққан шетелдіктердің ұрпақтары басқарады делінген. "Шейвердің құпиясы" – Палмердің жазу және редакторлық қызметіндегі ең маңызды оқиға, сонымен қатар ғылыми фантастика әдебиеті мен жанкүйерлер қауымындағы аса ықпалды құбылыс. 1945 жылдан 1949 жылға дейін Палмер екі ондаған Шейвер оқиғаларын жариялады, олардың көпшілігі "Amazing Stories" журналының мұқабасында жарық көрді.

Шаш алудың басталуы

Ричард Шейвер – психиатриялық ауруханаларда он жылға жуық жатқан шизофрениямен ауырған адам еді. 1943 жылдың қазан айында ол Amazing Stories журналына хат жолдап, екі жер асты нәсілінің ("Deros" және "Teros") адамзатты манипуляциялайтыны туралы құпия білімін мәлімдеді. Ол тіпті барлық қазіргі тілдердің түбірі болған ежелгі шетелдік "ана тілі" – "Мантонгті" ашыпты (қазіргі ағылшын алфавитінің жасырын түрі). Палмер ассистент-редактор Харольд Браун лақтырып жіберген қоқыс себетінен хатты құтқарып алды. Ол Шейвердің ойларынан керемет ғылыми-фантастикалық әңгімелер жасауға болатынын сезіп, одан әңгіме жіберуін сұрады. Шейвер Палмерге "Болашақ ұрпаққа ескерту" деген 10 000 сөздік қолжазба жіберді. Amazing Stories 1944 жылдың 14 қаңтарында қолжазбаны сатып алды. Палмер Шейверге негізгі әңгімені Amazing Stories журналында көркем шығарма ретінде жариялағысы келетінін, бірақ оны көптеп өңдеу қажет екенін айтты. Шейвер мен Палмер Палмердің оны өзі жазуына келісті. 1944 жылдың көбірек бөлігінде Шейвер Палмерге "сырлар" және Палмердің алғашқы әңгімені өзгерткені туралы күнделікті хаттар жазды. Палмер 1944 жылдың мамыр айында қайта жазуды бастады, Шейвердің шындық деп санайтын нәрсені Палмердің оқырмандардың қызығушылығын (және сатуды) арттыратын және қосымша материалдар тудыратын көркем әңгіме идеясына айналдырды. Палмердің Шейвердің қолжазбаларын қаншалықты өзгерткені даулы мәселе. Палмер маңызды өзгерістер енгізгенін мәлімдеді, бірақ Шейвер өте аз өзгерістер жасалғанын айтты (көбінесе кесулер, түзетулер емес). Палмер Ричард С. Шейвердің "Ежелгі тіл" атты хатын ("С. Шейвер" деген псевдониммен) Amazing Stories журналының 1944 жылғы қаңтар санында жариялады. Онда Шейвердің "асырылуы" және Мантонг әліпбиінің жұмыс істеуін түсіндіру жазылған. Хатқа қосымша түсіндірмеде Палмер Шейвердің "ұлттық естелікке" қол жеткізгенін және "тексерулер" оның Мантонг әліпбиінің "90 пайыз дұрыс" екенін көрсеткенін мәлімдеді. (Бұл өзгертілді. Шейвер "ұлттық естелік" терминіне қарсылық білдірді және оның көріністері "ой жазбалары" екенін айтты. 1945 жылдың маусым айында Палмер өзінің терминологиясын "ой жазбасы" деп өзгертті.) 1944 жылдың мамыр және желтоқсан айларында Палмер Amazing Stories журналындағы редакциялық бағанында алдағы Шейвер әңгімесін талқылады, оқырмандардың қызығуын арттыру үшін. Палмер бұл әңгімені шындыққа жақын деп көрсетті. Палмердің өзі Шейвердің шын ниетпен жазғанына сенетінін айтты. Шейвердің алғашқы 31 000 сөздік "Мен Лемурияны еске аламын" әңгімесі 1945 жылдың наурыз айында Amazing Stories журналында жарық көрді. 1945 жылдың наурыз айындағы "Обсерватория" редакциялық мақаласында Палмер тағы бес Шейвер әңгімесінің шығатынын жариялады. Ол шындықтың фантастикадан асып кеткенін және ғылыми фантастиканың өліп бара жатқанын мәлімдеді. Сондықтан "ғылыми фантастика" енді өткеннің құпиялары туралы болжамды мақалалар ретінде анықталады. Палмердің өмірбаясын жазған Фред Надис Палмердің ғылыми фантастиканы оккультизммен біріктіруді ұсынғанын айтты. Шейвер әңгімелері бірден үлкен танымалдылыққа ие болды. Палмер Зифф Дэвис компаниясының басшыларын Mammoth Detective журналына арналған сирек қағаздарды беруге көндірді. Бұл қағаздар наурыз айындағы Amazing журналының қосымша 50 000 данасын басып шығаруға пайдаланылды. Палмердің сезімі дұрыс болды: наурыз айындағы саны 185 000 дана, ал мамыр айындағы саны 200 000 дана сатылды. Келесі екі санында сатудың өсуі жалғасты. Жүздеген хаттар келіп түсті, бірақ Amazing Stories журналында алғаш жарияланған Шейверді қолдайтын хаттардың көпшілігін Палмердің өзі жазған. Уақыт өте келе Палмердің Шейвердің шығармашылығына деген пікірі көтерілді, бірде ол оны "лирикалыққа жақын" деп атады. 1945 жылдың маусым айында Палмер Шейвердің жалақысын сөзіне 1 центтен 2 центке дейін көбейтті.

Richard Shaver was a schizophrenic who had spent nearly a decade in psychiatric hospitals. In October 1943, he sent a letter to Amazing Stories claiming secret knowledge of two underground races (the "Deros" and "Teros") manipulating humanity. He had even deciphered "Mantong", an ancient alien "mother tongue" from which all modern languages were descended (a barely concealed version of the modern English alphabet). Palmer famously rescued the letter from a wastebasket, where assistant editor Harold Browne had tossed it. He sensed that Shaver's ramblings could be turned into an excellent series of science fiction stories, and asked Shaver to send him a story. Shaver sent Palmer a 10,000 word manuscript titled "A Warning to Future Men". Amazing Stories purchased the manuscript on January 14, 1944. Palmer told Shaver that he wanted to publish the basic story as a fiction piece in Amazing Stories, but it would need some heavy editing. Shaver and Palmer agreed that Palmer should essentially ghostwrite it. For most of 1944, Shaver wrote nearly every day to Palmer, corresponding about the "mystery" and Palmer's changes to the first story. Palmer began the rewrite in May 1944, transforming what Shaver believed to be truth into Palmer's idea of a fiction story that could generate intense reader interest (and sales) as well as additional material. Just how much Palmer changed Shaver's manuscripts is a matter of dispute. Palmer claimed he made significant changes, but Shaver said very few were made (most of them cuts, not edits). Palmer published the letter "An Ancient Language" by Richard S. Shaver (writing as "S. Shaver") in the January 1944 issue of Amazing Stories. It contained Shaver's "discovery" and explanation of the working of the Mantong alphabet. In a comment on the letter, Palmer claimed Shaver had tapped into a "racial memory" and that "testing" had found his Mantong alphabet to be "90 percent true". (This changed. Shaver objected to the term "racial memory" and said his visions were "though records". In a June 1945 editorial, Palmer changed his terminology to "thought record".) In May and December 1944, Palmer discussed the upcoming Shaver story in his editorial column in Amazing Stories to build reader anticipation. Palmer depicted the story as true. For his part, Palmer wrote that he believed Shaver was sincere. The first Shaver story, the 31,000 word "I Remember Lemuria", was published in the March 1945 issue of Amazing Stories. In his "The Observatory" editorial in the March 1945 issue, Palmer announced that five more Shaver stories were coming. He claimed that fact had now outstripped fiction, and science fiction was dying. Therefore, "science fiction" was henceforth to be defined as speculative articles about mysteries from the past. According to Palmer biographer Fred Nadis, what Palmer was proposing was a blend of science fiction with the occult. The Shaver stories were immediately and immensely popular. Palmer convinced executives at Ziff Davis to give him a load of scarce pulp paper intended for use by Mammoth Detective magazine. This was used to print an extra 50,000 copies of the March Amazing. Palmer's instincts paid off: The March issue sold 185,000 copies and the May issue 200,000. Sales continued to rise significantly for the next two issues. Hundreds of letters poured in, although a good many of the pro Shaver letters initially published in Amazing Stories were written by Palmer himself. Over time, Palmer's public opinion of Shaver's writing rose, and once he even called it "almost lyrical". Palmer increased Shaver's pay from 1 to 2 cents a word in June 1945.

Палмер-Шавер достығы

Палмер 1945 жылдың наурыз айында автормен кездесу үшін Шейвердің Пенсильвания штатындағы Барто қаласындағы үйіне сапар шекті. Шейвердің үйінде болғанда Палмер түнде беске дейін денесі жоқ Деро мен Теро дауыстарын естігенін айтты. Палмер "Тамаша әңгімелер" журналында Шейвердің осы дауыстарды жасауы мүмкін емес екенін мәлімдеді. Кейін Палмер дауыстардың шынымен Шейверден келгенін мойындады. Бірақ Шейвер трансқа түскен және Деро мен Теро оны "басып алған" еді. Палмердің қыздары Линда мен Дженнифер 1950 жылдардың басында бір желтоқсанда Шейвердің әртүрлі дауыстармен сөйлегенін көрді. Шейвер трансқа түспейтінін және осы дауыстарды жасамайтынын мәлімдеді. Палмердің талабы Палмер мен Шейвердің достығында жарық пайда етті, ол уақыт өте кеңейді. 1947 жылдың маусым айында Палмер Шейвердің үйінде дауыстар естіген түні "өзін-өзі гипнозға түсіргенін" мойындады. Палмер мен Шейвер дос болды, ал 1945 жылы Шейвер Висконсин штатында Палмердің жанына көшіп келгеннен кейін достық одан да тереңдеді. Ziff Davis компаниясының тең иесі Уильям Б. Зифф Палмердің "Шейвер Мистериясы" оқиғаларының шындық екендігі туралы мәлімдемелерінен алаңдады. Ол Палмердің Ziff Davis компаниясын күлкіге айналдырып жібермесінен қорқады. Палмер 1945 жылы Ziff Davis компаниясына Шейвердің жазбаларынан тұратын кітап басып шығаруды ұсынғанда, Зифф жеке өзі бұл жобаны қабылдамады. 1945 жылға дейін Палмер американдық тіс дәрігері Джон Балу Ньюброудың 1882 жылы жарық көрген спиритуалистік еңбегін оқыған. "Оаспи" кітабында "Атмосфера" туралы айтылған, ол Жер атмосферасының бірнеше қабаттарын қамтиды, олардың әрқайсысы әртүрлі өмір деңгейі болып табылады және оларда түрлі сатыдағы рухани жарыққа жеткен өлгендердің рухтары мекендейді. Палмер "Оаспи" кітабын Шейвермен бөлісті. Атеист және материалист болған Шейвер "Оаспи" кітабынан бас тартты және оның Палмердің ойлауын шатастырғанын ойлады.

