Кіріспе

Американдық актер (1926–1969)

Джеффри Хантер (Генри Герман МакКиннис-младший ретінде туған; 25 қараша 1926 – 27 мамыр 1969) – американдық кино және теледидар актері және продюсері. Ол «Із кесушілер» және «Патшалар патшасы» сияқты фильмдердегі рөлдерімен танымал. Телевизияда Хантер «Жұлдыздар жолы» сериалының түпнұсқа пилоттық эпизодындағы капитан Кристофер Пайк рөлімен белгілі.

Ерте өмір

Хантер Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласында Эдит Лоис (туған есімі Берджесс) және Генри Герман МакКиннистің ұлы болып дүниеге келді. Оның әулеті шотланд тегінен шыққан. 1930 жылдан кейін ол Висконсин штатының Милуоки қаласында тәрбиеленіп, Уайтфиш Бей орта мектебін бітірді. Ол мектеп спортымен белсенді айналысты және жасөспірім кезінде жергілікті театр мен радиода актерлік өнерге қадам басты. 1942 жылдан 1945 жылға дейін ол Нью-Йорктен келген «Нортпорт плейерс» атты жазғы театр труппасының шағын рөлдерінде жазда өнер көрсетті. Жоғары мектептің соңғы курсында ол «Қызмет ететіндер» атты радио бағдарламасында әскери қызметкер рөлін ойнап, кәсіби радиодағы дебютін жасады. 1945 жылы мектепті бітіргеннен кейін Хантер АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қосылды. Ол радиотехникалық мектепте теңіз радиолокациялық курсын бітіріп, Иллинойс штатындағы Ұлы көлдердегі Тоғызыншы теңіз округі штабының байланыс бөліміне тағайындалды. Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысқан болса да, орта мектептегі футбол жарақатынан жұлын сүйегі сынуына байланысты соғыс қимылдарына қатыспады. Ол Phi Delta Theta студенттік қауымының мүшесі болды. Университетте Хантер екі НУ сахналық қойылымында ойнады, оның ішінде Рут Гордонның «Years Ago» пьесасында (Капитан Абсолют рөлінде). 1947 жылы ол Пенсильвания штатындағы Eagles Mere қаласындағы NU Театр жазғы труппасымен бірге «Too Many Husbands», «The Late George Apley», «Payment Deferred», «The Merchant of Venice» және «Fata Morgana» қойылымдарында өнер көрсетті. Ол NU Радио шеберханасы және Радио гильдиясымен радиода жұмыс істеді, сондай-ақ жазда Чикагодағы NBC Радио институтында жұмыс істеді.

20th Century Fox телеарнасы

Фокс Хантерді 1951 жылы Нью-Йоркте режиссер Генри Хатауэй түсірген «Он төрт сағат» фильмінде шағын рөлмен бастады; Дебра Пейджет пен ол – бір адамның биік қабаттан секірмекке дайындалып тұрғанын көріп, жақындасқан екі жас адам еді. Одан кейін ол «Call Me Mister» (1951) фильмінде екі минуттық эпизодта ойнады, сосын режиссер Льюис Майлстоуннің 1951 жылғы «Құрбандар» атты әскери фильмінде Ричард Видмарк пен Дана Эндрюспен бірге үлкен рөл алды; сол кезде Fox компаниясымен келісімшартта болған Роберт Вагнер де оның арасында болды – екі актер бірнеше фильмде бірге түсіп, көбінесе бір рөлге таласты. Содан кейін Хантер Жан Негулеско режиссерлік еткен Жанн Крэйннің «Кішкентай қызымды сақта» (1952) драмасында «кампус Касанова» рөлінде ойнады.

