Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Камерунның саяси партиясы
Political party in Cameroon
Камерунның Халықтық Демократиялық Қозғалысы (CPDM; , RDPC) – Камерунның биліктегі саяси партиясы. Бұрын Камерун Ұлттық Одағы деп аталған бұл партия 1960 жылдары тәуелсіздік алғаннан бері Камерун саясатына үстемдік етіп келді. 1985 жылы партия атауы өзгертілді. CPDM-ның ұлттық президенті – Камерун президенті Пол Бия, ал партияның Орталық Комитетінің бас хатшысы – Жан Нкуэте.
The Cameroon People's Democratic Movement (CPDM; , RDPC) is the ruling political party in Cameroon. Previously known as the Cameroonian National Union, which had dominated Cameroon politics since independence in the 1960s, it was renamed in 1985. The national president of the CPDM is Paul Biya, the president of Cameroon, while the secretary general of the party Central Committee is Jean Nkuete.
Камерундық ұлттық одақ
Камерун ұлттық одағы (CNU; , UNC) 1966 жылы Камерун одағы (Union Camerounaise) мен Камерун ұлттық демократиялық партиясының бірігуі арқылы құрылды. Бұл Камерунның батыс және шығыс штаттарындағы ең ірі саяси ұйымдар және төрт кіші партия болатын. Келесі ширек ғасыр бойы UNC/RDPC және үкімет іс жүзінде біртұтас болды. UNC еңбекшілер, жастар және әйелдер ұйымдарына қолдау көрсетті және 1973, 1978 және 1983 жылғы заң шығарушы сайлауларға үміткерлердің жалғыз тізімін ұсынды. Ахмаду Ахиджо 1966 жылы UNC-нің алғашқы басшысы болды және 1982 жылы ел президенті лауазымынан кеткен соң да осы қызметін атқаруын жалғастырды. 1983 жылдың тамызында президент Пол Бия төтенше өкілеттіктерді қабылдағаннан кейін, Францияда болған Ахиджо партия басшысы лауазымынан қанағаттану үшін кетті. Бия кейіннен қыркүйек айында өткен партияның арнайы съезінде партия төрағасы болып сайланды.
The Cameroonian National Union (CNU; , UNC) was formed in 1966 through a merger of the Cameroon Union (Union Camerounaise) and the Kamerun National Democratic Party, the major political organizations, respectively, of the state of west Cameroon and the state of east Cameroon, and four smaller parties. For the next quarter century, the UNC/RDPC and the government were effectively one. The UNC sponsored labor, youth, and women's organizations and provided the only list of candidates for the 1973, 1978, and 1983 legislative elections. Ahmadou Ahidjo became the first head of the UNC in 1966 and continued in that capacity after his resignation as the nation's president in 1982. Following President Paul Biya's assumption of emergency powers in August 1983, Ahidjo, then in France, resigned as party leader. Biya was subsequently elected party chief at a special party congress in September.
CPDM
1985 жылы БҰҰ Камерун халықтық демократиялық қозғалысы (CPDM немесе Rassemblement Démocratique du Peuple Camerounais – RDPC) деп қайта аталды. Оппозициялық партиялар 1990 жылы заңдастырылды. 1992 жылғы наурыз айындағы парламент сайлауында КПДМ Камерунның Ұлттық Ассамблеясының 180 орынның 88-ін жеңіп алды. Республиканы қорғау қозғалысы (МДР), 6 орын жеңіп алған, олармен одақтасып, парламенттік көпшілікті құрды. Бия кейін 1992 жылғы қазан айындағы президент сайлауында дауыстардың шамамен 40%-ын алып жеңіске жетті, ал Әлеуметтік-демократиялық фронттың (СДФ) Джон Фру Нди шамамен 36% дауыс жинады. (Бастапқыда 109 орын жеңіп алған, кейін тамыз айында қайта өткізілген үш сайлау округінде жеңіске жетіп, тағы 7 орын қосымша алды.) 2004 жылғы 11 қазанда өткен президент сайлауында Бия дауыстардың 70,9%-ын жеңіп алды. 2007 жылғы шілдедегі парламент сайлауында КПДМ бастапқыда жарияланған 163 орынның 140-ын жеңіп алды, ал қыркүйекте дауыс беру қайта өткізілген сайлау округтерінде тағы 13 орын (барлығы 17 орынның ішінде) жеңіп, барлығы 153 орынға ие болды.
In 1985, the UNC was renamed the Cameroon People's Democratic Movement (CPDM or Rassemblement Démocratique du Peuple Camerounais—RDPC). Opposition parties were legalized in 1990. The CPDM won 88 of the 180 seats in the National Assembly of Cameroon in the March 1992 parliamentary election, and through an alliance with the Movement for the Defense of the Republic (MDR), which won six seats, it obtained a parliamentary majority. Biya subsequently won the October 1992 presidential election with about 40% of the vote, ahead of John Fru Ndi of the Social Democratic Front (SDF), who won about 36%. (it initially won 109 seats, but it subsequently won in the three constituencies where the election was held over again in August, gaining seven more seats In the presidential election held on 11 October 2004, Biya won 70.9% of the vote. The CPDM won 140 out of the 163 initially declared seats in the July 2007 parliamentary election, and it won another 13 seats (out of 17 at stake) in constituencies where the vote was held over again in September, thus winning a total of 153 seats.
Конгресстер
Партия өзінің алғашқы кезекті съезін 1990 жылдың 28 маусымында Яундеде өткізді, онда Бия партияға көппартиялық демократияға қарай бет бұру басталғандықтан, бәсекеге дайындық жүргізуді тапсырды. CPDM-нің бірінші кезектен тыс съезі 1995 жылдың 7 қазанында Яундеде, ал екінші кезекті съезі 1996 жылдың 17-19 желтоқсанында өтті. Партия 2001 жылдың 7 шілдесінде екінші кезектен тыс съезін және 2006 жылдың 21 шілдесінде үшінші кезектен тыс съезін Яундеде өткізді. Бия тұрақты түрде CPDM-нің Ұлттық Президенті болып қайта сайланды.
The party held its first ordinary congress, at which Biya told the party to prepare for competition as the move toward multiparty democracy was beginning, on June 28, 1990, in Yaoundé. The CPDM's first extraordinary congress was held in Yaoundé on October 7, 1995, and its second ordinary congress was held on December 17–19, 1996. The party held its second extraordinary congress on July 7, 2001 and its third extraordinary congress on July 21, 2006, in Yaoundé. Biya has been consistently re elected as the CPDM's National President.