Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық дәрігер, оккультист және жазушы (1825–1875)
American physician, occultist and writer (1825–1875)
Паскаль Беверли Рэндольф (8 қазан 1825 – 29 шілде 1875) – американдық дәрігер, оккультист, спиритуалист, транс медиумы және жазушы. Ол Солтүстік Америкаға эротикалық алхимия принциптерін енгізген, мүмкін, бірінші адам және А. Е. Уэйттің сөзіне сәйкес, АҚШ-тағы ең алғашқы Розенкрейцерлік ұйымды құрған.
Paschal Beverly Randolph (October 8, 1825 – July 29, 1875) was an American medical doctor, occultist, spiritualist, trance medium, and writer. He is notable as perhaps the first person to introduce the principles of erotic alchemy to North America, and, according to A. E. Waite, establishing the earliest known Rosicrucian order in the United States.
Ерте өмір
Нью-Йорк қаласында туған Рэндольф Нью-Йорк қаласында өсті және Епископтық (Манхэттен) Мәсіхтің бейнесі шіркеуінде крещениеден өтті. Ол еркін қара нәсілді адам, Уильям Рэндольфтың ұрпағы. Оның әкесі Роаноктың Джон Рэндольфінің жүрегі туысы, ал анасы Флора Беверли болды, ол кейіннен ағылшын, француз, неміс, үнді және африкалық тектің араласуынан туғанын айтты. Анасы оның жас кезінде қайтыс болды, оны үйсіз және ақшасыз қалдырды; ол өзін асырау үшін теңізге қашып кетті. Жасөспірім шағынан бастап жиырма жасқа дейін ол теңізші болып жұмыс істеді. Өспірім және жас шағында Рэндольф желкенді кемелерде жұмыс істегендіктен көп саяхаттар жасады. Ол Англияға, Еуропаға және Персияға дейін шығысқа қарай сапар шекті. Осы сапарларында ол Англия мен Париж, Франциядағы мистиктермен танысып, дос болды, сондай-ақ жергілікті халық сиқырының шеберлерінен және түрлі діндерден білім алды.
Born in New York City, Randolph grew up in New York City and was baptized at the Church of the Transfiguration, Episcopal (Manhattan). He was a free black man, a descendant of William Randolph. His father was a nephew of John Randolph of Roanoke and his mother was Flora Beverly, whom he later described as being of mixed English, French, German, Native American and African ancestry. His mother died when he was young, leaving him homeless and penniless; he ran away to sea in order to support himself. From his adolescence through to the age of twenty, he worked as a sailor. As a teen and young man, Randolph traveled widely, due to his work aboard sailing vessels. He journeyed to England, through Europe, and as far east as Persia, where his interest in mysticism and the occult led him to study with local practitioners of folk magic and various religions. On these travels he also met and befriended occultists in England and Paris, France.
Мансап
1855 жылы қыркүйекте Нью-Йоркке оралғаннан кейін, "Еуропа мен Африкадағы ұзақ саяхатынан" соң, ол африкалық американдықтарға Үндістанға көшіп кету мәселесі бойынша лекция оқыды. Рэндольф АҚШ-та "негрлердің құрып кетуіне" сенді. Теңіз қызметін тастағаннан кейін Рэндольф лектор және жазушы ретінде қоғамдық өмірге қатысты. Жиырма бес жасына келгенде ол үнемі транс-медиум ретінде сахнада пайда болатын болды және спиритизммен байланысты журналдарда рухани қызметтерін жарнамалады. Заманындағы көптеген спиритуалистер сияқты, ол құлдықты жоюды қолдады; азаттыққа шыққаннан кейін Нью-Орлеанда босатылған құлдарға сауат ашты. Транс-медиум ретіндегі жұмысынан өзге, Рэндольф медицина ғылымын оқып, денсаулық, сексуалдық қатынас, спиритизм және оккультизм туралы теорияларына негізделген көркем және нұсқаулық кітаптар жазып, жариялады. Ол сиқыр және медицина саласында елуден астам еңбек жазды, тәуелсіз баспа компаниясын құрды және сол кезде бұл тақырыпты айту заңмен тыйым салынған кезде тууды реттеуді белсенді түрде насихаттады. "Розкрейцер" деген псевдонимді ұзақ уақыт бойы спиритуалистік және оккульттік жазбаларында қолданған Рэндольф 1858 жылы Fraternitas Rosae Crucis ұйымын құрды, ал 1861 жылы Сан-Францискодағы алғашқы ложасын ашты, ол АҚШ-тағы ең көне розкрейцер ұйымы. Бұл ұйым бүгінгі күнге дейін сақталып келеді, бірақ Рэндольфтің сексуалдық сиқырға деген қызығушылығы туралы айтудан қашады, бірақ оның сексуалдық-сиқырлық теориялары мен әдістері басқа оккульттік бауырластық – Луксордың герметикалық бауырластығының көптеген ілімдерінің негізін құрады, бірақ Рэндольфтің өзі осы бауырластықпен жеке байланыста болғаны нақты емес.