Shaver оқиғалары шындыққа сай

Палмердің «Shaver Mystery» туралы редакциялық ұстанымы кем дегенде жартылай шындық екендігі болды. Ол бұл туралы алғаш рет 1945 жылдың қыркүйегінде «Amazing Stories» журналындағы редакциялық мақаласында айтты, тіпті «сырға» қатысты дәлелдері бар екенін мәлімдеді. 1946 жылдың маусымында ол: «Біздің оқырмандарымыздың (олар азшылықта!) «Shaver Mystery» — жалған екеніне «нақты сенімді» болғандары үшін, редакторларыңыз оған «сенеді» және оның «білетінін» жазсын. Бұл — «Shaver Mystery»!» деп жазды. 1947 жылдың наурыз айында ол бұрынғы мәлімдемесін қайталады: «Amazing Stories» журналында редакциялық түрде айтылған әрбір сөз — менің «негізгі сенімім», ешқандай алдау әрекеті емес», ал сәуір айында оны галлюцинация көріп отыр деп айтқандарға шабуыл жасады. Алайда 1955 жылдың мамырында «Other Worlds Science Stories» журналында Палмер «Shaver Mystery» өзінің туындысы екенін мәлімдеді. Палмердің жеке пікірлерін анықтау қиын. Честер Гейердің айтуынша, Палмер «Shaver» әңгімелерінде терең мағына көреді, және Палмердің оларда кем дегенде шындық бар деп сенуі мүмкін. Говард Браун Палмердің бұл жалған екенін білгенін, және ол оны тек ақша табу үшін таратқанын айтты. Автор Ричард Торонто «Shaver Mystery» Рэйді қатты қызықтырды дейді. Харлан Эллисонға жазған жеке хатында Палмер «Shaver» дүкендері — аңыз әңгімелер екенін, олардың мақсаты — сатуды арттыру екенін айтты. «Fanews» фанзин редакторы Уолтер Дункельбергер Палмермен кездесіп, Палмердің Шейверге шынымен сенетініне қорытынды жасады. Алайда Шейверге жазған жеке хаттарында Палмер нағыз сенуші болып көрінеді. 1944 жылдың наурыз айында ол Шейверге: «Мен dero менімен күресіп жеңілгенін білемін, өйткені менің ойлау қабілетім күрт жақсарды, және екі ай ішінде мен ғалам туралы түсінігімді толығымен қайта қарастыра алдым, және барлығы тәртіпке келді» деп жазды. 1957 жылы ұшқыш табаққа сенетін Гари Баркерге жазған хатында Палмер «Shaver Mystery» таратқанның жақсы бизнес екенін мойындады, бірақ ол оны да таратты, өйткені әңгімелер онымен үйлеседі. 1946 жылдың маусым айында Палмер өзінің «The Shaver Mystery» бағанындағы мақаласында спиритуалисттер тобы Палмерді «Deros» «Shaverism» туралы «ақиқатты» жариялағаны үшін оның соңынан қуатынын хабарлады. Палмер бұл дереккөзді мазақ етті (өйткені ол спиритизмге сенбеді), бірақ біреу оны және оның отбасын ұрлап, оларды жақсы оқытылған «Dero» көшірмелерімен алмастыруға тырысқанын растады. 1945 жылдың қыркүйегінде Рей «Amazing Stories» журналының оқырмандарына Шавердің оқиғасына ұқсас тәжірибелері болғандар хат жазсын деп шақырды, және көптеген оқырмандар солай істеді. Палмер көптеген оқырмандардың Жер бетіндегі құпия мақсатын білетініне сенді және оларды «ғылымға бүгін белгісіз нәрселер» туралы «Amazing Stories» журналымен бөлісуге шақырды. Бізге 2500-нен астам хат келді. Палмер Ақ храм бауырластығы сияқты эзотерикалық қоғамдардың мүшелерінің, сондай-ақ қорқынышты тәжірибелерге тап болған оқырмандардың хаттарын жариялады. «Amazing Stories» журналының аз бөлігі осы хаттарға жауап ретінде Shaver-ді жақтаушыларды ақылдан адасқандар деп атады. Бірнеше жанкүйерлер Палмерді әзілдеп, «Shaverist» тәжірибелері туралы хаттар жіберді. Палмер әдетте хат жазушылардың қайсысы адал, қайсысы жалған екенін сезе білді, бірақ оның «Shaverism» құмарлығы оның инстинкттерін жаңылыстырды және көптеген хаттар жарияланды. Палмер өз кезегінде күмәнданушыларды алдады. 1946 жылы ол «Amazing Stories» журналында (демек, Уильям Хэмлингтен) Рэй Палмердің жүйке бұзылуынан зардап шеккенін мәлімдеген хат жариялады. Палмер өзінің дұшпандарының кім екенін білу үшін оқырмандарын әзілдеді. Палмердің «жазылуы» туралы қуанғандар тез арада оның тарапынан шеттетілді. Оқырмандар Шавердің мәлімдемелерінің ғылыми тұрғыдан мүмкін еместігін айта бастағанда, Палмер 1945 жылдың желтоқсанындағы редакциялық мақаласында «Shaver Mystery» ғылыми тұрғыдан дәлелденбейтінін және жоққа шығарылмайтынын айтты. Палмер сондай-ақ ғалымдар ғылыми тұрғыдан мүмкін болатын нәрсе туралы үнемі «ойларын өзгертіп» жүргенін мәлімдеді. Сондықтан ол «ғылыми тұрғыдан жоққа шығарылған» пікірлерді енді елеулі қабылдамайтынын жазды. Тиражының артуымен Палмер «Amazing Stories» журналының әр санында «Shaver Mystery» тақырыбына көбірек орын бере бастады. Ол тіпті Рей Брэдбери мен Генри Хасстің әңгімелерін тастап, «Shaverism» үшін орын жасады. Ұзақ уақыт бойы жүргізілген ғылым сұрақ-жауап ойыны тоқтатылды, ал 1945 жылдың қыркүйегінде Палмер «Естен кеткен өткеннен хабарлау?» деген жаңа бөлімді енгізді. Бұл — «Shaver Mystery» талқылауға арналған оқырмандар форумы. 1946 жылдың ақпанында «Адам не ойластыра алады?» деген жаңа бөлім жұмыс істеді, ол оқырмандарды жаңа ғылыми теориялар, жаңа сенім жүйелері, метафизика, мифология және қастандық теорияларын талқылауға шақыратын.

Palmer's editorial stance on the Shaver Mystery was that it was at least partly true. He first made this claim in an editorial in Amazing Stories in September 1945, even going so far as to declare that he had evidence supporting the "mystery". He editorialized in June 1946, "For those of our readers (they are in the minority!) who are 'certain' the Shaver Mystery is a hoax, let it be definitely placed on the record that your editor 'believes' it is a legitimate mystery, and that he 'knows' it is neither a hoax on his part nor on Mr. Shaver's!" In March 1947, he repeated his claim: "Every word uttered editorially in Amazing Stories is my 'firm conviction', not any attempt at a hoax", and in April attacked those who claimed he was hallucinating. However, in the May 1955 issue of Other Worlds Science Stories, Palmer claimed that the "Shaver Mystery" was his own creation. Palmer's personal beliefs are harder to pin down. Chester Geier claimed that, at a minimum Palmer saw deep meaning in the Shaver stories, and more likely Palmer believed that contained at least some truth. Howard Browne believed Palmer knew it was a hoax, and he pushed it solely to make money. The Shaver Mystery certainly fascinated Ray, says author Richard Toronto. In a private letter to Harlan Ellison, Palmer said the Shaver stores were tall tales, and intended merely to improve sales. Walter Dunkelberger, editor of the fanzine Fanews, met with Palmer and concluded that Palmer really believed Shaver. In private letters to Shaver, however, Palmer came across as a true believer. He wrote to Shaver in March 1944: "I know the dero have failed with me, because my thinking has been greatly sharpened, and in two months I have been able to entirely revise my concept of the universe, and everything has fallen into order." In a 1957 letter to flying saucer believed Gary Barker, Palmer admitted that pushing the Shaver Mystery made good business sense, but he also pushed it because the stories resonated with him. In June 1946, Palmer reported in his "The Shaver Mystery" column that a group of spiritualists had warned Palmer that "Deros" were after him for publishing "the truth" about Shaverism. Palmer scoffed at the source (as he did not believe in spiritualism), but did affirm that someone had attempted to kidnap him and his family and replace them with perfectly trained "Dero" doubles. Information about the kidnapping plot "[came] to Mr. Shaver by means of telaug ray operated by tero in the caves "

In September 1945, Ray urged readers of Amazing Stories who had experiences similar to Shaver's to write in, and many did so. Palmer wrote that he believed many readers knew they were on Earth for a secret purpose, and he encouraged them to share "things today unknown to science" with Amazing Stories. More than 2,500 letters poured in. Palmer published letters from members of occult societies like the Brotherhood of the White Temple as well as readers who had simply had frightening experiences. A vocal minority of Amazing Stories readers responded to these letters by calling Shaver supporters lunatics. A few fans went so far as to prank Palmer by submitting letters that contained outlandish "Shaverist experiences". Palmer was usually able to sense which letter writers were honest and which were deceitful, but his enthusiasm for "Shaverism" led his instincts astray and many letters made it through. Palmer hoaxed his sceptics in turn. In 1946, he published a letter (allegedly from William Hamling) in Amazing Stories which claimed that Ray Palmer had suffered a nervous breakdown. Palmer pranked his readers in order to find out who his enemies were. Those who gloated over Palmer's "breakdown" were quickly ostracized by him. As readers began to point out the scientific impossibility of Shaver's claims, Palmer responded in an editorial in December 1945 that the Shaver Mystery could be neither proven nor disproven scientifically. Palmer also asserted that scientists were "changing their minds" all the time about what was scientifically possible. Therefore, he wrote, he was no longer going to take "scientifically disproven" claims seriously. As circulation soared, Palmer began devoting more and more space in each issue of Amazing Stories to the Shaver Mystery. He even dropped stories by Ray Bradbury and Henry Hasse to make room for more Shaverism. The long running science quiz was dropped, and in September 1945 Palmer instituted the feature "Report From the Forgotten Past?". It was a readers' forum, dedicated to discussion of the Shaver Mystery. A new feature, "What Man Can Imagine", began running in February 1946 which encouraged readers to discuss new scientific theories, new belief systems, metaphysics, mythology, and conspiracy theories.

Шашты қырқудың құпиясының танымалдылығы

"Шаверлік әңгімелер" жазу үшін жаңа жазушылар шақырылды. Олардың алғашқысы Роджер Филлипс Грэм болды, ол "Рог Филлипс" деген псевдониммен жазды. Грэхам өзінің Титан (Шавердің шетелдік нәсілдерінің бірі) екенін, Оаспе іліміне берілгенін, көрінбейтін жандарды көре алатынын және Палмерге математикалық теңдеулерді "өз санасының шегінен тыс" алатынын айтты. Оның алғашқы "Шавердің құпиясы" атты әңгімесі 1946 жылғы ақпанда "Тамаша әңгімелер" журналында жарияланды. Басқа жаңа "Шавер" жазушыларының қатарында Винсент Гаддис, Л. Тейлор Хансен және Джон МакКейб Мур болды. Джон мен Дороти де Курси жұбайлар да Шавер әңгімелерін жаза бастады, олардың алғашқысы 1946 жылғы мамырда жарық көрді. Олар редакторға жолдаған хаттарында және редакциялық мақалаларында Шавердің зұлым шетелдік "Дерос" дегеніне қарсы күресін баяндады. 1946 жылдың ортасына қарай "Тамаша әңгімелер" журналының бір саны 240 000 мен 320 000 дана аралығында сатылды. Палмер де, Хамлинг те журналға Шавер әңгімелерінің арқасында 50 000-ға жуық жаңа оқырман келгенін мәлімдеді. Шаверизмнің үлкен танымалдылығына байланысты Палмер сұранысты қанағаттандыру үшін "Фантастикалық әңгімелер" және "Мамонт оқиғалары" журналдарында да Шавер туралы әңгімелерді жариялады.

