Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық кантри музыканты (1936–1992)
American country musician (1936–1992)
Роджер Дин Миллер аға (2 қаңтар 1936 – 25 қазан 1992) – американдық әнші-әндер жазушы, ол хенки-тонк әсерімен жазылған жаңашылдық әндерімен және «King of the Road», «Dang Me» және «England Swings» хиттерімен кеңінен танымал болды. Оклахома штатында өсіп, АҚШ армиясында қызметтен кейін Миллер 1950-ші жылдардың соңында әндер жазушы ретінде музыкалық мансабын бастады. Ол Джим Ривз үшін «Billy Bayou» және «Home», ал Рэй Прайс үшін «Invitation to the Blues» сияқты хиттер жазды. Кейін ол ән жазу мансабын бастады және 1960-шы жылдардың ортасында мансабының шыңына жетті, 1990-шы жылдарға дейін әндерін жазып, гастрольдік сапарлармен айналысты. 1982 жылы Прайс пен Уилли Нельсонмен бірге «Old Friends» әнімен соңғы 20-лыққа енді. Сондай-ақ, ол 1973 жылғы Disney анимациялық фильмі «Робин Гуд» үшін бірнеше ән жазып орындады. Кейіннен ол 1985 жылы «Тони» сыйлығын жеңіп алған «Big River» Бродвей мюзиклінің музыкасын және сөздерін жазды, сонымен қатар онда өнер көрсетті. Миллер 1992 жылы өкпе рагынан қайтыс болды және үш жылдан кейін Кантри музыкасының Даңқ залына енгізілді. Оның әндерін басқа әншілер орындады, Алан Джексонның «Tall, Tall Trees» және Brooks & Dunn-нің «Husbands and Wives» әндері 1990-шы жылдары кантри чарттарында бірінші орынға шықты. Оның туған қаласы Эриктегі (Оклахома штаты) Роджер Миллер мұражайы (қазір жабық) – Миллерге арналған құрметтің белгісі болды.
Roger Dean Miller Sr. (January 2, 1936 – October 25, 1992) was an American singer songwriter, widely known for his honky tonk influenced novelty songs and his chart topping country hits "King of the Road", "Dang Me", and "England Swings". After growing up in Oklahoma and serving in the U. S. Army, Miller began his musical career as a songwriter in the late 1950s, writing such hits as "Billy Bayou" and "Home" for Jim Reeves and "Invitation to the Blues" for Ray Price. He later began a recording career and reached the peak of his fame in the mid 1960s, continuing to record and tour into the 1990s, charting his final top 20 country hit "Old Friends" with Price and Willie Nelson in 1982. He also wrote and performed several of the songs for the 1973 Disney animated film Robin Hood. Later in his life, he wrote the music and lyrics for the 1985 Tony Award−winning Broadway musical Big River, in which he acted. Miller died from lung cancer in 1992 and was inducted into the Country Music Hall of Fame three years later. His songs continued to be recorded by other singers, with covers of "Tall, Tall Trees" by Alan Jackson and "Husbands and Wives" by Brooks & Dunn; both reached the number one spot on country charts in the 1990s. The Roger Miller Museum — now closed — in his home town of Erick, Oklahoma, was a tribute to Miller.
Ерте өмір