Returning to New York City in September 1855, after "a long tour in Europe and Africa," he gave a public lecture to African Americans on the subject of emigrating to India. Randolph believed that "the Negro is destined to extinction" in the United States. After leaving the sea, Randolph embarked upon a public career as a lecturer and writer. By his mid twenties, he regularly appeared on stage as a trance medium and advertised his services as a spiritual practitioner in magazines associated with Spiritualism. Like many Spiritualists of his era, he lectured in favor of the abolition of slavery; after emancipation, he taught literacy to freed slaves in New Orleans. In addition to his work as a trance medium, Randolph trained as a doctor of medicine and wrote and published both fictional and instructive books based on his theories of health, sexuality, Spiritualism and occultism. He wrote more than fifty works on magic and medicine, established an independent publishing company, and was an avid promoter of birth control during a time when it was largely against the law to mention this topic. Having long used the pseudonym "The Rosicrucian" for his Spiritualist and occult writings, Randolph eventually founded the Fraternitas Rosae Crucis in 1858, and their first lodge in San Francisco in 1861, the oldest Rosicrucian organization in the United States. This group, still in existence, today avoids mention of Randolph's interest in sex magic, but his magico sexual theories and techniques formed the basis of much of the teachings of another occult fraternity, the Hermetic Brotherhood of Luxor, although it is not clear that Randolph himself was ever personally associated with the Brotherhood.
Сенімдері мен ілімдері
Рэндольф өзін розенкрейцер екенін айтты. Ол "көбінесе жеке" жұмыс істеді, "сыртқы білімдердің" "өзіндік синтезін" жасады.
Randolph described himself as a Rosicrucian. He had worked "largely alone", producing "his own synthesis" of "esoteric teachings".
Жеке өмір
Ол Нью-Йорк, Нью-Орлеан, Сан-Франциско және Огайо штатындағы Толедо сияқты көптеген жерлерде өмір сүрді. 1850 жылы ол алғашқы әйелі Мэри Джейнге үйленді; ол африкалық (немесе, мүмкін, аралас нәсілді) болған. Олардың үш баласы болды, олардың тек біреуі ғана (Кора, 1854 жылы туған) ересек жасқа жетті. 1850-ші жылдары олар Нью-Йорктегі Стокбриджде ферма ұстады, бірақ 1860 жылдың сәуір айында оны бір долларға сатты. Кейін олар Нью-Йорк штатының Утика қаласында тұрды, онда Мэри Джейн "үндістердің дәрі-дәрмектерін емдеуші және таратушы" болып жұмыс істеді, сонымен қатар Пашальға бірнеше кітапты басып шығаруға және сатуға көмектесті. Олар 1864 жылдың қаңтарында ажырасты. Корсон Рэндольфпен бірлесіп медиум және болжамшы ретінде жұмыс істеді және оның бірнеше кітабын жариялады, бірақ олардың қарым-қатынасы тұтас бойында шиеленіскен болып көрінеді. Ол 1875 жылы өзіне қол жұмсағанға дейін жасырын қарым-қатынаста болғанын білген делінеді.
A peripatetic man, he lived in many places, including New York State, New Orleans, San Francisco, and Toledo, Ohio. He married his first wife, Mary Jane, in 1850; she was African (or possibly mixed race). Together, they had three children, only one of whom (Cora, born 1854) survived to adulthood. They owned a farm in Stockbridge, New York during the 1850s, but sold it in April 1860 for one dollar. They later lived in Utica, New York, where Mary Jane worked as "a healer and dispenser of Native american remedies," in addition to helping Paschal publish and sell several books. They divorced in January 1864. Corson acted as a medium and a seer in collaboration with Randolph, and published several of his books, but their relationship appears to have been conflicted for its duration. He is reported to have discovered that she was having an affair shortly before his apparent death by suicide in 1875.