Шаш кесушіге қарсы қарсылық

Amazing Stories ғылыми фантастикадан гөрі Shaver Mystery туралы көбірек айта бастағанда, наразылық туды. Shaver Mystery-нің танымалдылығы және оған болған қарама-қарсы пікірлер ұлттық жаңалықтар құралдарының назарын аударды. 1946 жылдың қыркүйегінде Harper's Magazine журналында ғалым және Time журналының креативті директоры Уильям С. Баринг Гулдтың Палмерді оқырмандарына жалғандықты ұсынуы үшін сынаған мақаласы жарияланды. Баринг Гулд Shaver Mystery-нің негізгі қағидаларын да сынады. Баринг Гулд сондай-ақ Палмердің "сырдың" рас екендігі туралы ұстанымының қасақана дұрыс емес екенін мәлімдеді. Бұл журналдың 1946 жылғы желтоқсан санында хаттар алмасуға әкелді. Палмер: "Мен 'сырға' шынайы сенемін. Amazing Stories журналында редакциялық тұрғыдан айтылған әрбір сөз – менің берік сенімім, ешқандай жалғандық жоқ". Баринг Гулд мұны естігеніне қуанды. Палмерге қарсы шабуылдар да күшейді. Жанкүйер Дон Уилсон Shaverism-нің ғылыми сын-тексеруін баяндайтын хат жазды, ол Vampire фан-журналының 1946 жылғы желтоқсан санында жарияланды. Палмер ашуланып, Уилсонға қатысты жеке хат жазды. Уилсон оны Vampire журналына берді, ол оны жариялады, Палмерді ұялтып қойды. Форрест Акерман Amazing Stories журналынан Shaver әңгімелерін жариялауды тоқтатуды сұрап петиция жасады. Жетекші фанзин Fantasy Times Палмердің жұмыстан кетуін талап етті, ал Fantasy Commentator фанзині Палмерді ғылыми фантастиканы "әрбір ақыл-сақасы дұрыс емес адамның ойыншығына" айналдырды деп айыптады. 1937 жылы Сэм Московиц және Джеймс В. Таураси құрған өте ықпалды жанкүйерлер ұйымы Queens Science Fiction League Shaver "сырысын" айыптады. Бас редакциядағы маңызды тұлғалар Зифф Дэвисті Палмерге Shaver Mystery туралы жариялауға рұқсат бергені үшін жеке түрде сынады. Бастапқыда Уильям Зифф шағымдарды елемеді, өйткені Amazing Stories ғылыми-фантастикалық журналдар нарығында үстемдік танытып, айтарлықтай пайда әкелді. 1946 жылдың күзінің соңында Зифф көптеген маңызды ғылыми фантастика жанкүйерлері мен жазушыларының қол қойған хатын алды. Хатта Палмердің әдебиеттің орнына негізінен діни сенім жүйесін ұсынып отырғаны және осы редакциялық тәсілді қатты сынағаны айтылған. Зифф қатты алаңдады. 1946 жылдың соңында Зифф пен Дэвис бұл мәселені талқылау үшін кездесті. Екі иесі Amazing Stories Shaver оқиғаларын жариялауды жалғастыра алады деп шешті, бірақ Палмер оларды көркем әдебиет ретінде нақты белгілеген жағдайда ғана. Палмер мәжбүрлі түрде келісті. Палмер сынға қарсылық көрсетті. 1947 жылғы қаңтардағы Amazing Stories журналында Маргарет Роджерстің "Мен үңгірде болдым" атты ғылыми мақаласы жарияланды. 1947 жылғы ақпан айындағы Amazing Stories журналында Палмер Shaver Mystery-нің жақын арада шешілетінін жазды. Зифф Дэвис редакторының көмекшісі Честер Гейерге (бірақ шындығында Палмер жазған) жазған хатында Shaver Mystery Club құрылғаны туралы хабарланды. Бұл Shaverism-ді растайтын дәлелдерді жинауға арналған топ болды. Палмер Гейерге жоспары туралы хабарламаған, бірақ Гейер бұл тапсырманы орындауға келісті, өйткені бұл ақылы лауазым еді. Палмер Amazing Stories журналына Shaverism туралы оң пікірлер білдірген оқырмандардың есімдері мен мекенжайларын жинады; Гейер бұл тізімді Shaver Mystery Club журналына жазылу үшін бір нөміріне 1 доллар төлеуді сұрау үшін пайдаланды. Көп ұзамай оның 3000 жазылушысы болды. Палмер клуб журналына мақалалар жазуға немесе клубқа қызығушылықты арттыруға көп көмектеспеді. Shaver Mystery Club журналы тоқсан сайын жарияланды. Клубқа деген қызығушылық соншалықты төмен болды, бір жылдан кейін жазылушылар саны екі есеге азайды. Гейер 1948 жылдың мамыр айында Shaver Mystery Club президенті лауазымынан кетті, ал Палмер клуб басқаруын Ричард Шаверге тапсырды. Шавер бірнеше мимеографиялық нөмірлерді шығарып, клубты жапты.

As Amazing Stories became less about science fiction and more about the Shaver Mystery, a backlash began. The popularity of the Shaver Mystery and the divisive response to it drew the attention of the mainstream national news media. In September 1946, Harper's Magazine ran an article by scholar and Time magazine creative director William S. Baring Gould which excoriated Palmer for pushing a hoax on his readership. Baring Gould also scoffed at the underlying premises of the Shaver Mystery. Baring Gould also claimed Palmer's stand on the truth of the "mystery" was calculated to be wishy washy. This led to an exchange of letters in the magazine's December 1946 issue. Palmer wrote, "I believe in the 'Mystery' for what it is. Every word uttered editorially in Amazing Stories is my firm conviction, not any attempt at a hoax." Baring Gould said he was glad to hear it. The fan attacks on Palmer also worsened. Fan Don Wilson wrote a letter outlining the scientific criticisms of Shaverism, which was published in the December 1946 issue of the fanzine Vampire. Palmer lost his temper and wrote Wilson a scathing personal letter. Wilson gave it to Vampire, which published it, embarrassing Palmer. Forrest Ackerman circulated a petition asking that Amazing Stories stop running Shaver tales. Fantasy Times, a leading fanzine, demanded that Palmer quit, and the fanzine Fantasy Commentator accused Palmer of turning science fiction into "a plaything for every semi sane crackpot". The Queens Science Fiction League, a highly influential fan organization founded in 1937 by Sam Moskowitz and James V. Taurasi Sr., condemned the Shaver "mystery". Important people in the mainstream publishing industry privately began to criticize Ziff Davis for allowing Palmer to publish about the Shaver Mystery. Initially, William Ziff ignored the complaints, as Amazing Stories dominated the science fiction magazine market and was making a significant profit. In late autumn of 1946, Ziff received a letter signed by a large number of important science fiction fans and writers. The letter claimed Palmer was now pushing an essentially religious belief system to the exclusion of literature, and strongly criticized this editorial approach. Ziff became deeply worried. In late 1946, Ziff and Davis met to discuss the matter. The two owners decided that Amazing Stories could continue publishing Shaver stories, but only if Palmer explicitly labeled them as fiction. Palmer reluctantly agreed. Palmer pushed back against the criticism. In the January 1947 issue of Amazing Stories, he ran a nonfiction article by Margaret Rogers titled "I Have Been in the Caves". In the February 1947 issue of Amazing Stories, Palmer wrote that the Shaver Mystery was about to solved. In a letter to the editor ostensibly written by Ziff Davis assistant editor Chester Geier (but in fact written by Palmer), the formation of the Shaver Mystery Club was announced. It was a group dedicated to collecting evidence that would corroborate Shaverism. Palmer had not informed Geier of his plan, but Geier agreed to take on the task because it was a paid position. Palmer had collected the names and addresses of readers who had written positive letters about Shaverism to Amazing Stories; Geier used this list to ask them to subscribe to the Shaver Mystery Club magazine for $1 an issue. He soon had 3,000 subscribers. Palmer did little to generate stories for the club magazine or cultivate interest in the club. The Shaver Mystery Club magazine was published quarterly. Reaction to the club was so poor that after a year, subscribership fell by half. Geier resigned as Shaver Mystery Club president in May 1948, and Palmer transferred club management to Richard Shaver. Shaver managed to put out a few mimeographed issues, and then closed the club.

Шаверизмнің биік нүктесі және НЛО-ның көрінісімен байланысты

1947 жыл "Шейвер құпиясының" ең жарқын кезеңі болды. Палмер 1947 жылы "Amazing Stories" журналында 15 "Shaver Mystery" әңгімесін жариялады. Олардың көп бөлігі 1947 жылғы маусымдық санында жарық көрді, ол толығымен "Shaverism" тақырыбына арналған. Бұл көрсеткіш 1946 жылы жарияланған әңгімелер санынан кем болды, ал Палмер бастапқыда өндіріс көлемінің жетіспеуін баспагерлердің ереуіліне байланысты деп айтты. Ол сондай-ақ, "Shaverism-ге толық арналған" санына "Dero" сәулелерінің бірнеше рет шабуыл жасап, типографиялық қателер мен басқа да мәселелер тудырғанын мәлімдеді. Дегенмен, ол өзінің фантастикалық "Shaverism" пікірлерін жалғастыра берді. 1947 жылғы маусымда ол АҚШ-қа "тозақтан келген бесінші колонна" шабуыл жасайтынын және шетелдік үкіметтердің Америкаға қарсы пайдаланатын "жер асты механикасын" сатып алғанын айтты. Палмер "Shaver құпиясын" жаңадан пайда болған ұшқыш табақтар қызылымен де байланыстырды. 1947 жылғы маусымда "ұшқыш табақтарға деген қызығушылық" күрт өсті, ал келесі бірнеше айда американдық газеттерде 850-ден астам ұшқыш табақтар туралы хабарлар жарияланды. Палмер осы трендті пайдаланып, "Amazing Stories" журналында ұшқыш табақтар туралы көптеген мақалалар жариялады. 1947 жылғы қазан айындағы "Amazing Stories" санында ол НЛО-ның пайда болуын "Shaverism-нің" шындық екендігінің дәлелі деп мәлімдеді. Шавер лемуриялық "роллат" яғни, гравитацияға қарсы машина туралы жазған, ал Палмер оның ұшқыш табақ екенін айтты. "Amazing Stories" журналында ұшқыш табақтар туралы алғашқы мәліметтер 1946 жылғы маусымдық санында келтірілген. Алайда Палмер олар туралы бұрыннан білгенін, бірақ әзілге ұшырамас үшін жариялаудан бас тартқанын мәлімдеді. Палмер Зифф пен Дэвиске берген уәдесін орындады. Ол өзінің редакциялық мақалаларында және материалдарында "Shaverism-нің" маңызды сөздерін тырнақшаға алып, кейбір сөздердің артына сұрақ белгісін қойып, олардың ойдан шығарылған болу мүмкіндігін көрсетті.