Карьералық тұрақсыздық

Фокс оны Дебра Пейджетпен бірге «Аллид Артистс» студиясына Рабиғалы жеті жігіт (1955) фильмінде аболиционист Оуэн Браун рөлін ойнауға жіберді, онда Реймонд Масси басты рөлді сомдады. Хантер кейін батыс фильмі «Ақ қауырсын» (1955) фильмінде үнді басшысы рөлін ойнады, көбінесе Роберт Вагнерді қолдады. Фильм кассада орташа табыс әкелді. Хантер кейін былай деді: «Маған бірден келесі түсірілімдер жоспарланбаған, ештеңе де көрінбейтін еді. Мен студияны тастап кетуді ойламадым, үлкен студияның артында болу маңызды. Мен жай ғана тыныш отыра алмадым, ештеңе де болып жатқан жоқ сияқты». Ол досы Билл Хейзбен бірге «Хантер Энтерпрайзес» атты өндіріс компаниясын құрды. Олар «Тірі батпақ» атты деректі фильмін жасады. Хантер теледидарда да жиі пайда бола бастады, әсіресе Маргарет О’Брайенмен бірге түскен «Климакс!» эпизодында үлкен жетістікке жетті. «The Searchers» және «The Great Locomotive Chase» фильмдерінің сәттілігі Фокстың Хантерге деген қызығушылығын қайта оятып, студия оны қайтадан шартты келісімге келтірді, сонымен қатар жылына бір «сыртқы» фильм түсіруге құқық берді. Ол Роберт Райанның «Гордылар» (1956) атты батыс фильмінде ойнады. Хантер «Юниверсал Студиосқа» барып, тағы бір көне жұлдыз, Фред МакМюррейді «Gun for a Coward» (1957) атты батыс фильмінде қолдады, бұл рөл бастапқыда Джеймс Динге арналған еді. Фоксқа оралған Хантер Николас Рей режиссерлік еткен «Джесси Джеймстің шын оқиғасы» (1957) фильмінде Вагнермен бірге Джеймс ағайындыларын сомдады (Хантер Фрэнк рөлін ойнады); фильм сыншылар тарапынан аса жақсы қабылдалмаса да, белгілі бір дәрежеде танымал болды. Фокс оған тағы бір батыс фильмі – «Алтынға апаратын жол» (1957) фильмінде басты рөл берді. Бұл төмен бюджеттік өндіріс болғанымен, табысты болды. Ол «Fox» студиясының жастар туралы көзқарасын көрсететін «No Down Payment» (1957) фильміндегі бірнеше басты рөлдердің бірі болды, фильм үлкен сәттілікке жете қоймады, бірақ режиссер Мартин Ритттің алғашқы жұмысы сыншылар тарапынан мақтауға ие болды. Фокс Хантерді Ұлыбританияға тағы бір рет британдық соғыс фильмінде американдық жұлдыз ретінде жіберді: «Бесті санап, өл» (1957).

Ауру

1957 жылдың қазан айында Хантер Universal студиясының «Егер мен өлсем» (кейін «Көлбеумен кездесу») фильміндегі рөлін түсіре бастады, бірақ түсірілімнің бірінші күнінен кейін құлдырап қалды және оны Джордж Недер ауыстырды. Ол гепатит диагнозы қойылғаннан кейін 14 ай бойы экраннан тыс қалды. Ол Луэлла Парсонсқа: «Христос ағаш шебер болған және 33 жаста болған, мен де 33 жастамын, менің дене бітімі Жаңа өсиеттегі сипаттамаға сай келеді деп ойлаймын. Ол қайтыс болған кезде денесі мықты болған, нәзік емес» деді. Бұл рөл орындауға қиын болды, Хантердің жас келгендігі мен сүйкімді келбетіне байланысты сын-ескертулер мақтаудан әжуаға дейін болды. Дегенмен, фильм кассада сәтті болды және Хантердің ең есте қаларлық рөлдерінің бірі болып қала берді. Кейін Хантер: «Мен әлі де айына шамамен 1500 хат аламын, олар фильмдегі мені көрген адамдардан келеді және мен олардан алған әсемдік пен шабытты бөлісемін. Кейбір нәрселерді доллар мен центпен өлшеу мүмкін емес, ал осы дүниеге келген ең ұлы тұлғаның рөліне қандай баға қоюға болады – тіпті миллион долларлық мансаптың құнынан да?» деді. Хантер Голливудқа оралғаннан кейін, ол әдейі өзгеше рөлдерді таңдады, мысалы, «Шахмат» телесериалындағы психопат кісі өлтіруші және актер Эдмонд О'Брайеннің режиссерлік еткен «Адам тұзағы» (1961) триллеріндегі басты рөл. Universal студиясында Хантер Джордж Рей Твидтің тағдыры туралы «Ешкім арал емес» (1962) фильмінде ойнады. Ол «Фокс» студиясының «Ең ұзақ күн» атты Екінші дүниежүзілік соғыс эпопеясындағы жұлдызды актерлік құрамға қосылды. Хантер Нормандиядағы Омаха жағалауындағы қорғаныс қабырғасын бұзуға сәтті әрекет жасаған сержант рөлін ойнап, керемет қаһармандық көрсетті. Ол режиссер Андре де Тотпен «Цезарь үшін алтын» (1963) фильмін түсіру үшін Италияға сапарлады. Ол телешоуда ойнауға шақырылған кезде Спенсер Трейси мен Джеймс Стюартпен «Ұзақ ұшу» фильмінде түсуге дайындалып жатқан еді. Кейін 1965 жылы Хантер NBC телеарнасы үшін тағы бір пилоттық фильмді түсірді, ол – «Қорқынышқа саяхат» шпиондық триллері, бірақ телеарна оны қабылдамады.

