Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эрнест I (1784 жылдың 2 қаңтары – 1844 жылдың 29 қаңтары) 1806 жылдан 1826 жылға дейін Саксен-Кобург-Заальфельдтің соңғы тәуелсіз герцогы (Эрнест III ретінде) және 1826 жылдан 1844 жылға дейін Саксен-Кобург-Готаның бірінші тәуелсіз герцогы болды. Ол Виктория патшайымының күйеуі Альберт ханзадасының әкесі еді. Эрнест Наполеон Бонапартқа қарсы күресті, сонымен қатар құрылыс жобалары мен сарай театрын ашу арқылы Кобург қаласына үлкен әсер етті.
Ernest I (link=no; 2 January 178429 January 1844) served as the last sovereign duke of Saxe Coburg Saalfeld (as Ernest III) from 1806 to 1826 and the first sovereign duke of Saxe Coburg and Gotha from 1826 to 1844. He was the father of Prince Albert, who was the husband of Queen Victoria. Ernest fought against Napoleon Bonaparte, and through construction projects and the establishment of a court theatre, he left a strong imprint on his residence town, Coburg.
Ерте өмір
Эрнест 1784 жылдың 2 қаңтарында дүниеге келді. Ол Саксония-Кобург-Заальфельд герцогы Францис және Реусс-Эберсдорф графинясы Аугустаның үлкен ұлы еді. Кейін оның кіші інісі Леопольд Бельгияның тұңғыш патшасы болып сайланды. 1803 жылдың 10 мамырында, 19 жасқа толған Эрнест әкесінің ауыр сырқатынан кейін ересек деп жарияланды және герцогтікті басқаруға қатысуға міндетті болды. 1806 жылы әкесі қайтыс болған соң, ол Саксония-Кобург-Заальфельд герцогтігін Эрнест III ретінде мұраға алды. Дегенмен, ол өз жерлерінің ресми билігін бірден қолға ала алмады, себебі герцогтік Наполеон әскерлерімен басылып алынып, француз басқаруына көшті. Келесі жылы, Тильзит бейбіт шартынан (1807) кейін Саксония-Кобург-Заальфельд герцогтігі қайта біріктірілді (бұрын таратылған еді) және Эрнестке қайтарылды. Бұл Ресейдің ықпалымен болды, өйткені оның қарындасы Джулиана Ресей императорының інісіне үйленген еді.
Ernest was born on 2 January 1784. He was the eldest son of Francis, Duke of Saxe Coburg Saalfeld, and Countess Augusta of Reuss Ebersdorf. His youngest brother, Leopold, was later elected the first king of Belgium. On 10 May 1803, aged 19, Ernest was proclaimed an adult because his father had become gravely ill, and he was required to take part in the government of the duchy. When his father died in 1806, he succeeded in the duchy of Saxe Coburg Saalfeld as Ernest III. However, he could not immediately take over the formal government of his lands, because the duchy was occupied by Napoleonic troops and was under French administration. The following year, after the Peace of Tilsit (1807), the duchy of Saxe Coburg Saalfeld was reunited (having previously been dissolved) and restored to Ernest. This occurred through Russian pressure, since his sister Juliane was married to the brother of the Russian Tsar.
Мүліктік
1813 жылдан бастап Эрнест прусстық генерал болып, Наполеонға қарсы әскери қимылдарға қатысты. Ол 1813 жылғы Лютцен және Лейпциг шайқастарында шайқасты, ал 1814 жылы француздық Майнц бекінісіне шабуыл жасады. 1825 жылы Эрнесттің бірінші әйелі Луизаның інісі, Саксен-Гот-Альтенбург герцогы Фридрих IV, мұрагер қалдырмай қайтыс болды. Бұл Эрнестин герцогтықтарының қайта бөлінуіне себеп болды. Эрнесттің марқұм герцогтың иелігіне талап етуіне себеп – оның Эрнестин әулетінің мүшесі болуы болды (Луизаның күйеуі ретінде емес). Алайда, ол сол кезде Луизадан ажырасу процесінде болды, ал әулеттің басқа тармақтары бұл жағдайды пайдаланып, Готты мұрагерлікке алмауы үшін талап қойды, артық жеңілдіктер алуға тырысты. 1826 жылдың 12 қарашасында олар келісімге келді: Эрнест Готты алды, бірақ Саальфельдті Саксен-Майнингенге беруге міндетті болды. Содан кейін ол «Саксен-Кобург және Гот герцогы Эрнест I» атанды. Ол 1821 жылы Кобургқа конституция бергенімен, Готтағы үкімет жүйесіне араласпады.
After 1813, Ernest was a Prussian general and participated in military actions against Napoleon. He fought in the battles of Lützen and Leipzig (1813), and drew in 1814 into the French fortress of Mainz. In 1825, Frederick IV, Duke of Saxe Gotha Altenburg, who was the uncle of Ernest's first wife Louise, died without an heir. This resulted in a rearrangement of the Ernestine duchies. It was only as a member of the Ernestine dynasty (and not as Louise's husband) that Ernest had a claim on the late duke's estates. However, he was at that time in the process of divorcing Louise, and the other branches used this as a leverage to drive a better bargain for themselves by insisting that he should not inherit Gotha. They reached a compromise on 12 November 1826: Ernest received Gotha, but had to cede Saalfeld to Saxe Meiningen. He subsequently became "Ernest I, Duke of Saxe Coburg and Gotha". Although he had given a constitution to Coburg in 1821, he did not interfere in the system of government in Gotha.