Мори аралы туралы аңыз және шаверизмнің соңы

Палмердің НЛО-ға деген қызығушылығы тез өсіп, Маури аралындағы жалғандыққа қатысуына әкелді. Палмер 1947 жылы 24 маусымда Вашингтон штатындағы Рейнир тауының жанында тоғыз ұшатын дискіні көргенін айтқан ұшқыш Кеннет Арнольдпен дос болды. Палмер екі "жайлау патрулі" офицері Пьюгет шығанағында, Маури аралынан бірнеше шақырым солтүстікке қарай, материалды төгіп жатқан ұшатын дискіні көрген деген қауесеттерді естіген. Палмер Арнольдқа тергеу үшін ақы төледі. Фред Крисман, Гарольд Даль және тағы екі адам Арнольдпен сұхбаттасты, ал Крисман қарапайым тастарды "шетелдік қалдықтар" деп көрсетуге тырысты. АҚШ Әуе күштері, сол кезде НЛО туралы хабарларды зерттеп жатқан, екі офицерді осы адамдармен сөйлесуге жіберді. 1947 жылдың 1 тамызында олар басқарған ұшақ Вашингтон штатының Келсо қаласының жанында құлап, екі Әуе күштері офицері қаза тапты. 1947 жылдың қыркүйегінде екі Әуе күштері офицері Зифф Дэвис компаниясының қызметкерлеріне барып, Палмерден Маури аралындағы жалғандыққа қатысқан рөлі туралы сұрақ қойды. Әуе күштері Уильям Зиффке хабарласып, Палмер осы жалғандықтың бастамашысы болғанын мәлімдеді. Енді бір ұшақ жоғалып, екі адам қаза тапқан. Палмердің Маури аралындағы жалғандыққа қатысуы Уильям Зиффке тым ауыр болды, ол 1947 жылдың күзінде Палмерге Шевердің әңгімелерін жариялауды тоқтатуды бұйырды. Зифф сондай-ақ НЛО-ға арналған Amazing Stories журналының жоспарланған арнайы нөмірін де жойды.

"Біріншіден, бұл - "жақсылық"

1948 жылдың қаңтарында «Тамаша оқиғалар» журналында Палмер «Шейвер құпиясының» рас екенін дәлелдейтін мәліметтер келе жатқанын тағы да уәде етті. Бірақ сол санда «Шейвер» туралы ешқандай материал болған жоқ. Оның орнына Палмер Ричард Шейвердің екі мақаласын жариялады, онда ол «Дерос» әлемді басып алуда деп мәлімдеді. Палмер сондай-ақ «Шейвер құпиясына» қарсы жанкүйерлер жазған сынды талдауды және «Роберт Пол Кидвелл» атты жаңа автордiң мақаласын жариялады, ол құпияны жоққа шығаратын дәлелдерді атап көрсетті. («Автордiң» мақаласы бір рет қана жарық көрді, ал «Кидвелл» – Палмердiң псевдонимi болды.) Редакциялық бағыт Шейверизмге қарсы бұрылды. «Тамаша оқиғалар» журналының қаңтар, ақпан және наурыз айларындағы хаттар бөлімінде Шейверге қарсы оқырмандар басымдық құрды. 1948 жылдың ақпан айындағы «Тамаша оқиғалар» журналында «Шейвер» туралы әңгімелер мен мақалалар жарияланбады. 1948 жылдың наурыз айында Шейвердің өзі жазған үлкен әңгіме жарық көрді, бірақ Палмер оны көркем әдебиет деп атады. «Обсерваторияда» Палмер «Шейвер гипотезасын» «дәлелдейтін» құжаттары, заттары мен фотосуреттері бар екенін және бұл әңгіме келесі санда жарияланатынын мәлімдеді. Осы уақытқа дейін «Тамаша оқиғалар» журналындағы мақалалардың көп бөлігі ұшқыш табақтарды көру, аномальды құбылыстар мен мистика туралы болды, ал ғылыми фантастика туралы азын-аулақ талқыланды. 1948 жылдың сәуір айында «Тамаша оқиғалар» журналы жарық көрген кезде, онда «Шейвер құпиясы» туралы ешқандай мақала немесе материал болған жоқ. Оның орнына Палмер басқа бір БАҚ бұл оқиғаны жариялайтынын мәлімдеді, сондықтан ол «Тамаша оқиғалар» журналын ғылыми фантастиканың бастапқы мақсатына қайтаруды шешті. Шейверизм енді «Тамаша оқиғалар» журналында пайда болмады, және «Шейвер құпиясының» рас екенін дәлелдейтін ешқандай мәлімет жарияланбады. 1948 жылдың наурыз айында Шейверге қарсы оқырмандарды қайтаруға тырысып, Палмер журналда бірнеше материалдар ұйымдастырды. «Клуб үйі» деп аталған бұл бөлім Шейверизмге қарсы болғандардың хаттарын жариялауға арналған форум болды. Палмер Роджер Филлипс Грэмға фан-конвенцияларға қатысып, ашулы Шейверге қарсы оқырмандарды тыныштандыруға көп сенген. Ол Грэмға «Клуб үйін» редакциялап, оқырмандарға жауаптар жазуды тапсырды. Грэхам бұл бөлімді жанкүйерлер үшін жаңалықтардың сенімді көзіне айналдырды. «Тамаша оқиғалар» журналында Шейвердің соңғы үлкен мақаласы 1948 жылдың мамыр айында жарық көрді. Онда автор туралы мәлімет болмады, бірақ оны Палмер жазған болуы мүмкін. Ол құпияның үш «дәлелін» ұсынды: 1) Барлық заттарда радиоактивтілік бар, ол қартаюға себеп болады; 2) Ғарыш ыдыраған жұлдыздардың бөлшектерімен толтырылған, ол гравитацияны тудырады; 3) Ұшқыш табақтар Жерге Дерос пен Тероспен байланысу үшін келеді. Шейвер туралы әңгімелер 1948 және 1949 жылдары жариялануын жалғастырды, бірақ олар ойдан шығарылған туындылар ретінде көрсетілді. Палмер Шейвердің «Түннің қызын» (1948 жылдың желтоқсанында жарық көрді) «керемет оқиға» деп сипаттап, оны шындық емес екенін көрсетті. 1949 жылы жарық көрген Шейвер туралы әңгімелердің ешқайсысы «ойдағы естеліктерге» негізделген деп айтылмады. Палмер оқырмандардан «Шейвер құпиясы» туралы әңгімелерді жариялауды жалғастыруға қолдау білдірулерін сұрады. Тек 138 адам ғана жауап берді, тіпті Палмер 1949 жылдың көктемінде Шейверизмнің аяқталып бара жатқанын мойындады.

In Amazing Stories in January 1948, Palmer again promised that proof of the veracity of the Shaver Mystery was coming. There were no Shaver stories in that issue. Instead, Palmer ran two essays by Richard Shaver in which he claimed "Deros" were taking over the world. Palmer also ran a severely critical analysis of the Shaver Mystery written by anti Shaver fans, and a new column by "Robert Paul Kidwell" which highlighted debunking evidence. (The "column" ran only once, and "Kidwell" was one of Palmer's pen names.) The editorial tide turned against Shaverism. The letter columns in the January, February, and March issues of Amazing Stories were dominated by anti Shaver readers. No Shaver stories or essays ran in the February 1948 issue of Amazing. A major story by Shaver himself ran in March 1948, but Palmer explicitly called it fiction. In "The Observatory", Palmer claimed that he had documents, objects, and photographs that "proved" the "Shaver Hypothesis" and that this story would run in the next issue. By this time, most of the essays in Amazing Stories were about flying saucer sightings, anomalous phenomena, and mysticism, and there was very little discussion of science fiction. When the April 1948 issue of Amazing Stories was published, it contained no essays or features about the Shaver Mystery. Instead, Palmer claimed that another media outlet was going to break the story, and so he had decided to return Amazing to its science fiction roots. Shaverism no longer appeared in Amazing Stories, and no proof of the Shaver Mystery was ever published anywhere. In an attempt to win back anti Shaver readers, Palmer organized a few feature in the magazine in March 1948. Called "The Club House", it was a letters forum for those who opposed Shaverism. Palmer had long relied on Roger Phillips Graham to attend fan conventions and attempt to calm angry anti Shaver readers. He had Graham edit "The Club House" and write its responses to readers. Graham turned the feature into a solid source of fan news. The last major Shaver essay to appear in Amazing Stories came in May 1948. It had no byline, but was likely written by Palmer. It offered three "proofs" of the mystery: 1) All matter has radioactivity, which causes aging; 2) Space is filled with the particles of disintegrated suns, and this causes gravity; and 3) Flying saucers visit Earth to contact the Deros and Teros. Shaver stories continued to run throughout 1948 and 1949, but they were depicted as fiction. Palmer introduced Shaver's "Daughter of the Night" (published in December 1948) as a "terrific yarn", not as truth. None of the Shaver stories that ran in 1949 were said to be based on "thought memories". Palmer asked readers to write in to determine support for running more Shaver Mystery tales. Only 138 bothered to do so, and even Palmer admitted in the spring of 1949 that Shaverism was ending.

Висконсин штатына көшіру және омыртқаның үшінші жарақаттануы

7 шілдеде 1949 жылы Палмер округтік А тас жолы мен Клинтон жолында орналасқан ферманы сатып алды. Палмер сол ғимараттан пошта арқылы тапсырыс қабылдайтын «Венчур» кітап дүкенін басқарды. «Fate» журналының алғашқы санынан кейін ашылған бұл дүкен мистикалық, оккульттік, экстрасенстік және рухани кітаптар мен заттарды сатты. 1949 жылдың желтоқсанында Палмер «Ziff Davis» компаниясындағы барлық лауазымынан қанағаттанды. 7-ші Дүниежүзілік ғылыми-фантастикалық конвентте Реймонд Палмер Огайо штатының Кливленд қаласынан келген ғылыми-фантастикалық әуесқой Би Махаффимен танысты. Ол оны «Clark Publishing» компаниясында хатшылыққа алды. Палмердің 1949 жылғы апат салдарынан саяхаттауы қиын болды, ал Махаффи жанкүйерлер шараларында оның өкілі болды. «Clark Publishing» кеңсесі әлі де Эванстонда орналасқан еді, және оны Махаффи басқарды. Ол бастапқыда Палмердің журналдары үшін Исаак Азимов, Фредерик Браун және Теодор Стерджон сияқты жоғары сапалы авторларды іздеді. Олар Палмер баспасына ең нашар туындыларын, басқа жерде сата алмайтын жұмыстарын жариялауға бейім болды. Соңында Махаффи Палмердің көзқарасына келді, төмен деңгейдегі оқиғалардың таралымын арттыратынын түсінді. Біраз уақыттан кейін Махаффи Палмермен бірге «Басқа әлемдер» журналын редакциялады. Фред Надис Махаффиге «Басқа әлемдер» журналын 1950-ші жылдардың ең беделді ғылыми-фантастикалық журналдарының біріне айналдырғанын айтады. 1952 жылы Палмер Кеннет Арнольдпен бірлесіп «Солпақтардың келуі» кітабын жазды. Бұл кітап «Clark Publishing» баспасынан шықты. «Clark Publishing» бастапқыда баспа жұмыстарын сырттан тапсырыспен орындады. Уильямсонның фашистік нанымдары болды және ол Уильям Дадли Пеллидің фашистік «Американың күміс легионымен» байланыста болды. Кітапта антисемитизм элементтері де кездеседі. Палмер 1953 жылы Чикагодағы белгілі емес кәсіпкермен серіктестікке келіп, «Bell Publications» баспасын құрды. «Bell» 1953 жылдың маусымында «Вселенная научной фантастики» журналын шығара бастады. Осы журналдың 1953 жылғы маусымдық санында Палмер гомосексуализмге оң көзқараспен қараған алғашқы ғылыми-фантастикалық әңгімесін – Теодор Стерджонның «Дүние жақсы жоғалды» туындысын жариялады. Жаңа журналдың сәттілігі Палмерді «Басқа әлемдер» журналын тоқтатуға итермеледі. 1953 жылдың қазан айында ол «Басқа әлемдер» журналының идеясын жаңартып, «Ғылым оқиғалары» деп атады. Палмердің серіктесі 1955 жылы серіктестіктен шықты. Палмер жаңа компания құрды, «Palmer Publications», және «Science Stories» мен «Universe Science Fiction» журналдарын сатып алды. Екі журнал да 1955 жылы жабылды, ал «Palmer Publications» қайтадан «Басқа әлемдер» журналын шығара бастады. «Басқа әлемдер» журналының нөмірлері бастапқы журнал тоқтаған жерден жалғасты. «Palmer Publications» жылдар бойы көптеген кітаптар шығарды. Көптеген авторлар Палмерді қызықтырған паранормальды құбылыстар туралы жазды. Кейбіреулері оның журналдарын оқыған оқырмандардың туындылары болды, ал қалғандары жергілікті адамдардың еңбектері еді. Ол жариялаған ең маңызды кітаптардың бірі – Уильям А. Хайманның «Ғарыш заңы», ғарыш заңына арналған маңызды құқықтық трактат. «Palmer Publications» басқа ұйымдар үшін де журналдар басып шығарды, соның ішінде Америка университет әйелдер қауымдастығының журналын. 1975 жылы «Palmer Publications» жергілікті газет – «Tomorrow River Times» газетін шығара бастады. Бұл газет Американың екі жүз жылдығына арналған мерекелік шара ретінде құрылды. Палмер қайтыс болғаннан кейін бірнеше жыл өткен соң газет басылымнан тоқтатылды.

