Жеңін шайқасының басшысы Махмуд Тавалбе туралы деректер
Mahmoud Tawalbe
Махмуд Тавалбе – Палестиналық Ислам Жіхадының Жениндегі жетекшісі, 2002 ж. Израильдің «Қорғаныс қалқаны» операциясы кезіндегі шайқастағы тұлға. Терроризм, шабуылдар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Махмуд Тавалбе (محمود طوالبة; шамамен 1979 – 2002) – Жениндегі Палестиналық Исламдық жиһад ұйымының басшысы, террористік ұйымның негізгі бекіністерінің бірі. Тавалбе израильдіктерге қарсы көптеген шабуылдарға қатысқан, бірақ ол 2002 жылғы Израильдің «Қорғаныс қалқаны» операциясының бөлігі болған Женин шайқасында палестиналық жанкештілердің басшысы ретінде танымал болды. Израиль билігі 23 жастағы Махмуд Тавалбеді – екі баланың әкесі, дискілер дүкенінде жұмыс істеген, сонымен қатар жергілікті Палестиналық Исламдық жиһад ұяшығының басшысын іздеу тізімінде ең жоғары орналастырған. Тавалбе израильдіктерге қарсы көптеген шабуылдарға жауапты, соның ішінде 2001 жылғы қазан айында Тель-Авивтен солтүстікке қарай Хадера қаласының басты көшесінде төрт әйелді өлтірген атыс оқиғасы болды. Тавалбе сол жылдың шілде айында 19 жасар ағасы Мурадты Хайфа қаласына жанкешті шабуылға жіберді, бірақ Мурад батырын жоғалтып, Израиль полициясына тапсырды. Жениндегі басқа да маңызды Исламдық жиһад нысаналары – наурыздың 20-сы күні автобуста жеті израильдікті өлтірген жанкешті бомбаның артында тұрған Табет Мардауи және қараша айында екі израильдікті өлтірген атысты жоспарлаған Али Сулейман әл-Саади, «Сафури» деген атпен белгілі болды. Тавалбе Женин шайқасындағы қолбасшылардың бірі болды. Тавалбе өзінің жақтастарына мүмкіндігінше көп израильдік сарбаздарды өлтіру үшін лагерьтің барлық бөлігін миналауды бұйырды. Тіпті балалар да бомба жасауға қатысты. Шайқастың жетінші күні Тавалбе лагерьден шығып, анасы мен ағасына барып қайтты. Оның ағасы Time журналына «Махмуд өз жұмысына өте қуанышты көрінді» деді, ал анасына «Менің жайлымды ойлама, өзімді күшті сезінемін» деді. Лагерьдегі әңгімелерге сәйкес, Махмуд шайқаста 13 израильдікті өлтірген. Time журналы Тавалбе қайтыс болған үйдің қираған жерлерін Amnesty International ұйымы үшін лагерде жұмыс істейтін британдық әскери сарапшы Дэвид Холлимен бірге аралады. Олар «үш қабатты ғимарат екі бағыттан шабуылға ұшыраған белгілерді көрсетіп тұр» деп хабарлады. Бір қабырғасы өрттен күйген, ал екіншісі құлап қалған. Холли танк іздері мен бомбалық кратерлерден Тавалбеге қарсы жедел әрекет еткен IDF Caterpillar D9 бронебульдозерінің операторы, өтуші израильдік бронетехникасына бомба орналастыруға тырысқан Тавалбе мен оның қарулы адамдарын тоқтатып, қабырғаға соғып өлтіргенін болжады. Женин шайқасынан кейін Махмуд Тавалбе көптеген палестиналықтар мен арабтар үшін батыр ретінде еске алынды. Оның мәйіті бірге қаза тапқан жауынгердің мәйітімен бірге, денелерді анықтау қиын болғандықтан, Жениннің «Шехидтер зиратында» жерленді. Тавалбе лагерьтің қабырғаларында «шехидтер генералы» деп жазылған плакаттарда бейнеленді, ал шеруге шыққан балалар оның есімін айқайлады. Израиль азаматтарына қарсы жасаған террористік шабуылдары мен Женин шайқасындағы басшылығы жоғары бағаланды. Палестиналықтар оны шейіт деп есептесе, израильдіктер оны қатыгез және аяусыз террорист деп санайды, оның жасаған зұлымдықтарына нүкте қойылды.
Mahmoud Tawalbe (محمود طوالبة; c. 1979 2002) was the head of the Palestinian Islamic Jihad in Jenin, one of the main strongholds of the terrorist organization. Tawalbe was involved in many attacks against Israelis but he was best known for being the leader of the Palestinian militants in Jenin during the Battle of Jenin, part of Israel's 2002 Operation Defensive Shield. The Israeli authorities had 23 year old Mahmoud Tawalbe, a father of two who worked in a record store but also headed the local Palestinian Islamic Jihad cell, at the top of their "wanted" list. Tawalbe was responsible for numerous attacks against Israelis, including an October 2001 shooting on the main street of Hadera, north of Tel Aviv, which killed four women. Tawalbe had dispatched his 19 year old brother Murad on a suicide attack to Haifa in the July of that year, though Murad lost his nerve and surrendered to Israel Police. Other top Islamic Jihad targets in Jenin included Thabet Mardawi, behind a March 20 suicide bomb that killed seven Israelis on a bus, and Ali Suleiman al Saadi, known as Safouri, who had planned a November shooting that killed two Israelis. Tawalbe was one of the commanders in the battle over Jenin. Tawalbe ordered supporters to booby trap the entire camp in order to kill as many Israeli soldiers as possible. Even children took part in the bomb making efforts. During a break from the fighting on the seventh day, Tawalbe sneaked out of the camp into neighbouring Jenin to visit his mother and brother. His brother told Time that "Mahmoud looked pleased with his work", and he told his mother "Don't worry about me I feel strong". The camp lore says Mahmoud killed 13 Israelis in the fighting. Time visited the rubble of the house where Tawalbe died with a British military expert working in the camp for Amnesty International, David Holley. They reported that "the three story structure shows signs of attack from two directions. One wall was charred by fire; the wall on the other side had collapsed." Holley deduced from the tank tracks and bomb craters that Tawalbe was killed by an alert IDF Caterpillar D9 armored bulldozer whose operator thwarted an attempt by Tawalbe and his gunmen to plant a bomb on the armour of a passing Israeli Armored fighting vehicle, probably by ramming the wall onto him. After the battle of Jenin, Mahmoud Tawalbe was considered a hero by many Palestinians and Arabs worldwide. His mangled corpse was interred together with that of his fellow militant due to the difficulty in identifying the bodies, in Jenin's "Martyrs' Cemetery". Tawalbe was labeled "general of the martyrs" in posters throughout the camp, and marching children chanted his name. His terrorist attacks against Israeli civilians were hailed along with his leadership in the battle of Jenin. While Palestinians see him as a martyr, the Israelis see him as a cruel and ruthless terrorist, whose atrocities came to an end.