Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Филдмаршал Ричард Бойл, 2-ші Шеннон виконты, ПК (1675 – 20 желтоқсан 1740) – британдық армия офицері және мемлекет қайраткері. Ирландиядағы Вильгельм соғысы кезінде Бойн шайқасында және Тоғыз жылдық соғыс кезінде Ланден шайқасында кіші офицер болып қызмет еткеннен кейін, ол Испания мұрагерлік соғысы кезінде Вигоға шабуыл жасағанда гранадиерлер бригадасына қолбасшылық етті. Осы шайқаста маркиз де Шато Рено басқаратын француз флотының барлық кемелері мен Мануэль де Веласко басқаратын испан галеондары мен көліктері жаулап алынды немесе жойылды. Ол үш жылдан кейін Барселонаға жасалған табысты шабуылға да қатысты. 1720 және 1730 жылдары ол Корольдік Ирландия армиясының Бас қолбасшысы қызметін атқарды.
Field Marshal Richard Boyle, 2nd Viscount Shannon, PC (1675 – 20 December 1740) was a British Army officer and statesman. After serving as a junior officer at the Battle of the Boyne during the Williamite War in Ireland and at the Battle of Landen during the Nine Years' War, he commanded a brigade of grenadiers during the storming of Vigo during the War of the Spanish Succession. During this engagement the entire French fleet, under the command of the Marquis de Château Renault, together with the Spanish galleons and transports under Manuel de Velasco, were either captured or destroyed. He also took part in a successful raid on Barcelona three years later. He went on to serve as Commander in Chief of the Royal Irish Army throughout the 1720s and 1730s.
Ерте мансап
Ричард Бойлдың (шамамен 1640 жылы туған) және Элизабет Бойлдың (Понсонби, сэр Джон Понсонбидің қызы) ұлы Бойл Оксфорд университетінде білім алған. Ол әскери мансабын 1690 жылғы шілдеде Ирландиядағы Вильям соғысы кезінде Бойн шайқасында Ормонд герцогының қызметінде ерікті ретінде бастады. 1693 жылғы шілдеде Тоғыз жылдық соғыс кезінде Ланден шайқасында жарақаттанып, соғыс тұтқынына айналды. 1702 жылғы ақпанда Данияның принці Георгийдің теңізшілер полкінің полковнигі болды және 1702 жылғы қазанда Испания мұрагерлік соғысы кезінде Виго қаласын басып алу кезінде гранадерлер бригадасына қолбасшылық етті. Парламентте Вигтерді қолдады және 1708 жылғы Шетелдік протестанттарды натурализациялау туралы заңға дауыс берді, бұл заң континенттен қашқан протестанттарға Ұлыбританияға кіруге мүмкіндік берді. 1709 жылы генерал-лейтенант қызыметіне көтеріліп, сол жылы Дувр қамалының вице-губернаторы болды, кейіннен 1710 жылы Жаңа Францияға шабуыл жасау үшін құпия, бірақ сәтсіз экспедицияға басшылық етті. Бойл 1720 жылы Ирландияның Бас қолбасшысы болды және өмірінің соңына дейін осы лауазымда қалды. 1721 жылы Ирландияның Патша Кеңесінің мүшесі, ал 1722 жылы Ирландияның Лорд-судьяларының бірі болды. 1737 жылы Портсмут губернаторы болып тағайындалды, ал 1739 жылғы 17 шілдеде фельдмаршал атағын алды. Бойл 1740 жылғы 20 желтоқсанда Уолтон-на-Темзадағы Эшли Парк үйінде қайтыс болды және Уолтон-на-Темзадағы Сент-Мэри шіркеуіне жерленді.
Born the son of Richard Boyle (born circa 1640) and Elizabeth Boyle (née Ponsonby, daughter of Sir John Ponsonby of Bessborough), Boyle was educated at the University of Oxford. He started his military career as a volunteer in the service of the Duke of Ormonde at the Battle of the Boyne in July 1690 during the Williamite War in Ireland. He also fought, being wounded and becoming a prisoner of war, at the Battle of Landen in July 1693 during the Nine Years' War. He became colonel of Prince George of Denmark's Regiment of Marines in February 1702 and commanded a brigade of grenadiers during the storming of Vigo in October 1702 during the War of the Spanish Succession. In Parliament he supported the Whigs and voted for the Foreign Protestants Naturalization Act 1708 which allowed Protestants fleeing from the continent to enter Great Britain. Promoted to lieutenant general in 1709, Boyle became Deputy Governor of Dover Castle later that year and was then given command of a secret but abortive expedition to attack New France in 1710. Boyle became Commander in Chief, Ireland in 1720 and retained that command for the rest of his life. Boyle also became a member of the Privy Council of Ireland in 1721 and one of the Lord Justices in Ireland in 1722. He became Governor of Portsmouth in 1737 before being promoted to field marshal on 17 July 1739. Boyle died at his home, Ashley Park at Walton on Thames, on 20 December 1740, and was buried at St Mary's Parish Church in Walton on Thames.
Отбасы
1704 жылғы 6 маусымда Бойль Мэри Саквиллға үйленді, ол Чарльз Саквиллдің заңды емес қызы, Дорсет графының 6-шы титулының иесі және Орри графының 3-ші титулының иесі Лионель Бойлдың жесірі болды. Ол он екі жылдан кейін бала туытпай қайтыс болды. 1720 жылдың қаңтарында Бойль қайтадан үйленді, бұл жолы Джон Сенхаус Камбриядағы Нетэрхоллде тұратын Сенхаус отбасынан шыққан Грейс Сенхаусқа; олардың бір қызы болды, Грейс Саквилл, Миддлсекс графесі.
On 6 June 1704, Boyle married Mary Sackville, illegitimate daughter of Charles Sackville, 6th Earl of Dorset and widow of Lionel Boyle, 3rd Earl of Orrery, who died twelve years later, bearing no children. In January 1720, Boyle remarried, this time to Grace Senhouse, daughter of John Senhouse of Netherhall in Cumbria; they had one child, Grace Sackville, Countess of Middlesex.