Өлім
Рэндольф 49 жасында, даулы жағдайда Толедо, Огайо қаласында қайтыс болды. Өмірбаясын жазған Карл Эдвин Линдгреннің сөзіне қарағанда, көптеген адамдар "Толедо Daily Blade" газетінде жарияланған "Өзінің қолымен" деген мақалаға күмән келтірді. Мақалада Рэндольф өзіне-өзі жарақат салғаннан көз жұмғаны айтылған. Дегенмен, оның көптеген жазбаларында өзіне қол жұмсауға қарсы екені білдірілген. Кейіннен Фратернитастың Жоғарғы Ұстазы болған Р. Суинберн Клаймердің айтуынша, Рэндольфтің қайтысынан кейін бірнеше жыл өткен соң, өлім төсегінде бұрынғы досы қызғаныш пен уақытша есінен адасып, Рэндольфті өлтіргенін мойындаған. Люкус округінің мұрагерлік сотының тізілімінде бұл оқиға жазатайым деп көрсетілген. Рэндольфтің орнын Фратернитастың Жоғарғы Бас ұстазы және басқа да лауазымдар бойынша таңдаған мұрагері Фриман Б. Дауд басты.
Randolph died in Toledo, Ohio, at the age of 49, under disputed circumstances. According to biographer Carl Edwin Lindgren, many questioned the newspaper article "By His Own Hand" that appeared in The Toledo Daily Blade. According to this article, Randolph had died from a self inflicted wound to the head. However, many of his writings express his aversion to suicide. R. Swinburne Clymer, a later Supreme Master of the Fraternitas, stated that years after Randolph's demise, in a death bed confession, a former friend of Randolph had conceded that in a state of jealousy and temporary insanity, he had killed Randolph. Lucus County Probate Court records list the death as accidental. Randolph was succeeded as Supreme Grand Master of the Fraternitas, and in other titles, by his chosen successor Freeman B. Dowd.
Табысы мен мұрасы
Рэндольф Теософиялық қоғамға да, Луксордың герметикалық бауырластығына да әсер етті, бірақ екіншісіне көбірек. 1994 жылы тарихшы Джослин Годвин Рэндольфті эзотеризм тарихшылары көптеп назардан тыс қалдырғанын айтты. 1996 жылы Джон Патрик Девени мен Франклин Розмонттың "Паскаль Беверли Рэндольф: XIX ғасырдағы афроамерикандық спиритуалист, розенкрейцер және секс-маг" атты өмірбаяны жарық көрді.
Randolph influenced both the Theosophical Society and—to a greater degree—the Hermetic Brotherhood of Luxor. In 1994, the historian Joscelyn Godwin noted that Randolph had been largely neglected by historians of esotericism. In 1996, a biography was published, Paschal Beverly Randolph: A Nineteenth Century Black American Spiritualist, Rosicrucian, and Sex Magician by John Patrick Deveney and Franklin Rosemont.
Жарияланған еңбектер
Рэндольф сонымен қатар 1852-1861 жылдар аралығында "Лидер" (Бостон) және "Нұр хабаршысы" (Нью-Йорк) газеттерін редакциялады, сондай-ақ "Прогресс және рухани телеграф" журналына материалдар жазды. "Аффективті алхимия және оның қалай жұмыс істейтіні" (шамамен 1870 жыл) еңбегі де Рэндольфке жатқызылады, ол: 1 "Гриффин Ли" псевдонимімен, 2 автор аты-жөні көрсетілмей, 3 "Сан-Леон графы" псевдонимімен жарық көрген.
Randolph also edited the Leader (Boston) and the Messenger of Light (New York) between 1852 and 1861 and wrote for the Journal of Progress and Spiritual Telegraph
Also attributed to Randolph is "Affectional Alchemy and How It Works" (c. 1870). 1 under the pseudonym "Griffin Lee". 2 as anonymous. 3 under the pseudonym "Count de St. Leon".