On July 7, 1949, Palmer bought a farm located at County Trunk A and Clinton Road Palmer operated a mail order bookstore, Venture Bookstore, out of the same building. Established shortly after the first issue of Fate, it sold mystic, occult, psychic, and spiritual books and paraphernalia. Palmer resigned from all his positions at Ziff Davis in December 1949. At the 7th World Science Fiction Convention, Raymond Palmer met Bea Mahaffey, a science fiction fan from Cleveland, Ohio. He hired her as his secretary at Clark Publishing. Palmer's 1949 accident made it painful for him to travel, and Mahaffey became his surrogate at fan events. Clark Publishing's offices were still located in Evanston, and Mahaffey ran them. She initially cultivated high quality writers for Palmer's magazines like Isaac Asimov, Fredric Brown, and Theodore Sturgeon. They tended to publish their worst stories for Palmer Publishing, work they could not sell elsewhere, and eventually Mahaffey came around to Palmer's view that low brow adventure and romance stories made for high circulation. In time, Mahaffey co edited Other Worlds with Palmer. Fred Nadis credits Mahaffey with turning Other Worlds into one of the more respected science fiction magazines of the 1950s. In 1952, Palmer co authored the book The Coming of the Saucers with Kenneth Arnold. It was issued by Clark Publishing. Clark Publishing originally contracted out its printing needs. Williamson had fascist beliefs, and ties to William Dudley Pelley fascist Silver Legion of America, and the book contained elements of antisemitism. Palmer entered a partnership with an unidentified Chicago businessman and created Bell Publications in 1953. Bell began publishing Universe Science Fiction in June 1953. It was in Universe in June 1953 that Palmer published the first science fiction story sympathetic to homosexuality, Theodore Sturgeon "The World Well Lost". The success of that new magazine led Palmer to cease publication of Other Worlds. He launched a successor to Other Worlds, with essentially the same editorial policy, in October 1953, titling it Science Stories. Palmer's business partner pulled out of the partnership in 1955. Palmer founded a new company, Palmer Publications, and acquired Science Stories and Universe Science Fiction. Both publications ceased in 1955, and Palmer Publications began publishing Other Worlds again. The numbering of issues of Other Worlds took up where the original Other Worlds left off. Over the years, Palmer Publications issued a number of books. Many were by authors writing about paranormal phenomena Palmer was interested in. Some were by readers of his magazines, and a number were works by local people. One of the most important books he published was William A. Hyman's Space Law, an important legal treatise on the law of outer space. Palmer Publications also printed a number of magazines for other organizations, including one by the American Association of University Women. In 1975, Palmer Publicans began publishing a local newspaper, the Tomorrow River Times. It was established in honor the American bicentennial. It ceased publication a few years after Palmer's death.

" Fate " журналы

"Тағдыр" Палмер мен Фуллердің ойлап тапқан туындысы еді. Оны Кларк алғаш рет жариялаған журнал болды. Палмер Зифф Дэвистен кеткенге дейін сегіз саны жарық көрді. "Дайджест" форматындағы журналдың алғашқы саны 1948 жылдың көктемінде пайда болды. Оқырман базасын кеңейту үшін Палмер оккультист автор және кәсіпкер Уинг Андерсоннан тізім сатып алды. Палмер "Тамаша әңгімелер" журналында "Тағдыр" туралы жариялады. Палмердің "Тағдыр" журналына қатысты редакциялық ұстанымы беделді болуға бағытталмаған. Мұқабаларында ашық киім киген әйелдер бейнеленген, ал жарнама берушілер қатарында Розенкрейцерлер, Ақ ғибадатхананың бауырластығы, Shaver Mystery повестері және спиритуалист/оккультист кітап сатушы Уинг Андерсоннің түрлі кітаптары бар еді. Палмер "Тамаша әңгімелерде" қалыптасқан бизнес-модельді қолданды: өте мейірімді, бейресми стильде жазылған редакциялық материалдар, оқырмандардан көптеген хаттар және қысқа мақалалар. Рей "Тағдырдың" "құжатталған" мақалаларды жариялауын қалады. Егер құжаттама жеткіліксіз болса, "Тағдыр" оны көрсететінін және мәселенің растығына бейтарап тұрғыдан қаралайтынын айтты. Журналда баламалы медицина, аномальді археологиялық жаңалықтар, автоматты жазу, адамның өлімнен кейін де жандарының сақталуына сенім, криптозоология (әсіресе теңіз жыландары мен Йети), болжам жасау, ұшатын тарелкаларды көру, Форте құбылыстары, әруақтар, психикалық телепатия, жаңа діни қозғалыстар, болжамды түстер, психоделикалық препараттар және көптеген паранормальді тақырыптар қамтылған. Бірнеше Shaver Mystery оқиғалары жарияланды, бірақ Палмер Зифф Дэвистен кетіп, "Тағдырда" толық уақыт жұмыс істегеннен кейін олар енді жарияланбады. "Тағдыр" ұшатын тарелкаға сенетін адамдар үшін маңызды журналға айналды. "Тағдырдың" алғашқы санында шағын қызыл азаматтық ұшақты мазалап тұрған НЛО суреті жарияланды. Мұқабалық мақала Кеннет Арнольдтың 1947 жылғы НЛО көру туралы "Мен ұшатын дисктерді көрдім!" деген куәлігі болды. Ішінде авиациялық сарапшы Джон К. Росс "Ұшқан пончиктер не еді?" деген мақаласын жариялады. Өзінің байланысқа түскенін мәлімдеген Джордж Адамски 1950 жылы "Тағдырға" НЛО-ның алғашқы суреттерін жіберді. "Тағдыр" арқылы Палмер ұшатын тарелкаға сенуді кеңінен танымал етуге үлкен үлес қосты. "Тағдыр" журналына қатысты журналист Сидни Шалетт 1949 жылғы сәуір және мамыр айларында шыққан "Saturday Evening Post" журналында сын айтты. Палмер Әскери-әуе күштерін журналды қорқытып, мақала жазуға мәжбүрлегенін айыптады. "Тағдырдың" бір санының таралымы 120 000 данаға жетті. Честер С. Гейер 1952 жылдың басында "Тағдырда" редактор ретінде фрилансер ретінде жұмыс істеді, ал мамыр айында журналға толық уақытты редактордың көмекшісі болып қосылды. Фуллердің інісі, Кларк Публицингтің үнсіз инвесторы болғанымен, Кертис Фуллердің редакциялық бақылауды күшейтуін талап етті. 1952 жылдан бастап Палмердің "Тағдырдағы" редакциялық мақалалары Фуллердің "I See By the Papers" бағанасымен жиі ауыстырыла бастады. 1953 жылдың соңында Рэй Палмер енді "Тағдырда" редакторлық немесе баспа жұмыстарында қатыспады және 1955 жылы өзінің үлесін Фуллерге сатты.

Fate was conceived of by Palmer and Fuller. It was first magazine published by Clark. Eight issues had already appeared by the time Palmer left Ziff Davis. The first issue of the digest size magazine appeared in the spring of 1948. To build a subscription base, Palmer purchased a mailing list from Wing Anderson, an occult author and entrepreneur. In an ethically suspect move, Palmer plugged Fate in Amazing Stories. Palmer's editorial approach to Fate made no attempt at respectability. The covers featured scantily clad women, and advertisers included the Rosicrucians, Brotherhood of the White Temple, Shaver Mystery novellas, and various books for sale by spiritualist/occult bookseller Wing Anderson. Palmer used the same business model he had developed at Amazing Stories: editorial written in an overly friendly, informal style; a large amount of letters from readers, and short features. Ray intended for Fate to publish "documented" articles. He claimed that if documentation was lacking, Fate would point this out and take a neutral stand on the truthfulness of the matter. The magazine covered alternative medicine, anomalous archeological discoveries, automatic writing, belief in the survival of personality after death, cryptozoology (particularly sea serpents and Yeti), divination, flying saucer sightings, Fortean events, ghosts, mental telepathy, New religious movements, predictive dreaming, psychedelic drugs, and many paranormal topics. A few Shaver Mystery stories appeared, but once Palmer left Ziff Davis and worked full time at Fate these no longer were run. Fate became a key magazine for those who believed in flying saucers. The first issue of Fate featured a painting of UFOs harassing a small red civilian airplane. The cover story was Kenneth Arnold's first hand account of his 1947 UFO sighting, "I Did See the Flying Disks!" Inside was an article by aeronautical expert John C. Ross, "What Were the Flying Doughnuts?" George Adamski, who claimed to be a contactee, sent his first photos of UFOs to Fate in 1950. Through Fate, Palmer was instrumental in popularizing belief in flying saucers. Fate was ridiculed by freelance journalist Sidney Shalett in the April and May 1949 editions of the Saturday Evening Post. Palmer accused the Air Force of intimidating the magazine into writing the story, and all but writing it. Fate readership rose to 120,000 per issue. Chester S. Geier began freelancing as an editor at Fate in early 1952, and joined the magazine as a full time assistant editor in May. Fuller's uncle, although a silent investor in Clark Publishing, was demanding that Curtis Fuller take more editorial control, do beginning in 1952 Palmer's editorials in Fate began to be replaced more and more frequently by Fuller's "I See By the Papers" column. By late 1953, Ray Palmer was no longer engaged in any editorial or publishing capacity in Fate, and he sold his share to Fuller in 1955.