Роджер Миллер Техас штатының Форт-Уорт қаласында Жан мен Лауден (Холт) Миллердің үшінші ұлы ретінде дүниеге келді. Жан Миллер омыртқа қабынуынан қайтыс болды. Ұлы депрессия кезінде отбасын күтіп асырай алмаған Лауден үш ұлын Жанның үш інісіне тәрбиелеуге жіберді. Сөйтіп, Миллер Оклахома штатының Эрик қаласының шетіндегі шаруа қожалығында Элмер мен Армелия Миллермен бірге өсті. Бала кезінде Миллер мақта теру, егіс жырту сияқты шаруа жұмыстарын атқарды. Кейін ол өзінің "нағыз кедей" болғанын және 1951 жылға дейін отбасының телефоны болмағанын айтты. Ол бастауыш білімін бір бөлмелі мектепте алды. Миллер бала кезінен интроверт болған, көбінесе армандап, әндер шығарған. Оның ең алғашқы шығармаларының бірі: «Қабырғада сурет ілулі. Ол – ең жақын жаратылым, анам». Содан кейін ол Джордж Джонспен танысып, оны Starday Records лейблінің музыкалық продюсерлерімен таныстырды, олар оған кастингке шақырды. Продюсерлер әсерленіп, Джонспен бірге Хьюстон қаласында жазу студиясына баруға келісті. Джонс пен Миллер «Биік, биік ағаштар» және «Қуанышты бала» әндерін бірлесіп жазды. Үйленіп, баласы болған соң, Миллер музыкалық мансабын тоқтатты және Техас штатының Амарилло қаласында өрт сөндіруші болып жұмыс істеді. Кейін Миллер Tree Publishing компаниясымен аптасына 50 доллар жалақымен келісімшарт жасады. Ол Эрнест Табб үшін «Жартылай ой», Фарон Янг үшін «Осылай сезінемін» және өзінің бірінші хиті «Билли Байо» әндерін жазды, ал «Үй» әнін Джим Ривз орындады. Миллер 1950-ші жылдардың ең танымал ән жазушыларының біріне айналды. Билл Андерсон кейін «Роджер сіздің қиялыңызға келмейтін ең талантты және ең тәртіпсіз адам еді» деді, Миллердің Tree Publishing компаниясының басшысы Бадди Киллен оны бір әнді аяқтауға мәжбүрлеуге тырысқанын еске түсірді. Ол өзінің сөздерін тегіс таратып, көптеген Нэшвилл әншілері оны іздеп жүрді, өйткені Килленнің айтуынша, «оның айтқан әр сөзі ән болуы мүмкін еді». Бірақ Миллер ән жазудан тез жалықты, әйелінен ажырасып, «жабайы бала» деген лақап атпен танымал болған босқындық өмір салтын бастады. Ол лейблінен шығарылып, басқа қызығушылықтарға бет бұрды. 1966 жылдың қыркүйегінде Миллер NBC телеарнасында жеке телешоуын өткізді. Шоу 13 аптаға созылды және 1967 жылдың қаңтар айында аяқталды. Осы кезеңде Миллер басқа авторлардың әндерін орындады. Оның соңғы хиті – «Күн сәулесінде серуендеу», ол 1967 жылы ел және ересектер тізімінде 7- және 6-орындарға көтерілді. Брайан Карпентер Southern Cultures журналында жазғандай, «Миллердің Король жолындағы қонақ үйі, шатырлы лаунжы мен пентхаус люксімен (қос төсегімен бірге), бір кезде Нэшвиллдің гүлденген музыкалық өмірінің ресми емес орталығы болды». Қазір ол «Кларион» қонақ үйі «Нэшвилл» стадионы деп аталады. Миллер әртүрлі лейблдерге жаздырып, бірнеше әнді тізімге енгізді, бірақ 1978 жылы өзінің «көркем» туындылары бағаланбайтынын сезініп, ән жазуды тоқтатты. Оның алғашқы әнін жазуға бір жарым жыл кетті, бірақ ол ақырында оны аяқтады. «Биг Ривер» атты туынды 1985 жылдың 25 сәуірінде Нью-Йорктегі Юджин О’Нилл театрында көрсетілді. Мюзикл мақтауға ие болып, жеті Тони сыйлығын алды, соның ішінде Миллер үшін «Үздік музыка» сыйлығын. Актер Джон Гудман Голливудқа кеткеннен кейін ол Гек Финннің әкесі Паптың рөлін үш ай бойы ойнады. 1983 жылы Миллер «Куинси, М. Е.» эпизодында драмалық рөл ойнады. Ол кокаинды еркін қолданған кезде қатты күйіп кеткен кантри және батыс әншісінің рөлін орындады. Ән 1991 жылы сингл ретінде шығарылып, ел тізімінде 7-орынға көтерілді. 1990 жылы Миллер жеке гитаралық турне бастады.