Кейінгі мансап

1960-шы жылдардың басында студиялық келісімшарт жүйесінің тоқтатылуымен және көптеген көркем фильмдердің өндірісінің сыртқа тапсырылуымен Хантер, 1950-ші жылдардың көптеген басқа да белгілі актерлері сияқты, Италияда, Гонконгта және Мексикада түсірілген B фильмдерінде жұмыс істеді, сондай-ақ Голливудта кейде телешоуларда эпизодтық рөлдерде ойнады. Оның фильмдеріне Уильям Конрадтың триллері "Брейнсторм" (1965), вестерн "Мурьета" (1965), тыңшылық фильм "Dimension 5" (1965), Гонконгта түсірілген, бірақ көрсетілмеген "Адамның ерекше портреті" (1966) және Испанияда түсірілген комедиялық фантастика "Сыпырғышсыз әйел-құдия" (1967) кіреді. Ол "Инсайт", "Даниел Бун" және "ФБР" телесериалдарында қонақ ретінде түсті. "Тұрмысқа шыққан еркектерге арналған нұсқаулық" (1967) фильмінде эпизодтық рөлден кейін Хантер Сидни У. Пинк үшін Испанияда түсірілген "Рождество баласы" (1967) фильмінде басты рөлді ойнады. Хантер "Батыстың Кастері" (1968) фильмінде де ойнады, ол да Испанияда түсірілді. Голливудта Хантер Боб Хоупқа "Сержант О'Фарреллдің жеке теңіз күштері" (1968) фильмінде көмектесті. Ол "Өлуге орын ізде" (1968) сияқты төмен бюджетті фильмдерге қайта оралды, бұл – спагетти-вестерн, бірақ ол басты рөлде ойнады. Ол "Секс Сьюзан тағы да күнә жасайды" (1968) және "Чикаго жылайды" (1969) сияқты итальян фильмдерінде де түсті, сондай-ақ Винс Эдвардспен бірге "Бауырластар тобы" фильмін түсіруге дайындалып жатқанда қайтыс болды.

Жеке өмір

Хантердің 1950-1955 жылдардағы актриса Барбара Рашпен алғашқы некесінен Кристофер (1952 жылы туған) ұлы дүниеге келді. 1957-1967 жылдары Хантер модель Дасти Бартлеттке үйленген. Ол оның ұлы Стилді өсінді, сондай-ақ жұбайлар Тодд және Скотт есімді тағы екі бала сүйді. 1969 жылдың ақпанында, қайтыс болғаннан үш ай бұрын, ол актриса Эмили Маклаулинге үйленді. Хантер республикалық партия мүшесі болған.

Өлім

1968 жылы қарашада Испанияда «Чикаго жылауы» (¡Viva América! ) фильмін түсіріп жүргенде, Чикаго мафиясы туралы оқиғада, Хантер түсірілім алаңындағы жарылыстан жарақат алды. Оның жанындағы машина терезесі сыртқа жарылу үшін орнатылған еді, бірақ қателік салдарынан ішке қарай жарылып кетті. 1969 жылғы 26 мамыр күні түстен кейін Хантер Калифорния штатының Ван-Ньюс қаласындағы үйінің баспалдағынан түсіп келе жатып бас қансызданудан зардап шекті. Оны келген досы Франк Беллоу есінен танып, Valley Presbyterian Hospital-ге жеткізді, онда оған ми операциясы жасалды. Ол келесі күні таңғы сағат 9:30 шамасында 42 жасында қайтыс болды. Хантердің қоштасу рәсімі 31 мамырда Ван-Ньюс қаласындағы Сент-Марк епископ шіркеуінде өтті. Ол Сильмардағы Глен-Хейвен мемориалдық паркіне жерленді.

Құрметтер

Телевизия индустриясына қосқан үлесі үшін Хантер Голливуд бульварының 6918 нөміріндегі Голливуд Даңқы аллеясында жұлдызымен танылған.