" Басқа әлемдер " журналы

Кларк Публикациялар 1949 жылдың қараша айында өзінің алғашқы және ең жақсы ғылыми фантастика журналын – «Басқа әлемдер ғылыми әңгімелері» атты басылымды жарыққа шығарды. Хамлинг журналды іске қосу үшін Палмерге 10 000 доллар қарыз берді. Палмер бірінші санының редакторлық мақаласында «Астық ғылыми фантастика» журналында кездесетін жоғары деңгейдегі туындылардан бастап, «Планеталық әңгімелер» журналындағы «басқа планеталардағы өмір» туралы сенсациялық әңгімелерге дейін, барлық түрдегі әңгімелерді жариялауды жоспарлағанын айтты. «Басқа әлемдер» журналының бірінші санында Шевердің «Лемурияның құлауы», Роджер П. Грэмнің үш әңгімесі (Рог Филлипс псевдонімімен жарияланды) және Палмердің бір әңгімесі (Г. Х. Ирвин псевдонімін қолданып) жарияланды. Дегенмен, «Шейвер жұмбағы» көнеріп қалды, және Грэмнің әңгімесі сол жылы Палмердің ешбір журналында жарияланған жалғыз «Шейвер» әңгімесі болды.

Басқа әлемдер ұшқыш табаққа айналады

"Басқа әңгімелер" журналының оқырмандары 1954 жылы күрт азайды. Журналды сақтап қалу үшін Палмер Марста өтетін Тарзан туралы жаңа серия жариялауға шешім қабылдады. Ол Тарзан мен Джон Картердің Марс әлемін біріктіру арқылы 20 мың жаңа оқырман тартатынына сенді. Тарзан мен Джон Картердің авторлық құқығына ие болған Эдгар Райс Берроуздың мұрагерлері бұл жоспар авторлық құқықты бұзу деп сап, Кларк баспасына тоқтату туралы хат жолдады. Бірінші кезде Палмер 1955 жылдың қараша айында Берроуз мұрагерлерінен маш-апқа рұқсат сұрады. Одан нәтиже шықпаған соң, Палмер келіспеушілікті шығармашылық пен "жанкүйерлер құқығы" үшін күреске айналдыруға тырысты. Бірақ ол да сәтсіз аяқталды, серия жазылмады. 1957 жыл Палмердің журналдары үшін шешуші болды. Пулп-фантастика индустриясының құлдырауы он жылға жуық уақыттан бері сезіліп келді: Street & Smith 1949 жылы дерлік барлық пулып журналдарын тоқтатты. Көптеген журналдар пайдалы болмай қалды, ал 1957 жылы American News Company банкротқа ұшырады. Палмердің журналдары да қаржылық қиындықтарға тап болды, сол жылы ол Би Махаффиді жұмыстан шығаруға мәжбүр болды. 1957 жылдың мамырында Палмер "Басқа әлемдер" журналының атын "Басқа әлемдерден келген ұшқыш табақтар" деп өзгертті. Жаңа бағыт – НЛО, және журнал 1957 жылдың қыркүйек айындағы санынан кейін көркем әдебиет жариялауды тоқтатты. 1958 жылдың шілдесінде атауы "Ұшқыш табақтар, ғарыш жаулап алу журналы" деп, ал 1958 жылдың қазанында "Ұшқыш табақтар, ғарыш дәуірінің құпиялары" деп өзгертілді. Палмердің айтуынша, 1963 жылы екі айда бір рет шығатын "Ұшқыш табақтар" журналының 20 мың оқырманы болған, олардың төрттен бірі жазылған. Палмер НЛО-лардың ғарыштан емес, Антарктидадағы тесіктен келіп жатқанын айта бастады. Ол тіпті 1959 жылдың желтоқсан айындағы мақаласында Антарктида экспедициясы мұны дәлелдегенін мәлімдеді. Палмер Үңкерілген Жер туралы аңызға өзіндік бұрылыс жасап, Жердің алып Мёбиус жолағына немесе мүмкін донут пішіндес екенін айтты. Ол "екі тарапқа да" редакциялық орын беріп отырғанын көрсету үшін 1965 жылдың сәуір айында "Ұшқыш табақтар" журналында Делмар Х. Брайанттың "Жынысты Жер туралы аңыз" мақаласын жариялады. Брайант Джанниниге де, "Жынысты Жер" кітабының авторы Реймонд Бернардқа да шабуыл жасады. (Бернард шын мәнінде Уолтер Зигмайстер еді.) Брайанттың мақаласы Джаннини және басқалардың солтүстік полюсте тесік бар деген пікірін жоққа шығарды. Брайант, керісінше, оның Оңтүстік полюсте екенін айтты. Брайант Палмерді Джаннинидің әңгімесін таратуға және оған қосымша қосуға көмектескен деп айыптады; Палмер өз кезегінде Брайантты Уолтер Зигмайстер ретінде ашты, оның жылжымайтын мүлік алаялығына қатысқанын мәлімдеді және Зигмайстерді диктатура құруға тырысқан деп айыптады. 1965 жылы Палмер өз пікірін өзгертті және НЛО-лардың Жердің сыртқы атмосферасының қатты қабаттарынан келген қонақтар екенін айта бастады. Ол "Шавердің құпиясын" Оаспе тілінде түсіндіруге тырысты. Оаспе Жер атмосферасының биіктігі 180 000 миль (289 681 км) екенін және онда бірнеше "аспан" бар екенін айтты. Әр қабатта әртүрлі "жандар" өмір сүрді, әрбір жандар әртүрлі білім деңгейіне жеткен. Өлген жандар осы "қатты аспанға" көшіп барады, ол жер бетіне ұқсас, мектептері, зауыттары, ақшасы және әртүрлі мамандықтары бар. Адамдар төменгі аспанда жаңа дағдыларды меңгерген сайын, жоғарырақ қабатқа көтерілді. Ақырында, адамдар бүкіл ғаламды құру шеберлігін үйреніп, құдайға айналуға мүмкіндік алады. Оаспе бұл "Атмосфералықтардың" Жерге сапар шегу үшін "жебе кемелерін" жасағанын мәлімдеді. Рей Палмер НЛО-ға сенетіндердің алғашқыларының бірі болып, ұшқыш тарелкалардың ғарыштан емес, рухани екенін айтты. Палмердің НЛО туралы жаңа мәлімдемелері Ричард Шавермен қарым-қатынасына зиян тигізді. Шавер спиритизмге сілтеме жасайтын кез-келген нәрсені қабылдамады және Палмер Шаверизмді бұрмалаған деп ойлады. Палмер Шавердің "Дерос" шабуылға ұшырағанын айтты. Екеуінің арасындағы келіспеушілік уақыт өте келе нашарлап, 1971 жылы Ричард Шавер Рей Палмерді кез-келген идеяны мистикалық және діни "қамыр" деп айналдырды деп айыптады. Палмер ұшқыш табақшалардың аспаннан келгені туралы ойға беріліп, өмірінің соңына дейін Оаспеді Шавердің құпиясымен біріктіруге тырысты. 1966 жылдың шілдесінде "Ұшқыш табақтар" журналының форматы желімделгеннен арзан бауланғанға ауысты. 1971 жылы Рэймонд Палмер ауыр тұмауға шалдығып, денсаулығы нашарлады. Ол "Ұшқыш табақтар" журналын редакциялау үшін Джеймс Обергті жалдады. 1976 жылдың күзінде "Search" журналында, тағы бір журналында Палмер ұшқыш табақтардың шын екені туралы ойын тастады. Ол оқырмандарынан олардың "басқын" емес пе екенін ойлауын сұрады. 1977 жылы Чикагодағы НЛО конференциясында, өліміне аз уақыт қалғанда Палмер тағы да ұшқыш табақтардың шын емес екенін айтты. Оның айтуынша, ғылыми фантастика халықтың шындық туралы көзқарасын бұрмалап, адамдарды ұшқыш табақтарды ойлап табуға итермеледі. "Ұшқыш табақтар" журналы 1976 жылдың мамыр айына дейін жарияланды.

Other Stories readership began dropping sharply in 1954. To save the magazine, Palmer decided to begin publication of a new series of Tarzan stories set on Mars. He believed this mashup of Tarzan and the John Carter of Mars milieu would bring in 20,000 new readers. The estate of Edgar Rice Burroughs, which held the copyright to both Tarzan and John Carter, considered the plan copyright infringement and issued a cease and desist letter to Clark Publishing. At first, Palmer pleaded in November 1955 for the Burroughs estate to permit the mashup. When this failed, Palmer tried to transform the disagreement into a crusade for creativity and "fan rights". This failed, and no series was written. 1957 proved to be a turning point in Palmer's magazines. The collapse of the pulp fiction industry had been coming for almost a decade: Street & Smith canceled almost all of its pulp magazines in 1949. Most pulp magazines were no longer profitable, and American News Company went bankrupt in 1957. Palmer's magazines also suffered financially and in 1957 he was forced to fire Bea Mahaffey. In May 1957, Palmer retitled Other Worlds, changing the name to Flying Saucers from Other Worlds. The new focus was UFOs, and the magazine ceased to run fiction after the September 1957 issue. The name changed again to Flying Saucers, The Magazine of Space Conquest in July 1958, and became Flying Saucers, Mysteries of the Space Age in October 1958. Palmer said Flying Saucers, a bimonthly, had 20,000 readers in 1963, of whom a quarter were subscribers. Palmer began claiming that UFOs were coming not from outer space but out of the Antarctic hole. He even claimed in a December 1959 article that an Antarctic expedition had proven it. In his own twist on the Hollow Earth legend, Palmer alleged that the Earth was actually shaped like a giant Möbius strip or perhaps doughnut shaped. In an attempt to show that he was giving editorial space to "both sides", he printed Delmar H. Bryant's article "Hollow Earth Hoax" in the April 1965 issue of Flying Saucers. Bryant attacked both Giannini and Raymond Bernard, author of The Hollow Earth. (Bernard was really Walter Siegmeister.) Bryant's article "refuted" the claim by Giannini and others that there was a hole at the north pole. It was, Bryant said, at the south pole. Bryant accused Palmer of helping to spread and add to Giannini's story; Palmer, in turn, exposed Bryan as Walter Siegmeister, claimed he was engaged in a real estate scam, and accused Siegmeister of wanting to found a dictatorship. In 1965, Palmer shifted his claim and began arguing that UFOs were actually visitors from solid layers of Earth's outer atmosphere. He rapidly reinterpreted the Shaver Mystery in Oahspean terms. Oahspe said that the Earth's atmosphere was 180000 mile (289681 km) high, and contained multiple "heavens". Each layer was occupied by a different "race" of dead souls, each race having achieved different levels of enlightenment. Dead souls migrated to these "solid heavens", which were very much like Earth, with schools, factories, money, and various types of professions. As people learned new skills in a lower heaven, they progressed to a higher one. Ultimately, people could become gods, having learned the skill to building an entire cosmos. Oahspe claimed that these "Atmosphereans" built "arrow ships" to travel to Earth. Ray Palmer was among the first of the UFO believers to argue that flying saucers were not extraterrestrial but rather spiritual. Palmer's new claims about UFOs harmed his friendship with Richard Shaver. Shaver rejected anything that hinted at spiritualism, and he felt Palmer had distorted Shaverism. Palmer replied that he thought Shaver was under attack by "Deros". The disagreement between the two worsened over time, and by 1971 Richard Shaver was openly accusing Ray Palmer of turning every idea he encountered into mystical and religious "claptrap". Palmer fixated on the idea that flying saucers originated in heaven, and for the rest of his life sought to synthesize Oahspe with the Shaver Mystery. About July 1966, Flying Saucers shifted from a glue bound to a cheaper stapled format. In 1971, Raymond Palmer suffered a severe bout of influenza which left him in frail health. He hired James Oberg to edit Flying Saucers. In the fall 1976 of Search, another of his magazines, Palmer abandoned the idea that flying saucers are real. He asked his readers to consider if they were "intruders" instead. At UFO conference in Chicago in 1977 just before his death, Palmer again implied that flying saucers were not real. Science fiction, he said had distorted the public's view of reality, leading people to invent flying saucers. Flying Saucers continued publication until June 1976.