Roger Miller was born in Fort Worth, Texas, the third son of Jean and Laudene (Holt) Miller. Jean Miller died from spinal meningitis when Miller was a year old. Unable to support the family during the Great Depression, Laudene sent her three sons to live with three of Jean's brothers. Thus, Miller grew up on a farm outside Erick, Oklahoma, with Elmer and Armelia Miller. As a boy, Miller did farm work, such as picking cotton and plowing. He later said he was "dirt poor" and that as late as 1951 the family did not own a telephone. He received his primary education at a one room schoolhouse. Miller was an introverted child who often daydreamed or composed songs. One of his earliest compositions went: "There's a picture on the wall. It's the dearest of them all, Mother." He then met George Jones, who introduced him to music executives from the Starday Records label who scheduled an audition. Impressed, the executives set up a recording session with Jones in Houston. Jones and Miller collaborated to write "Tall, Tall Trees" and "Happy Child." After marrying and becoming a father, Miller put aside his music career to be a fireman in Amarillo, Texas. Miller then signed with Tree Publishing on a salary of $50 a week. He wrote: "Half a Mind" for Ernest Tubb, "That's the Way I Feel" for Faron Young; and his first number one, "Billy Bayou", which along with "Home" was recorded by Jim Reeves. Miller became one of the biggest songwriters of the 1950s. Bill Anderson later remarked that "Roger was the most talented, and least disciplined, person that you could imagine", citing the attempts of Miller's Tree Publishing boss, Buddy Killen to force him to finish a piece. He was known to give away lines, inciting many Nashville songwriters to follow him around since, according to Killen, "everything he said was a potential song." But Miller soon tired of writing songs, divorced his wife, and began a party lifestyle that earned him the moniker "wild child." He was dropped from his record label and began to pursue other interests. Miller was given his own TV show on NBC in September 1966. It lasted for 13 weeks, and it ended its run in January 1967. During this period Miller recorded songs written by other songwriters. The final hit of his own composition was "Walkin in the Sunshine", which reached No. 7 and No. 6 on the country and adult contemporary charts in 1967. As Brian Carpenter wrote in Southern Cultures, "With its rooftop lounge and accompanying penthouse suite (complete with a swinging double bed), Miller's King of the Road Inn was, for a time, the unofficial center of Nashville's thriving music scene." It is now called the Clarion Hotel Downtown Nashville Stadium. Miller continued to record for different record labels and charted a few songs, but stopped writing in 1978, feeling that his more "artistic" works were not appreciated. It took a year and a half to write the opening, but he eventually finished it. The work, titled Big River, premiered at the Eugene O'Neill Theatre in New York on April 25, 1985. The musical received glowing reviews, earning seven Tony Awards including "Best Score" for Miller. He acted the part of Huck Finn's father Pap for three months after the exit of actor John Goodman, who left for Hollywood. In 1983 Miller played a dramatic role on an episode of Quincy, M. E. He played a country and western singer who is severely burned while freebasing cocaine. The song was released as a single in 1991, peaking at No. 7 on country charts. He began a solo guitar tour in 1990,
Стиль
Ол әдетте кантри әншілерімен топтаса да, Миллердің ерекше стилі оңай жіктеуге келмейді. Оның көптеген жазбалары күлкілі, жаңалықты әндер болатын, олар көңілді сөздермен, ақылсыз буынды сөздермен толтырылған скет әндері немесе дауысты импровизациялармен үйлесетін. Басқалары, "King of the Road" сияқты, көпшіліктің көңілінен шыққан шынайы балладалар еді. Миллердің көңілді сөздері мен ақылға сыймас стилі оны балалар фильмдеріне, мысалы, Диснейдің "Робин Гуд" анимациялық фильміне арналған "Oo de Lally" әнін жазуға және орындауға итермеледі. Әнші және ән жазушы ретіндегі ең табысты жылдары Миллердің музыкасы кантри жанрына жатқызылды, себебі оның дауысы кантри немесе фольклорлық дыбысқа ұқсас болды және акустикалық гитара қолданды. AllMusic жазғандай, кантриді джаз, блюз және поппен үйлестіре отырып, Миллер "өзінің күрделі ән жазу өнерінде ерекше гармониялық және ритмдік тәсілдерді қолданды" және прогрессивті кантриге маңызды ықпал етті. Өзінің стилі туралы Миллер басқа суретшілер сияқты нәрсе жасауға "тырысқанын", бірақ "әдетте басқаша шығатынын" айтты, сондықтан ол "мен не ойлап отырғанымды білетін жалғыз адаммын" дегенге келгенше "көңілі тоймады". Ол өзінің сүйікті әнінің "Бюфал үйірінде роликтермен сырғанауға болмайды" екенін мәлімдеді. Джонни Кэш 1997 жылғы автобиографиясында Миллердің бас дыбыс диапазоны туралы айтты. Ол оның өзіне ең жақын естігенін айтты.
Although he is usually grouped with country music singers, Miller's unique style defies easy classification. Many of his recordings were humorous novelty songs with whimsical lyrics, coupled with scat singing or vocalese riffs filled with nonsense syllables. Others were sincere ballads which caught the public's fancy, like his signature song, "King of the Road". Miller's whimsical lyrics and nonsense sounding style led to him writing and performing songs for children's films such as "Oo de Lally" for the Disney animated film Robin Hood. During his most successful years as a songwriter and singer, Miller's music was placed in the country genre due to his somewhat country or folk sounding voice and the use of an acoustic guitar. AllMusic wrote that in blending country with jazz, blues, and pop, Miller "utilized unusual harmonic and rhythmic devices in his sophisticated songcraft" and was an important influence on progressive country. On his own style, Miller remarked that he "tried to do" things like other artists but that it "always came out different" so he got "frustrated" until realizing "I'm the only one that knows what I'm thinking." He commented that the favorite song that he wrote was "You Can't Rollerskate in a Buffalo Herd." Johnny Cash discussed Miller's bass vocal range in his 1997 autobiography. He stated that it was the closest to his own that he had heard.