Мистика және іздеу

Реймонд Палмер 1953 жылдың қараша айында «Мистик» журналын шығара бастады. Жаңа басылымды іске қосуға оның себебі «Тағдыр» журналына деген қызығушылығының азайғаны болуы мүмкін, немесе «Тағдыр» оқырмандарын жоғалтып жатқандықтан және Палмер тек жаңа журнал, басқаша көзқараспен ғана аман қалуы мүмкін деп ойлаған болуы мүмкін. «Мистик» екі айда бір рет шығатын, көбінесе «байланысшылар» журналы болды, бірақ Палмер өзін қызықтырған кез келген нәрсе туралы мақалалар жариялауға бейімділік танытты. Оның редакциялық ұстанымы бойынша «Мистик» – теориялық журнал, ал оның мақалалары ғылыми тұрғыдан негізделгенімен немесе құжатталғанымен міндетті емес. «Тағдыр» журналымен байланысын үзгенге дейін Палмерге «Мистик» журналында жариялау үшін пайдаланылмаған материалдарды тұрақты түрде ұсынып отырды. Бірінші санында Орфео Анжелуччидің «Мен ұшатын табақта саяхаттадым» деген мақаласы жарияланды. Анжелуччи 1954 жылдың мамыр айындағы санында «Мен ұшатын табақпен кездестім» және 1954 жылдың қазан айындағы санында «Мен басқа планетада ояндым» деген мақалалар жазды. Оқырмандар Анжелуччидің итальяндық екендігіне байланысты нәсілшілдік шабуылдар жасап, оның мәлімдемелерін жалған деп айыптады. Палмер кейіннен Анжелуччидің әңгімелерін 1955 жылы жарық көрген «Табақтардың құпиясы» атты кітапқа өңдеді. Белгілі ғылыми-фантастикалық суретші Ханнес Бок «Мистик» журналына астрология және мандалалар туралы мақалалар жазды. «Мистик» журналының қаржылық жағдайы тұрақсыз болды, ал 1955 жылдың тамызында Палмер онда жарық көрген кез келген жұмыс үшін авторларға ешқандай төлем жасамайтынын мәлімдеді. 1956 жылдың қазанында «Мистик» журналы «Іздеу» деп өзгертілді. Оқырмандар «Мистик» пайда болғаннан кейін «Шавер жұмбағы» туралы хаттар жаза бастады, ал Палмер жүздеген, тіпті мыңдаған адамдар «Шавер жұмбағының» жанкүйерлері екенін мәлімдеді. 1949 жыл шамасында Ричард Шавер Висконсин штатындағы үйінің маңындағы тастарға қызығушылық таныта бастады. Ол оларда ежелгі жазулар мен суреттерді және тағы да көп нәрсені көре бастады, оларды «ән тастары» және «сурет тастары» деп атады. Шавердің сөзіне сенсек, бұл тастар – ежелгі ғарыштан келген, алыптар, амазонкалар және мерлер деп белгілі жаратылыстар жазған «кітаптар», және Амхерст маңында болған су тасқынына дейінгі өркениеттің жазбалары. Бастапқыда ол тастарды жұқалап кесіп, оларды шаверизмге сенушілерге сатқан. Кейіннен ол тастарды суретке түсіріп, көрген суреттерін матаға түсірді. Ол бұл өнерді «Рокфого» деп атады. Шавердің оқиғалары мен тастарда табылған Шавершілердің ежелгі нәсілдері туралы әңгімелері, сондай-ақ Шавердің тастарының фотосуреттері «Мистик» журналында жариялана бастады. Екі айда бір рет шығатын «Іздеу» журналының 1960 жылы бір санына шамамен 20 000, ал 1961 жылы 19 000 оқырман болды. Палмер журналдың газет стендтері арқылы 15 000 данасы сатылғанын және 1963 жылы 5 000 жазылушысы болғанын мәлімдеді. Ол бұл туралы 1945 жылдың желтоқсанындағы «Естен кеткен өткеннен хабар» және 1946 жылдың ақпанындағы «Обсерватория» редакциялық мақаласында кеңінен айтты. Палмер 1946 жылдың мамырында бұл кітапты оқып жатқанын мәлімдеді. 1940 жылдардың ортасынан бастап Палмер діни мәтіндегі талаптарға сенетінін жиі жариялады, бірақ оның досы және Ziff Davis журналының редакторының көмекшісі Говард Браун Палмер оған сенбегенін сендірді. 1970 жылдардың басында Палмер баспасы Құдай Ассамблеясы шіркеуінің баспасынан үш журналды басып шығаруға келісім шарт жасады.

Raymond Palmer began publishing Mystic magazine in November 1953. His motivation for starting the new publication may have been a waning interest in Fate, or it may have been because Fate was losing readership and Palmer felt only a new magazine with a different approach could survive. Mystic was bimonthly and primarily a contactee magazine, although Palmer tended to publish articles about anything that interested him. His editorial approach was that Mystic was a magazine of theory, and its articles did not have to be scientifically rational or documented. Until he severed his connection with it, Fate gave Palmer a steady supply of unused material for publishing in Mystic. The first issue contained Orfeo Angelucci article "I Traveled in a Flying Saucer". Angelucci also wrote "I Meet the Flying Saucer Man" in the May 1954 issue and "My Awakening on Another Planet" in the October 1954 issue. Readers made racist attacks on Angelucci for being Italian and called his claims lies. Palmer later edited Angelucci's stories into a book, The Secret of the Saucers, published in 1955. Hannes Bok, a noted science fiction artist, wrote articles for Mystic about astrology and mandalas. Finances for Mystic were precarious, and in August 1955 Palmer announced he would no longer pay authors for any work that appeared there. Mystic was renamed Search in October 1956. Readers began writing letters about the Shaver Mystery as soon as Mystic appeared, and Palmer claimed hundreds, if not thousands, of people were Shaver Mystery fans. About 1949, Richard Shaver became interested in rocks around his Wisconsin home. He began seeing ancient writing and artwork and much more in them, and began calling them "song stones" and "picture rocks". Shaver claimed the rocks were "books" written by ancient alien races known as Giants, Amazons, and Mers, and a record of an antediluvian civilization that existed around Amherst. Initially, he thinly sliced rocks and sold the slices to believers in Shaverism. Later, he began photographing the rock, and then painting the images he saw on canvas. He called the art Rokfogo. Shaver stories and Shaverist elder race stories, found in the rocks, and photos of Shaver's rocks began appearing in Mystic. Readership of the bimonthly Search was roughly 20,000 per issue in 1960, and 19,000 in 1961. Palmer claimed the magazine sold 15,000 copies via newsstand and had 5,000 subscribers in 1963. He mentioned it at length in "Report From the Forgotten Past" in December 1945 and again in his "The Observatory" editorial in February 1946. Palmer claimed he was studying the book in May 1946. From the mid 1940s onward, Palmer frequently editorialized that he believed the claims made in the religious text, although his friend and assistant editor at Ziff Davis, Howard Browne, was convinced that Palmer did not believe it. About the early 1970s, Palmer Publications won a contract to print three magazines published by the Assembly of God church.

ФБР тергеуі

1948 жылы Палмер өзара қырып-жою және ядролық қаруға қарсы күресті бастады. 1953 жылы Уолтер Винчелл Федералдық тергеу бюросына (ФБР) Палмерді коммунистік үгітші деп айыптаған хат жіберді. Ол Палмерді Роджер Филлипс Грэмның «Күннің ар жағындағы шекаралар» және Э.К. Джарвисдің «Парапеттен соңғы өлім» (екеуі де 1953 жылғы қаңтардағы «Amazing Stories» журналында жарияланған) әңгімелерін жариялағаны үшін айыптады. Сондай-ақ, ол «Басқа әлемдер» журналының «кез келген бағамен бейбітшілік» коммунистік үгілін қолдайды деп айыптады. ФБР Палмердің қызметкерлерінің тексеруін жүргізді, бірақ қандай да бір кінәлі жайт таппады. 1954 жылы ФБР-ге тағы бір шағым түсті. «Aware, Inc.» атты коммунизмге қарсы ұйым, Палмердің «Mystic» журналында жариялаған редакторылық мақаласындағы антиамерикандық көзқарастары үшін оны айыптап, ФБР-ге хат жолдады. ФБР бұл талапты тергеуден бас тартты. Чикагодағы ФБР арнайы агенттері Палмерді ғылыми-фантастика жазушысы Фрэнк М. Весттің «Венералықтар көшелерімізде» атты әңгімесі жарияланғаннан кейін сұраққа алды. Әңгімеде ФБР зертханалары Венерадан келген құпия металл зерттеуін жүргізіп жатқаны айтылған. ФБР деректерді тексеріп, олардың зертханалары мұндай металл алған жоқ екенін және мұндай зерттеулер жүргізілмегенін анықтады. Бұл жалғандыққа тап болғанда Палмер, өзінің соңғы редакциясында ФБР туралы сілтеме мен «құпия металл» туралы мәліметті байқамағанын мәлімдеді, бірақ қатесі үшін дереу кешірім сұрады және түзету жариялауға уәде берді. Палмер арнайы агенттерге журналға апта сайын 50-ге жуық ұшқыш тарелкалар туралы хат келіп түсетінін, ал ол ең сенімділерін Орталық барлау агенттігінің Чикагодағы кеңсесіне жібергенін айтты. ФБР 2018 жылдың 22 маусымында Ақпараттық еркіндік туралы заңға сәйкес Палмердің ФБР ісін жариялады. 1962 жылы Палмер «Search» журналының мұқабасына 100 долларлық банкноттың суретін басып шығарды. АҚШ Құпия қызметінің өкілі оған жалған ақша басуға қарсы ескерту хат жіберді. Палмер бұл оқиғаны өзінің кеңсесіне құпия және жергілікті полицияның шабуылына айналдырды. Өмірінің соңына дейін Палмер АҚШ үкіметінің құқық қорғау органдары тарапынан мазақталуда екенін қатаң түрде мәлімдеді. 1970 жылдары ол бұл 1941 жылы Канадаға кіруге тырысқанда шекара бақылау агенттері оны құрқылдап ұстағанынан басталғанын айтты. Оның достары мен оқырмандарының ешқайсысы бұл жаңа оқиғаға сенбеді.

In 1948, Palmer began to crusade against mutually assured destruction and nuclear weapons. In 1953, Walter Winchell gave the Federal Bureau of Investigation (FBI) a letter denouncing Palmer as a communist propagandist. He accused Palmer of publishing the Roger Phillips Graham story "Frontiers Beyond the Sun" and the E. K. Jarvis story "Death Beyond the Veil" (both in Amazing Stories, January 1953). He also accused Other Worlds of advocating "peace at any price" communist propaganda. The FBI ran background checks on Palmer's employees but found nothing incriminatory. A second complaint was made to the FBI in 1954. The anti communist group Aware, Inc. sent a letter to the FBI accusing Palmer of anti Americanism in an editorial he wrote in Mystic. The FBI declined to investigate the claim. Chicago FBI Special Agents interviewed Palmer after he ran a story, "Venusians Walk Our Streets", by science fiction author Frank M. Vest. The story claimed the FBI laboratories were researching a mystery metal from Venus. The FBI did a records search, and found that their laboratories had never received any such metal and that no such research was being performed. When confronted with this falsehood, Palmer claimed that he did not catch the FBI reference and the "mystery metal", in his final edit, but quickly apologized for the mistake, and offered to run a retraction. Palmer told the Special Agents that the magazine received around 50 letters about flying saucer sightings each week, and that he forwarded the most feasible sounding ones to the Central Intelligence Agency's Chicago office. The FBI released Palmer's FBI file on June 22, 2018, under the Freedom of Information Act. In 1962, Palmer printed an image of a $100 bill on the cover of Search. A United States Secret Service official sent him a letter warning him against counterfeiting. Palmer transformed this into a raid on his office by the Secret and local police. For the rest of his life, Palmer stridently claimed that he was being harassed by U. S. government law enforcement agencies. In the 1970s, he claimed that this began in 1941 when he was arrested as a spay by border control agents as he attempted to drive into Canada. None of his friends, and few of his readers, believed this new story.

Порнографиялық деректерге қатысты айыптаулар

Зифф Дэвис Нью-Йорк қаласына көшкені компанияның көптеген редакторлары мен авторларын қиын жағдайда қалдырды, себебі олар да көшуге құштар емес еді. Олардың арасында редактордың көмекшісі Уильям Хэмлинг болды. 1955 жылы Хэмлинг «Rogue» атты ерлер журналын құрды, онда әйелдердің жалаңаш және жартылай жалаңаш суреттері, мақалалар мен көркем әдебиеттер жарияланды. Ол «Playboy» журналына тікелей бәсекелес болды. Ол Хэмлингті бай етті, ол Палмердің журналдарын қолдау үшін ақша сала бастады. 1959 жылы Роберт Сильверберг пен Харлан Эллисон Хэмлингке порнографиялық кітаптар басып шығаруды кеңес берді. 1962 жылдың қазанында Хэмлинг Висконсин штатында «Freedom Publishing» атты жаңа компанияны тіркеді. Шындығында, бұл қайта тіркеу болды. Хэмлинг «Blake Pharmaceuticals» компаниясын иелігіне алып, оны жаңа атаумен қайта тіркеді. «Freedom Publishing» тез кеңейіп, «Adult Books», «Candida Readers», «Companion Books», «Corinth Publications», «Ember Library», «Greenleaf Classics», «Greenleaf Publishing», «Idle Hour Books», «Late House Library», «Leisure Books», «Nightstand Books», «Pleasure Readers», «Red Enterprises», «Regency Publications» және «Midnight Reader» баспаларын құрды, сондай-ақ бұрыннан бар порнографиялық кітап басып шығарушы «Bedside Books» баспасын сатып алды. 1963 жылдың наурыз айының ортасында пошта жәшіктеріне сәуір айының бірінші аптасына арналған «Saturday Evening Post» газеті келді. Оның ішінде Кливленд Аморидің порнографиялық кітап индустриясын сынаған мақаласы бар еді. Амори «Freedom Publishing» баспасын «ең жаманның ең жаманы» деп атады. 16 наурызда қатты алаңдаған Ричард Шевер Висконсин штатының астанасына барып, корпорацияны таратып жіберді. 4 сәуірде «Milwaukee Journal» және «Milwaukee Sentinel» газеттерінде Рей Палмердің «Freedom Publishing» баспасының директоры екені туралы мақалалар жарияланды. Милуоки және Портаж округінің прокурорлары «Freedom Publishing» баспасын тергеп, Палмердің үйіне, кеңсесіне және баспаханасына барды. Штаттың тергеуі наурыз айында басталды, Нью-Йорк құқық қорғау органдарына «Freedom Publishing» басылымының кітабы туралы шағым түскен кезде. Кітаптың бет парағында Амхерст, Висконсин штатында басылған деп көрсетілген, сондықтан шағым Висконсиннің құқық қорғау органдарына жіберілді. Ол Шевердің өзіне компанияны құру туралы құжаттармен келгенін және ол не тіркелгенін тексермей, атын директор ретінде қосуға келіскенін мәлімдеді. Ол атын пайдаланғаны үшін айына 200 доллар алғанын мойындады. Ол Висконсин штатының Амхерст қаласына жақын «Greenwood» зиратында жерленді.

The move by Ziff Davis to New York City left many of the company's editors and authors at loose ends, as they were unwilling to make the move as well. Among these was assistant editor William Hamling. In 1955, Hamling founded Rogue a men's magazine which featured nude and semi nude photographs of women, articles, and fiction. It was a direct competitor to Playboy. It made Hamling rich, and he began investing money in Palmer's magazines to help keep them afloat. About 1959, Robert Silverberg and Harlan Ellison advised Hamling to start publishing pornographic paperback books. Hamling incorporated this new company, Freedom Publishing, in Wisconsin in October 1962. Efn|It was actually a reincorporation. Hamling had taken over a company called Blake Pharmaceuticals, then reincorporated it under a new name. Freedom Publishing expanded quickly, establishing the imprints Adult Books, Candida Readers, Companion Books, Corinth Publications, Ember Library, Greenleaf Classics, Greenleaf Publishing, Idle Hour Books, Late House Library, Leisure Books, Nightstand Books, Pleasure Readers, Red Enterprises, Regency Publications, and Midnight Reader, as well as buying the existing pornographic book publisher Bedside Books. The Saturday Evening Post for the first week of April arrived in mailboxes in mid March 1963. Inside was a major article by Cleveland Amory attacking the pornographic book industry. Amory called Freedom Publishing "the worst of the worst". A deeply alarmed Richard Shaver drove to the Wisconsin state capital on March 16 and dissolved the corporation. On April 4, the Milwaukee Journal and the Milwaukee Sentinel newspapers ran articles that identified Ray Palmer as a director of Freedom Publishing. The Milwaukee and the Portage County district attorneys began investigating Freedom Publishing, and visited Palmer's home, offices, and print shop. Efn|The state's investigation began in March, when New York law enforcement received a complaint about a Freedom Publishing book. The book's flyleaf said it was printed in Amherst, Wisconsin, so the complaint was referred to Wisconsin law enforcement. He claimed that Shaver had approached him with incorporation papers, and he agreed to have his name added as a director without investigating what was being incorporated. He admitted that he received $200 a month for the use of his name. He was interred at Greenwood Cemetery near Amherst, Wisconsin.

Мұра және құрмет көрсетулер

Форум, «Ұшқыш табақтар» және «Іздеу» журналдарының соңғы нөмірлері Рей Палмерге арналған арнайы санымен біріктірілді. «Тағдыр» журналы толық бетке өлім хабарлама жариялады. «Amazing Stories» журналының редакторы ретінде Палмердің жасөспірімдерге арналған оқиғаларға, әсіресе романтикалық жанрға баса назар аударғаны ғылыми-фантастикалық қауымдастықта терең дау тудырды. Нью-Йоркте орналасқан «Футуриандар» тобы, солшыл көзқарастағы ғылыми-фантастика жанкүйерлері, оның редакциялық саясатына қарсы күресті. 1940 жылы Чикагода өткен Дүниежүзілік ғылыми-фантастикалық конвенцияда (Chicon) «Футуриандар» Палмерге қарсы памфлет шығарды, ол жиналыс залына кіргендерге таратылды. Палмермен болған қақтығыс Шығыс жағалауындағы фандомның тарихи және ұжымдық естелігінің 21-шы ғасырға дейін бір бөлігі болып қала береді. Палмердің жазушы және редактор ретіндегі мұрасы әртүрлі. Фред Надис ғылыми-фантастиканың көптеген жазушылары Палмерді оның саудагерлік әрекеттері мен маргиналды көзқарастары үшін жек көреді дейді. Надис Палмердің фантастиканың жаңа жанрын – паранормальді жанрды ойлап тапқанын атап өтеді. Ғылыми-фантастика тарихшысы Э. Ф. Блейлер одан да әрі барып, Палмердің еңбектерін елемеуге болатынын, ал оның иррационалдықты насихаттауы оны редактор ретінде маңызсыз еткенін айтты. Алайда Майк Эшли Палмерді «Басқа әлемдер» журналын басқарған кезде батыл және инновациялық деп сипаттады. Автор Фрэнк М. Робинсон да оның «Universe» журналын редакциялауын жоғары бағалады. Ұшқыш табақтар және «Жаңа дәуір» қозғалысының тарихтары Реймонд Палмерді көбінесе елемеуге бейім. Дегенмен, НЛО зерттеушілері Питер Кор және Джон Кил Палмердің ұшқыш табақтар қозғалысын одан әрі дамытуға толыққанды жауапты екенін мәлімдейді. Дінтанушы Джеффри Дж. Крипаль Палмерге паранормальді құбылыстарды кеңінен танымал мәдениетке енгізуде маңызды рөл берсе, Фред Надис Палмердің «Shaver Mystery» тақырыбын насихаттауының «The X Files» және «Twin Peaks» сияқты телешоуларға үлкен әсер еткенін айтады. DC Comics комиксіндегі «Атом» суперқаһарманының құпия жеке басы – 1961 жылы комикс жазушысы Гарднер Фокс оны таныстырғанда – Палмердің құрметіне аталған. Джулиус Шварц өзінің ескі досы Палмерге телефон соғып, жаңа «Атомға» «Рэй Палмер» деген ат беруге рұқсат сұрады. Палмер келісім берді. Шварц бұл қоңыраудан шабыттанып, «Атомға» телефон желісі арқылы саяхаттау қабілетін сыйлады. «Мен Лемурияны еске аламын» 1996 жылы «Ретро-Хьюго» сыйлығына ие болды. 2013 жылдың қыркүйегінде Палмер 71-ші Дүниежүзілік ғылыми-фантастикалық конвенцияда өткен салтанатты шарада өлімінен кейін «Бірінші фандомның Даңқ залына» енгізілді.

The final issues of Forum, Flying Saucers, and Search were bundled together in a tribute issue to Ray Palmer. Fate ran a full page obituary. As editor of Amazing Stories, Palmer's emphasis on more juvenile adventure romance stories created a deep rift in the science fiction fandom community. The Futurians, a group of left leaning science fiction fans based in New York City, strongly opposed his editorial approach. At the 1940 World Science Fiction Convention (Chicon) in Chicago, the Futurians published an anti Palmer pamphlet that was given away to attendees as they entered the meeting hall. The conflict with Palmer remains part of the historic institutional and collective memory of East Coast fandom into the 21st century. Palmer's legacy as a writer and editor are mixed. Fred Nadis says that most writers of science fiction scorn Palmer for his hucksterism and fringe views. Nadis notes that Palmer did invent an entirely new genre of fiction, the paranormal pulp. Science fiction historian E. F. Bleiler went further. He said Palmer's writing could be ignored, and his promotion of irrationality made him unimportant as an editor. Mike Ashley, however, called Palmer daring and innovative while he helmed Other Worlds. Author Frank M. Robinson also praised his editing of Universe. Histories of the flying saucer and New Age movements tend to ignore Raymond Palmer. UFOlogists Peter Kor and John Keel, however, argue that Palmer was almost completely responsible for igniting the flying saucer movement. Religious scholar Jeffrey J. Kripal gives Palmer a central role in the bringing the paranormal into mainstream pop culture, and Fred Nadis points to Palmer's promotion of and influence on the Shaver Mystery at major influences on television shows like The X Files and Twin Peaks. The secret identity of DC Comics superhero the Atom—introduced by comic book writer Gardner Fox in 1961—is named after Palmer. Julius Schwartz telephoned his old friend Palmer for his permission to give the new Atom the name "Ray Palmer". Palmer consented. Schwartz was inspired by the call to give Atom the power to travel via telephone lines. "I Remember Lemuria" was nominated for a Retro Hugo Award in 1996. In September 2013, Palmer was posthumously named to the First Fandom Hall of Fame in a ceremony at the 71st World Science Fiction Convention.